5.0
ความคิดเห็น
147
ชม
10
บท

ไฟร้ายอย่างเขา ไม่เคยเชื่อมั่นในความรัก ความสุขจากเซ็กส์แลกได้จากร่างกายอันแข็งแกร่ง และเงินตรา ผู้หญิงหน้าไหนก็อยากได้เขาเพราะสองสิ่งนี้ จนมาเจอกับเธอ หญิงสาวคนแรกที่กล้าสะบัดหน้าหนีเขา ฉีกเงินของเขาทิ้ง แล้วบอกให้ว่าเขาช่างไร้เสน่ห์สิ้นดี! กล้าดีแบบนี้ เกมล่าใจจึงเริ่มต้นขึ้น “ไม่ได้นะคะ เราไม่ควรทำแบบนี้ คุณอาร์ตมีคู่หมั้นแล้วนะคะ ปล่อยปลาไปนะ ถ้าไม่อย่างนั้นปลาจะไปฟ้องคู่หมั้นคุณ” เห็นว่าไม้นวมไม่ได้ผล ปราณปรียาก็ชักไม้แข็งขึ้นมาขู่ เธอหวังว่าเขาจะยอมปล่อยเธอไปแต่โดยดี โดยไม่รู้เสียเลยว่าคำพูดคำนั้น มันยิ่งจุดเพลิงให้ไฟที่กำลังจะสงบ กลับลุกโพลงขึ้นมาอีก “คู่หมั้น เหอะ ! ใครจะหมั้นกับใครกัน” เขาจับต้นแขนเธอแล้วดันเธอให้ผละออกจากอกกว้างเพื่อจะมองเผชิญหน้ากัน ปราณปรียาถึงกับอ้าปากค้าง เขาเปลี่ยนไวจริงๆ วันนี้ อารมณ์เดี๋ยวร้ายเดี๋ยวดี แล้วเธอจะทำอย่างไรดีนะ กับไฟร้อนที่กำลังคลุ้มคลั่งตรงหน้า สมองน้อยๆ เริ่มคิดถึงทางรอดอย่างว่องไว แต่ก็คิดไม่ออกเพราะความกลัวเขา “ผมไม่มีพันธะ ผมไม่ยอมให้ใครมาจับผมทั้งนั้น จำไว้นะปลา ผมจะไม่มีวันแต่งงาน” “ตะ แต่ว่า” หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เนื้อตัวเริ่มสั่นเพราะความกลัว แต่อัคคีห้ามตัวเองไม่ได้เสียแล้ว เขากำลังร้อน กำลังพาลไปเสียทุกอย่าง เขามองจ้องหน้าเธอด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว ยิ้มเหี้ยม เมื่อเอ่ยเสียงเย็น “ผู้หญิง...หึๆ ชอบเล่นเกมใช่ไหมปลา เหมือนที่ปลากำลังเล่นเกมกับผม เกมใจแลกใจอะไรนั่น ผมไม่เล่นด้วยแล้ว ผมจะทำตามใจตัวเอง แล้วอย่าหวังว่าจะจับผมไปแต่งงานมีพันธะได้นะ ไม่มีทาง!”

ไฟร้อยรัก บทที่ 1 1

เสียงครางกระเส่าดังจากริมฝีปากของสองหนุ่มสาว ที่กำลังปฏิบัติกิจกรรมบนเตียงอย่างถึงพริกถึงขิง ฝ่ายชายหอบหายใจแรงขณะพลิกร่างงามอวบอิ่มของคู่นอนให้พลิกคว่ำ เผยสะโพกสวยให้กับเขา ชายหนุ่มตรงเข้าประกบพร้อมกับสอดแทรก แล้วเริ่มกระแทกกระทั้นอย่างเมามัน ทำให้ฝ่ายหญิงถึงกับครวญออกมาเสียงอ่อย เพราะความเหนื่อยอ่อนกับบทรักอันรุนแรงและเร่าร้อน

“คุณอาร์ตขา...คุณอาร์ต กี้จะไม่ไหวแล้ว อา...”

