วิวาห์คนเถื่อน

วิวาห์คนเถื่อน

B.J.BEN

5.0
ความคิดเห็น
84
ชม
14
บท

งานแต่งงานที่เกิดขึ้น เพราะผู้ใหญ่ เธอถูกสามีรังเกียจ ก็ให้มันรู้ไปว่าเขาจะเกลียดเธอไปได้สักกี่น้ำ เธอจะแกล้งเขาให้หนำใจ ทำหน้าที่เมียให้สาสมกับที่เขาเกลียด!

วิวาห์คนเถื่อน บทที่ 1 1

สีหน้าบึ้งตึงของเจ้าบ่าวทำให้ณัฐชาแอบยิ้มขำในใจ

คนบ้าอะไรทำหน้าเหมือนตูด!

เธอแอบนินทาโดยไม่ให้เขารู้

“อุ๊ย!” ณัฐชาไม่ทันตั้งตัว มือหนาก็ดึงมือของเธอไปจับเอาไว้เต็มแรง ก่อนจะสวมแหวนให้ที่นิ้วนางข้างซ้าย

ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ ไม่มีความอ่อนโยนเอาเสียเลย ชิ!

ถ้าไม่เพราะมารดาของเธอป่วยหนักและต้องการเห็นเธอเป็นฝั่งเป็นฝาล่ะก็ เธอไม่มีทางแต่งงานกับเขาหรอก

เธอกับเขาไม่ได้คบหาดูใจกันด้วยซ้ำ ผู้ใหญ่เป็นคนจัดการให้ แถมเขายังมีอดีตรักฝังใจ เคยอกหักรักคุดมาก่อน เลยไม่คิดที่จะรักผู้หญิงคนไหนอีก

ไม่รักก็ไม่รักสิ เธอเองก็จะไม่ได้รักเขาเหมือนกัน แต่งงานให้มารดามีความสุขในบั้นปลายชีวิตเพราะท่านเป็นโรคร้าย หลังจากนั้นเธอจะเป็นฝ่ายขอหย่าขาดจากเขาเอง ไม่รอให้เขาขับไล่ไสส่งแน่นอน

อีกเหตุผลหนึ่ง ไม่ใช่เพราะมารดาป่วยอย่างเดียว แต่เธออยากหนีจากแฟนเก่าที่นอกใจไปคบหากับเพื่อนของเธอ เขาตามมางอนง้อขอคืนดี เพราะเห็นว่าเธอไม่มีใคร แถมยังยกหางตัวเองอีกว่าเธอยังรักเขามาก จนไม่คิดมีใคร เธอเลยแต่งงานกับจิณณ์ให้เขาได้เห็นว่า เธอก็มีผู้ชายที่ดีให้แต่งงานเหมือนกัน ไม่ได้จะรอเขาเสียหน่อย

จิณณ์เป็นเศรษฐีที่ดิน และยังเป็นที่นับหน้าถือตาแถมยังมีที่ดินติดอยู่กับคีรีอีก การทำให้คีรีกระอัก

การจะเอาคืนคีรีนั้น ก็ต้องแต่งงานกับคนที่อยู่บ้านใกล้เรือนเคียง และไม่กินเส้นกันนี่แหละ ถึงจะทำให้อีกฝ่ายดิ้นได้

ณัฐชาหยิบแหวนขึ้นมาเพื่อจะสวมที่นิ้วนางข้างซ้ายของเขา เธอยิ้มหวานให้เขา ค่อย ๆ สวมแหวนให้ด้วยท่าทีอ่อนโยน ทำให้จิณณ์ไม่ได้ระแวงว่าเธอจะเอาคืน จนกระทั้งเธอยัดแหวนใส่นิ้วเขาเต็มแรงนั่นแหละ

จิณณ์ถึงกับสะดุ้งสุดตัว ในขณะที่ณัฐชายิ้มหวานตอบกลับไป ก่อนจะขยับปากไปมาเบา ๆ ว่าทีใครทีมัน แม้จะไม่ออกเสียง แต่เขาก็อ่านปากเธอออก

ยายตัวแสบ! เขาขยับปากต่อว่าเธอ แต่ไม่มีเสียงเปล่งออกมา

สวมแหวนเสร็จก็เป็นการถ่ายรูปคู่และรูปรวม จิณณ์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอย เขาดึงเธอมาจุมพิตเต็มเหนี่ยว

ณัฐชาตาโตตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะทำอะไรป่าเถื่อนเช่นนี้ พอเขาดึงเธอเข้ามาหาอีกรอบ เพราะตากล้องบอกว่าอยากได้ซีนหอมแก้มหวาน ๆ อีกหลาย ๆ รูป เธอก็กัดหูเขาเต็มแรง

“โอ๊ย!” จิณณ์ร้องเสียงหลง ไม่คิดว่าเธอจะเอาคืนเขาแบบนี้ และโดยไม่ทันตั้งตัว เธอบิดสีข้างเขาเต็มแรง

“โอ๊ย!” จิณณ์ร้องอีกครั้ง ทำเอาทุกคนขบขันกับท่าทีของเจ้าบ่าวเจ้าสาว พอบิดสีข้างเขาเสร็จ เธอก็ทำหน้าไร้เดียงสาว่าเขินอายที่โดนเขาจุมพิตเมื่อครู่

ฝากไว้ก่อนยายตัวแสบ เขาขยับปากไปมา เธออ่านปากเขาแล้วทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

พิธีแต่งงานเสร็จสิ้นก็เป็นพิธีส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ ผู้ใหญ่ต่างอวยพรให้คู่บ่าวสาวมีความสุข

“ย่าขอให้ลูกทั้งสองมีความสุขมากๆ นะจ๊ะ แล้วก็มีเหลนให้ย่าอุ้มไว ๆ” คุณย่าวรางคณาอวยพรด้วยรอยยิ้ม

“พ่อเองก็ขอให้ลูกมีความสุขมาก ๆ รักกันไปจนแก่เฒ่านะลูกนะ” ทรงสิทธิ์อวยพรให้ลูกสาว

“แม่ดีใจที่ลูกได้เป็นฝั่งเป็นฝากับคนดี ๆ อย่างพ่อจิณณ์เขา จิณณ์แม่ฝากน้องด้วยนะลูก” คนป่วยที่นั่งอยู่บนรถเข็นเพราะเป็นมะเร็งระยะสุดท้ายเอ่ยขึ้น

“ครับ” จิณณ์รับคำเพราะเห็นอาการป่วยของกานดา เขาเองก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจคนป่วย แต่ยายตัวแสบอย่างณัฐชาเขาไม่มีทางยอมให้เธอมาแกล้งอะไรเขาได้อีก

ครอบครัวของณัฐชาย้ายไปอยู่เมืองกรุง นาน ๆ จะกลับมาที่ไร่ที่อยู่ข้าง ๆ เขาสักที เขากับณัฐชาจึงไม่ได้สนิทสนมกันมาก นานๆ จะเจอกันสักที

ผู้ใหญ่ออกไปแล้วทั้งสองก็สะบัดหน้าใส่กัน ณัฐชาเองก็ลุกหนี ทำท่าจะเดินเข้าห้องน้ำ แต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินประโยคของเจ้าบ่าวในห้องหอ

“คืนนี้เธอไปนอนบนโซฟาโน่น ฉันไม่ชอบนอนกับคนอื่น มันอึดอัดนอนไม่หลับ”

“โหย... พี่จิณณ์นี่ช่างเป็นสุภาพบุรุษเสียจริงนะคะ ไล่ให้ชาไปนอนที่โซฟา ไม่คิดบ้างเลยเหรอคะว่ามันจะเมื่อยแค่ไหน”

“เรื่องของเธอ”

“พี่ลองไปนอนดูสิ”

“ถ้าไม่อยากเมื่อยก็นอนบนพื้น”

“พื้นก็แข็ง เย็นก็เย็น พี่แมนไหมถามจริง”

“งั้นพิสูจน์กันไหม ว่าฉันแมนรึเปล่า” จิณณ์เดินเข้าหา ทำเอาเธอต้องถอยหนี รีบวิ่งไปที่ตู้เสื้อผ้าเพื่อหอบชุดนอนเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ

เข้ามาถึงห้องน้ำก็ได้แต่ยืนตาปริบ ๆ อยู่หน้ากระจกเงาบานใหญ่

เวรแล้วไง! รูดซิปชุดแต่งงานไม่ได้

“พี่จิณณ์ พี่จิณณ์คะ” เธอชะโงกหน้ามาเรียกเขาอยู่หน้าประตูห้องน้ำ

“มีอะไร”

