
/0/27879/coverorgin.jpg?v=c951c683c39cd9cd0812f971ee303701&imageMogr2/format/webp)
ท่ามกลางความมืดมิดและเย็นเฉียบ เสียงกระซิบเดี๋ยวดังเดี๋ยวเบาค่อยๆ เข้าสู่โสตประสาทของหญิงสาว
“เอาล่ะ โชคดียิ่งที่มาทัน มิเช่นนั้นร่างนี้คงใช้การมิได้แล้ว”
“ไป๋อู่ฉาง! เจ้าคนสะเพร่า! ถ้าร่างนี้ใช้มิได้นางก็ไม่มีร่างใหม่อีกแล้วนะ”
“ข้าถึงได้บอกให้เจ้ารีบอย่างไรเล่า ช่างเถอะ เพียงเท่านี้ก็หมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว กลับไปพักผ่อนให้สบายใจดีกว่า”
เสียงรอบด้านเงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงความหนาวเย็นที่คอยกัดกินจิตใจหญิงสาวเท่านั้น
หลี่เหมยลี่พยายามนึกว่าเหตุใดตนเองจึงมาอยู่ที่นี่ หากจำไม่ผิดเธอกระโดดลงไปช่วยเด็กชายที่ลื่นตกลงไปในกระแสน้ำป่า ซึ่งไหลบ่าลงมาท่วมเส้นทางสัญจร ตอนไปเที่ยวล่องแก่งที่น้ำตกล่องละมุน
เธอส่งเด็กคนนั้นเข้าไปใกล้ฝั่งได้อย่างปลอดภัย แต่ตนเอง…
‘ดูเหมือนว่า… ฉันคงจะตายไปแล้วสินะ!’
หญิงสาวโอดครวญอยู่ในใจอย่างรู้สึกแย่ ชีวิตนี้อยู่มาสามสิบปีไม่เคยเสียใจกับการเป็นสาวท้วมมากขนาดนี้
เพราะเป็นสาวร่างใหญ่ทำให้เหล่าเจ้าหน้าที่อุทยานไม่สามารถดึงตัวเธอและเด็กขึ้นจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากได้ ทั้งที่ผูกเชือกกู้ภัยไว้กับตัวแท้ๆ!
/0/5328/coverorgin.jpg?v=e1e407d4d51280ba97a8c97759e693ea&imageMogr2/format/webp)
/0/3823/coverorgin.jpg?v=b9541a83db131dfb5eabddfc7c5218b3&imageMogr2/format/webp)
/0/3335/coverorgin.jpg?v=c73ed69bf8524b79223c49b4db62c456&imageMogr2/format/webp)
/0/19625/coverorgin.jpg?v=ffd4dd5fb8c7c611e8639ad39e8034fc&imageMogr2/format/webp)
/0/7709/coverorgin.jpg?v=810fe99ae1e58b5dd252bc4cb60643d1&imageMogr2/format/webp)
/0/10545/coverorgin.jpg?v=b0d0b850a94ec5afff10e6a5472f2796&imageMogr2/format/webp)
/0/32940/coverorgin.jpg?v=a1fe720a33418ce1b66e4df5d6c72869&imageMogr2/format/webp)
/0/23008/coverorgin.jpg?v=2bca4cd28f913ec04406a3b9b09a4fa3&imageMogr2/format/webp)
/0/4649/coverorgin.jpg?v=2d127a3077777281de8db2bc1a9e49f6&imageMogr2/format/webp)