/0/20140/coverorgin.jpg?v=6c5f5bb9daf184c74b453954791969c3&imageMogr2/format/webp)
ละอองดาว กิตติเมธี ผู้หญิงหน้าตาจืดชืดไร้เสน่ห์ในความคิดของใครหลายคน รวมทั้งในสายตาของ บาสเตียน โจนส์ ด้วย
หล่อนเข้ามาอยู่ในครอบครัวของบาสเตียนตั้งแต่อายุได้เพียงแค่สิบขวบ ในฐานะเด็กยากจนที่พ่อกับแม่ของเขารับอุปการะเอาไว้ วันเวลาเดินทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเวลาผ่านไปนานถึงสิบห้าปีเต็ม
หญิงสาวถอนใจแผ่วเบา ความหลังในอดีตยังคงอัดแน่นเต็มสมองไม่ยอมคลาย ขณะนั่งกอดเข่ามองพระอาทิตย์ที่กำลังไต่ขึ้นมาบนท้องฟ้าอีกครั้งด้วยความรู้สึกอ้างว้างทรมาน
ป่านนี้บาสเตียนจะทำอะไรอยู่นะ หลังจากที่วันนั้นหล่อนเลือกที่จะเดินจากมา หญิงสาวระบายยิ้มเศร้าๆ เรื่องราวในวันนั้นยังติดตรึงอยู่ในสมอง และมันก็ยากเหลือเกินที่จะลืมมัน
สี่ปีที่ผ่านมา ไม่เคยมีวันไหนเลยที่หล่อนสามารถหลับตาลง และหยุดคิดเรื่องในค่ำคืนนั้นได้ มันวนเวียนอยู่ในสมองทุกวินาที และมันก็สร้างความเจ็บช้ำให้มากมายนัก
“ปล่อยค่ะ คุณบาส... อย่าทำอะไรดาวเลยค่ะ ปล่อยนะคะ อื้อ...”
“เธอรักฉันไม่ใช่หรือ”
คนตัวโตที่กำลังเมาได้ที่ทาบทับร่างของหล่อนเอาไว้ทั้งตัว และก้มหน้าลงมาหา
“ชะ... ใช่ค่ะ”
“รักก็ยอมฉันสิ”
“แต่... ดาวไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายนะคะ ดาว...”
“อย่าเรื่องมาก”
“แต่...”
“รักฉันก็ต้องยอมให้ฉันเข้าไปในตัวของเธอ ยอมให้ฉันนอนกับเธอ”
หล่อนอยากขัดขืน อยากต่อต้าน อยากผลักไสหน้าหล่อๆ ของบาสเตียนให้ห่างไกลออกไป แต่หล่อนไม่อาจจะใจแข็งทำเช่นนั้นได้
เพราะรักเขาสุดหัวใจ...
ในที่สุดก็จำต้องพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง
“คุณบาส... จะรักดาวใช่ไหมคะ”
เขาระบายยิ้มพึงพอใจ ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา นอกจากการประกบปากจูบหล่อนอย่างดูดดื่ม หิวกระหาย ฝ่ามือของเขาฉีกกระชากชุดนอนของหล่อนออกไปจากร่างอย่างใจร้อน ก่อนจะตะโบมบีบเค้นไปทั่วทุกตารางผิวสาว
“อื้อ...”
ใจหนึ่งของหล่อนต่อต้าน แต่อีกใจที่มันรักบาสเตียนสุดดวงใจมีอำนาจมากกว่า มันบงการให้หล่อนโอนอ่อนผ่อนตามเกมสวาทของบาสเตียนอย่างเต็มอกเต็มใจ
“อ๊า... อื้อ... อ๊า...”
ร่างกายของหล่อนเปลือยเปล่าเช่นเดียวกับเขา หล่อนเห็นสายตาคมกริบจับจ้องมองร่างสาวด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยชื่นชมออกมา
“นมใหญ่มาก น่าฟัดที่สุด”
หล่อนเอียงอายหน้าตาแดงก่ำ ยิ่งเขามองด้วยสายตาหื่นกระหายเท่าไหร่ หล่อนก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจของอิสตรีเพศที่อยู่ภายในกาย
บาสเตียนจะรักหล่อนจริงๆ ใช่ไหม
คำถามนี้วนเวียนอยู่ภายในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนที่มันจะถูกเตะโด่งออกไปนอกโลก เมื่อเต้าสวยถูกฝ่ามือใหญ่ฟอนเฟ้นหนักหน่วง
“อุ๊ย... อ๊า... อ๊า...”
/0/6309/coverorgin.jpg?v=308a028d54a3c1403a78606e960ecb73&imageMogr2/format/webp)
/0/8681/coverorgin.jpg?v=19ee7b549eda2d2e6ab5455341cf8fca&imageMogr2/format/webp)
/0/7709/coverorgin.jpg?v=810fe99ae1e58b5dd252bc4cb60643d1&imageMogr2/format/webp)
/0/9505/coverorgin.jpg?v=af08d6194688ae554fa7ea2e7c404e6f&imageMogr2/format/webp)
/0/9821/coverorgin.jpg?v=11c63d1f048f12846fa6a07ac0c9bd6a&imageMogr2/format/webp)
/0/25860/coverorgin.jpg?v=a21661c676f7b0bb9e58a0c7b2ab9737&imageMogr2/format/webp)
/0/8778/coverorgin.jpg?v=7652e1074c2305ce68a8ec400a304897&imageMogr2/format/webp)
/0/4823/coverorgin.jpg?v=080fa55d17af854fea87cd1550be6b6c&imageMogr2/format/webp)