เขาคิดว่า ฉันจะยอมทนเงียบๆ

เขาคิดว่า ฉันจะยอมทนเงียบๆ

Rabbit

5.0
ความคิดเห็น
26
ชม
10
บท

ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ฉันเจอแฟลชไดรฟ์ลับของสามี รหัสผ่านไม่ใช่วันแต่งงานของเรา ไม่ใช่วันเกิดฉัน แต่เป็นวันเกิดของรักแรกของเขา ข้างในนั้นคือแท่นบูชาดิจิทัลที่สร้างขึ้นเพื่อผู้หญิงอีกคน เป็นคลังข้อมูลชีวิตที่เขามีมาก่อนฉันอย่างละเอียดลออ ฉันลองค้นหาชื่อตัวเอง...ไม่พบอะไรเลย ตลอดห้าปีที่แต่งงานกัน ฉันเป็นแค่ตัวแทนของใครบางคน แล้วเขาก็พาเธอกลับมา เขาจ้างเธอมาทำงานที่บริษัทของเรา มอบโปรเจกต์ที่ฉันรักสุดหัวใจ ที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตและจิตวิญญาณให้มาตลอดสองปีให้เธอไป ในงานเลี้ยงของบริษัท เขาประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเธอคือหัวหน้าคนใหม่ของโปรเจกต์นั้น และเมื่อเธอแกล้งทำเป็นเกิดอุบัติเหตุ เขาก็รีบพุ่งเข้าไปหาเธอทันที พร้อมกับหันมาตวาดใส่ฉัน ในที่สุดฉันก็ได้เห็นความจริง เขาไม่ใช่แค่ละเลยฉัน แต่เขาคาดหวังให้ฉันยอมทนกับการที่เขาแสดงความรักต่อผู้หญิงคนอื่นอย่างเปิดเผยเงียบๆ เขาคิดว่าฉันจะแตกสลาย...เขาคิดผิด ฉันหยิบแก้วแชมเปญที่ยังไม่ได้แตะ เดินตรงเข้าไปหาเขาต่อหน้าเพื่อนร่วมงานทุกคน แล้วเทมันรดหัวเขาจนหมดแก้ว

บทที่ 1

ในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้า ฉันเจอแฟลชไดรฟ์ลับของสามี รหัสผ่านไม่ใช่วันแต่งงานของเรา ไม่ใช่วันเกิดฉัน แต่เป็นวันเกิดของรักแรกของเขา

ข้างในนั้นคือแท่นบูชาดิจิทัลที่สร้างขึ้นเพื่อผู้หญิงอีกคน เป็นคลังข้อมูลชีวิตที่เขามีมาก่อนฉันอย่างละเอียดลออ ฉันลองค้นหาชื่อตัวเอง...ไม่พบอะไรเลย ตลอดห้าปีที่แต่งงานกัน ฉันเป็นแค่ตัวแทนของใครบางคน

แล้วเขาก็พาเธอกลับมา เขาจ้างเธอมาทำงานที่บริษัทของเรา มอบโปรเจกต์ที่ฉันรักสุดหัวใจ ที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตและจิตวิญญาณให้มาตลอดสองปีให้เธอไป

ในงานเลี้ยงของบริษัท เขาประกาศต่อหน้าทุกคนว่าเธอคือหัวหน้าคนใหม่ของโปรเจกต์นั้น และเมื่อเธอแกล้งทำเป็นเกิดอุบัติเหตุ เขาก็รีบพุ่งเข้าไปหาเธอทันที พร้อมกับหันมาตวาดใส่ฉัน ในที่สุดฉันก็ได้เห็นความจริง

เขาไม่ใช่แค่ละเลยฉัน แต่เขาคาดหวังให้ฉันยอมทนกับการที่เขาแสดงความรักต่อผู้หญิงคนอื่นอย่างเปิดเผยเงียบๆ

เขาคิดว่าฉันจะแตกสลาย...เขาคิดผิด

ฉันหยิบแก้วแชมเปญที่ยังไม่ได้แตะ เดินตรงเข้าไปหาเขาต่อหน้าเพื่อนร่วมงานทุกคน แล้วเทมันรดหัวเขาจนหมดแก้ว

บทที่ 1

เคท มนัญญา POV:

รหัสผ่านสู่ชีวิตลับของสามี ที่ฉันบังเอิญเจอในวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้าของเรา คือวันเกิดของรักแรกของเขา