“ไหวน่ากี้ ผมรู้ว่ากี้ไหว”

เขาไม่ยอมหยุดอย่างที่ฝ่ายหญิงร้องขอ เพราะว่ารู้ว่าอีกฝ่ายนั้นปากไม่ตรงกับใจ ปากบอกให้หยุดแต่กลับส่ายสะโพกตอบโต้การบุกรุกของเขาอย่างไม่ยอมแพ้ ชายหนุ่มกระแทกตัวแรงๆ และเร็วๆ ตามที่ปากอิ่มเอ่ยอ้อนขอ ร่างสูงใหญ่เกร็งไปทั้งร่างเมื่อใกล้จุดสูงสุด ขณะที่สาวสวยซบหน้าหมดแรงลงกับเตียงกว้างเพราะทะยานไปยังวิมานน้ำผึ้งก่อนเขาแล้ว

“อีกนิดนะ อา สุดยอดจริงๆ”

ฝ่ายชายครางเสียงลั่นเมื่อก้าวตามเธอไปติดๆ ร่างสูงใหญ่ซวนซบลงบนหลังขาวเนียนชื้นเหงื่อ หอบหายใจเร่าร้อนเพราะความเหนื่อยอ่อน

“คุณอาร์ตขา ทำไมวันนี้รุนแรงจังเลย กี้เกือบทนไม่ไหวแล้วนะคะ เพลียไปหมดแล้ว”

สาวงามเอ่ยเสียงอ้อนๆ พร้อมกับไล้มือเล่นกับหน้าอกเปล่าเปลือยกำยำด้วยมัดกล้ามของชายหนุ่ม อาร์ต หรืออัคคี มองใบหน้าสวยราวกับนางฟ้านั้นก่อนจะยิ้มเหมือนหมิ่น ใบหน้าของสาวเจ้านามกี้ หรือ คุณาลัย สาวพริตตี้แสนสวยรายนี้ สวยเกินธรรมชาติเกินไป มองก็รู้ว่าเจ้าหล่อนไปปฏิบัติการทำให้สวยราวกับนางฟ้านี้มาหลายครั้งพอดู ความสวยพลาสติกของเธอเขาพอทนไหว แต่ที่ทนไม่ค่อยไหวก็คือจริตของผู้หญิง ที่แกล้งทำเป็นอ้อนออเซาะนั่นเอง เขาอัคคี เสรษฐภูมิ ผ่านผู้หญิงมามากมาย เจอมารยามาเยอะแยะ มองพวกหล่อนทะลุไปถึงไหนๆ ว่าสิ่งที่หญิงสาวพวกนี้ต้องการจากเขานอกเหนือจากเซ็กซ์ที่ร้อนแรงคืออะไร

“ขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

อัคคีถาม พร้อมกับหัวเราะหึๆ มือไล้ไปตามแขนเนียนก่อนจะผลักร่างอิ่มออกจากตัว ทำเอาคุณาลัยถึงกับตกใจกับอาการที่เปลี่ยนไปของเขา สงสัยเธอจะเล่นละครมากไปหรือเปล่านะ อัคคีถึงผละออกจากเธอเร็วขนาดนี้

“เอ่อ...คือว่ากี้”

มือของชายหนุ่มคว้ากระเป๋าเงินที่ทำจากหนังชั้นดี ถูกวางอยู่บนหัวเตียงมาเปิด ก่อนจะควักธนบัตรส่งให้เธอ รอยยิ้มร้ายกาจถูกส่งมาพร้อมกับนัยน์ตาสวยคมกริบ ระยับบาดตาคนมองที่จ้องแล้วแทบละลาย

“เอาไปรักษาตัวนะครับกี้ หึๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่ทำให้ผมพอใจ”

คุณาลัยทำตาโต แล้วกราบเขาอย่างนอบน้อมที่อก โน้มคอเขาลงมาให้รางวัลเป็นจูบดูดดื่มกับชายหนุ่มอีกครั้ง แม้จะรับศึกจากเขามาหนัก แต่เมื่อสัมผัสร่างแกร่งเปี่ยมเสน่ห์นั่น คุณาลัยก็เริ่มทนไม่ไหว อยากขึ้นสังเวียนรักอีกสักรอบ มือนิ่มไล้ปลุกเร้า จนฝ่ายชายต้องหยุดมือเธอไว้ พร้อมกับถอนจูบและบอกเธอยิ้มๆ

“พอก่อนเถอะ ผมเหนื่อย อยากกลับบ้านแล้ว ผิดเวลาแบบนี้โดนสวดยับเยินแน่ๆ”

