กระดังงาสีรุ้ง

ยู่ใกล้คุณตาสมิธและใกล้เธอที่สุด จึงถูกลุงเควี่อุ้มไปนั่งบนตักแล้วกอดฟัดด้วยความหม

บคุณตากับลุงเควี่กับค

ั้นมาพรุ่ง

าย / ครั

ครับน้ำผึ้ง” เควินที่นั่งเป็นผู้ฟังที่ดีอยู่ในตอนแรกเอ่ยขึ้

งหญิงสาวข้างกาย “เอาตามที่เคว

นี้หนูรับปากกับเพื่อนไว้แล้วว่

มั้ยครับ ผมไปรับให้ก็ได

ก เรียกว่าแค่มองผ่าน ๆ จะดีกว่า เพราะรู้สึกประหม่าเมื่อต้องคุย

วไปโดยมีคุณสมิธร่วมวงสนทนาด้วย ยกเว้นชายหนุ่

ด้านข้าง พวกเขากำลังเล่นเกมรถแข่งกันอยู่อย่างสนุกสนาน สิ่งที่เห็นทำให้เธออดคิดไ

ง แล้วยกมือขึ้นเคาะประตูก

ลับบ้านได้แล้วลูก

แต่มือก็ทำหน้าที่เก็บอุปกรณ

แบบประหยัดคำ

นะ” เมื่อเด็กทั้งสองเดินออกไปแล้วเขาจึงลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับเธ

้นมองสบตาเขาแว้ปเดียว แล้วรีบหลุบลงมองที่ปลายค

มพูระเรื่อก็พึงพอใจมาก “ผมแค่อยากจะบอกว่าผมเสียใจที่คุณทำตัวห่างเหินกับผม ผมรู้นะว่าคุณไม่อยากคุยกับผม

มณ์ไม่ถูก และที่คุณบอกว่าฉันทำตัวห่างเหินนั่นก็อีก เราเพิ่งจะเจอกันสองครั้งเองนะคะ จะเรียก

้ำผึ้ง” เขามองเธออย่างค

ะคะ” เธอตกใจแม้

างนั้นเหรอ” เขามองตาเธอ ไม่ว่าเธอจะหลบไปทางไหนก็เสหน้าตามไป มันมีความสุขดีจังที่ได้เห็นเธออาย และเขาอยากเห็นเธอยิ้มมาก ๆ

ถ้าเป็นผู้ชายอื่นมาทำแบบนี้เธอคงร้องหึด้วยความไม่ชอบอยู่ในใจ แต่พอเป

้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเ

กจากห้องทันที เพราะถ้าอยู่นานกว่านี้ก็กลัวเห

ีถึงเหตุการณ์บนโต๊ะอาหาร ที่อยู่ดี ๆ เขาก็ยิ้มแปลก ๆ ออกมาว่าเป็นเพราะเห

่องจริงเ

กินเอื้อมหรอกที่รัก แล้วคุณก็

ำไมลูกเราถึงคอยดูแลเทกแคร์พวกเขาอยู่ตลอด ที่แท

ลานเต็มแก่แล้ว แค่สองคนนี้มันยังน้อยไป เราต้องมีเพิ่

นต้นไปเลยค่ะ รับรองไม่เกินสามเดือนเราได้ลูกสะใภ้

เตรียมคิดแผนการขั้นพ