เดียร์ มายลอร์ด

์ มาย

ทั้งปีค่ะ คริสมาสต์นี้เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ลิ้มรสฝีมือก

ผู้คนในคฤหาส

ภาวนาถึงทหารกล้าอย

ที่อย่างเต็มภาคภูมิของพวกท่าน การรบที่แนวหน้า

้าวเป็นอาทิตย์ในการรบช่วงวิกฤติ ฉันฟังแล้วเศร้าใจจังเลยค่ะ ได้แต่ภา

นี้เป็นเดื

ฟ

้ว.

่างขบขันเสียเต็มประดา แล้วส่งจดหมายต่อให้ ริชาร์

างสนามรบหรือ

่ร่วมรบกันมานานล้อ

่ขำนะร

ามุ่ยอาร

าห์เอาจดหมายรักแสนหวานมาให้พ

กับอาการหัวเสีย

รยาคนไหนกัน ข้าไม

้าลำบากใจปรายตาไปทางกุสตาฟที่ยืน

าง เจ้าจำได้ไหม เหล้าส

ัด ที่มันโม้ว่าม้าก

ดงเพลิงที่เจ้าของร้านเหล้าอ้วนตุ๊ต๊ะเอาม

อมันไว้ใจไม่ได้

แลนด์ที่สองหยุดคิดสักคร

่าเดวิ

ล้วเผลอไปมีอะไรกั

ภาพเล่นเอาค

กจริงอย่างที่เจ้าเล

บทั้งสองก็ยังเย้าแ

แถมยังพูดต่อหน้าทุกคนในคฤหาสน์ว่าให้เ

ันใด เพื่อนทั้งสองมอ

ำลังเมาแถมต่อด้วยโดนฤ

ราะเคยตกอยู่ในอำนาจสุราร้

ญะเผยควา

์คาเทรดราลในเค้นท์ สหายเก่าพ่อข้

องพยั

เจ้าสาวกับมือ แถมยังให้ทุกคนเรียกนางว่านางทาสไม่ให้เรียกเลดี้หรือ

ร์ดอ้าปากค้างกับค

ไปกว่

ซอมเมอร์เซ็ทเ

หน้าเธอไ

์ มาย

ก็ต้องชะงัก มือบางวางปากกาลง เธ

าแม้สักฉบับ เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ย วันนี้อ่านหนังสื

ชุดแม่ชีเคร่งขรึมแต

ยดอยู่ค่ะกำลังจะถึงต

งศีรษะอย

าใจค่ะ ท่านช่วย

บนกระดาษ อากาศเดือนมกราคมยังหนาว

ถวหนึ่งในชั้นก็ยังดี เธอกระหายใคร่รู้กับสิ่งใหม่ๆ

ะ ผมสีดำแห้งเหมือนกิ่งสนเก่าๆ รูปร่างผอมบาง คงมีแต่ดว

แบบ โชคดีของเฟรยาที่ดูมอซอ ไม่มีใครนึก

างเลือกไม่มากนัก ยิ่งขาดกา

ูกชอบดูต่างหาก เพราะอ่านไม่ออก เ

างคนล่าสุดก็ชอบอ่าน เฟรยาจึงได้ฟัง

ไฟไหม้ไปเสียก่อน เฟรยาจึงต้อง

ือออก ด้วยอาศัยความจำเมื่อครั้งเจ้านายเด

ามเงียบสงบ ปลุกเร้าความทรงจำยามได้ใกล้เจ้าของค

หล่าทหารกล้าก่อนออกไปรบ ผู้คนเมามายส่งเสียงดัง

เช่นนี้เธอคิดว่าเห

เทพปกรณัม มีทั้ง แมนดราโกรา

แต่มัวเพลินกับการหยิบจับ รู้ตัวอีกทีเขาก

เจ้าจะมาเอาอ

มาย เขาบริภาษพลางจับแขน

ข้าทำงา

ิเสธเสี

หนังสือเล่มนี้เป็นเล่มโปรดของพ

ล็อยหลุดด

เข้าใ

มสีทองสยายดุดไหม ร่างในเสื้อคลุมดำ

องสตรีจริงๆ เลย ทั้งๆ ที่คว

ดจริงนะ ไ

า สุดท้ายนางก็โกหก ทุกคนเหมือนกันหมด ไ

ลมหายใจถี่เป็นห้วงๆ บ่ง

ั่วต้องโ

่อนทรุดลงพ

วย ข้าไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

โหดร้ายที่เคยโดนนายจ้างลง

้อน ฝุ่นละอองแม้สักนิด ทุกอย่างเป็นขอ

มื่อคิดได้ว่าหมดสิ้นหน

ขโมยของให้

ดในคฤหาสน์ดังอยู่ใกล

็นเพื่อนร่วมเตียงกั

ะหลุดจากอ้อมกอดรัดแน่น แต่ร่างสูงใหญ่ก็อุ้มเธอออกจา

ุ่นซอกซอนแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

ื้อ เธอดิ้นหนี เขาใช้ท

ยงวอนหายไปในลำคอ เมื่อริมฝีปากเขาไล่เล

า.

รสหวามตึงแน่นที่กลางปทุมด้วยฤทธิ์ลิ้นร้าย

ดันให้เธอกอดตนไว้ จากนั้นก็สอดประสานบทเพลงแห่งกา

างขึ้นสู่สมอง ความรู้สึกที่

่งของเขา ยึดไว้จากความซ่านด

ป็นสิทธิ์ของข้าแล้ว

ะยังค้างคาอ

มาย

อนจากเขาส่งตรงสู่เธอเรื่อย

ฟัง ชอบคนซื่อสัตย์ สา

้า

กภักดีกับข้าปานประหนึ่งท

อมกับการกระแทก

าสา

เชิดหน้าสูง ตัวสั่นเทิ้ม ก่อนทิ้งร่างนอนคว่ำลงข้างกายเฟรย

าวแรก กลิ่นเหล้าคลุ้งปนกับเหงื่อของเ