คำพูดของเขาทำให้คุณาลัยถึงกับอึ้ง เพราะข่าวที่ทราบมา อัคคี เสรษฐภูมิ เพลย์บอยหนุ่ม ทายาทเจ้าของกิจการสื่อสารคนนี้ ยังไม่มีภรรยา เขาเนื้อหอมมากเพราะรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลา โดยเฉพาะสายตาคมกริบระยับบาดตา ที่ทำให้สาวๆ หลงใหลค่อนเมือง บางรายถึงกับอยากจะเพียงแค่ขึ้นเตียงกับเขาสักครั้ง ด้วยความเป็นกิตติศัพท์นักรักผู้เชี่ยวชาญ แถมด้วยการจ่ายที่ใจถึงแบบไม่ขี้เหนียว บางรายก็อยากจะจับเขาอย่างออกนอกหน้า เพราะหลงใหลในเสน่ห์ของชายหนุ่ม เธอก็เป็นหนึ่งในผู้โชคดีที่อัคคีเลือกมาเป็นคู่นอน เพราะนอกจากจะได้เงินแล้ว ยังได้ ‘สนุก’ กับลีลาเร่าร้อนบนเตียงของเขาที่ประทับใจจนแทบลืมผู้ชายอื่นไปเลย

“เอ๋...คุณอาร์ต ตกลงว่าคุณอาร์ตมีแฟนรออยู่ที่บ้านแล้วเหรอคะ”

พริตตี้สาวถามออกไปอย่างลืมตัว ทำเอาฝ่ายชายหรี่ตาคมกริบอย่างไม่พอใจ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปเป็นเย็นชาทันที

“มันเป็นเรื่องส่วนตัวของผม เราแค่เจอกันบนนี้”

มือเขาชี้ไปที่เตียง ก่อนจะมองกวาดร่างอิ่มที่ซ่อนอยู่หลังผ้าห่มของคุณาลัยเอาด้วยสายตาบางอย่าง ที่คนถูกมองถึงกับหน้าร้อน...หาใช่ด้วยความร้อนเร่าหรือเขินอาย หากแต่เพราะความรู้สึกราวกับโดนดูถูกด้วยสายตานั้น

“กติกาของผมมีแค่นั้น กี้น่าจะเข้าใจนะ ผมกลับล่ะ”

มือใหญ่รวบรวมเสื้อผ้าขึ้นมาลวกๆ และหายเข้าไปในห้องน้ำ คุณาลัยถึงกับกัดริมฝีปาก และต่อว่าตัวเองเบาๆ ที่ไปพูดมากจนได้เรื่อง

ไม่ถึงสิบนาที อัคคีก็ก้าวออกมาจากห้องน้ำ เขายังหล่อเหลาชวนมองเหมือนเดิมแม้จะมีสีหน้าบึ้งตึงไปนิดก็ตามที คุณาลัยไม่ได้เอ่ยอ้อนอะไรอีก เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มอารมณ์ไม่ค่อยดี ชายหนุ่มสาวเท้าออกไปจากห้องสูทหรูอย่างรวดเร็วโดยไม่เอ่ยลาคนบนเตียงที่เขากอดรัดฟัดเหวี่ยงอย่างเมามันเมื่อครู่สักคำ

นี่คือเขา อัคคี เสรษฐภูมิ ชายหนุ่มผู้ขึ้นชื่อว่าเพลย์บอยตัวเอ้ คาสโนว่าอีกคนของเมืองไทย ผู้ชายที่มีแต่ผู้หญิงจ้องจะเสนอตัวให้ โดยแลกกับบทรักร้อนแรง และเงินทองมากมายที่เขาพร้อมจะตอบแทนสำหรับเซ็กซ์ดีๆ บนเตียงกว้าง ผู้หญิงแทบทุกคนที่เขาหมายตาไม่เคยมีใครหลุดพ้นไปได้ ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม จะเล่นตัวเล่นเกมขนาดไหนก็ตามที อัคคีพิชิตมาหมดได้ทุกคน

