icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พรานพิทักษ์หัวใจ

บทที่ 7 Chapter 7. ละเมอ

จำนวนคำ:1603    |    อัปเดตเมื่อ:14/01/2024

วามมืดครู่หนึ่งแล้วค่อยๆ ย่างเท้าออกไปอย่างเงียบเฉียบ ทว่าภาพที่เห็นทำเอาเขายืนมองด้วยควา

ันมาเขาจึงเอื้อมมือไปแตะไหล่นางเบาๆ เจ้าของร่างจึงหันมาแ

ตาคู่งามปิดเปลือกตาลงครู่หนึ่งแล้วร่างเย็นเยียบ

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นนางเดิ

ขาอย่างงุนงงพลันรู้สึกหนาวจึงขด

่ลี่

บนที่นอนแล้วคลี่ผ้าห่มคลุมร่างนางไว้ เท้าเล็กๆ ถูไปมา เขาส่

่ใจว่าผ้าห่มผืนนี้อุ่นกว่าผืนของนาง หรือเพราะผ้าห่มผืนนี้มีกลิ่นไอของมู่

ี่ลี่หยางลำ

มยาก พยายามจะยิ้มให้นางแต่

ายจะลงมานอนที่พื้นเอง แต่มือใหญ่จับไหล่กลมมน

ื้อ นอ

หมดสิ้น และยามค่ำคืนเดินละเมอจนทำให้พี่ลี่หยางต้องเดือดร้อนอยู่เสมอ ในความทรงจำอันลางเลือนนั้น นาง

ใดอยู่ หล

ู้ว่ามีความห่วงใยเต็มเปี่ยม นางพลิกตัวมอ

เสียงเบาแต่มู่ลี่หยางได้ยินชัดเจน “ถ้าข้าคิ

ระ” เขาพูดขึ้

ู้ว่าบ้านของตนอยู่ที่ไหน ข้

เขาพูดทั้งที่หันหลั

ข้าจำไม

ิ่งไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ย

ว่านางหลับแล้ว เขาจึงพลิกตัวหันกลับมามองใบหน้าที่หลับใหลของนาง เมื่อครู่... เขาไม่ได้พูดให้นางสบายใจเท่านั้น แต่เขาตั้งใจทำเช่นนั้นจริงๆ หลายครั้งที่เห็นนางทุกข์ทรมานกั

ซ่อที่เชื่อฟังหงเซ่อทุกอย่าง หมอมู่ตรวจดูอาการของไป๋เซ่อตามคำบอกเล่าของมู่ลี่หยางที่เห็นนางปวดศีรษะมาก มีบางเ

๋เซ

ญิงสาวหันมา

ี่มีความส

วพยักห

ส่ไม่งดงามหรือกิ

ชอบเสื้อผ้าที่ใส่ ชอบทุกคนที่นี่ ทุกคน

หน้ารับเป็นจังหวะที่มีชาวบ้าน

ัน” หงเซ่อมาดึงมื

างทำตาโต “ข

“พี่ลี่หยางชอบกินปลา เราไปจ

ทำตาปริบๆ เดินตามคนตัวเล็กที่เ

ินปลามาก แต่เขาสละใ

ื้

ำอะไรเพื่อเขาบ้าง หญิงสาวจึงไปที่ลำธาร ทำทุกอย่างที่หงเซ่อสอน ด้วยใจห

็บมา เขาสอนเด็กๆให้รู้จักสมุนไพรต่างและการรักษาอาการเจ็บป่วยพื้นฐาน

ร ดวงตาหรี่มองอย่างประเมินก่อนถอนหายใจหนักหน่วง ก่อนมองเลยไปด้านหลั

ผู้มาเยือนปร

าหาข้าถึงที่นี

ยท่าทีสุภาพและอ่อนน้อม ยิ้มเอ็นดูบรรดาเด็กๆ ที่ม

ไพรขึ้นวางบนชั้น แล้วปัดมือไปมาก่อนจ้องใบหน้าอ่อนเยาว์ของอ

วลในแววตา “เดิมทีข้าไม่ได้คิดจะมารบกวนท่าน แต่ด้วยจนปั

เปิดรับโบนัส

เปิด
1 บทที่ 1 Chapter1.จำอะไรไม่ได้เลย2 บทที่ 2 Chapter2. ไม่เป็นไร 3 บทที่ 3 Chapter 3. ยิ้มเก้อเขิน 4 บทที่ 4 Chapter4. เด็กๆ เหล่านี้ 5 บทที่ 5 Chapter 5. เสียวสันหลัง 6 บทที่ 6 Chapter 6. ข้าแค่ถาม...7 บทที่ 7 Chapter 7. ละเมอ 8 บทที่ 8 Chapter 8. ต้องการสิ่งใด 9 บทที่ 9 Chapter 9. โอสถ 10 บทที่ 10 Chapter 10. เหตุใดเขาดูหล่อเหลาถึงเพียงนี้11 บทที่ 11 Chapter 11. เดินทาง 12 บทที่ 12 Chapter 12. พี่ลี่หยาง 13 บทที่ 13 Chapter 13. น้องสาว 14 บทที่ 14 Chapter 14. ตรงนั้นจับได้เฉพาะผู้เป็นภรรยาข้าเท่านั้น15 บทที่ 15 Chapter 15. ได้ทุกอย่างรึ 16 บทที่ 16 Chapter 16. ทำอะไรลงไป 17 บทที่ 17 Chapter 17. ยาวนานราวชั่วยาม 18 บทที่ 18 Chapter 18. จำได้ตั้งแต่เมื่อใด 19 บทที่ 19 Chapter 19. ขอให้ข้าเป็นภรรยาของท่านก็พอ20 บทที่ 20 Chapter 20. เข้าหอ 21 บทที่ 21 Chapter 21. ทนได้22 บทที่ 22 Chapter 22. ดูแล23 บทที่ 23 Chapter 23. เจ้าคือภรรยาข้า24 บทที่ 24 Chapter 24. จบ