icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
รักดุจสายน้ำ [ Way to love ]

รักดุจสายน้ำ [ Way to love ]

ผู้เขียน: รุ่งอรุโณทัย
icon

บทที่ 1 ว่าที่เตรียมนักเรียนนายร้อยตำรวจอันดับสอง 👨🏼‍✈️

จำนวนคำ:1279    |    อัปเดตเมื่อ:23/02/2024

ียงดังจากด้านหน้าประตูเป็นเหตุให้คนในบ

า” คุณแขไขเอ่ยกับหััสวีร์ลูกชา

ดินเข้ามาในห้องอาหาร ใบหน้าของผู้มาเยือนบ่งบอกชัดเจ

เอ่ยกับลูกชายเพียงคนเดียว คนเป็นแม่ที่

แบบนั้น” สัญชาติญาณการปกป้องในตัวผ

ูดเท่านั้น ผมจะเอาเลือดห

เธอพลักหาญรัชให้ออกห่างไปอย่างสุดแรง หาญรัชที่ไม่ทันตั้งตัวจึงเซถลาถอย

งบุตรชายที่กำยำสูงใหญ่กว่าเธอและลูกชายมากนัก หากมีการลงไม้ล

ใส่หน้าแขไขไร้ความปราณีอย่างสิ้นเชิง แขไขก้มลงหยิบมันขึ้นมาและเมื่อเ

กับสิ่งที่ตนเห็นอยู่ในตอนนี้ “ไม่...ไม่เป็นไร” หัสวีร์ยังไม่ท

มือนเดิมได้ใช่มั้ย ไม่สิ! มันต้องได้ ผู้อ

นิ่งสงบ จะว่าไป ณ สถาณการณ์ตอนนี้คนที่สงบที่สุดก็

ญรัชชี้หน้าปร

สิทธิ์เลือกเส้น

นพ่อแกทำมาหากินอะไรเลี้ยงดูจนแกเติบโตขึ้

ุณพ่อคนเดียวบนโลกใบนี้หรือครับที่ม

อ้ห

แต่ลูกชายเพียงคนเดียวก็ยังคงสำคัญที่สุดยิ่งกว่าชีวิ

ันทำตามที่มันต้อง

ยลูกเด็ดขาด” หาญรัชพยักหน้าถี่

่เซ็นต์ แก

วันข้างหน้าทางโรงเรียนทราบ ในตอนนั้นผมก็ยินดีรับโทษทัณฑ์ท

ละรักเขากลับกลายเป็นดั่งน้ำกับไฟที่ไม่อาจอยู่ใกล้กันได้ “ฉันจะตัดแกออกจากกองมรดก” เสียงคำรามบ่งบอกถึงท

คุณรอโอกาสนี้มาตลอดใช่มั้ย เอาสิ! ถ้าคุณกล้าทำร้ายลูก ฉันจะฟ้องคุณให้คุณสูญเสียทุกอย่าง” หาญรัชเ

อภรรยาคืนมา เขาจรดปากกาเซ็นต์ชื่อยินยอมในเอกสารที่ถือมาในทันที “ขอให้ลูกบังเกิดเกล้าของคุณจงเจริญ!”

่ซองด้วยใบหน้าราบเรียบ และเขาก็หันไปยิ้มให้คุ

ีร์ก็ยังคงยิ้มอบอุ่น แต่คำพูดที่เอ

่างผู้เป็นแม่ที่แข็งทื่อทีหนึ่งก่อน ก่อนที่จะกล

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักดุจสายน้ำ [ Way to love ]
รักดุจสายน้ำ [ Way to love ]
“...ความรู้สึกที่เธอมีให้กับเขามันหยั่งรากแก้วไปถึงกระดูกทุกมวลในร่างกายเธอแล้ว ถ้าให้เธอถอนมันตอนนี้มันจะต่างอะไรกับการเลาะกระดูกกันเล่า! 🌼 🌼 🌼 ตั้งแต่เล็กจนโตเธอไม่เคยใกล้ชิดผู้ชายคนไหนที่ไม่ใช่สายเลือดเดียวกันมาก่อน มันไม่ใช่พึ่งเกิดขึ้นแต่มันค่อยๆ เติบโตขึ้นอย่างแข็งแรงต่างหาก ความรู้สึกที่เธอมีให้กับเขามันหยั่งรากแก้วไปถึงกระดูกทุกมวลในร่างกายเธอแล้ว ถ้าให้เธอถอนมันตอนนี้มันจะต่างอะไรกับการเลาะกระดูกกันเล่า! ปิ้ง! นั่งอยู่แบบนี้นานแค่ไหนเธอแทบไม่รู้ตัวจนมีข้อความเข้ามาในโทรศัพท์ 'พี่จะออกไปข้างนอก อยากได้อะไรอยากกินอะไรส่งข้อความมานะ' ลำธารมองประโยคที่ปรากฎบนหน้าจอด้วยใบหน้าซีดเผือก '...ส่งข้อความมานะ' ไม่มีช่องโหว่ตรงไหนให้เธอได้มีความหวังเลยว่าเขาจะชวนเธอไปด้วย "พี่หัสพาลำธารไปด้วย" หญิงสาวพร่ำเพ้อเพียงลำพัง แม้ได้ไปแล้วจะต้องเจ็บปวดยามที่ต้องเห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนนั้น แต่ถ้าเธอได้ไปด้วยช่วงกลับเวลาตรงนั้นก็จะเป็นของเธอกับเขาเพียงลำพังสักนิดก็ยังดี แต่เธอก็ได้แต่หลับตาและเอาความต้องการนี้ไปยังความฝัน”