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ โยธกา

ข้อมูลเพิ่มเติม
เพลิงรักกลางตะวัน

เพลิงรักกลางตะวัน

โรแมนติก

5.0

ชายหนุ่มที่ผิดหวังในความรักเข้าขั้นสาหัส จนอาการหนักแอนตีผู้หญิงไปแล้วทั้งโลกอย่างเพลิง มีอันต้องป่วนหัวใจ เมื่อเธอก้าวเข้ามาวุ่นวายในสวนส้มตะวันฉาย ผู้หญิงอะไรน่ารักน่าหยิก แถมมาด้วยเป้าหมายไม่ธรรมดา อย่างนี้ต้องแกล้ง...เสียให้เข็ด เมื่อถูกยื่นข้อเสนอให้ไปเป็นสปายสายลับจับเกย์ ในสวนส้มตะวันฉาย ตวงรักจึงตะครุบงานนี้ไว้อย่างรวดเร็ว แต่ทว่าตั๋วเครื่องบินไปสวิส พร้อมกับพอกเก็ตมันนี่ มันจะคุ้มไหมนะ ถ้าเจอกับคนเจ้าเล่ห์แสนเนียนอย่างอีตาเพลิง! “ไม่มีครายเข้าใจผมเลยสักคน รู้ไหม คุณตวงรัก” น้ำเสียงยานคาน แฝงแววน้อยอกน้อยใจนั่น ทำเอาตวงรักหยุดดิ้นรนได้ชั่วครู่ เมื่อสัมผัสได้ว่า คนตัวโตที่กำลังกอดเธอไว้ กำลังทำเหมือนคนขาดความอบอุ่น จึงไขว่คว้าหามันจากเธอ ตวงรักเงยหน้ามองเขา แล้วสบกับสายตาคมกริบที่กำลังฉายแววตัดพ้อ ตวงรักมองเขานิ่ง หยุดดิ้นไปแล้ว มือนิ่มโอบตอบร่างหนา แถมลูบหลังให้เขาเบาๆ อีกต่างหากเหมือนจะปลอบโยน อาการของเธอทำให้เพลิงเกือบจะหลุดยิ้มออกมาเสียแล้ว ชายหนุ่มแกล้งทำเสียงเศร้าและนัยน์ตาโศกมากกว่าเดิม “ทำไมผมถึงเป็นแบบนี้กันนะ” “คุณเพลิงเป็นอะไรไปเหรอคะ บอกตวงก็ได้นะ” เธอกล่าวอย่างปลอบประโลม ใจอ่อนยวบไปเสียแล้ว กับคนที่เธอกำลังลูบหลังไหล่ให้อยู่นี่ เขาเป็นอะไรไปกันนะ ทำไมถึงต้องเมามามากขนาดนี้ แล้วก็ทำท่าเหมือนกำลังเศร้าโศกอย่างหนักด้วย “ผมบอกใครไม่ได้” เพลิงส่ายหน้าเบาๆ ถือโอกาสโอบร่างเพรียวเข้าหาตัว และซบหน้าลงกับกลุ่มผมหอมกรุ่น แอบสูดกลิ่นหอมน่าชื่นใจนั่นเข้าปอด ตวงรักถึงกับครวญออกมาอย่างสงสารคนตัวโต ที่วันนี้ทำท่าท้อแท้ หมดแรงต่อสู้อย่างน่าประหลาด “โธ่...บอกตวงได้นะคะ ถึงเราจะรู้จักกันได้ไม่นานนัก แต่คุณเพลิงก็ไว้ใจตวงได้นะ เล่าให้ตวงฟังได้ทุกอย่างเลยค่ะ ตวงยินดี” “มันเป็นเรื่องน่าอายมากเลยครับ” ชายหนุ่มทำเสียงเศร้า แล้วแอบยิ้มกับกลุ่มผมของเธอ “อย่าเก็บไว้เลยนะคะ ตวงไม่เคยเห็นคุณเพลิงเป็นแบบนี้สักที มีอะไรอัดอั้นตันใจ ก็เล่าให้ตวงฟังได้เลยค่ะ” ยิ่งฟังน้ำเสียงของเขา ตวงรักก็ยิ่งสงสารเขา มือเรียวยังคงลูบหลังให้อย่างปลอบใจ เธอลืมไปสนิทว่า เธอกำลังกอดกับเขาอยู่ อย่างแนบชิดเสียด้วย เพราะมัวแต่จะปลอบโยนเขาให้คลายเศร้า “คือว่า ฟังแล้วคุณตวงอย่ารังเกียจผมนะครับ” เพลิงผละออกจากร่างนุ่มอย่างเสียดาย นัยน์ตาคมกริบที่สบกับตวงรัก มีประกายประหลาด ขณะที่เขาสารภาพเสียงอ่อน “ผมกำลังคิดว่า ผมคงจะเป็นเกย์ ผมชอบผู้ชาย จะทำยังไงดีครับ คุณตวงรัก” “หา!”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

