ที่รักขามาให้จับเสียดีๆ

ฉันขอเลี้ยงดูสามีตกอับ ที่แท้เขาคือมหาเศรษฐี

Vinnie Sekelsky

ข้อความบอกเลิกจากแฟนหนุ่มที่คบกันมาสี่ปี ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโทรศัพท์ของสุพิชญาอย่างไร้เยื่อใย ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งสติได้ เธอกลับเห็นเขาเดินลงจากรถมาพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง... ซึ่งก็คือเพื่อนสนิทที่สุดของเธอ ทั้งสองเดินควงแขนแนบชิดเข้าไปในอพาร์ตเมนต์ที่พวกเธอเคยสร้างอนาคตด้วยกัน ราวกับสวรรค์กลั่นแกล้ง ระบบ "จับคู่สมรสภาคบังคับ" ของรัฐบาลตรวจพบสถานะโสดของเธอทันที เธอถูกบังคับให้จดทะเบียนสมรสกับผู้ชายแปลกหน้าที่ดูเหมือนคนขับรถรับจ้างหาเช้ากินค่ำ ความโชคร้ายยังไม่จบแค่นั้น แฟนเก่าและเพื่อนทรยศยังตามมาจองล้างจองผลาญ พวกเขาร่วมมือกันขโมยไฟล์งานสำคัญ ทำให้สุพิชญาถูกบริษัทไล่ออกอย่างไม่เป็นธรรม เธอต้องอุ้มกล่องกระดาษออกมายืนร้องไห้อย่างหมดสภาพ ขณะที่พวกเขายังตามมาเยาะเย้ย และชี้หน้าดูถูกสามีป้ายแดงของเธอ "อะไรกัน? คนขับรถก็ใส่สูทด้วยเหรอ? เช่ามาล่ะสิ?" สุพิชญารู้สึกเจ็บปวดและสูญสิ้นทุกอย่าง เธอไม่เข้าใจว่าทำไมคนที่เธอรักและไว้ใจที่สุดถึงทำลายชีวิตเธอได้เลือดเย็นขนาดนี้ แต่ท่ามกลางสายตาดูถูกของทุกคน สุพิชญาตัดสินใจเช็ดน้ำตา เธอจับมือชายหนุ่มคนนั้นไว้แน่น แล้วประกาศก้องว่าเขาคือสามีของเธอ โดยที่เธอไม่รู้เลยว่า "คนขับรถจน ๆ" ที่เธอกำลังกางปีกปกป้อง แท้จริงแล้วคือมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลระดับประเทศ... และเขากำลังส่งข้อความสั่งให้บริษัทของพวกทรยศล้มละลายในทันที

โรแมนติก การอยู่กินด้วยกัน การปลอมตัว ผู้พิทักษ์ความรักที่ยิ่งใหญ่การปกปิดตัวตน

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ฉันกลอกตามองบนใส่ตัวเองในกระจก ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่าตัวเองจะแต่งตัวเปิดเผยยั่วยวนได้ขนาดนี้ แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือกนี่นา

ฉันแต่งงานกับเหอซวี่มาได้สองปีแล้ว วันนี้ ก็เป็นวันฉลองครบรอบวันแต่งงานของเราทั้งคู่ ตลอดสองปีมานี้ เขาไม่ค่อยมีอารมณ์ที่จะมีอะไรกับฉันเท่าไหร่นัก ถ้าฉันไม่เป็นฝ่ายเข้าหาเขาก่อน ฉันกลัวว่า สักวันนึง ฉันจะต้องเสียเขาไป คืนนี้ฉันจึงตัดสินใจที่จะลงทุนทำทุกอย่างเพื่อเอาชนะใจของเขาให้ได้

วินาทีต่อมา ฉันก็ได้ยินเสียงดับเครื่องยนต์รถดังมาจากหน้าต่าง

ฉันจึงถอดเสื้อคลุมออก แล้วเดินออกจากห้องในชุดกระโปรงสลิปสีแดง

“ฉันคิดถึงคุณมากเลยค่ะ ที่รัก” ฉันเอื้อมมือไปโอบรอบคอของเขาแล้วบรรจงจูบที่ริมฝีปากของเขา

