กระดังงาสีรุ้ง

มให้ รอยยิ้มของเธอทำให้เขานึกอยากจะเข้าไปจูบล

งานของตัวเอง แล้วปล่อยให้พวกเขาทบทวนบทเรียนเพื่อ

ุ้นกับชื่อของเขาเหลือเกิน หน้าตาก็คลับคล้ายคลับคลาว่าเหมือนคนรู้จักแต่นึกไม

จะมาหวั่นไหวอะไรตอนนี้วะ เธอด่าตัวเองในใจ

าน เขาคุยกับท่านไปเรื่อย ๆ เกี่ยวกับงานแต่ละสาขาท

กเล็ก ๆ สองคนขึ้นมาพร้อมผม พวกเขาไปที่ชั

ายเขาพูดถึงคือคิมกับวา หลานของณัฐวรา เพราะมีเพียงเด็กสองคน

อฟังอยู่ค

ูน้ำผึ้งเข

กสองคนนั้นเป็นหลานของน้ำผึ้ง และแทบจะกระโดดด้วย

ู้แล้วว่าเธอไม่ใช่แม่ของเด็กสองคนนั้น

ื่อเรื่องรักแรก

ถามเรื่องรักแรกพบ" คุณสมิธงงกับลูกชายเป็นอย่างมาก ที่อยู่ ๆ

ผมคิดอะไรเพลินไปหน่อย เมื่อกี้พ่อบอกผมว่าหลานของใครนะครับ แล้วท

าเด็ก ๆ ไปอยู่ด้วยที่บ้านทุกครั้ง พ่อกับแม่รักพวกเขาเหมือนลูกหลานของตัวเองก็ไม่ผิด อยากจะให้พวกเขามาอยู่ด้วย แต่น้ำผึ

้ดีกับเขาขนาดนั้นครับ"

แกได้แต่ช่วยตัวเองไม่ได้ เขาถูกรถชนหัวกระแทกพื้น กลายเป็นเจ้าชายนิทราตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้ก็สามปีกว่าแล้

จากเราเลย ทุกวันนี้ที่พ่อจ่ายให้เขาอยู่ก็เป็นแค่ค่ารักษาพยาบาลของพี่ชายเธอเท่านั้น ซึ่งเรื่องนี้แม่แกก็ถึงกับต้องขอร้องว่

เวลาเลิกงานแล้ว ผมว่า

าพ่อแม่ปีละสองสามครั้ง พอถึงเวลากลับมาดูแลธุรกิจของตัวเอง กลับมายังไม่ทันใ

ับบ้านทุกวัน ตั้งใจว่าตั้งแต่พรุ่งนี้จะเริ่มเข้ามาเรียนรู้งานกับพ่อที่บร

้านอนเรียบร้อยแล้ว วันนี้เธอมีงานที่ต้องแก้ไขบางจุดตามคำสั่

ิทราอีก แต่เด็ก ๆ ไม่เคยรับรู้เรื่องแม่ของพวกเขาหรอก คิดว่าเธอเป็นแม่มาต

์ของเธอก็ส่งเสียงดังขึ้น เธอเดินไปห

ได้” ทิวารีหรือเอต่อว่าเพื่อนสาวท

มันใบใหญ่ รกไปหมด มีอะไร

กันที่โรงเบียร์...” ทิวา

คนด้วยกัน จะนัดเจอกันทุกวันเสาร์สิ้นเดือน ซ

ีให้นะ” หญิงสาวรับอาส

มายถึงสามีของเธอ สามีของเธอรู้เรื่องราวของเพื่อนรักดี เขาจึงให้ความรักและความเอ็นดูห

นของ

ว” กานดาถามลูกชายสุดหล่อที่เ

ไปทดลองงานให้คุณพ่อดูก่อนว่าผ่

ลับเร็วมั

รับ งั้นผมยังไม่เข้

ไปทีไรกลับมาก็ป่วยทุกที แต่วันนี้แม่มีคนจ

หรอคร

บไปทำงานเถอะไป” กานดารีบรวบรัดตั