คนที่ใช่รออยู่ไม่ไกล

คนที่ใช่รออยู่ไม่ไกล

James Hawke
5.0

การแต่งงานที่แอบปกปิดไว้สามปี ในที่สุด ฉู่ช่านก็รอวันแต่งงานของเธอมาจนได้ แต่ในคืนก่อนงานแต่งงาน สามีที่เธอรักสุดหัวใจมาหลายปีกลับบอกเธอว่าเขาจะแต่งงานกับผู้หญิงอีกคน “เสี่ยวหน่วนเคยช่วยชีวิตฉันไว้ เรามาช่วยเธอเถอะได้ไหม?” ฉู่ช่านรู้สึกผิดหวังมาก ไม่ต้องการเป็นภรรยาที่ต้องซ่อนเร้นในชีวิตเขาอีกต่อไป การหย่าที่เคยเป็นเพียงแค่การแกล้งกลายเป็นการหย่าจริงที่ตัดขาดความรักของฉู่ช่าน หลังจากหย่าแล้ว สามีเก่ากลับรู้สึกเสียใจ เขาอ้อนวอนอย่างบ้าคลั่งให้ฉู่ช่านมองเขาอีกครั้ง แต่เศรษฐีที่มีชื่อเสียงและเย็นชากลับโอบเอวของฉู่ช่านไว้ มองเขาด้วยสายตาที่เหยียดหยาม “ตอนนี้ ฉู่ช่านเป็นผู้หญิงของฉันแล้ว”

