icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
นางสวาท

นางสวาท

ผู้เขียน: Xmaniac
icon

บทที่ 1 เสือสิ้นลาย

จำนวนคำ:1485    |    อัปเดตเมื่อ:02/03/2023

สียงหวานเอ่ยกลั้วหัวเราะ ขณะที่มือกำลังส

ยใต้คิ้วเข้มมีแววฉ่ำหวาน จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากหยักยกขึ้น ทำให้ความคมเข้มนั้นยิ่งมีเสน่ห์น่ามองมากขึ้น ร่

ไปก็คือเดินป่า กางเต็นท์ สำรวจโน่นนี่ไปตามประสา ไม่ใช่จะไปหาผู้หญิงที่ไหนมานอนด้วยสักหน่อย ที่สำคัญสุด ๆ เลยก็คื

พี่ตฤณเป็นเด็กดี ถอดเขี้ยวเล็บออก

ดแทนได้ พี่สัญญากับลดาแล้วไง ว่าจะรักและเป็นของลดาคนเดียว ตลอดไป หากผิดคำสัญญาขอให้

ูดเรื่องตาย ๆ แบบนี้ก่อนแต่งงาน เพราะจะมีมารมาทดสอบ แล้วลดาบอกพี่ตฤณหล

องกลัวด้วยล่ะ ในเมื่อพ

ก็เถอะค่ะ ฟังแล้วก็รู

ปลี่ยนใจแน่นะ ไปด้ว

าที่เหนือคราวนั้น ทากก็ดูดเลือด ขาก็ปวด ตัวก็แทบจ

สักคนเลย มิ้งแฟนไอ้ภาคก็ไม่ไป นันท์แฟนไอ้วีก็ไม่ไป

หนุ่ม สามสี่คืนเอง ซุปกับอาหารสำเร็จ

็จหลายห่อที่เพียงเติมน้ำร้อนก็สามารถรับประทานได้ ขนมขบเคี้ยว ลูกอม

ตัวกลับใจแล้วมอบหัวใจภักดีให้เธอ

ที่รู้จักในห้องเรียนทำให้เขาได้พบเธอโดยบังเอิญขณะที่เธอลงจากรถพี่ชาย ด้วยความที่เขาสูงใหญ่และหน้าตาดีเลิศ จนกระทั่งได้รับตำแหน่ง

ู้จักอยู่แล้ว เพราะกลัวเหลือเกิน กลัวมันคิดจะมางาบน้องสาวเขาเล่น

ใสร่าเริง จมูกโด่งเล็กรับกับปากอวบอิ่มรูปกระจับสีชมพูระเรื่อ ที่ยามแย้ม

ใบหน้าหล่อเข้มคมสันอย่างชายไทยนั้นมีไรเคราสีเขียวขึ้นอยู่รำไรล้อมกรอบ ทำให้เขายิ่งดูคมเข้ม มีเสน่ห์ น่ามองมากขึ้

ผู้เป็นพี่ชายพยายามเหลือเกินที่จะกีดกันลดาน้องสาว เล่าบอกเธอถึงความมั่วและทั่วถึงของตฤณ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล ทั้

น้าหลายตาอย่างเคย นำพาเอาความเจ็บช้ำน้ำใจให้กับสาวเจ้ายิ่งนัก ในปีถัดไปเธอจึงขอย้ายมหาวิทยาลัย ตัวภูรินท

านอยู่ที่นั่น ตฤณต้องยอมรับว่าเขาเองตกหลุมรักเธออีกครั้ง เพราะความใส ความเป็นธรรมชาติ ความไม่มีจริตจก้าน และที่สำคัญ เขาเ

ปวดหล่อหลอมให้เธอใจแข็งเหลือหลาย นอกจากเธอไม่ใจอ่อนให้เขาแล้ว เธอยังย

โตขึ้น ทำให้มุมมองที่มีต่อผู้หญิงและชีวิตเปลี่ยนไป เช่นเดียวกับหัวใจที่เขามีให้ลดา เ

