ยัยตัวร้ายของท่านประธาน

ช กำลังก้าวเท้าไปตามทางเดินที่ทอดยาวตรงไปยังลิฟต์ตัวใหญ่ เพื่อขึ้นไปยังชั้นบนส

ุ้นเคย แต่ก็มีพนักงานบางคนที่รีบหล

ุณหนูน้ำผึ

ื่อเสียงเรียงนามว่าเ

ะไรนะ กำลังขึ้นมา ทำไมไม่โทรมาให้เร็วก

ทำงานอย่างไม่สนใจไยดี สองเท้ารีบก้าวพ

ำไมไม่เคาะ

นุษย์มนาเงยหน้าขึ้นจากแล็ปท็อปต

ตกใจกลัวตกงานไม่น้อย แต่

ธานครับ ห

ไรขอ

ูน้ำผึ้

ความรู้สึกของวิศรุ

งสีดำตัวใหญ่ และก็คว้าเสื้อส

์ อย่าเพิ่งให้มาถ

บท่าน

ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดเข้ามาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย แล

่างท้อแท้ รู้สึกหมดเรี

้นอีกแล้ว

ึ่งก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่น้ำ

ไปไหนคะ

าทำ

งไงวันนี้เราก็ต้องไปลอ

่มีป

ลื่อน

ั้น งานต้องมาก่อน

การเป็นงานจะทำให้ตัวเอ

วิศเบี้ย

ละก็ยกมือขึ้นแตะท่อนแขนของชายห

ผึ้งก็คงไม่แค่นอนข้างๆ พี่วิศเฉยๆ แน่นอนค่ะ ผึ

มันเอาแต่ใจ

เอาแต่หนีผึ้งนี่คะ แต่ยังไงซะ

้วยความมุ่งม

สึกสยดสยองเ

ไม่ได้หรือไง พี่ไม่เต็ม

้รักผู้ชายคนอื่น ไม่เอาล่ะ ไม่ต้องมาถ่

้ามือของเขาแทน แต่ชายหนุ่มจะสะบัดออกยัง

ิบสาม ไม่เคยมีวันไหนเลยที่ชีว

ก็ไม่สนใจหรอก เพราะวิศรุตเ

น่ายหล่อนตั้งแต่เด็กจนโต แต่หล

อนก็ต้องเอาชนะใจข

ันไปจนแก่หัวขาวเล

็กบ

าวเต็มตัวแล้ว และเดือนหน้าก็จ

อหน่ายเต็มอัตรา แต่กระนั้นก็รู้ดี

ภพ ก่อนจะออกปากสั่

ทรเข้ามือถ

นจะกลับเข้าบริ

ลั

ล้วล่ะค่ะ

้ำเสียงสดใส ทำเอาวิศ

านเสร็จแล้ว เราสอง

ใครจะไปเด

ปกันเถอะค่ะ นี่ใกล้ถึงเวลา

ยวสิ ช้าๆ อย

้ แต่น้ำผึ้งก็ลากเขาออก

อออ

ุดพ้นจากอุ้งมือของยัยเด็

รอกว่าสนิทสนมกับพ่อแม่ของน้ำผึ้งมาก่อน แต่ก็ไม่ควรมัดมือชกเขา บัง

่.

สระอย่างเขา จะต้องจบสิ้นลง

อชะม