icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พรานพิทักษ์หัวใจ

บทที่ 5 Chapter 5. เสียวสันหลัง

จำนวนคำ:1653    |    อัปเดตเมื่อ:14/01/2024

วสันหลัง แต่หลิวชิงกลับไม่พูดอะไรเพียงแค่โบกมือไล่ให้ออกไป ซ

ความเอาแต่ใจ ฟู่เหยียนอวี้จึงเดินทางมาก่อนไม่ฟังคำคัดค้านจากใคร หญิงสาววัยสิบเจ็ดที่แสนเอาแต่ใจควบม้าพลัดหลงไปในคืนนี้ที่เขาล้มป่วย ทั้งที่เขาห้ามปรามนางแล้วแต่นางก็ดึงดันออกไป ผู้อารั

าฟู่เหยียนอวี้ก็ถือกำเนิด เขาถูกเลี้ยงมาเพื่อเป็นพี่เลี้ยง ผู้อารักขา รวมทั้งคนรับใช้ของฟู่เหยียนอวี้ ทว่าฐานะของเขาก็ทำเหนือกว่าบ่าวรับใช้ทั่วไป จ

ต่ที่สำคัญและเป็นความลับเขาต้องทิ้งทุกอย่างมาตามหาคนที่หายไป ไม่ใช่เพียงเพราะฟู่เหยียนอวี้เป็นน้องสาวของฟู่อวิ๋นเซิง

รีบไปหา

ดินทางคนเ

อื่น ‘หากเจ้าเป็นอะไรไป ใครจะคอยช่วยเหลือพี่ใหญ่ของข้า และที่สำคัญพี่ใหญ่รอข้าอยู่

องวันข้าค

าะเจ้าเคยช่วยข้าจนโดนไอเย็นทำร้ายร

าที่ของข้

ให้ข้าดูแลเจ้าให้ดี ไม่ให้

หลังคลอดบุตรสาวล้มป่วยมาตลอด จนฟู่

เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ เจ้าพักสักสองคืนแล้วค่อยตามไปพบข้าที่เหมียน

ุณห

ส่งมาล้วนเป็นยอดฝีมือ

งนางไว้ แต่สุดท้ายนางก็ลอบหนีออกไปจนได

..เจ้าอยู่

า ในฐานะผู้ดูแล เขาจำเป็นต้องหาให้พบให้เร็วที่สุด แต่ใน

ใหราวกับเท้าทั้งสองถูกตะปูตอกตรึงไว้ แม้ถูกเรียกชื่อหลายครั้งยังยืนนิ่งอยู่

งถามอย่างแปลกใจ หรือว

ะจ่างจนดวงตาหยีเล็กแล

อบ

าะผู้ใดก็ย่อมช

มู่ลี่หยางค้อม

อยู่ ปกติมู่ลี่หยางนำของป่ามาขาย หรือบางคราวนางก็เขียนรายการที่ต้องการให้เขาหามาให้ ส

งผู้นี

ที่ได้รับคำชี้แนะจากเด็กๆ ในบ้านหลังนั้น ทว่าอีกฝ่

างมีพี่น้องเย

่เก็บเด็กกำพร้ามาเลี้ยง แน่นอนว่าทุกคนย่อมรู้ว

ปถามมู่ลี่หยาง “ข้าพูดอะไรผิ

ราเจี่ยนตาน ที่นี่ไม่ได้ชื่อเสียงโด่งดังเพราะเรื่องสุราเท่าน

งหญิงสาว เดิมทีมู่ลี่หยางไม่ได้อยากพานางมาด้วย แต่พ่อบุญธรรมให้พานางมา

ำลาเทียมรถลากมาด้วย เมื่อขายของเสร็จก็จะได้ซื้อข้าวสารแล

ยจริง นายพราน

เขาปรายตามองไปทางไป๋เซ่อที่

ยากน่าจะเป็นเสื้อของนายพรานมู่เอง “ถ้าไม่รังเกียจ ข้ามีเสื้อผ้าชุดเก่าของสาว

ต่

บราวเด็กน้อย “เก็บเงินไว้ซื้อข้าวสารเถ

นางคว้าข้อมือของไป๋เซ่อให้เดินตามไปด้า

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 Chapter1.จำอะไรไม่ได้เลย2 บทที่ 2 Chapter2. ไม่เป็นไร 3 บทที่ 3 Chapter 3. ยิ้มเก้อเขิน 4 บทที่ 4 Chapter4. เด็กๆ เหล่านี้ 5 บทที่ 5 Chapter 5. เสียวสันหลัง 6 บทที่ 6 Chapter 6. ข้าแค่ถาม...7 บทที่ 7 Chapter 7. ละเมอ 8 บทที่ 8 Chapter 8. ต้องการสิ่งใด 9 บทที่ 9 Chapter 9. โอสถ 10 บทที่ 10 Chapter 10. เหตุใดเขาดูหล่อเหลาถึงเพียงนี้11 บทที่ 11 Chapter 11. เดินทาง 12 บทที่ 12 Chapter 12. พี่ลี่หยาง 13 บทที่ 13 Chapter 13. น้องสาว 14 บทที่ 14 Chapter 14. ตรงนั้นจับได้เฉพาะผู้เป็นภรรยาข้าเท่านั้น15 บทที่ 15 Chapter 15. ได้ทุกอย่างรึ 16 บทที่ 16 Chapter 16. ทำอะไรลงไป 17 บทที่ 17 Chapter 17. ยาวนานราวชั่วยาม 18 บทที่ 18 Chapter 18. จำได้ตั้งแต่เมื่อใด 19 บทที่ 19 Chapter 19. ขอให้ข้าเป็นภรรยาของท่านก็พอ20 บทที่ 20 Chapter 20. เข้าหอ 21 บทที่ 21 Chapter 21. ทนได้22 บทที่ 22 Chapter 22. ดูแล23 บทที่ 23 Chapter 23. เจ้าคือภรรยาข้า24 บทที่ 24 Chapter 24. จบ