คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

เมืองแฟนตาซี ย้อนอดีต ชาติภพ บทบาทที่มีเสน่ห์ หญิง บทบาทอัจฉริยะ ครอบครัว แฟนตาซี ย้อนยุค จีนโบราณ

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

ละอองดาว กิตติเมธี ผู้หญิงหน้าตาจืดชืดไร้เสน่ห์ในความคิดของใครหลายคน รวมทั้งในสายตาของ บาสเตียน โจนส์ ด้วย

หล่อนเข้ามาอยู่ในครอบครัวของบาสเตียนตั้งแต่อายุได้เพียงแค่สิบขวบ ในฐานะเด็กยากจนที่พ่อกับแม่ของเขารับอุปการะเอาไว้ วันเวลาเดินทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไปนานถึงสิบห้าปีเต็ม

หญิงสาวถอนใจแผ่วเบา ความหลังในอดีตยังคงอัดแน่นเต็มสมองไม่ยอมคลาย ขณะนั่งกอดเข่ามองพระอาทิตย์ที่กำลังไต่ขึ้นมาบนท้องฟ้าอีกครั้งด้วยความรู้สึกอ้างว้างทรมาน

ป่านนี้บาสเตียนจะทำอะไรอยู่นะ หลังจากที่วันนั้นหล่อนเลือกที่จะเดินจากมา หญิงสาวระบายยิ้มเศร้าๆ เรื่องราวในวันนั้นยังติดตรึงอยู่ในสมอง และมันก็ยากเหลือเกินที่จะลืมมัน

สี่ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีวันไหนเลยที่หล่อนสามารถหลับตาลง และหยุดคิดเรื่องในค่ำคืนนั้นได้ มันวนเวียนอยู่ในสมองทุกวินาที และมันก็สร้างความเจ็บช้ำให้มากมายนัก

“ปล่อยค่ะ คุณบาส... อย่าทำอะไรดาวเลยค่ะ ปล่อยนะคะ อื้อ...”

“เธอรักฉันไม่ใช่หรือ”

คนตัวโตที่กำลังเมาได้ที่ทาบทับร่างของหล่อนเอาไว้ทั้งตัว และก้มหน้าลงมาหา

“ชะ... ใช่ค่ะ”

“รักก็ยอมฉันสิ”

“แต่... ดาวไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะคะ ดาว...”

“อย่าเรื่องมาก”

“แต่...”

“รักฉันก็ต้องยอมให้ฉันเข้าไปในตัวของเธอ ยอมให้ฉันนอนกับเธอ”

หล่อนอยากขัดขืน อยากต่อต้าน อยากผลักไสหน้าหล่อๆ ของบาสเตียนให้ห่างไกลออกไป แต่หล่อนไม่อาจจะใจแข็งทำเช่นนั้นได้

เพราะรักเขาสุดหัวใจ...

ในที่สุดก็จำต้องพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง

“คุณบาส... จะรักดาวใช่ไหมคะ”

เขาระบายยิ้มพึงพอใจ ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา นอกจากการประกบปากจูบหล่อนอย่างดูดดื่ม หิวกระหาย ฝ่ามือของเขาฉีกกระชากชุดนอนของหล่อนออกไปจากร่างอย่างใจร้อน ก่อนจะตะโบมบีบเค้นไปทั่วทุกตารางผิวสาว

“อื้อ...”

ใจหนึ่งของหล่อนต่อต้าน แต่อีกใจที่มันรักบาสเตียนสุดดวงใจมีอำนาจมากกว่า มันบงการให้หล่อนโอนอ่อนผ่อนตามเกมสวาทของบาสเตียนอย่างเต็มอกเต็มใจ

“อ๊า... อื้อ... อ๊า...”

ร่างกายของหล่อนเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเขา หล่อนเห็นสายตาคมกริบจับจ้องมองร่างสาวด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยชื่นชมออกมา

“นมใหญ่มาก น่าฟัดที่สุด”

หล่อนเอียงอายหน้าตาแดงก่ำ ยิ่งเขามองด้วยสายตาหื่นกระหายเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจของอิสตรีเพศที่อยู่ภายในกาย

บาสเตียนจะรักหล่อนจริงๆ ใช่ไหม

คำถามนี้วนเวียนอยู่ภายในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนที่มันจะถูกเตะโด่งออกไปนอกโลก เมื่อเต้าสวยถูกฝ่ามือใหญ่ฟอนเฟ้นหนักหน่วง

“อุ๊ย... อ๊า... อ๊า...”

อ่านเลย