วางใจเถอะ ข้าไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น

สำคัญอยู่ดี นางยังไม่รู้ว่าจะหาเงินได้อย่างไร จะหาของป่าไปขาย ตัวเองไม่ค่อยรู้จักอะไรดีนัก อาจต้องรอให้พ่อบุญธรรมแข็งแรงกว่านี้จะได้สอนนางได้มากขึ้น

ับไฟคลอก หากต้องอยู่ในสถานการณ์เดียวกันถึงจะกลับไปได้ นางจะไปหาระเบิดและไฟคลอกที่ไหน แล้วมั่นใจได้อย่างไรว่าจะกลับไปสู่โลกเดิมได้ หากกลับไปแล้วร่างตัวเองเละเทะจะเป็นอย

นประกันชีวิตที่ทำไว้ และประกันอุบัติเหตุจากทีมงานคงมากพอไม่ทำให้ลุงทองดีต้องลำบาก แต่ในระหว่างนี้พันดาวทำตัวให้คุ้นเคยก

ู รวมทั้งพ่อบุญธรรมที่มีใจเมตตา กระท่อมหลังน้อยอยู่เชิงเขา นางพอหาอาหารจากป่าเขานั้นได้บ้าง แต่อย่างไรนางต้องการข้าวสาร และแป้งเพื่อทำอาหาร

ยใส่พ่อบุญธรรมที่ยืนกรานไม่ใ

ราน ครั้งก่อนลูกสาวหนีไปทำงานเป็นหญิงรับใช้ ถูกใ

พาะปลูก” นางทำหน้างอง้ำ มีที่ดินพอจะ

นาตัวเอง ยังไงก็ต้องลองปลูกพืชระยะสั้นดูก่อน หากไม่รีบทำอะไรเสียตั้งแต่ตอนนี้ เข้าฤดูหนาว หิมะตกเพ

นใจว่าจะ

ไม่ได้หรอกเจ้าค่ะว่าจะท

ลกไปบ้าง แต่นับว่าดีไม่น้อย ยิ่งเห็นนางแอบฝึกฝนร่างกาย ควงไม้พลอง และยิงธนู เขายิ่งอยากลุกขึ้นจากที่นอนแล้วไปสอนนางด้วยตนเอง ก่อนหน้านี้ไม่ว่าอย่างไร นางไม่เคยแตะต้องเลยสักครั้ง เพียงแค่อยากสอ

ม่สำเร็จ อย่างน้อยเราก็จะได้รู้ว่าผิด

าแก่มู่ บอกว่าพ่อขอยืมเมล

” นางทวนคำด้

ก่มู่อยู่ที่ตลาดให้ ติงหยี่ไปเป็นเพื่อน

้ำประกันหรือไม่ แต่ไม่เห็นพ่อบุญธรรมพูดอะไรอีก นางจึงเข้าใจว่าพ่อ

ามเดิม เรียกเด็ก ๆ มาคอยดูแลปรนนิบัติไม่ให้ไปเล่นไกลตา แล้วเรียกติงหยี่ให

่มู่นี่อยู่

็นเด็กชายตัวโตที่สุด แต่ก็ยังผอมบา

นะ” นางยื่นมือไปโยกศีรษะน้องชายอย่าง

่ว่าอะไรพี่หรอก หากข้าเข้มแข็งกว่านี้ ต

ั้น อย่างไรพี่ก็เป็นพี่ ห

มเข้าเมืองเลยสักครั้ง แม้จะใช้การเดินเท้า แต่เมื่อพันดาวที่อยู่ในร่างเหมยซิงนั้นไม่คุ้นเคยกับทิวทัศน์สอง

นางจึงหันไปยิ้มให้กำลังใจน้องชายแล้วเดินเข้าไปขอพบเถ้าแก่ เด็กรับใช้ที่ง่วนกับการลูกค้าปลีกตัวมาคุยกับนาง และพานางไปยืนรอด้านใน ไม่นานนัก