“รูดซิปด้านหลังให้หน่อยค่ะ รูดไม่ถึง”

“ไร้ยางอาย” ประโยคของเขาทำเอาเธออ้าปากค้างตาโต

“บ้าหรือไงพี่จิณณ์ จู่ ๆ มาด่ากันว่าไร้ยางอาย”

“ผู้หญิงดี ๆ ที่ไหนมาอ่อยให้ผู้ชายรูดซิปให้”

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ B.J.BEN

ข้อมูลเพิ่มเติม
นิยายชุด เจ้าสาวส้มหล่นของท่านประธานพันล้าน

นิยายชุด เจ้าสาวส้มหล่นของท่านประธานพันล้าน

โรแมนติก

5.0

1. เจ้าสาวส้มหล่นของท่านประธานพันล้าน เธอ…หญิงสาวธรรมดาผู้มีหัวใจกล้าหาญ อาสากู้ภัย ช่วยชีวิตชายแปลกหน้ากลางเหตุอุบัติเหตุโดยไม่รู้เลยว่า…เขา คือประธานหนุ่มพันล้าน ผู้เย็นชา สุขุม และเป็นชายที่เธอจะต้องผูกพันไปตลอดชีวิต ค่ำคืนหนึ่งที่ผับ…เหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น ทำให้ชีวิตของทั้งสองพันเกี่ยวกันแน่น จนกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวความรักที่ไม่อาจย้อนกลับ จาก "ประธานผู้ทรงอิทธิพล" กลายมาเป็น "คนรัก" ที่พร้อมดูแลเธอและครอบครัว จากหญิงสาวธรรมดา กลายเป็น "ภรรยาส้มหล่น" ที่หัวใจของเขายกให้ทั้งดวง แต่เส้นทางนี้ไม่ได้มีเพียงความหวาน ยังมีไฟริษยา ความแค้น และบททดสอบมากมายรออยู่ข้างหน้า ความรักของเขาและเธอจะก้าวผ่านทุกอุปสรรคไปได้หรือไม่ มาร่วมลุ้นไปกับเรื่องราวสุดฟินจิกหมอนที่ทั้งหวาน ซึ้ง เข้มข้น และอบอุ่นหัวใจ 2. หลงใหล เขาหลงรักเธอตั้งแต่วันแรกที่เห็น...จากเด็กสาวผู้ยิ้มสดใสผู้รับทุนการศึกษา กลายเป็นหญิงสาวแสนอบอุ่นที่เข้ามาเติมเต็มหัวใจของเขาในรีสอร์ทกลางขุนเขา ธาวิน ชายหนุ่มเจ้าของรีสอร์ทผู้แอบมอบทุนให้เธอมานานแรมปี นลินฉัตร หญิงสาวธรรมดาที่ไม่เคยรู้เลยว่าผู้ชายคนหนึ่งแอบมองเธอมาตลอดด้วยความรัก เมื่อโชคชะตาพาให้ทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้ง ในสถานที่ที่โอบล้อมด้วยสายหมอกและกลิ่นดอกไม้ หัวใจสองดวงที่เคยห่างไกล... กลับเต้นเป็นจังหวะเดียวกันอีกครั้งอย่างอบอุ่นและอ่อนหวาน บางที... ความรักที่แท้จริงอาจไม่ต้องการคำสัญญาใหญ่โต แค่ใครสักคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเข้าใจ และมอบ "รีสอร์ทกลางใจ" ไว้ให้ดูแล... ตลอดชีวิต 3. เพลิงพ่ายรัก เมื่อ "เพลิงฟ้า" ชายหนุ่มผู้เย็นชาและเคยผิดหวังจากความรัก ต้องมาเจอกับ "รดา" พยาบาลสาวแสนซื่อ ที่คุณย่าของเขารับเข้ามาดูแลในบ้าน เพียงแรกพบสบตา เขากลับจดจำเธอได้ในฐานะ "ผู้หญิงของเพื่อน" หญิงสาวที่เขาเคยเชื่อว่าเสแสร้งและหวังจับคนรวย! ความเข้าใจผิดในวันนั้น กลายเป็น "เพลิงแค้น" ที่เขาเผาตัวเองให้มืดมิด แต่ยิ่งได้ใกล้ ยิ่งได้เห็น เขากลับพบว่าเธอไม่ใช่อย่างที่คิด เธอคือคนที่มีหัวใจอ่อนโยน ซื่อสัตย์ และยอมเสียสละเพื่อคนอื่นจนหมดสิ้น จากความรังเกียจ กลายเป็นความห่วงหา จากความเข้าใจผิด กลายเป็นความรักที่ไม่อาจปฏิเสธ เมื่อหัวใจของเพลิงฟ้า "พ่าย" ให้กับผู้หญิงที่เขาเคยดูแคลน ความรักจึงเริ่มต้นขึ้น ท่ามกลางเงาแห่ง

