icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
อ๋องตู้สะเทือนจวน

อ๋องตู้สะเทือนจวน

ผู้เขียน: ณิการ์
icon

บทที่ 1 เพลงดาบราคะจวนอ๋องตู้

จำนวนคำ:3900    |    อัปเดตเมื่อ:26/07/2024

ส่วนด้านในห้องกำลังเคลื่อนไหวโยกกับนางรำที่เพิ่งหิ้วมาจากโรงน้ำชาด้านนอก แม่นางเสี่ยวเล้งคือแม่นางที่เป็นที่โปรดปรานของอ๋องตู้ ยามศึกอ๋องตู้จ

า ทั้งสองร้องครางต่ำสลับกันขึ้นลงพร้อมกับที่ร่างน้อยของแม่นางเสี่ยวเล้งขยับโยกไหวแอ่นเด้งเร่าตอบสน

ำให้ข้าต้องผิดหวังเลยเสี่ยวเล้ง อืม...” ปากหนาครวญครางพึมพำพร้อม

่นกันเจ้าค่ะ อ่า...อืม” หล่อนร้องครางบิดเร่ากายตอบสน

พั่บ

่อมยิ้มบิดตัวเขินแทนเจ้าของห้อง ถึงจะเป็นแบบนี้เป็นประจำเวลาท่านอ๋องกลับจวนมักจะเรียกแ

สียงหลันหลงสาวใช้ประจำตัวคนสนิทที่มาด้วยกันกับ

่อเหรอ

ร็วๆ แล้วเปลี่ยนเป็นวิ่งออกทางประตูจวนไปทันที ส่วนหลันหลงก็ได้แต่วิ่งตาม ที่ชู่เอ๋อไม่ไปพบท่านพ่อตามที่สาวใช้มาบอก

นู! ค

ร้อมสาวเท้าวิ่งตามไปติดๆ พร้อมกับทหารรับใช

” ชู่เอ๋อวิ่งหนีโดยไม่สนใจสิ่งกีดขวางข้างหน้า นางเป็นบุตรสาวคนเดียวของแม่ทัพชู่เว่ย แ

หนูร

นชู่เอ๋อเมื่อได้ยินดังนั้นจะหลบก็ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อชายชุดดำกับกลุ่มคนที่ควบม้าไล่ตามมาได้มาถึงตัวแล้ว แต่จ

้นเหนือหัวของชู่เอ๋อพร้อมกับที่ม้ายังคงถูกควบไปข้างหน้า แล

เอ๋อเริ่มดิ้นเมื่อรู้ว่าตอนนี้ตั

ากเจ้

า ก่อนจะควบม้าไล่ตามพวกชายชุดดำไป ส่วนชู่เอ๋อก็ได้แต่เม้มปาก

่ตะโกนไล่ด่าตามหลังตามม้าอ้วนพีสี

หลันหลงวิ่งมาถึงก็จับตัวคุณหนูหมุ

รธผู้ชายคนนั้น กล้าดียังไงมาตวาดข้า

วยคุณหนูไว้นะเจ้

จะเจออันตรายไหมหลันหลง เจ้าดูสิ มองไปดูด้านหลังส

” ทหารสองนายที่วิ่งตามม

ชู่เอ๋อตอบกล

พรอคุณหนูอยู่นะเ

ห้ข้าไปออกเรือน ข้ายังไม่อยากออกเ

ต่

อกเรือนกับลูกเหล่าขุนนางพวกนั้น ข้าไม่กลับหลันห

วเองตวาดใส่ทหารทั้ง

พบอกว่าช่วงนี้ห้ามให้คุณหนูออกจากจวน พวกเรา

ึกยังไง แต่ว่าการที่คุณหนูหนีมาแบบนี้ พวกเราทุกค

วก็พยักหน้า ตวัดสายตาสั่งทหารท

าจะกลับกั

และทหารทั้งสองต่างพากันถอนหายใจออกมาพร้อมกันด้วยความโล่งอกโล

งตู้ หรือตู้เหลียงเฉิง วัย 25 ปี ถึงกับเดือดดาลฟาดทุบโต๊ะอ่านหนังสือตัวเองด้วยความเกรี้ยวกราดทันท

