เรื่องนี้ไม่มีอะไรหรอก

ข้าคือฮองเฮาที่ฮ่องเต้ไม่รัก

เด็กน้อยคว้าฝัน

เมื่อเพื่อนรักที่ไว้ใจแอบทรยศคบกับชายที่ตนรัก และชายที่ตนรักกลับรังเกียจตนจนไม่แม้แต่จะแตะต้องเนื้อตัวเธอ สิ่งที่เธอทำได้คือต่างคนต่างอยู่ แต่ในวังหลังแห่งนี้เธอจะทำอย่างนั้นได้จริงหรือ? ตัวอย่างเนื้อเรื่อง “เจ้ามีอันใดจะกล่าวหรือไม่... สนมหลี่กุ้ยเฟย” น้ำเสียงราบเรียบก่อนจะเน้นที่ละคำในประโยคท้ายอย่างหนักแน่น “ฮองเฮาแน่ใจแล้วหรือเพคะ ว่าจะให้หม่อมฉันทูลทุกอย่างต่อหน้าข้าราชบริพารเหล่านี้ หากมีข่าวแพร่ออกไปอีก ฮองเฮาทรงทนฟังคำนินทาเหล่านั้นได้หรือไม่” หลี่ฟางซินกล่าวพร้อมยิ้มอ่อนๆ หลี่ฟางซินย่อมรู้ดีว่าเย่วลี่อิงคงได้ยินคำนินทาเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนแล้วจึงได้พูดเน้นย้ำ หวังจะกระตุ้นให้นางลงมือทำร้ายตน “คำนินทาเรื่องใดกัน เรื่องที่เจ้าเป็นนางอสรพิษนะหรือ เหตุใดเราจะทนฟังไม่ได้เล่า” เย่วลี่อิงตรัสพร้อมยักไหล่อย่าไม่แยแส มีหรือเย่วลี่อิงจะดูไม่ออกว่า ข่าวลือที่แพร่ออกไปนั้นมาจากผู้ใด หากเป็นแต่ก่อนนางย่อมไม่คิดว่าเป็นสหายคนสนิทของนางเป็นแน่ แต่บัดนี้นางรู้แล้วว่าหญิงที่ยืนตรงหน้านางหาใช่สตรีอ่อนหวานแสนดีอย่างที่นางรู้จักไม่ “หม่อมฉันเป็นนางอสรพิษตั้งแต่เมื่อใดกันเพคะ หม่อมฉันและฝ่าบาทมีใจรักใคร่กันมาเนิ่นนาน หากไม่ใช่เพราะฮองเฮาใช้ความดีของท่านแม่ทัพทูลขอให้ฮ่องเต้องค์ก่อนพระราชทานงานแต่ง วันนี้ตำแหน่งฮองเฮาก็ไม่แน่ว่าจะเป็นของใคร” “เจ้านางแพศยา หากเจ้ามีใจให้ฝ่าบาท แล้วทำไมไม่บอกข้า ยังแสดงแกล้งเป็นแม่สื่อนำของที่ข้ามอบให้ฝ่าบาท ฝากผ่านพี่ชายเจ้าช่วยมอบของให้ฝ่าบาทแทนข้า” เย่วลี่อิงเริ่มพูดด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง “ของอันใดกันเพคะ หม่อมฉันไม่เคยนำของ ของพระองค์มอบให้ฝ่าบาทเลยนะเพคะ ยิ่งให้พี่ชายช่วยส่งแทนให้ยิ่งมิเคย” น้ำเสียงเยาะเย้ยบวกกับรอยยิ้มยียวนของหลี่ฟางซินทำให้เย่วลี่อิงหัวเสียมากขึ้น “นี้เจ้าเอาของของเราไปทิ้งอย่างนั้นหรือ” “ฮองเฮาพูดถึงเรื่องอะไรเพคะ หม่อมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย พระองค์อย่าได้ใส่ความหม่อมฉันสิเพคะ” “นี้เจ้า”

ประวัติศาสตร์ บทบาทที่เสียสละ โรแมนติก นิยายจีน ผู้กล้า กษัตริย์ความรักที่เย็นชา รักแรก