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

ซูเจิน นายหญิงแห่งพฤกษา

l3oonm@
5.0

“ท่านผู้อำนวยการคะ ทางทีมสำรวจแจ้งว่าคนไม่เพียงพอที่จะเข้าไปเก็บตัวอย่างพันธุ์พืชในป่าเมืองเหอหนานค่ะ” ซูเจิน ที่ได้ยินก็หูผึ่งทันที เธอนั่งทำการอยู่ในห้องวิจัยตั้งแต่เรียนจบ ถึงตอนนี้ก็สี่ปีได้แล้ว ผู้อำนวยที่เข้ามาตรวจงานวิจัยล่าสุด ก็มองไปรอบห้อง เพื่อดูว่ามีใครต้องการเสนอตัวไปทำงานในครั้งนี้หรือไม่ แต่หลายคนที่เขามองไป ต่างหลบสายตาของเขา จะมีใครอยากออกไปเสี่ยงอันตราย เดินป่าขึ้นเขาให้เหนื่อยสู้นั่งทำงานในห้องปรับอากาศเย็นๆ ดีกว่า เมื่อไม่มีใครคิดจะเสนอตัว เขาจึงได้สอบถามหาผู้ที่สมัครใจทันที “มีใครอยากจะอาสาไปไหม” ไว้กว่าความคิด ซูเจินยกมือขึ้น “ฉันค่ะ” เพื่อนสนิทรีบดึงเสื้อของเธอเพื่อจะห้ามปราม “จะบ้าหรอ เธอไม่เคยไปสักครั้ง ไม่รู้หรือว่างานนี้เสี่ยงแค่ไหน” เสียงกระซิบของเสี่ยวชิง เอ่ยลอดไรฟันออกมา เมื่อปีที่แล้ว ที่ทีมสำรวจเดินทางเข้าไปที่ป่าเหอหนาน พื้นป่าที่ไม่อาจสำรวจได้อย่างทั่วถึง สร้างความท้าทายให้เหล่านักพฤกษศาสตร์จากทุกองค์กร แต่ไม่ว่าจะส่งเข้าไปกี่ครั้งก็ไปไม่ถึงป่าชั้นกลางเสียที แม้จะใช้เทคโนโลยีที่ล้ำหน้าเข้าช่วยเพียงได้ ก็สำรวจได้เพียงป่าชั้นนอก แถมยังพาชีวิตคนไปทิ้งอีกนับไม่ถ้วน ปีนี้ทางองค์กรของซูเจิน หยิบโครงการสำรวจป่าเหอหนานขึ้นมาใหม่ แต่กว่าจะหาทีมสำรวจได้ครบคนก็กินเวลาไปหลายเดือน ถึงตอนนี้คนก็ยังไม่พอจนต้องมาถามหาจากทีมวิจัยให้ช่วยเหลือ “คุณอยากไปจริงหรือ” เขาเอ่ยถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง “ค่ะ ฉันอยากลองทำงานนี้” ซูเจินยิ้มออกมา “ได้ อีกสองวัน คุณก็เตรียมตัวให้พร้อม” เมื่อมีคนเสนอตัวแล้ว ผู้อำนวยการก็ออกไปพบทีมสำรวจ เพื่อวางแผนการทำงาน ทั้งยังให้ซูเจินตามเขาไปเข้ารวมการประชุมในครั้งนี้ด้วย “เธอมันบ้าไปแล้ว” เพื่อร่วมงานต่างเดินเข้ามาหาซูเจิน แล้วตำหนิเธอที่กล้ายกมือเสนอตัว “เอาน่า ไว้กลับมาฉันจะเอาเรื่องสนุกมาเล่าให้พวกเธอฟัง” ซูเจินยิ้มหวานออกมา ก่อนที่จะเก็บของแล้วไปเข้าร่วมประชุมกับทีมสำรวจ สองวันต่อมาซูเจินก็แบกกระเป๋าเดินทางมาที่จุดนัดพบ เธอออกเดินทางด้วยรถตู้ขององค์กร พร้อมทีมสำรวจอีกเกือบยี่สิบชีวิต ยังดีที่เธอได้แบกกระเป๋าเพียงใบเดียว หากต้องแบกเต็นท์นอน อาหารด้วย คงได้เป็นภาระของคนอื่นอย่างแน่นอน ภายในป่าเหอหนาน น่ากลัวว่าที่ซูเจินคิดไว้เยอะ พอตะวันตกดิน หากไม่มีแสงไฟที่ทีมสำรวจนำมาด้วยคงจะมืดจนมองไม่เห็นอะไร เสียงแมลงทั้งสัตว์ป่าร้องตลอดทั้งคืน สร้างความหวาดกลัวให้กับคนที่ไม่เคยเข้าป่าสักครั้งอย่างเธอได้อย่างดี ยังดีที่เจ้าหน้าที่ผู้นำทางติดตามมาด้วยอีกหลายคน พวกเขาจึงได้อยู่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม เพื่อป้องกันไม่ให้สัตว์ป่าเข้ามาถึงตัวพวกเขา หลายวันที่อยู่ในป่า ซูเจินเก็บตัวอย่างพันธุ์ได้หลายชนิด แต่ทั้งทีม ยังเดินไม่หลุดป่าชั้นนอกเลย ยังดีที่อาหารที่เตรียมมาเพียงพอให้พวกเขาอยู่ไปได้อีกหลายวัน “เอ๊ะ” เข้าวันที่เจ็ดของการสำรวจป่า ซูเจิน เห็นดอกไม้แปลกตา ที่ขึ้นอยู่ท่ามกลางพงหญ้ารก เธอจึงเดินห่างจากกลุ่มทีมสำรวจเข้าไปดูทันที เพราะไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องอะไรได้ ระยะห่างที่อยู่ไกลจากพวกเขา หากร้องเรียกก็ยังได้ยินอยู่ เธอหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมา พร้อมทั้งจดรายละเอียดก่อนที่จะดึงต้นไม้เก็บเข้าถุงเก็บตัวอย่างที่เตรียมมา แต่เมื่อมือของซูเจินสัมผัสไปที่ดอกไม้ เธอก็ต้องตกตะลึง เหมือนมีกระแสไฟวิ่งผ่านปลายนิ้วไปจนทั่วทั้งตัว “โอ๊ยย” เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของซูเจิน เรียกความสนใจให้คนทั้งหมดรีบวิ่งมาทางที่เธออยู่ ซูเจินเห็นเพียงแสงสีขาวที่สว่างวาบไปทั่ว แล้วภาพตรงหน้าของเธอก็ดำมืดลง