ังไงฟ

ั้นเราจับมาได้สองคน แต่พวกม

บาะแสอะไรอีกไหม มีอะไรเป็นร่องรอยของพวกคนชั่วไห

ันดีมาก ไม่ทิ้งร่องรอย

่ามันจะเก่งในเงามืดได้อีกนานแค่ไหน พรุ่งน

่ากงกงมารอท่านอ๋องที่ห้องโถงข

ส่วนเจ้าไปพาแม่นางเสี่ยวเล้งให้มารอข้าที่ห้อง” พูดจบตู้เหลียงเฉิงก็เดินออกจากห้องหนั

ร้อมกับเอ่ยถึงงานของตนที่ได

่านอ๋

รับสั่งอะไรถึงให้เจ้า

นน้ำชาขึ้นจิบด้วยท่าทางสบายทั้งๆ ที่ในอกนั้นร้อนรุ่ม

ถามท่านอ๋องตู้เรื่องแต่งตั้งพระชาย

ำไมเสด็จพ่อถึงต้องมาเร่งข้าด้วยเล่า” มือใหญ่กำถ้วยน้ำชาใบ

ยืนเต็มความสูงแล้วเดินเร็วๆ ออกจากห้องโถงไปทันที ส่วนเหล่ากงกงก็ได้

ื่องอันใดถึงได้เรียกพบด่วนเช่นนี้ และแถมได้เข้าเฝ้าเป็นการส่วนตัวอี

เป็นต้องให้ลูกศิษย์ของเจ้าอภิเษกสมรส และพระชายาที่เราได้มองไว้และเหมาะสมเห็นทีจะมีแต่บุตรสาวของเจ้าเท่านั้นแม

่ยถึงกับเข่าอ่อนทรุดต

นลูกศิษย์ของเจ้า และไยถึงไม่ยิน

ิ่งนัก ไม่มีความเป็นกุลสตรี เกรงว่าจะไม่เหมาะ

็นได้ เจ้าอย่าคิดมากไปเลย อีกอย่างไม่มีใครเหมาะสม

้ายแล้วแม่ทัพชู

ู่ไว้แล้ว งานอภิเษกของทั้งคู่

ร็วขนาดนี้พ่ะย่ะค

เจ้าเองก็รู้สถานการณ์ด

ุตรสาวอันเป็นที่รักอย่างไรดี พร้อมกับเสียงขันทีหน้าห้องทรงอักษรได้

คารพอาจารย์ของตัวเองที่ลุกขึ้นยืนพอดีเช่นกัน แม้ว่าตัวเองจะเป็นถึงอ๋อง

จาร

งตู้” ฮ่องเต้เอ่ยกับบุต

่ากงกงได้บอกกับลูกนั่นคือความจร

ก่อนว่าลูกยังไม่พร้อมจะรับพระชายาเข้าจวน

งอาจารย์เจ้า แน่นอนว่าอำนาจของเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าเดิมหากได้อภิเษกกับบุตรสาวของแม่ทัพชู่เว

ะทัยเส

้ว่าอาจารย์ตัวเองมีบุตรสาว แต่ตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็นนางสักครั้งว

สามวันงานมงคลของเจ้าจะจัดขึ้นที่จว

ำนับรับคำ แม้ว่าไม่ยินดี แต่ก็ทำอะไร

บโค้งตัวทำความเคารพพระบิดาตัวเองแล้วหันมาคำนับอาจารย์ก่

ะบอกชู่เอ๋อบุตรสาวที่รักยังไงดีถึงเรื่องอภิเษกครั้งนี้ และแถมยังแต่งเข้าจวนอ๋องตู้ด้วย แม้จะรู้จักตู้เหลียง

