icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy

บทที่ 5 คนรักที่ละเลย

จำนวนคำ:1597    |    อัปเดตเมื่อ:02/04/2024

โมง

คย รวมทั้งซื้อเป็ดย่างเจ้าอร่อยของโปรดของพ่อ ปลาตะเพียนต้มเค็มของโปรดของแม่และข้าวหมูกรอบให้ตัวเองติดมือมาด้วย แต่พ

องตัวเองก่อนจะเดินออกไปรดน้ำต้นไม้

ิยุโรปสีดำของคนคุ้นตาคุ้นใจ ใบหน้าสวยหวานเครียดขรึม คิ้วได้รูปมุ่นขึ้นทันที ก่อนจะก

งิน กางเกงแสล็กสีครีม ในมือถือช่อดอกกุหลาบส

มีคนมาหาคร

ก้มหน้าก้มตากวาดพื้นราว

้องจูนคนดี โกรธ

ราวกับเสียงนั้นเ

ัญที่ปลีกตัวออกไปไม่ได้เลยก็ตามที แต่ยังไงก็ตามพี่ก็จะข

รับอยู่ดี ชายคนนั้นจ

งจนต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง พบว่าใบหน้าสะอาดสะอ้านนั้น

่ แอบมองเ

รเขาจะอยากมองคนไม่รักษาคำพ

ตั้งใจให้มัน

เพื่อจะมาแก้ตัวอีกครั้งแต่ก็ปล่อยให้จูนรอเก้ออีก จูนต้องทำยังไงคะ ต้องไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งนี้ต้องยอมรับมันให้ได้อย่างนั้นเหรอ จูนเป็นคนนะคะ มีหัวใจ

แก้ไขปรับปรุง แล้วพวกท่านก็ว่างตรงกันแค่วันนั้น จะหาโอกาสที่ไหนได้แบบนี้ พวกท่านเมตตาพี่มาก อดหลับอดนอนกันครึ่งค่อนคืน จูนก็รู้ว่าพี่อยากทำ รศ. มากแค่ไหน ถ้าพี่ได้เลื่อนตำแหน่งนั่นก็หมายถึงโอก

วันก่อน

ึ้นในภาคการเงิน พี่ก็ส่งข้อความไปบอกจูนแล้วแถมยังขับรถตามไป

ะรอเหรอ โดนทำแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันไม่ใช่แค่สองครั้งนี้ กี่ครั้งแล้วที่พี่ผิดนัดจูนพี่เคยน

ทเมา ทั้งหมดก็เพราะงาน ที่พี่พยายามขนาดนี้ก็เพื่ออนาคตของเรานะคะ ในวันที่เราแต่งงานกันจูนจะได้จ

แข็งข้อ ไม่อ่อนให้เขา แต่สุดท้า

่นะ สัญญาจะไม

นะคะ ว่าจะไม่เกิดข

ยชีวิต ” เขารับคำหนักแน่น

วแทนคำขอโทษนะคะ

ม้กวาดพิงโต๊ะหินอ่อนหน้าบ้านก่อ

มกุหลาบในมือพร้อมกับอ้าแขนรอ เธอโผเข้าหาอ้อมกอดนั้นแล้

วยที่ถักเป็นเปียเดี่ยวกล

โทษ พี่ไม่ทำอีกแล้วค่ะ ”

างตาแล้วไปหาอะไ

แต่งตัวแป๊บนึงนะคะ ไม

หาลัยอื่นแต่พี่แคนเซิลไปน่ะสิ เป็น

ังไงว่าจูน

ทย์นิติบอกมาน่ะสิคะ โทรม

ะ ” เขายิ้มกว้างแล้วยกมือ

มดนี่เพราะพี่ทั้งนั้น ต่อไปนี้จะไม่มีแ

ละริมฝีปากหยักบางที่มีรอยยิ้มอยู่เสมอ ถ้าไม่นับเรื่องผิดนัดเธอและไม่ค่อยมีเวลาให้ ตลอดระยะเวลาเก้าปีที่คบ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy
ก็เด็กมันยั่ว Naughty boy
“" ผมใหญ่ครับ " " ใหญ่นี่ ชื่อหรือสรรพคุณคะ " " ก็... ทั้งสองอย่างครับ " +++++++++++++++++++++++++++ " ผมอยากเอาคุณเป็นบ้าเลย " ดวงตาของมิถุนาเบิกกว้างเมื่อได้ยินประโยคนั้น ไม่คิดไม่ฝันว่าเขาจะพูดมันออกมาตรง ๆ อย่างไม่ให้เกียรติเธอแม้แต่นิด " ไอ้โรคจิต หยาบคาย ! " เธอผรุสวาทออกมาทั้งยังพยายามดิ้นรนผลักไสให้ตัวเองหลุดพ้นพันธนาการอันเป็นอ้อมแขนเหนียวแน่นนั้น และแน่นอนว่านอกจากไม่หลุดแล้วเขายังรัดเธอแน่นเข้าไปอีก " ปล่อยฉันนะ ! " " ก็คุณบอกให้ผมพูดเอง " " ใครจะไปรู้ว่าความคิดคุณจะทุเรศลามกขนาดนั้น " " มันเป็นเรื่องปกติของมนุษย์ ธรรมชาติสร้างให้สัตว์เพศผู้เพศเมียสมสู่กันเพื่อดำรงเผ่าพันธุ์ ความต้องการทางเพศมันเป็นเรื่องปกติ หรือว่าคุณไม่เคยมีมัน " " ฉันมีคู่หมั้นแล้วและไม่ได้อยากดำรงเผ่าพันธุ์อะไรกับคนแบบคุณ ! " เขาหัวเราะเบา ๆ ต่างกับเธอที่ตาเขียวปั้ด อยากจะยกมือขึ้นตะกายหน้าหล่อ ๆ นั่นแทบบ้า ไอ้คนไร้มารยาท ! " เราไม่ต้องดำรงเผ่าพันธุ์อะไรทั้งนั้น " เขาเริ่มบทสนทนาต่อก่อนโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบา ๆ " แค่เอากันก็พอ " ++++++++++++++++++++++++++++++++++++ " ...แค่อยากจะมาทักทายคนคุ้นเคยเป็นการส่วนตัว " " ฉันไม่ใช่คนคุ้นเคยของนาย " " งั้นคุณเป็นคนคุ้นเคยของผมฝ่ายเดียวก็ได้ " " อย่ามากวนนะ ระวังจะโดนเอาคืน " " ก็เอาสิ จะเอาคืน เอาวัน หรือเอาทั้งวันทั้งคืนเลยก็ได้นะ ผมไม่ติด "”