เหอซวี่กลับผลักฉันออก ก่อนจะเหลือบมองมาทีฉัน ฉันรู้สึกได้ว่า เขาเคลิบเคลิ้มไปชั่วครู่

ฉันเลยแอบดีใจขึ้นมา ที่ฉันทำแบบนี้ เขาคงชอบสินะ

“ทำไมต้องแต่งตัวแบบนี้ล่ะ？”

เขาถามขึ้นขณะที่กำลังเดินไปนั่งที่โซฟา

“ที่รัก คุณจำได้ไหมคะว่า วันนี้วันอะไร？” ฉันถามแบบลองชิง หลังจากที่นั่งลงข้าง ๆ เขา

เหอซวี่อึ้งไปครู่นึง ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเฉยเมยว่า “วันอะไรเหรอ？“

ความผิดหวังแวบเข้ามาในใจของฉัน แต่ฉันก็ยังฝืนยิ้ม

“ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ“ ฉันเอนตัวเข้าไปซบในอ้อมแขนของเขา สอดมือเข้าไปในเสื้อ ลูบไล้หน้าอกของเขา “คุณอยากจะไปอาบน้ำมั้ยคะ ที่รัก ฉันจะไปเตรียมน้ำให้ค่ะ”

“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ถ้าไม่มีอะไร ผมขอไปพักสักก่อนนะ”

จากนั้นเขาก็ผลักฉันออกไปแล้วเดินไปยังห้องหนังสือ

ฉันได้แต่นั่งนิ่ง ๆ อยู่บนโซฟา พลางกำหมัดแน่นจนรู้สึกเจ็บจากเล็บกำลังจิกฝ่ามือ

เขาย้ายไปนอนห้องหนังสือตั้งแต่ฉันท้อง โดยบอกว่า ไม่อยากให้ลูกในท้องได้รับบาดเจ็บหรือกระทบกระเทือน

ฉันเพิ่งจะอายุครบยี่สิบหกปีเท่านั้นเอง ฉันแต่งงานแล้วและกำลังตั้งท้องอยู่ และฉันต้องนอนโดดเดี่ยวคนเดียวทุกคืน ทุกวันนี้ฉันรู้สึกเหงามาก

ครั้งหนึ่ง ฉันเคยแอบหาคำตอบทางออนไลน์ แล้วก็เจอความคิดเห็นหนึ่งที่กระตุ้นความสนใจของฉัน มีคนบอกว่าที่สามีฉันไม่มีอารมณ์กับฉันอาจเป็นเพราะว่า เขาได้เห็นเรือนร่างของผู้หญิงมามากแล้ว

ซึ่งมันก็เป็นไปได้ เพราะเหอซวี่ทำงานเป็นสูติแพทย์

แต่มันก็มีอะไรบางอย่างกวนใจฉันมาตลอด

ทุกครั้งที่เขาอยู่ในห้องหนังสือ เขามักจะล็อคประตูห้องเสมอ ในบ้านหลังนี้ มีเราแค่สองคนเท่านั้น ทำไมต้องล็อกประตูห้องด้วยล่ะ？ มันช่างดูไร้สาระสิ้นดี มันทำให้ฉันอดสงสัยไม่ได้ว่าเขาอาจจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้ในนั้นหรือเปล่า

ฉันครุ่นคิดอย่างหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้มาหลายวันจนกระทั่งกลายเป็นคนวิตกจริตไปเลย ฉันคิดมากจนมันเริ่มรบกวนชีวิตประจำวันของฉันแล้ว

บ่ายนี้ ฉันจึงแอบติดเครื่องดักฟังไว้ใต้เตียงของเขาแล้วจะได้เลิกสงสัยไปต่าง ๆ นา ๆ สักที

ทันทีที่กลับถึงห้อง ฉันก็รีบใส่หูฟังเลย

พอเชื่อมต่อสัญญาณได้ ฉันก็ได้ยินเสียงหอบและเสียงครางอย่างชัดเจน ทันทีนั้น ฉันรู้สึกลำคอตีบตันน้ำตาไหลปริ่ม

อ่านเลย