1408

สิบสี่สิงหาคม...อิซซาเบล อัศวโชติ

ฉันเจอแฟลชไดรฟ์อันนั้นโดยบังเอิญ มันเป็นแท่งสีดำเรียบๆ ซ่อนอยู่หลังลิ้นชักโต๊ะทำงานของเขา ที่ที่ฉันแค่จะหาปากกาเท่านั้น มันไม่ได้ติดป้ายอะไร ดูไม่มีพิษมีภัย แต่การที่มันถูกซุกซ่อนไว้ใต้กองนามบัตรเก่าๆ ที่ถูกลืม ทำให้ในท้องของฉันปั่นป่วนขึ้นมาอย่างเย็นเยียบ

ฉันเสียบมันเข้ากับโน้ตบุ๊กของฉัน หน้าต่างให้ใส่รหัสผ่านก็เด้งขึ้นมาทันที ชั่วขณะหนึ่ง ฉันเกือบจะปิดมันไปแล้ว ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามา นี่มันพื้นที่ส่วนตัวของภาคย์

แต่แล้วความเจ็บปวดเงียบๆ ตลอดห้าปีที่ผ่านมา ทั้งการยกเลิกนัด ทั้งคืนเหงาๆ ที่ต้องรอคอยผู้ชายที่ใจลอยไปไกลแสนไกลเสมอ มันก็รวมตัวกันเป็นความตั้งใจแน่วแน่

ฉันลองใส่วันครบรอบของเรา...เข้าระบบไม่ได้

ฉันลองใส่วันเกิดเขา...เข้าระบบไม่ได้

ฉันลองใส่วันเกิดฉัน...เข้าระบบไม่ได้

นิ้วของฉันค้างอยู่บนคีย์บอร์ด สมองว่างเปล่า แล้วภาพความทรงจำเก่าๆ ก็ผุดขึ้นมา งานเลี้ยงรุ่นมหาวิทยาลัยของเขาที่ฉันเคยไปเมื่อหลายปีก่อน เพื่อนคนหนึ่งของเขาที่เมาจนพูดไม่รู้เรื่อง ตบหลังภาคย์แล้วทำเบียร์หกใส่ชุดฉัน “เชื่อปะวะไอ้ภาคย์?” เขาตะโกนลั่น “แม่งยังจำวันเกิดอิซซี่ได้อยู่เลย! สิบสี่สิงหาใช่ปะเพื่อน?” ภาคย์ไม่ได้ตอบ เขาขบกรามแน่น ดวงตาแข็งกร้าว

มือฉันสั่นขณะที่พิมพ์...1...4...0...8

Enter

แฟลชไดรฟ์ปลดล็อก

ฉันแทบหยุดหายใจ โฟลเดอร์นั้นมีชื่อเรียบๆ ว่า “ความทรงจำ” ข้างในมีไฟล์เป็นพันๆ ไฟล์ ทั้งรูปภาพ วิดีโอ จดหมายที่สแกนมา หรือแม้กระทั่งภาพแคปหน้าจอจากโซเชียลมีเดียเก่าๆ มันคือแท่นบูชาดิจิทัล

มันคือการบันทึกเรื่องราวความรักอย่างละเอียดลออ ภาคย์กับผู้หญิงผมสีน้ำตาลแดงสดใส กำลังหัวเราะอยู่บนชายหาดที่มีแดดส่อง ภาคย์ที่ดูหนุ่มกว่าและมีความสุขอย่างเหลือเชื่อ กำลังยื่นดอกกุหลาบดอกเดียวที่สมบูรณ์แบบให้เธอ วิดีโอที่พวกเขากำลังเต้นรำกันในห้องพักแคบๆ แขนของเขากอดรัดเธอราวกับจะไม่มีวันปล่อยไป ชื่อของเธออยู่ทุกที่...อิซซาเบล...อิซซี่...ที่รักของผม

มีรูปที่พวกเขากำลังทำอาหารด้วยกันในครัวเล็กๆ แป้งเปื้อนจมูกทั้งคู่ เขาดู...มีความสุข มีความสุขอย่างแท้จริงและเรียบง่ายในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน ภาคย์ ภควัต ชายผู้มองว่าห้องครัวสุดทันสมัยของเราเป็นเพียงพื้นที่สวยงาม เคยทำพาสต้าเส้นสดให้ผู้หญิงคนหนึ่ง