สายเกินไปที่จะเสียใจ: อดีตภรรยาของฉันแต่งงานกับศัตรูตัวฉกาจของฉัน

สายเกินไปที่จะเสียใจ: อดีตภรรยาของฉันแต่งงานกับศัตรูตัวฉกาจของฉัน

Nathaniel Rivers
5.0

ในปีที่แปดของการตามจีบเย่ฝานโจว เขาเมาและเผลอมีความสัมพันธ์กับหลินเจี้ยนเว่ย หญิงสาวตั้งท้อง เขาถึงยอมแต่งงานกับเธอ หลินเจี้ยนเว่ยคิดว่าเธอสามารถเปลี่ยนใจเขาได้ แต่วันแรกของการแต่งงาน แม่ของเธอโดนหลานสาวของเย่ฝานโจวขับรถชนตาย วันที่สอง เย่ฝานโจวข่มขู่ด้วยชีวิตพ่อของเธอ บังคับให้เธอถอนฟ้อง ตอนนั้นเองที่เธอรู้ว่า คนที่เขาใส่ใจและรักอย่างลึกซึ้งคือหลานสาวของเขา เย่หลี่หวู่ทำให้เธอเข้าโรงพยาบาล เขาบังคับให้เธอเซ็นหนังสือประนีประนอม เย่หลี่หวู่ทำให้พ่อของเธออยู่ในอันตราย เขาบังคับให้เธอก้มกราบขอโทษ แค่เธอไม่ทำตาม เย่ฝานโจวก็ขู่จะหย่า เขาคิดว่าหลินเจี้ยนเว่ยที่ตั้งท้องจะไม่สามารถทิ้งเขาไปได้ แต่เขาคิดผิด หลินเจี้ยนเว่ยไม่เพียงแค่ทิ้งเขาไป แต่ยังพาลูกสาวของเขาไปแต่งงานกับศัตรูของเขา เย่ฝานโจวเสียใจจนแทบบ้า ชายหนุ่มที่เคยเย็นชาและหยิ่งผยองกลับยอมก้มคุกเข่าอ้อนวอน "เว่ยเว่ย ขอร้องเธอหันมามองฉันอีกสักครั้งได้ไหม ฉันยินดีชดใช้ด้วยชีวิต" หลินเจี้ยนเว่ยจับมือลูกสาวหันหลังจากไป สองแม่ลูกไม่แม้แต่จะหันหลังกลับมามองเขา "งั้นก็ไปให้พ้นเถอะ"

บ่วงรักเฉพาะกิจ

บ่วงรักเฉพาะกิจ

ภัคร์ภัสสร
5.0

ดานิเอล ลิมเบอร์สกี เขาเป็นแบดบอย อารมณ์ร้อน และจอมเผด็จการอย่างที่สุด แต่อีกมุมหนึ่ง กลับซ่อนความอ่อนโยน ขี้แกล้ง ช่างปกป้องเอาไว้อย่างลึกสุด เพราะความสำเร็จอย่างงดงามในฐานะมหาเศรษฐีเจ้าของธุรกิจวางโครงข่ายโทรคมนาคมในยุโรป คำว่า เทพเจ้าสื่อสาร คงน้อยไป สมญานามเขาคือ ‘เฮอร์เมสแห่งมหานครปราก’ เทพเจ้าหนุ่มผู้ไม่คิดจะยกย่องเทพีองค์ใดว่าเป็นที่หนึ่ง แต่กลับต้องสั่นคลอนลงไป... เพียงแรกพบ อัญญ์มาลี อริยศักดากุล หญิงสาวชาวไทยเจ้าของดวงตากลมโต เธอดูอ่อนหวานแต่เพียงภายนอกเท่านั้น แท้จริงแล้ว เธอมีพลังดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เทพเจ้าหนุ่มหวนคิดถึงค่ำคืนเร่าร้อนที่ตรึงตาตรึงใจ... กลิ่นหอมหวานของเธอ ทำให้เขาเชื่อได้ทันทีว่า ‘เธอ’ คือสาวน้อยปริศนาที่เฝ้าฝันหามาโดยตลอด ผู้หญิงจากโลกที่สามที่พลัดเข้ามาในชีวิต เพราะ ‘ถูกจัดฉาก’ แต่กับหน้าที่ ‘เฉพาะกิจ’ ที่ทุกอย่างเป็นเพียงการแสดง แต่นักแสดงทั้งสอง จะต้านทานพลังดึงดูดที่กระตุ้นเร้าพวกเขาได้อย่างไร ในเมื่อฝ่ายหนึ่งเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรง อันตราย ในขณะที่เธอก็อ่อนหวาน เย้ายวนเขาไปหมดตลอดทั้งเนื้อทั้งตัว! ท้ายที่สุด ความอดทนก็ขาดผึง! แต่ดานิเอลไม่รู้เลยว่า สิ่งที่เขาตัดสินใจทำลงไป เธอจะไม่มีวันให้อภัยเขาเลย นอกเสียจากว่า... “หยุดเดี๋ยวนี้นะ! ฉันไม่ใช่ผู้หญิงพวกนั้นของคุณที่จะมาทำแบบนี้กับฉัน” “คุณลืมข้อตกลงของเราไปตั้งแต่เมื่อไรกัน... แมรี่” “ข้อตกลงเอาแต่ได้ของคุณ ฉันไม่นับด้วยหรอก ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!” “ผมปล่อยแน่ แต่หลังจากผมตอกตรึงเรือนร่างคุณไว้ด้วย...” “กรี้ดดด ไม่นะ อย่าทำแบบนี้นะ ปล่อย!” “บอกมาสิ... ว่าความจริงคุณก็ต้องการ” “ไม่!” “แย่จัง... แต่ผมกลับต้องการคุณอย่างท่วมท้นเลยล่ะ” เขาหยุดจ้อง “สัมผัสผมสินางฟ้า เริ่มจากตรงนี้...”