ซีรีส์เจ้าสาวเกาะสวาท

ซีรีส์เจ้าสาวเกาะสวาท

โรแมนติก

5.0

บนเกาะเงียบสงบที่ทอดตัวอยู่กลางทะเลใต้ คือพื้นที่ต้องห้ามของความปรารถนาที่ไม่มีใครล่วงรู้... สิบปีที่เขาเฝ้ารอนับจากวันที่ส่งเธอไปเรียนในเมือง ด้วยเงื่อนไขที่ไม่มีใครรู้ สิบปีที่ไฟราคะสุมอยู่ในใจของ "นายหัวคณิน" ผู้ชายที่เธอเคยเรียกว่า พ่อเพื่อน และเมื่อ "ไหมแก้ว" หวนกลับคืนสู่เกาะที่เคยจากไป เธอไม่อาจคาดคิดเลยว่าตัวเองไม่ได้กลับมาในฐานะ ลูกสาวของคนรู้จัก แต่กลับถูกเรียกว่า "เจ้าสาวที่เขาเลี้ยงไว้เพื่อเป็นของเขาเพียงคนเดียว" ระหว่างคำว่าบุญคุณ กับความปรารถนาอันร้อนแรง ระหว่างคำว่าเจ้าของ กับความรักที่ถูกปลูกฝังผ่านวันเวลา เธอจะหนี... หรือจะยอมจำนนให้หัวใจและร่างกายถูกผูกไว้กับผู้ชายที่รักเธอจนยอมทิ้งทั้งโลกเพื่อแลกกับแค่เธอเพียงคนเดียว...

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

ช่วยเลิกงี่เง่าสักที

Jade Winslow
5.0

แต่งงานมาแล้วสี่ปีแต่เพิ่งได้มีอะไรกับสามีไม่นาน เฉียวหนานซีก็ตั้งครรภ์โดยไม่ได้ตั้งใจขึ้นมา เธอดีอกดีใจคิดจะบอกข่าวดีแก่สามี แต่กลับพบว่า เขามีคนอื่นที่คอยอยู่ข้างๆ มานานแล้ว และหญิงสาวคนนั้นก็มีลูกของเขาด้วยเช่นกัน เพราะรักมาก เธอจึงยอมทนต่อทุกการละเลยของเขา พร้อมคืนที่ต้องอยู่คนเดียวในห้องที่ว่างเปล่า แต่เมื่อเขายอมให้แฟนเก่าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต โดยไม่ปรานีและประกาศว่า "ซินฉือท้องลูกของตระกูลฟู่" เฉียวหนานซีจึงตื่นรู้ว่า รักที่มีมาสี่ปีนั้นกลับสูญเปล่า ในเมื่อเขาไม่ซื่อตรง เธอจึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์อีกต่อไป ในข้อตกลงการหย่า เฉียวหนานซีเน้นข้อความหนาว่า "สี่ปีของการแต่งงานที่ไร้เพศสัมพันธ์ ฝ่ายชายไม่สามารถทำหน้าที่สามีได้" หลังจากนั้น เธอก็จากไปอย่างสง่างาม ทำวิจัย เปิดแกลเลอรี งานของเธอเจริญรุ่งเรือง และคนที่เคยแอบรักเธอก็มาปรากฏข้างๆ ฟู่จิงหวยมองผู้หญิงใต้แสงแฟลชที่แสงสว่างเจิดจ้าเต็มไปด้วยความอิจฉา จากนั้นก็กอดเธอในอ้อมกอดแล้วถามว่า "เฉียวหนานซี เธอลืมไปแล้วหรือว่าใครเป็นสามีของเธอ " เฉียวหนานซียิ้มเย้ยหยัน "ฉันโสด ไม่ต้องมายุ่ง"