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

โลแกน โคล์ บุรุษหนุ่มที่คิดว่าตัวเองเป็นแกนโลก เขาหลงระเริงกับความฉาบฉวยรอบตัว เมื่อชายหนุ่มเป็นผู้ชายที่รวยที่สุด!! เขาหล่อ รวย โสด...แต่ชีวิตของโลแกนก็ไม่ได้ราบรื่นนัก...เมื่อวันหนึ่ง...มารดาของเขา มาดามนับทอง บงการชีวิตของเขา ท่านจัด ‘เมีย’ ให้เขา1 คน เป็น ‘เมียใบสั่ง’ ที่เขาไม่ต้องการเลย แต่หาทางเลี่ยงไม่ได้... เพราะมันคือคำขอร้องกึ่งบังคับ ไม่อย่างนั้น... ท่านจะเทขายหุ้นในส่วนที่ท่านถือครอง... ให้กับคู่ปรับตัวแสบของเขา...เอแวน โอลิเวอร์ เพื่อนสนิทที่ผันตัวเป็นศัตรู หลังมีเรื่องบาดหมางกัน (เรื่องผู้หญิง) มันคงไม่มีเรื่องวุ่นวาย เมื่อโลแกนคิดว่าเอาอยู่ เขายอมมี ‘เมีย’ ก็ได้...

เพื่อแลกกับสิ่งที่เขาไม่ควรเสีย...คงจบแค่นั้น หากหล่อน!! เมียที่เขาไม่พิศวาสไม่ก่อเรื่อง...หล่อนหายตัวไป ในวันที่เขาต้องเดินเข้าประตูวิวาห์กับหล่อน เขาหน้าแหกกลางหมู่คน เป็นเจ้าบ่าวที่ถูกเจ้าสาวทิ้งทุ่น...เปล่าเลย โลแกนไม่ได้ตระหนก เขาตีปีกดีใจเสียด้วยซ้ำ เขาไม่ใช่คนบิดพลิ้ว!! มารดาจะหาเหตุข่มขู่เขาอีกไม่ได้...

ชีวิตโสดกลับมาอีกครั้ง...แต่แบบครึ่งๆ กลางๆ เมื่อคนทั้งโลกรู้ว่าเขาไม่ใช่คนตัวเปล่า…วันหนึ่ง ชายหนุ่มคิดว่าตนเองพบรัก เขาอยากกลับมาโสดแบบแท้จริง...การควานหา ‘เมีย’ จึงทำให้เขาย้อนกลับมาพบเจอหล่อน...อุ้ยตายว้ายกรี๊ด!! เมียในอดีต กับผู้หญิงตรงหน้า ทำให้ความคิดของโลแกนผิดเพี้ยน เขาอยากฟันหล่อน!! แต่ก็จะชิ่ง...เพื่อแก้หน้าให้ตัวเอง และเป็นความสะใจ...แต่...มันไม่ง่ายอย่างนั้นซิ!!

บทที่1.วันวิวาห์แสนร้าวราน

...แต่...แด้...แด่...แด แต่...แด...แด๋ว...

เพลงบรรเลงประจำงานวิวาห์ที่วงดนตรีมุมห้องกำลังตั้งหน้าตั้งตาบรรเลงอยู่นั่น เสียงเพลงดังเบาๆ นั้นก็คงเพราะถึงเวลาที่เจ้าสาวคนสวยจะออกมาปรากฏตัวต่อหน้าสักขีพยานสักที สายตาทุกคู่จึงจับจ้องอยู่ที่ประตูทางเข้า...เพื่อรอยลโฉมเจ้าสาวผู้โชคดี...ก็งานวิวาห์ครั้งนี้...เป็นที่จับตามองของทุกๆ คน รวมถึงสื่อทุกสำนักด้วย!!...จะอะไรเสียอีกล่ะ มหาเศรษฐีหนุ่มสุดหล่อสละโสดทั้งที ไม่ให้ผู้คนทั้งหลายจะไม่แห่แหนมาร่วมแสดงความยินดีได้อย่างไรเล่า? บรรดาแขกเหรื่อที่มาร่วมงานมีทั้งคนมาแสดงความยินดีจากใจจริง กับเหล่าบรรดาสาวๆ ที่เป็นอดีตคู่ควงของโลแกน โคล์ มหาเศรษฐีหมื่นล้านจากกิจการโทรคมนาคม...บางคนมาเพื่อให้แน่ใจว่างานวิวาห์ครั้งนี้ ไม่ใช่การอุปโลกน์ขึ้นมาเพื่อกันบรรดาสาวๆ ให้ออกห่างบุตรชายสุดรักของมาดามนับทอง...

โลแกนยืนสงบอยู่ต่อหน้าบาทหลวง เขาดูขรึมเฉย แต่ก็หล่อเหลาจนสาวๆ หลงเคลิ้มเหมือนเช่นเคย แต่ทำไมล่ะ? ใบหน้าคมคายของชายหนุ่มถึงได้เฉยชามันเหมือนกับว่า...เจ้าบ่าวไม่ใคร่จะเต็มใจ!! แต่นี่คือ โลแกน โคล์นะ ใครล่ะที่บีบบังคับเขาได้!!

อ่านเลย