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ไฟร้อยรัก ไฟร้อยรัก โยธกา โรแมนติก
“ไฟร้ายอย่างเขา ไม่เคยเชื่อมั่นในความรัก ความสุขจากเซ็กส์แลกได้จากร่างกายอันแข็งแกร่ง และเงินตรา ผู้หญิงหน้าไหนก็อยากได้เขาเพราะสองสิ่งนี้ จนมาเจอกับเธอ หญิงสาวคนแรกที่กล้าสะบัดหน้าหนีเขา ฉีกเงินของเขาทิ้ง แล้วบอกให้ว่าเขาช่างไร้เสน่ห์สิ้นดี! กล้าดีแบบนี้ เกมล่าใจจึงเริ่มต้นขึ้น “ไม่ได้นะคะ เราไม่ควรทำแบบนี้ คุณอาร์ตมีคู่หมั้นแล้วนะคะ ปล่อยปลาไปนะ ถ้าไม่อย่างนั้นปลาจะไปฟ้องคู่หมั้นคุณ” เห็นว่าไม้นวมไม่ได้ผล ปราณปรียาก็ชักไม้แข็งขึ้นมาขู่ เธอหวังว่าเขาจะยอมปล่อยเธอไปแต่โดยดี โดยไม่รู้เสียเลยว่าคำพูดคำนั้น มันยิ่งจุดเพลิงให้ไฟที่กำลังจะสงบ กลับลุกโพลงขึ้นมาอีก “คู่หมั้น เหอะ ! ใครจะหมั้นกับใครกัน” เขาจับต้นแขนเธอแล้วดันเธอให้ผละออกจากอกกว้างเพื่อจะมองเผชิญหน้ากัน ปราณปรียาถึงกับอ้าปากค้าง เขาเปลี่ยนไวจริงๆ วันนี้ อารมณ์เดี๋ยวร้ายเดี๋ยวดี แล้วเธอจะทำอย่างไรดีนะ กับไฟร้อนที่กำลังคลุ้มคลั่งตรงหน้า สมองน้อยๆ เริ่มคิดถึงทางรอดอย่างว่องไว แต่ก็คิดไม่ออกเพราะความกลัวเขา “ผมไม่มีพันธะ ผมไม่ยอมให้ใครมาจับผมทั้งนั้น จำไว้นะปลา ผมจะไม่มีวันแต่งงาน” “ตะ แต่ว่า” หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เนื้อตัวเริ่มสั่นเพราะความกลัว แต่อัคคีห้ามตัวเองไม่ได้เสียแล้ว เขากำลังร้อน กำลังพาลไปเสียทุกอย่าง เขามองจ้องหน้าเธอด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว ยิ้มเหี้ยม เมื่อเอ่ยเสียงเย็น “ผู้หญิง...หึๆ ชอบเล่นเกมใช่ไหมปลา เหมือนที่ปลากำลังเล่นเกมกับผม เกมใจแลกใจอะไรนั่น ผมไม่เล่นด้วยแล้ว ผมจะทำตามใจตัวเอง แล้วอย่าหวังว่าจะจับผมไปแต่งงานมีพันธะได้นะ ไม่มีทาง!””
1

บทที่ 1 1

26/07/2022

2

บทที่ 2 2

26/07/2022

3

บทที่ 3 3

26/07/2022

4

บทที่ 4 4

26/07/2022

5

บทที่ 5 5

26/07/2022

6

บทที่ 6 6

26/07/2022

7

บทที่ 7 7

26/07/2022

8

บทที่ 8 8

26/07/2022

9

บทที่ 9 9

26/07/2022

10

บทที่ 10 10

26/07/2022