ฉันเลื่อนดูไปเรื่อยๆ หัวใจของฉันจมดิ่งลงทุกครั้งที่คลิก ฉันเจอโน้ตที่เขาเขียนด้วยลายมือสแกนไว้ “อิซซี่ ผมจะสร้างปราสาทบนก้อนเมฆให้คุณถ้าคุณยอม” มันเป็นคำสัญญาของเด็กหนุ่มที่ดูไร้สาระ แต่ความจริงใจในนั้นมันเหมือนหมัดที่ชกเข้าที่ท้องของฉัน เขาไม่เคยเขียนโน้ตให้ฉันเลย...แม้แต่ครั้งเดียว

ฉันลองค้นหาชื่อตัวเองในไดรฟ์...เคท

ไม่พบผลลัพธ์

ตลอดห้าปีที่แต่งงานกัน ฉันไม่มีค่าพอที่จะถูกบันทึกไว้ในหัวใจลับๆ ของเขาสักครั้ง

เสียงประตูหน้าบ้านเปิดออก ปลุกฉันจากภวังค์ ภาคย์กลับมาแล้ว

ฉันไม่มีเวลาพอที่จะปิดโน้ตบุ๊กหรือซ่อนแฟลชไดรฟ์ เขาเดินเข้ามาในห้องทำงาน ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าเหมือนทุกวัน เขาเห็นฉัน เห็นหน้าจอโน้ตบุ๊ก และสีหน้าของเขาก็แข็งทื่อ

“นี่คุณกำลังทำบ้าอะไร?” เสียงของเขาไม่ดัง แต่มันเยือกเย็น เป็นน้ำเสียงเดียวกับที่เขาใช้กับสถาปนิกจบใหม่ที่ทำงานไม่ได้เรื่อง ไม่ใช่กับภรรยาของเขา

ฉันเงยหน้ามองเขา เสียงของฉันนิ่งอย่างน่าประหลาดใจ พายุในใจฉันสงบลงแล้ว เหลือเพียงความว่างเปล่าอันเงียบงัน “ฉันต้องการหย่าค่ะภาคย์”

ชั่ววินาทีหนึ่ง เขายืนจ้องนิ่ง จากนั้นแววตาของเขาก็เปลี่ยนไป...เป็นความรำคาญ ไม่ใช่ความเจ็บปวด เขาเดินเข้ามา ดึงแฟลชไดรฟ์ออกจากเครื่อง แล้วหักแท่งพลาสติกเล็กๆ นั่นเป็นสองท่อนด้วยมือเปล่า ชิ้นส่วนของมันตกกระทบพื้นไม้ขัดมันเสียงดังแกรก

เขาทิ้งมันลงในถังขยะเหมือนทิ้งเศษขยะชิ้นหนึ่ง

“นั่นไง” เขาพูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ ราวกับว่าการกระทำง่ายๆ แค่นั้นจะลบทุกอย่างได้ “มันหายไปแล้ว เรายังจะหย่ากันอยู่ไหม?”

ความหยิ่งยโสในคำถามนั้นทำให้ฉันแทบหายใจไม่ออก เขาไม่ขอโทษ เขาไม่อธิบาย เขาแค่...ทำลายหลักฐานแล้วคาดหวังให้ฉันลืม

“ค่ะ” ฉันตอบ เสียงเรียบพอๆ กับหัวใจของฉัน

เขาถอนหายใจยาว เป็นเสียงของผู้ชายที่ต้องมารับมือกับผู้หญิงประสาทเสีย “เคท อย่าทำตัวงี่เง่าหน่อยเลย มันเป็นเรื่องเก่าไปแล้ว”

“มันไม่ใช่เรื่องเก่าเมื่อห้านาทีก่อน ตอนที่มันถูกล็อกรหัสผ่านอยู่ในคอมพิวเตอร์ของคุณ”

เขาเดินไปที่ประตู เบื่อที่จะคุยต่อแล้ว “ฟังนะ ผมรู้ว่าผมยุ่งมากช่วงนี้ เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ เดือนหน้าเราไปทัสคานีกัน แค่เราสองคน ผมจะเคลียร์ตารางงานให้”

