รักร้ายของนายพายุ

คุณนายยอมหย่าแล้ว

Calv Momose

หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"

สมัยใหม่ ชีวิตคนเมือง ดราม่า บทบาทหยิ่ง บทบาทที่แข็งแกร่ง ชาย โรแมนติก อดีตภรรยา การตั้งครรภ์การหย่าร้าง CEO

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ณ งานมอเตอร์โชว์ บูทของ BMW

“ว้าว ว้าว ว้าว” เสียง ดรูว์ (Drew) ดังขึ้น ก่อนจะหันไปถามเพื่อน

“เฮ้ย... เทมป์ นายว่ารถหรือคนอันไหนแจ่มกว่ากันวะ” ดรูว์พูดพลางยกนิ้วมือทำลูบที่ข้างปาก เหมือนน้ำลายจะหก

“รถนะแจ่มอยู่แล้ว แต่คนมันก็ไม่แน่ ของยังงี้มันต้องมีการทดลองขับว่ะ” เทมป์พูดพร้อมกับปรายตามองพริตตี้สาวที่กำลังทำท่าลูบคลำอยู่ที่ตัวถังของรถ ทำหน้าตาเซ็กซี่สุด ๆ

“กูว่าต้องแจ่มอยู่แล้วมึง นมตั้งเต้ากลมบล็อกขนาดนั้น ถ้าได้คลุกหน้าลงไปนะมึง ซี้ด” ดรูว์พูดทำลากเสียงยาว ๆ

สายตาโลมเลียที่ทั้งสองหนุ่มจ้องมองไปยังอุมาริการ์นั้น ทำให้เธอถึงกับฉุนกึกในใจ แต่ใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้ม

“ให้ท่าว่ะ” ดรูว์พูดขึ้น ขยิบตาไปทักทาย

“สวัสดีครับ รบกวนกรอกข้อมูลสักนิดได้ไหมครับ ช่วงนี้มีโปรโมชันสุดพิเศษ ถ้าจองในงานนี้ ...(พูดพร่ำไปเรื่อย ๆ)...” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นผู้จัดการเดินตรงมาที่ทั้งสองคน ก่อนจะชักชวนให้กรอกข้อมูล และแนะนำเรื่องราวและข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับรถรุ่นใหม่ที่นำมาโชว์ในงานพร้อมโปรโมชันที่สุดร้อนแรง

“อ๋อ คุณเทมป์ ผมจำได้ล่ะ”

ผู้จัดการหนุ่มทำหน้านึกออก เพราะชายหนุ่มเพิ่งไปถอยรถป้ายแดงออกจากโชว์รูมไปเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง

“เป็นไงบ้างครับ คันที่คุณเทมป์ซื้อไป ผมบอกแล้วว่าไม่มีผิดหวัง” ผู้จัดการหนุ่มสีหน้าดีใจสุด ๆ มีความหวังภายในใจ

“อ๋อ...คันนั้น ให้คุณย่าไว้ใช้ที่สุพรรณนะครับ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาของเขาไม่ได้สนใจมองที่หน้าของผู้จัดการหนุ่ม แต่มองจ้องไปยังสาวสวยพริตตี้ที่กำลังทำท่าทางยั่วยวนต่าง ๆ อยู่ใกล้ ๆ รถคันงามนั้น

“เอาอย่างนี้สิคุณอาคม” เทมป์พูดออกไปเหมือนกระซิบ

“หากคุณทำให้สาวคนนั้นรับนัดทานข้าวกับผมได้ ผมจองคันนี้หนึ่งคัน” เมื่อจบคำพูดของเขา ผู้จัดการหนุ่มทำตาโต รีบตอบทันใด

“ได้สิครับ ไม่มีปัญหา แม่ดอกไม้ไม่ปฏิเสธงานกินข้าวกับลูกค้าอยู่แล้ว ขอเบอร์คุณเทมป์ด้วยครับ คืนนี้การันตีมีเสียงหวาน ๆ โทรไปหาคุณเทมป์อย่างแน่นอน” เขารีบยื่นมือออกมา เทมป์ล้วงมือไปยังกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะหยิบนามบัตรออกมาให้เขียนยุกยิกแล้วยื่นให้ผู้จัดการหนุ่ม

“เฮ้ย... แต่กันชอบคนนั้นว่ะ” ดูรว์ใช้มือสะกิดเพื่อน ก่อนจะชี้ไปยังสาวสวยอีกคนที่ยืนอยู่ข้างรถอีกคัน

“คุณอาคม คนโน้นด้วยนะครับ” เทมป์หันไปบอกคุณอาคมก่อนจะชี้ให้เขาดูสาวร่างสวยอีกคนที่ดูท่าทางร้อนแรงไม่แพ้คนที่เขาหมายตา

“โนพอมแพลมครับ” คุณอาคมยกยิ้มดีใจ แค่นึกถึงค่าคอมมิชชันที่เขาจะได้รับแล้วก็ฮัมเพลงไปอย่างอารมณ์ดี

“ยื่นเอกสารที่ฝ่ายบุคคลให้เรียบร้อย เงินโอนเข้าบัญชีนะครับ”

ผู้จัดการที่คุมในงานมอเตอร์โชว์บอกกับสาว ๆ นุ่งน้อยห่มน้อยที่ดูอย่างไรก็สวยไปเสียทุกคน

“ค่ะ” เสียงขานรับจากทุกคน

อุมาริการ์ และกรพันธ์เดินออกมาพร้อม ๆ กัน

อ่านเลย