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางสวาท
นางสวาท
“ปู่ทวดบุญส่งภาพวาดมาให้ตฤณที่นั่งอยู่เบื้องหน้า มือใหญ่เอื้อมไปรับ แล้วก้มลงมองด้วยอาการราวต้องมนต์สะกด ...เป็นภาพวาดเรือนร่างเปลือยเปล่าของหญิงนางหนึ่งซึ่งนั่งอยู่บนใบบัวขนาดใหญ่กลางบึง แสดงสรีระอันอวบอัดเย้ายวนในลักษณะหันข้างนั่งทับอยู่บนขาของตน มือทั้งสองยกขึ้นคล้ายปิดป้องถันคู่งามไว้แต่ก็ปิดไม่มิด ยังแลลอดใต้แขนเห็นเต้าอวบเต่งตึง ต่ำลงมาสู่หน้าท้องราบเรียบแล้วผายออกเป็นสะโพกหนั่นนูน ขาคู่อวบหนีบแนบชิด ชวนให้จินตนาการถึงกลีบกุหลาบอันงดงามที่ซุกซ่อนอยู่ตรงกลางระหว่างขาว่าจะงดงามปานใด ใบหน้านางแหงนเริ่ด ตาหลับพริ้ม ปากเผยออ้าคล้ายกำลังครวญครางด้วยความกระสันเสียว เบื้องล่างของภาพมีลายมืออันสละสลวยเขียนไว้ ใช้หมึกปากกาสีน้ำเงินที่ตอนนี้ซีดจางไปบ้างแต่ก็ยังสามารถอ่านได้ เป็นบทกลอนบรรยายถึงความงามของหญิงในภาพว่า... ...ตาชม้อย ยิ้มชม้าย ให้ชายหลง ระเหิดหง เอวองค์ ทรงสล้าง สองก้อนแล ตูมเต่ง เหนือเอวบาง กระเพื่อมพลาง นางไหวกาย ใจชายครวญ เอวคอดพลิ้ว แล้วผาย คล้ายแจกัน สะโพกหนั่น ชวนหลงใหล ให้ใคร่หวน เบื้องหน้าเนิน อวบอูม สองกลีบนวล ช่างเชิญชวน ให้แทรกกาย ไปโรมรัน... ตฤณหายใจติดขัด กลืนน้ำลายลงคอฝืด ๆ หัวใจชายไหวระรัวอยู่ภายในอกด้านซ้ายราวกับลั่นกลองรบ บทกลอนบรรยายภาพสลักเสลาอันงดงามนั้น มิได้โอ้อวดเกินจริงแม้แต่น้อย ..เพียงจ้องมอง เพียงลูบโลมภาพนั้นด้วยสายตา ยังสามารถทำให้เขารู้สึกเร่าร้อนล้ำลึก จนกระทั่งความเป็นชายเหยียดขยายใหญ่โตแข็งขึง อยากเหลือเกิน อยากลิ้มลองนางให้ทั่วกายด้วยลิ้น อยากสัมผัสตะโบมบีบคลึงด้วยมือและเรือนกาย อยากรุกรานสองกลีบอูมด้วยความเป็นชายให้หนักหน่วงสั่นไหว อาาา.. นางสวาท... เขาตกเป็นทาสเธอแล้ว เพียงแค่จ้องมองเท่านั้น”
1 บทที่ 1 เสือสิ้นลาย2 บทที่ 2 เซ็กส์ที่ไม่เต็มที่3 บทที่ 3 ทนได้จริงหรือ4 บทที่ 4 ภูเนินนาง5 บทที่ 5 ปู่ทวดของบุญโทน6 บทที่ 6 นางสวาท7 บทที่ 7 เร่าร้อนล้ำลึก8 บทที่ 8 ต้องเจอคนที่สมน้ำสมเนื้อ9 บทที่ 9 อารมณ์ราคะพลันก่อเกิด10 บทที่ 10 ร่วมรักกับข้าให้ล้ำลึกและรุนแรง11 บทที่ 11 เครื่องเพศของท่านใหญ่ยาวเหลือเกิน12 บทที่ 12 มีตัวตนจริง มิใช่เพียงตำนาน13 บทที่ 13 เดินทางไปสู่นาง14 บทที่ 14 กูเห็นเธอ15 บทที่ 15 อยู่มานานเหลือเกิน..16 บทที่ 16 มาหาข้า รักข้า ลึก ๆ แรง ๆ17 บทที่ 17 ข้าอยากเป็นของท่านใจจะขาด18 บทที่ 18 นางรอเขาอยู่19 บทที่ 19 ยวนยั่ว20 บทที่ 20 มิดลำ21 บทที่ 21 ผมจะจัดหนักให้22 บทที่ 22 เอาข้าเถิด23 บทที่ 23 เพื่อนหาย24 บทที่ 24 นางสวาทสูบวิญญาณ25 บทที่ 25 รอผมหน่อยนะยอดรัก26 บทที่ 26 เข้ามาหาข้าพร้อมกัน27 บทที่ 27 สะกดวิญญาณ28 บทที่ 28 เอาชีวิตผมไปแทน29 บทที่ 29 พวกมันร่วมรักกับข้าเยี่ยงสัตว์30 บทที่ 30 ความจริงอันแสนเศร้า31 บทที่ 31 อโหสิกรรม32 บทที่ 32 ชื่อของข้าคือ นารา33 บทที่ 33 รัก เท่านั้นก็สุขใจเหลือเกินแล้ว...