ทัสคานี คำสัญญาที่เขาให้และผิดสัญญามาแล้วในวันครบรอบปีแรก ปีที่สอง และปีที่สี่ มันคือยาครอบจักรวาลของเขา ของล่อใจที่เขาเอามาห้อยไว้ตรงหน้าทุกครั้งที่ความทุกข์ของฉันสร้างความลำบากใจให้เขา เขาปฏิบัติต่อความรู้สึกของฉันเหมือนการต่อรอง เชื่อว่าทุกความเจ็บปวดมีราคาที่สามารถจ่ายได้ด้วยท่าทีที่ยิ่งใหญ่แต่ว่างเปล่า ท่าทีที่เขาไม่ได้มองว่าเป็นการขอโทษ แต่เป็นของขวัญอันยิ่งใหญ่จากเขาถึงฉัน

ฉันสูดหายใจลึก อากาศแผดเผาในปอด “ภาคย์ ฉันพูดจริงนะ”

ในที่สุดความอดทนของเขาก็ขาดสะบั้น หน้ากากของภาคย์ ภควัต ผู้ประสบความสำเร็จและมีเสน่ห์หลุดออก เผยให้เห็นผู้ชายเย็นชาและเอาตัวเองเป็นใหญ่ที่อยู่ข้างใต้ “จริงเหรอ? คุณอยากหย่า? ได้เลย คิดว่าจะอยู่ได้โดยไม่มีผมเหรอ? ไม่มีบ้านหลังนี้? ไม่มีชีวิตที่ผมสร้างให้คุณ?”

เขาไม่รอคำตอบ เขาหันหลังและเดินออกจากห้องไป ทิ้งอาหารค่ำวันครบรอบที่ฉันใช้เวลาเตรียมมาทั้งบ่ายไว้บนโต๊ะอาหารโดยไม่แตะต้อง

เป็นครั้งแรกในรอบห้าปี ที่ฉันไม่ได้ลุกขึ้นตามเขาไป ฉันไม่ได้พยายามจะไกล่เกลี่ย

เขาหยุดที่ประตูหน้าบ้าน มือจับลูกบิด แล้วหันกลับมามองฉัน เขากำลังรอ เขามั่นใจเหลือเกินว่าฉันจะยอมแพ้ จะวิ่งไปหาเขา จะขอโทษสำหรับ “อาการโมโหร้าย” ของฉัน

ฉันแค่หันหน้าไปมองจานอาหารที่ไม่มีใครแตะ...จานของฉัน

เสียงปิดประตูดังปังอย่างรุนแรงก้องไปทั่วบ้าน

ความเงียบที่ตามมาไม่ใช่ความสงบสุข มันเวิ้งว้าง ว่างเปล่า มันคือเสียงของหัวใจที่หมดรักจะให้แล้ว ฉันเคยคิดว่าภาคย์เป็นแค่ผู้ชายที่ไม่รู้วิธีแสดงความรู้สึก เขาอยู่เหนือเรื่องวุ่นวายธรรมดาๆ ของชีวิต

แต่เมื่อจ้องมองโฟลเดอร์นั้น ฉันก็ตระหนักได้ว่าเขารู้วิธี เขาทำอาหารเป็น เขาเขียนจดหมายรักเป็น เขาสร้างคำสัญญาโง่ๆ แต่จริงใจเกี่ยวกับปราสาทบนก้อนเมฆเป็น

เขาแค่ไม่เคยอยากจะทำมันเพื่อฉัน ฉันเป็นแค่ตัวแทน ผู้หญิงโง่ๆ ที่หลงรักเขาจนยอมเติมเต็มช่องว่างที่อิซซาเบล อัศวโชติ ทิ้งไว้

และเป็นครั้งแรก ที่ได้เห็นทุกอย่างถูกเปิดเผยในโฟลเดอร์ดิจิทัล ฉันถึงได้เชื่อมันอย่างหมดใจ

