กระดังงาสีรุ้ง

นค้าแถวหน้าบริษัท ในร้านเต็มไปด้วยผู้คนที่ต่าง

สาร์นี้เจอกันที่โรงเบียร์...”

นเบียร์ทุกทีเลยว่ะน้ำผึ้ง” พูดเส

ทุกรอบเหมือนกันแหละ” หญิง

ช่แกนี่นา ที่น

นฝันของฉันแล้วแก ทุกอย่างตรงตามสเป็กเป๊ะ ๆ แค่เห็นฉันก็ยอมเทใจให้แล้ว” แ

งแกแน่นอน ผู้ชายอะไรไม่รู้ล้อหล่อ ขนาดฉันไม่ชอบของนอกฉันยังใจสั่นเ

ะธานคนใหม่หล่อมาก ๆ แต่ฉั

เพราะเขาเป็นเจ้าของบริษัทขอ

ากกินผลไม้ เดี๋ยวพี่แกจะไปซะก่อน” เธอหมายถึงผ

ึ่ง ที่กำลังยกมือขอทางจากรถที่วิ่งสวนไปมา พร้อมกับก้มศีรษะขอบคุณ ก่อนที่จะมาหยุดอยู่ตรงรถเข็นขายผลไม้ คนหนึ่งคือเลขาหน้าห้องของบิดา ส

ไปพบคุณประสาน ล

ได้ครับ แต่คงไม่นานใช่มั้ย

ัน” สมิธพูดติดตลกแล้วพากันออกไปจากห้อง แล

้ามาแล้วนะ ถ้ามีอะไรด่วนที่ตัดส

ะท่

งานของ

ดรับโทรศัพท์ แล้วกล่าวทั

แล้วบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกป้า ทำไมชอบทำให้ป้าเสียใจอยู่

ลยค่ะ” เธอค่อนข้างจะสนิทใจกับคุณกานดามากกว่าคุณสมิธผู้เป็นสามีของท่าน จึงกล้าเรียกตามที่ท่านต้องการ แต่กับสามี

ไปฝากคุณยายด้วยนะคะ” วลาล

๋ยวแม่แว

ิมเป็นคนเลือกขนมนะ

ต่สายตายังจับจ้อง

่ร้านเบเกอรี่ เพื่อซื้อขนมไป

งก็เดินทางถึงที่หมาย เธอเปิดประตูพาเด็ก ๆ ลงจากรถ แต่ยั

ังวิ่งเข้าไปหาเช่นเดียวกัน คุณกานดาคุกเข่าลงรับไหว้จากเด็ก ๆ แล้วกอดพวกเขาไว้ในอ้อมแขน หอมแก้มสลับไปมาอย่างรักใคร่

น้าวรรณ” ณัฐวราไหว้เจ้าของ

ถ้าป้าไม่บอกให้มาหาก็คงไม่ม

อยมากเลยค่ะ” เธอแสร้งทำท่าบีบนวดขาตัวเอง ทำห

าบ้านไปนั่งเก้าอี้นวดสักหน่อยดีกว่านะ” กาน

ปยังห้องพักผ่อนของครอบครัว ไม่ใช่ห

่ซื้อมาฝากเจ้าของบ้านอย่างเอร็ดอร่อย ในขณะที่

ยืนข้างหน้าหน้ามารดาและคุณยาย “น้องวา

ดาถามลูกสาวตัวน

ดของเด็กหญิง และอาการพยักหน้ายืนยันของเด็กชาย ทำให้ผู้ใหญ่

ังหรือว่าคุณป้าหัวเราะดังก

ๆ พอนาน ๆ เจอกันทีก็เลยคุยซะลืมเกรงใ

อก

ดออกด้วยฝีมือของสาวใช้ “คุณท่านคะ อาหา

มาแล้วหรือยัง” เพราะมัวแ

กลับมาพร้อมกันเ

โต๊ะเถอะ เดี๋

คุณท