ถ้าจะรัก ภพชาติก็แค่ปากซอย

ถ้าจะรัก ภพชาติก็แค่ปากซอย

ผลิกา(เลอบัว)
5.0

เธอจากไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ในขณะที่เขากลับยังอยู่เพื่อเฝ้ารอด้วยความคะนึงหา เมื่อคนหนึ่งอยากลืม แต่อีกคนกลับจดจำทุกลมหายใจ แล้วจะมีหนทางไหมที่จะทำให้หัวใจของพวกเขากลับมาเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน “นี่ฉันหลุดมาอยู่ในยุคไหนวะเนี่ย บทจะข้ามภพก็ข้ามกันได้ง่ายๆ แบบนี้เลย? นี่ข้ามภพนะเว้ย ไม่ใช่ข้ามถนนหน้าปากซอย” “เจ้าเป็นตัวอะไร” คำถามโต้งๆ ทำเธอชะงัก ก่อนหันมาจ้องเขาตาขวางพลางบ่นงึมงำ “ถามแบบนี้ สู้ชี้หน้าด่ากันยังดูหยาบคายน้อยกว่า” “เป็นปิศาจรึ” คำถามนี้ทำเธอราวกับถูกตบหน้าอีกครั้ง “ไม่รู้ว่าข้าจะอดทนได้อีกนานเพียงใด เมื่อเจ้าช่างน่าปรารถนาเหลือเกิน” เขาบอกเสียงพร่า ขณะลูบไล้ที่แก้มนวลเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนลงมาแตะที่ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างอ้อยอิ่ง “เช่นนั้นท่านก็อยู่ให้ห่างจากข้าเถิดท่านฝู” “อย่าว่าแต่จะให้อยู่ห่างกัน แม้แต่ละสายตาจากเจ้า ข้ายังทำมิได้ หากต้องทำเช่นนั้น ข้าคงขาดใจตายเสียก่อน” “สายตาของท่านกำลังทำข้าใจคอไม่ดี” “ไม่ดีเยี่ยงไร” “ก็…มันอาจทำให้ข้าเผลอทำอะไรๆ ท่านน่ะสิ” “เช่นนั้นก็จงรู้เอาไว้ว่าการกระทำเมื่อครู่ของเจ้า ก็ทำให้ข้าใจคอไม่ดีเช่นกัน” “ไม่ดียังไง” เธอย้อนถามบ้าง “ก็ไม่ดีตรงที่ มันจะทำให้ข้ามิอาจรักษาคำพูดที่ให้ไว้ หากว่าข้า…ปรารถนาในตัวเจ้าเกินกว่าจะทนรอได้” เสียงเขาแหบพร่า อีกทั้งนัยน์ตาก็ยังแดงก่ำด้วยไฟปรารถนาที่กำลังพลุ่งพล่าน “เช่นนั้น…ก็ไม่ต้องรอสิ”

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

l3oonm@
5.0

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
วิวาห์คนเถื่อน วิวาห์คนเถื่อน B.J.BEN โรแมนติก
“งานแต่งงานที่เกิดขึ้น เพราะผู้ใหญ่ เธอถูกสามีรังเกียจ ก็ให้มันรู้ไปว่าเขาจะเกลียดเธอไปได้สักกี่น้ำ เธอจะแกล้งเขาให้หนำใจ ทำหน้าที่เมียให้สาสมกับที่เขาเกลียด!”
1

บทที่ 1 1

02/05/2025

2

บทที่ 2 2

02/05/2025

3

บทที่ 3 3

02/05/2025

4

บทที่ 4 4

02/05/2025

5

บทที่ 5 5

02/05/2025

6

บทที่ 6 6

02/05/2025

7

บทที่ 7 7

02/05/2025

8

บทที่ 8 8

02/05/2025

9

บทที่ 9 9

02/05/2025

10

บทที่ 10 10

02/05/2025

11

บทที่ 11 11

02/05/2025

12

บทที่ 12 12

02/05/2025

13

บทที่ 13 13

02/05/2025

14

บทที่ 14 14

02/05/2025