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ Rabbit

ข้อมูลเพิ่มเติม
ค่าของเจ้าแม่มาเฟีย

ค่าของเจ้าแม่มาเฟีย

มาเฟีย

5.0

การแต่งงานของฉันกับมาคิน ภัทรธำรง คือสัญญาที่ลงนามด้วยเลือด คือคำมั่นที่จะหลอมรวมสองตระกูลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในกรุงเทพฯ เข้าไว้ด้วยกัน เขาคืออนาคตของฉัน คือราชันย์ที่ถูกเลือกมาให้ปกครองเคียงข้างฉัน ทุกคนต่างพูดว่าการรวมกันของเราคือพรหมลิขิต แต่เขากลับบ้านมาพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมราคาถูกและคำโกหกของผู้หญิงอีกคน มันคือกลิ่นของอัญญาริน เด็กกำพร้าผู้อ่อนแอที่ครอบครัวของเขารับมาเลี้ยงดู เด็กผู้หญิงที่เขาสาบานว่าจะปกป้องเหมือนน้องสาวแท้ๆ ฉันตามเขาไปที่ไพรเวทคลับแห่งหนึ่ง จากในเงามืด ฉันเฝ้ามองเขาดึงเธอเข้ามาในอ้อมแขนและมอบจูบที่หิวกระหายและสิ้นหวังให้เธอ...จูบที่เขาไม่เคยให้ฉันเลย ในวินาทีนั้น อนาคตทั้งชีวิตของฉันแหลกสลายลง ในที่สุดฉันก็เข้าใจเสียงกระซิบจากลูกน้องของเขาว่าฉันเป็นเพียงรางวัลทางการเมือง ในขณะที่อัญญารินคือราชินีตัวจริงของพวกเขา เขาต้องการอาณาจักรของฉัน แต่หัวใจของเขาเป็นของเธอ ฉันจะไม่เป็นของรางวัลปลอบใจ ฉันจะไม่เป็นรองใคร ฉันเดินตรงเข้าไปในห้องทำงานของพ่อ เสียงของฉันเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "หนูจะยกเลิกงานแต่งงานค่ะ" เมื่อท่านค้าน ฉันจึงปล่อยหมัดเด็ดสุดท้าย "หนูจะรักษาความต้องการของตระกูลเราในเรื่องพันธมิตรไว้ค่ะ หนูจะแต่งงานกับเจ้าพ่อธาวิน วรไพศาล" แก้ววิสกี้ในมือพ่อร่วงแตกกระจายบนพื้น ธาวิน วรไพศาล คือคู่แข่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเรา

เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น

เจ็ดปีแห่งการหลอกลวง การกลับมาล้างแค้น

สยองขวัญ

5.0

เจ็ดปีเต็มที่ฉันทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดที่เกิดเหตุอาชญากรรม ขัดถูคราบความตายเพื่อรักษาชีวิตลูกชายของฉัน ในที่สุดฉันก็หาเงินเก้าล้านบาทมาได้สำเร็จ สำหรับการรักษาด้วยวิธีทดลองที่จะช่วยรักษาโรคทางพันธุกรรมที่หายากของเขา แต่เมื่อฉันไปถึงโรงพยาบาล ฉันกลับได้ยินภัทร แฟนของฉันกำลังคุยโทรศัพท์ มันไม่ใช่เรื่องการรักษา แต่มันคือ “การทดลองทางสังคม” การทดสอบเจ็ดปีเต็มเพื่อพิสูจน์ว่าฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่จ้องจะจับคนรวย และลูกชายของฉัน…ไม่เคยป่วยเลย เพื่อนสนิทของฉันก็ร่วมมือกับเขาด้วย เธอกำลังหัวเราะอย่างสนุกสนาน แล้วฉันก็ได้ยินเสียงลูกชายของฉัน “ผมไม่อยากให้แม่เหม็นๆ กลับมา ผมอยากได้น้าเจน น้าเจนตัวหอมเหมือนขนม” พวกเขาทำให้ฉันอับอายขายหน้าที่โรงเรียนของเขา เรียกฉันว่าเป็นแค่คนทำความสะอาดสติไม่ดี ลูกชายของฉันชี้หน้าฉันแล้วบอกทุกคนว่าเขาไม่รู้จักฉัน ในขณะที่ผู้ชายที่ฉันรักลากฉันออกไป กล่าวหาว่าฉันเป็นตัวน่าอัปยศ ความรักของฉันไม่ใช่ความรัก มันเป็นแค่ข้อมูล การเสียสละของฉันไม่ใช่การเสียสละ มันเป็นแค่การแสดง พวกเขาหันลูกของฉันเองมาเป็นศัตรูกับฉัน เพียงเพื่อเกมวิปริตของพวกเขา พวกเขาคิดว่ากำลังทดสอบคนทำความสะอาดจนๆ โง่ๆ คนหนึ่ง พวกเขาไม่รู้ว่าเขาคือ ภากร ยอดมณเฑียร ทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีหมื่นล้าน และพวกเขาไม่รู้เลยว่าฉันคือ อลิน แห่งตระกูลเดชดำรง ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาพี่ชาย “ฉันจะกลับบ้าน”

