ที่รักขามาให้จับเสียดีๆ

เมื่อ ทีน พันสืบ หนุ่มทรงแบด เขารวยแบบไม่ต้องทำงานก็ได้ แถมหล่อลากไส้กระชากใจสาว ๆ ทั้งเข้มดุดัน หน้าตาทรงไทย เคราครึ้มเขียว ๆ พอให้ได้ระคายผิว เวลาที่เขาหอมมันคงจั๊กจี้ในหัวใจเหลือเกิน

เขาพาร่างที่มีความสูงมากกว่าร้อยแปดสิบเซนติเมตรเข้ามาในผับ ทีนเดินผ่านผู้คนที่ทุกสายตาก็จ้องมองแต่เขา ต่างสะดุดในความเท่และดูดี

พออาชากับปริญเห็นหน้าของทีน พวกเขาก็เอ่ยทักทายขึ้นมาในทันที

อาชา “กว่าจะเสด็จสะเด่ามาได้นะ”

ทีน “พวกแกมากันนานแล้วเหรอวะ”

อาชา “นานแล้วสิวะ โซดาหมดไปสี่ห้าขวดแล้วเนี่ย มัวทำอะไรอยู่”

ทีน “หา! โซดาหมดสี่ห้าขวดเนี่ยนะ แล้วก็บอกว่ารอนานแล้วน่ะ โธ่เอ๊ย! แค่นี้ไม่เมาหรอกโว้ย ไม่คณนาพยาธิที่อยู่ในท้องของแกสองคน”

อาชา “ก็ปกติแกไม่เคยสายนี่นา วันนี้ชักช้ามัวทำอะไรอยู่วะ”

ทีนถอนหายใจทิ้ง พร้อมกับนั่งลง “เฮ้อ... มีหลายอย่างที่ต้องทำน่ะถามได้”

สองคนพากันขมวดคิ้ว และทำหน้านิ่ว

อาชา “แกเคยทำอะไรด้วยเหรอวะ”

ทีนชี้หน้าเพื่อน “ก็เออสิ กูกำลังเก็บของอยู่”

“เก็บของอะไร” ปริญสวนทันที

“ของใช้ส่วนตัวและของที่จะต้องเอาไปที่รีสอร์ต ที่ฟาร์มน่ะ” ทีนหมายถึงฟาร์มที่เขาใหญ่

“เฮ้ยไอ้ทีน สรุปว่าแกจะต้องไปดูรีสอร์ตกับฟาร์มให้กับพ่อและแม่จริง ๆ เหรอวะ แบบนี้กูสองคนก็ขาดคู่หูน่ะสิ”

“อื้อ... พ่อกับแม่กูยื่นคำขาดมาแล้วว่า ถ้ากูไม่ไปดูแล เขาก็จะยกทุกอย่างให้เป็นการกุศล แล้วยังขู่กูอีกว่าจะตัดเงินกูด้วย”

ปริญ “เชี่ยแล้วแบบนี้ก็ไม่ไหวนะเว้ย”

อาชา “ไอ้หยา ไอ้ประโยคหลังนี่แหละที่น่ากลัวที่สุด ถ้าโดนตัดเงิน แล้วแกจะเอาอะไรกิน คนอย่างแกไม่เคยทำอะไรเสียด้วยที่มันเป็นชิ้นเป็นอันน่ะ”

“ไอ้ห่าชา มึงพูดอย่างนี้ได้ไงวะ กูเคยทำสิงานน่ะ ทำไมกูจะไม่เคยทำ กูเป็นคนมีประโยชน์เหมือนกันนะ พูดออกมาแบบนี้กูเคืองนะเว้ย”

“เหรอ... เรื่องไหนบ้างวะไอ้ทีน มึงลองพูดมาซิ” อาชาย้ำในตอนท้าย

“ทำไมพวกมึงจะต้องมาเสือกอยากรู้เรื่องของกูด้วยวะ ว่าแต่อะไรของมึงไอ้ชา ที่มึงอยากอวดนักอวดหนา แล้วก็ยังบอกว่าถ้ากูไม่มา กูจะพลาดใหญ่หลวง”

“ใช่เรื่องนี้มึงไม่น่าพลาด” อาชาพยักหน้าและบุ้ยใบ้ไปทางปริญ ปริญจึงหยิบมือถือออกมาจากกระเป๋า

“แบบว่า... คืองี้... ที่นี่มีเด็กใหม่แบบที่ตรงสเปกของมึงว่ะไอ้ทีน แบบที่ตรงมาก ๆ ตรงใจ ตรงอะไรที่มึงชอบน่ะ กูสองคนก็ชอบน้องคนนี้นะ แต่ว่าเพื่อเห็นแก่มึงจริง ๆ พวกกูจะยอมถอย”

“ฮึ... เธอเรียกค่าตัวแพงเหรอวะ พวกมึงถึงกับไม่กล้าสู้”

“อันนั้นก็ประเด็นหนึ่ง คืนเดียวค่าตัวน้องคนนี้เปิดจริงที่ห้าแสน”

“หา! ห้าแสน”