ปีที่สิบเก้า

“ฮั่วซื่อเจวี๋ยกลับมาแล้วเหรอ？”

เหวินซู่ที่ตั้งครรภ์ได้แปดเดือนแล้ว กำลังพับเสื้อผ้าเด็กที่เพิ่งซื้อใหม่ในห้องเด็ก เมื่อจู่ๆ เธอก็ได้ยินเสียงคนรับใช้คุยกัน

เขากลับมาแล้วจริงเหรอ？

เพราะเธอจะคลอดแล้วใช่ไหม？

ความสุขพุ่งพล่านขึ้นมาภายในตัวเธอ และมือของเธอก็สั่นเล็กน้อย

ท่านเจ้าหัวเป็นพ่อของเด็ก

อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่แต่งงานกันมา เธอเจอเขาแค่ครั้งเดียวในคืนแต่งงาน หลังจากนั้นเขาก็จากไป และเธอก็ไม่เคยเจอเขาอีกเลย

“ลูก แม่รู้ว่าพ่อไม่ชอบแม่ แต่ไม่เป็นไร ขอแค่พ่อมาเห็นลูกเกิดมาในโลกนี้ แม่ก็จะดีใจมาก”

น้ำตาที่เอ่อคลออยู่ในดวงตาของเธอ เหวินซู่ลูบท้องที่บวมของเธอ ใบหน้าที่บอบบางและขาวของเธอเต็มไปด้วยความสุขที่แทบจะกลั้นไว้ไม่อยู่

สองวันต่อมา ตามที่คาดไว้ ลูกชายคนโตของตระกูลฮั่วซึ่งหายตัวไปนานกว่าแปดเดือนก็กลับมาอีกครั้ง

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เหวินซู่ก็กอดท้องของเธอที่กำลังตั้งครรภ์ด้วยความตื่นเต้นและวิ่งลงบันไดไป

อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอไปถึงขั้นบันไดขั้นบนสุดและมองลงไป เธอพบว่าในล็อบบี้ด้านล่าง นอกจากชายที่เธอโหยหาแล้ว ยังมีผู้หญิงอีกคนอยู่ข้างๆ เขาด้วย

“ฮั่วซื่อเจวี๋ย คุณหมายความว่ายังไง” ฉันขอให้คุณกลับมาอยู่กับฉันตอนคลอดลูก คุณหมายความว่ายังไงที่พาผู้หญิงคนนี้กลับมา？！ -

“คุณไม่เข้าใจสิ่งที่ฉันหมายถึงเหรอ？“ ฉันเคยพูดไปแล้วว่าการแต่งงานครั้งนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันเลย ผู้หญิงที่ฉันจะแต่งงานด้วยคือกู้เซี่ย และตอนนี้เธอก็ยืนอยู่ข้างๆ ฉัน！

ฮั่วซื่อเจวี๋ยสวมเสื้อคลุมยาวสีดำบางๆ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับถูกปั้นแต่งอย่างประณีต ดวงตาคมเข้มดุจน้ำแข็ง เขาจ้องมองบิดา ร่างทั้งร่างราวกับถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็ง！

เมื่อได้ยินเช่นนี้ อาจารย์ฮัวก็โกรธมากจนแทบจะเดือดดาล！

“เจ้าลูกไร้พ่อ！“ คุณรู้ไหมว่าเซียวซีตั้งครรภ์ได้หกเดือนแล้วและกำลังจะคลอดลูก？ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไง！ -

ทำไมฉันถึงพูดไม่ได้ล่ะ？ ถ้าคุณไม่ได้วางยาฉันในคืนแต่งงานของเรา เรื่องจะจบลงแบบนี้ไหม？ บอกเลยเขาไม่สมควรเกิดมา！

-

ไม่มีเสียงใดๆเลย

เหวินซู่ซู่ยืนอยู่บนบันได รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างแทงเข้าที่หน้าอกอย่างแรง ตามมาด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส เธอยืนอยู่ตรงนั้น สายตาพร่ามัว และไม่ได้ยินอะไรอีกเลย

เขาพูดจริงๆว่า... ลูกฉันไม่สมควรเกิดมา！

เธอเริ่มจะโยกตัว

“อ๊า！！ เมียน้อย！ เมียน้อยเลือดออก！！ -

“อะไร？“

ทันใดนั้น ทั้งครอบครัวฮั่วก็ตกใจ

พ่อและลูกชายที่กำลังเผชิญหน้ากันในล็อบบี้ชั้นล่างก็เงยหน้าขึ้นมองทันที

นางเป็นหญิงตั้งครรภ์ที่มีท้องใหญ่จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เธอกำลังยืนอยู่บนขั้นบันได และมีเลือดจำนวนมากไหลลงมาจากใต้กระโปรงของเธอ

สีหน้าของฮั่วซื่อเจวี๋ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“ฮั่วซื่อเจวี๋ย ที่รักของคุณ...” ช่างเป็นบุญแท้ที่ได้พบความสุขจากการเหยียบย่ำศพลูกๆ ของตนเอง ชีวิตในบั้นปลาย... คุณนอนหลับสบายดีไหม？