ละทิ้งทรยศมรณะ  โอบรับชีวิตใหม่

ละทิ้งทรยศมรณะ โอบรับชีวิตใหม่

โรแมนติก

5.0

ฉันกับภพ คู่หมั้นของฉัน เราคบกันมาสิบปีเต็ม ฉันกำลังยืนอยู่บนแท่นพิธีในโบสถ์ของโรงแรมหรูที่ฉันออกแบบเอง รอที่จะแต่งงานกับผู้ชายที่เป็นโลกทั้งใบของฉันมาตั้งแต่สมัยมัธยม แต่เมื่อเพียงขวัญ เว็ดดิ้งแพลนเนอร์ของเราซึ่งทำหน้าที่เป็นนายพิธีในงาน หันไปมองเขาแล้วถามว่า "คุณภากร ไพศาล คุณจะแต่งงานกับฉันไหมคะ" เขากลับไม่หัวเราะ เขามองเธอด้วยสายตาเปี่ยมรักที่ฉันไม่ได้เห็นมานานหลายปี แล้วตอบว่า "ครับ ผมจะแต่งงาน" เขาทิ้งให้ฉันยืนอยู่บนแท่นพิธีเพียงลำพัง ข้ออ้างของเขาน่ะเหรอ? เพียงขวัญ ผู้หญิงคนนั้น กำลังจะตายด้วยเนื้องอกในสมอง จากนั้นเขาก็บังคับให้ฉันบริจาคเลือดกรุ๊ปหายากของฉันเพื่อช่วยชีวิตเธอ สั่งฆ่าแมวสุดที่รักของฉันเพื่อสนองความต้องการอันโหดร้ายของเธอ และแม้กระทั่งปล่อยให้ฉันจมน้ำ โดยว่ายน้ำผ่านฉันไปเพื่อดึงเธอขึ้นจากน้ำก่อน ครั้งสุดท้ายที่เขาทิ้งให้ฉันตาย คือตอนที่ฉันกำลังหายใจไม่ออกอยู่บนพื้นห้องครัว เกิดอาการแพ้ถั่วลิสงอย่างรุนแรงเพราะถั่วที่เพียงขวัญจงใจใส่ไว้ในอาหารของฉัน เขาเลือกที่จะรีบพาเธอไปโรงพยาบาลเพราะอาการชักกำมะลอ แทนที่จะช่วยชีวิตฉัน ในที่สุดฉันก็เข้าใจ เขาไม่ใช่แค่ทรยศฉัน แต่เขายอมฆ่าฉันเพื่อผู้หญิงคนนั้น ขณะที่ฉันนอนพักฟื้นอยู่ในโรงพยาบาลเพียงลำพัง พ่อของฉันก็โทรมาพร้อมกับข้อเสนอสุดบ้าคลั่ง นั่นคือการแต่งงานในนามกับอคิน หิรัญวัฒน์ CEO บริษัทเทคโนโลยีผู้ทรงอิทธิพลและเก็บตัว หัวใจของฉันมันตายด้านและว่างเปล่าไปแล้ว ความรักคือเรื่องโกหก ดังนั้นเมื่อพ่อถามว่า จะเปลี่ยนตัวเจ้าบ่าวเลยดีไหม ฉันก็ได้ยินเสียงตัวเองตอบกลับไปว่า "ค่ะ หนูจะแต่งงานกับเขา"

