ท่ามกลางความมืดมิดและเย็นเฉียบ เสียงกระซิบเดี๋ยวดังเดี๋ยวเบาค่อยๆ เข้าสู่โสตประสาทของหญิงสาว
“เอาล่ะ โชคดียิ่งที่มาทัน มิเช่นนั้นร่างนี้คงใช้การมิได้แล้ว”
“ไป๋อู่ฉาง! เจ้าคนสะเพร่า! ถ้าร่างนี้ใช้มิได้นางก็ไม่มีร่างใหม่อีกแล้วนะ”
“ข้าถึงได้บอกให้เจ้ารีบอย่างไรเล่า ช่างเถอะ เพียงเท่านี้ก็หมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว กลับไปพักผ่อนให้สบายใจดีกว่า”
เสียงรอบด้านเงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงความหนาวเย็นที่คอยกัดกินจิตใจหญิงสาวเท่านั้น
หลี่เหมยลี่พยายามนึกว่าเหตุใดตนเองจึงมาอยู่ที่นี่ หากจำไม่ผิดเธอกระโดดลงไปช่วยเด็กชายที่ลื่นตกลงไปในกระแสน้ำป่า ซึ่งไหลบ่าลงมาท่วมเส้นทางสัญจร ตอนไปเที่ยวล่องแก่งที่น้ำตกล่องละมุน
เธอส่งเด็กคนนั้นเข้าไปใกล้ฝั่งได้อย่างปลอดภัย แต่ตนเอง…
‘ดูเหมือนว่า… ฉันคงจะตายไปแล้วสินะ!’
หญิงสาวโอดครวญอยู่ในใจอย่างรู้สึกแย่ ชีวิตนี้อยู่มาสามสิบปีไม่เคยเสียใจกับการเป็นสาวท้วมมากขนาดนี้
เพราะเป็นสาวร่างใหญ่ทำให้เหล่าเจ้าหน้าที่อุทยานไม่สามารถดึงตัวเธอและเด็กขึ้นจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากได้ ทั้งที่ผูกเชือกกู้ภัยไว้กับตัวแท้ๆ!
/0/5328/coverorgin.jpg?v=e1e407d4d51280ba97a8c97759e693ea&imageMogr2/format/webp)
/0/2331/coverorgin.jpg?v=b25eaf4512ddf9492a6b02e6ff43b82d&imageMogr2/format/webp)
/0/6690/coverorgin.jpg?v=d5f5995cafa8299738df8fd597533d40&imageMogr2/format/webp)
/0/3792/coverorgin.jpg?v=fbc6f17ecf4a5bbdd2381a23d9451caa&imageMogr2/format/webp)
/0/32940/coverorgin.jpg?v=a1fe720a33418ce1b66e4df5d6c72869&imageMogr2/format/webp)
/0/2318/coverorgin.jpg?v=912063c7d60a70aab5a036b179b4ae3e&imageMogr2/format/webp)
/0/7850/coverorgin.jpg?v=7285d617259c3e9512c4f8af44f3a9ff&imageMogr2/format/webp)
/0/14552/coverorgin.jpg?v=0e64970f0d386a72e3200795bc7d27be&imageMogr2/format/webp)