รักต้องห้ามของราชาอัลฟ่า  แค้นเงียบของฉัน

รักต้องห้ามของราชาอัลฟ่า แค้นเงียบของฉัน

มนุษย์หมาป่า

5.0

สามปีเต็มที่ฉันเป็นลูน่าของอัลฟ่าคีเลนผู้ทรงอำนาจ เขาทุ่มเทของขวัญให้ฉันมากมาย แต่ไม่เคยให้ความรักเลย ทุกครั้งที่เขาสัมผัสฉัน สายตาของเขามองทะลุผ่านตัวฉัน ราวกับกำลังมองหาใครอีกคน...ใครสักคนที่ฉันมองไม่เห็น ตอนที่พ่อผู้เป็นมนุษย์ของฉันกำลังจะสิ้นใจ ฉันพยายามติดต่อเขาผ่านกระแสจิตศักดิ์สิทธิ์ของเรา ฉันร้องขอความอบอุ่นจากคู่แท้ของฉัน แต่เขากลับตัดขาดฉัน ฉันเรียกหาเขาเก้าสิบเก้าครั้งขณะที่พ่อของฉันสิ้นใจอย่างเดียวดาย สองวันต่อมา เบต้าของเราส่งภาพนิมิตมาให้ฉัน เป็นภาพคีเลนอยู่ที่ปารีส เขากำลังกอดไลรา ป้าของฉัน ด้วยความอ่อนโยนที่เขาไม่เคยแสดงให้ฉันเห็นแม้แต่ครั้งเดียว เมื่อเขากลับมา เขาโกหกได้อย่างเลือดเย็น โทษว่าระยะทางทำให้กระแสจิตของเราขาดหายไป ฉันค้นพบความจริงในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกล็อกไว้ของเขา มันคือแท่นบูชาที่สร้างขึ้นเพื่อป้าของฉัน ไดอารี่ของเขาเปิดโปงทุกสิ่ง การพบกันครั้งแรกของเรา การโจมตีของหมาป่าเร่ร่อนที่เขาช่วยฉันไว้...ทั้งหมดเป็นเรื่องโกหกที่จัดฉากขึ้น เพื่อที่เขาจะได้มีตัวแทนของผู้หญิงที่เขารักอย่างแท้จริง ฉันเป็นเพียงภาชนะสำหรับสายเลือดของเธอ และลูกหมาป่าที่ฉันอุ้มท้องอยู่ก็ถือกำเนิดขึ้นจากคำโกหกนั้น ฉันจึงหลอกให้เขาเซ็นชื่อบนม้วนคัมภีร์สองฉบับ ฉบับแรกคือพิธีกรรมที่จะซ่อนการตั้งครรภ์ของฉันด้วยเวทมนตร์ ส่วนฉบับที่สองคือแบบฟอร์มการปฏิเสธคู่ที่ว่างเปล่า ซึ่งฉันได้เซ็นชื่อและยื่นต่อสภาผู้อาวุโส ก่อนจะก้าวขึ้นเรือที่มุ่งหน้าสู่ทวีปใหม่ ลบตัวเองออกจากโลกของเขาไปตลอดกาล

ผู้ถูกทอดทิ้ง, ผู้ไม่อาจหยุดยั้ง

ผู้ถูกทอดทิ้ง, ผู้ไม่อาจหยุดยั้ง

โรแมนติก

5.0

หลังจากสิบปีในสถานสงเคราะห์ ในที่สุดครอบครัวก็ตามหาฉันจนเจอ ฉันเคยคิดว่ามันคือฝันที่เป็นจริง แต่ไม่นานฉันก็ได้เรียนรู้ว่าที่ของฉันอยู่ตรงไหน ฉันเป็นแค่ม้างานที่ต้องหาเงินมาจ่ายค่าชีวิตสุขสบายของคริส น้องสาวฝาแฝดผู้สมบูรณ์แบบ ส่วนเธอก็เป็นลูกรักคนโปรดที่พ่อแม่ภาคภูมิใจ สิ่งดีงามเพียงหนึ่งเดียวที่ฉันมีคือเจสัน แฟนของฉัน แต่แล้วในงานเลี้ยงที่ฉันไปรับจ้างจัดอาหาร ฉันบังเอิญได้ยินพ่อแม่ของฉันวางแผนกับพ่อแม่ของเขา พวกเขากำลังจะให้เจสันแต่งงานกับคริส บอกว่าฉันมีปมในอดีตเยอะเกินไป เป็นของมีตำหนิ ไม่กี่นาทีต่อมา ต่อหน้าทุกคน เจสันคุกเข่าลงและขอคริสแต่งงาน ขณะที่ฝูงชนโห่ร้องยินดี โทรศัพท์ของฉันก็สั่นพร้อมกับข้อความจากเขา “ขอโทษนะ เราเลิกกันเถอะ” เมื่อฉันกลับไปเผชิญหน้ากับพวกเขาที่บ้าน พวกเขาก็ยอมรับความจริง การตามหาฉันเจอเป็นความผิดพลาด ฉันเป็นแค่ความน่าอับอายที่พวกเขาต้องจัดการ และการยกเจสันให้คริสก็ถือว่าเป็นบุญคุณแล้ว เพื่อปิดปากฉัน น้องสาวฉันทิ้งตัวลงจากบันไดแล้วกรีดร้องว่าฉันผลักเธอ พ่อทุบตีฉันแล้วโยนฉันออกมาที่ถนนเหมือนขยะชิ้นหนึ่ง ขณะที่ฉันนอนสะบักสะบอมอยู่บนทางเท้า พ่อแม่ก็บอกตำรวจที่มาถึงว่าฉันเป็นคนทำร้ายร่างกาย พวกเขาอยากจะลบฉันให้หายไป แต่พวกเขากำลังจะได้รู้ว่าตัวเองเพิ่งก่อสงครามขึ้นมาต่างหาก

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

ไฟรักเร่าร้อน NC18++

Me'JinJin
4.9

คิณ อัคนี สุริยวานิชกุล ทายาทคนโตของสุริยวานิชกุลกรุ๊ป อายุ 26 ปี นักธุรกิจหนุ่มที่หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เย็นชากับผู้หญิงทั้งโลกยกเว้นเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น เอย อรนลิน "เมื่อเขาดึงเธอเข้ามาในวังวนของไฟรักที่แผดเผาหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้ไหม้ไปทั้งดวง" "เธอแน่ใจนะว่าจะให้ฉันช่วยค่าตอบแทนมันสูงเธอจ่ายไหวเหรอ?" เอย อรนลิน พิศาลวรางกูล ดาวเด่นของวงการบันเทิงที่ผันตัวไปรับบทนางร้าย เธอสวย เซ็กซี่ ขี้ยั่วกับเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น "เขาคือดวงไฟที่จุดประกายขึ้นในหัวใจดวงน้อยๆของเธอให้หลงเริงร่าอยู่ในวังวนแห่งไฟรัก" "อะ อึก จะ เจ็บ เอยเจ็บค่ะคุณคิณ"

จ้างรักลวงใจ

จ้างรักลวงใจ

รินธารา
5.0

ลีโอ ลีโอเนล โอลิเวอร์ อายุ21ปี ลูกเสี้ยวเยอรมันจีน เขาเป็นทายาทมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในมาเก๊าและฮ่องกง แต่กลับต้องมาเรียนในเมืองไทยเพราะถูกคนของศัตรูปองร้าย เขาจึงต้องปิดบังตัวตนที่แท้จริงไว้ ตอนกลางวันเขาจะทำตัวเป็นเด็กเนิร์ดอยู่ในมหาลัยเพื่อไม่ให้มีใครสนใจ แต่พอกลางคืนเขาก็กลายเป็นเสือที่จ้องขย้ำเหยื่อ แต่ยัยร้อยศพคิดอยากจะลองดีนัก เขาก็จะสนองให้ แพร นลิน ศรีสมบัติ อายุ 20 ปี ลูกสาวเจ้าโรงแรมในเมืองพัทยา เธอเป็นนักศึกษาปี2 เธอพบกับฝรั่งหน้าหล่อที่ย้ายมาเรียนกะทันหัน แต่นายนั่นกับไม่ยอมสนใจเธอเหมือนผู้ชายคนอื่นเธอจึงต้องงัดสาระพัดวิธีที่จะทำให้เขามาสยบแทบเท้าเธอให้ได้ แต่แล้วสิ่งที่เขาฝากไว้คือทายาทตัวน้อยๆต่างหาก

ยากที่จะเอาใจ

ยากที่จะเอาใจ

Charlotte
5.0

มีข่าวลือว่า ลูกเลี้ยงของตระกูลเสิ่นทำทุกอย่างเพื่อเข้าวงการแต่งงานกับตระกูลหลิน หลังจากถูกหลินอี้ฟานทิ้ง เธอก็เล็งไปที่หลินเหยียนเซิง แต่ไม่มีใครรู้ว่า ก่อนแต่งงาน เบ่ยหลินถูกหลินเหยียนเซิงวางแผนอย่างไร้ปรานี เมื่อเป็นคุณนายหลินในขณะตั้งครรภ์ เบ่ยหลินเพียงหวังว่าจะได้คลอดลูกอย่างปลอดภัย แม้วันแต่งงานวันแรกหลังจากนั้น จะมีข่าวลือกับรักเก่าของเขาเป็นที่พูดถึงกันทั่วเมือง เธอก็ยังคงเฉยเมย และยังส่งข้อความไปเตือนให้เขาระวังเรื่องปิดม่านครั้งหน้า แต่คืนนั้น เบ่ยหลินก็ถูกเขาดักไว้ที่มุมกำแพง “ภรรยาที่รัก ผมผิดไปแล้ว...” หลังแต่งงาน หลินเหยียนเซิงถึงได้รู้ว่า ที่แท้เมียของเขานั้นยากที่จะเอาอกเอาใจขนาดไหน

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