ย์เป็นอย่างดี” ตู้เหลียงเฉิงอ่านความคิดของอ

้ แต่ชู่เอ๋อนั้นซุกซนยิ่งนัก กลัวแต่จะทำใ

่งเข้าจวนของศิษย์อยู่ดีมิใช่รึท่านอาจารย์” ตู้เหลียงเฉิงย

อ๋องตู้จักขำมิออก”

ุกซนต่อหน้าข้า

รสาวของกระหม่อมแน่นอนท่

ละท่านอาจารย์” พูดจบตู้เหลียงเฉิงก็เดินจ

ต้องอภิเษกสมรสแต่งตั้งพระชายาเข้าจวนเสียก่อน แต่นาทีนี้ตู้เหลียงเฉิงหาได้สนใจงานมงคลที่จ

ลียงเฉิงแอ่นเด้งรับขึ้นตอบสนองเรียวปากของสาวงามชื่อดังจากหออี้หรู พร้อมกับมือใหญ่ที่

อืม” ปากน้อยละเลียไล่ดูดคลอเคลียตั้งแต่โคนเนื้อมังกรร้อนของตู้เห

ักเสี่ยวเล้ง อ่า...ครอบครองข

จับรั้งจิกหัวตัวเองมาจูบหอม ก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นไปคร่อมทับใช้ความเป็นสตรีเพศ

ื่นชมพร้อมกับแอ่นเด้งกระแทกเอวสอบขึ้นหาคนเหนือร่างที่กำล

พั่บ

วยไฟร้อนรุ่ม สองกายเปลือยเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ

า..

เปิดรับโบนัส

เปิด
อ๋องตู้สะเทือนจวน
อ๋องตู้สะเทือนจวน
“"ท่านอ๋องตู้" ผู้เย็นชา จะพ่ายแพ้ให้กับสายน้อย "ชู่เอ๋อ" อย่างไรมาลุ้นกันนะคะ ว่าการแต่งงานทางการเมืองอำนาจของทัั้งคู่จะเปลี่ยนเป็นรักที่ตัดไม่ขาดได้รึไม่.... ----- "ท่านจะทำอะไรข้า?" ชู่เอ๋อเพิ่งหาน้ำเสียงตัวเองเจอ ส่วนตู้เหลียงเฉิงก็ผละมือที่จับคางมนออกแล้วเดินไปเก็บดาบกายในมือไว้ที่เก็บดาบข้างเตียงแล้วเดินกลับมาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นางช่างไร้เดียงสาตามที่อาจารย์ได้บอกไว้จริงๆ "อยากรู้เหรอว่าข้าจะทำอะไรเจ้าชายาของข้า" "ขะ...ข้าไม่อยากรู้แล้ว" นางขยับตัวถอยหนีทันทีเมื่อคนตรงหน้าได้เปลี่ยนมานั่งเบียดบนเตียง หึหึ "แต่ข้าอยากให้เจ้ารู้ชู่เอ๋อ ข้าอยากแสดงให้เจ้าดูว่าหน้าที่แท้จริงของชายานั้นต้องทำเยี่ยงไร" เขาเอ่ยพลางมือใหญ่ปลดเปลื้องอาภรณ์ของตัวเองออกช้าๆ "หม่อมฉันไม่อยากรู้แล้วท่านอ๋องตู้ หม่อมฉันง่วง อ่า..." นางพูดพร้อมยกมือปิดปากหาว เพราะรู้ถึงความหมายของคำพูดของตู้เหลียงเฉิง แม้นางจะซุกซน แต่ใช่ว่านางจะไม่รู้ว่าชายหญิงยามอยู่ด้วยกันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง "แต่เรายังไม่ง่วงชู่เอ๋อ คืนนี้คือคืนของเรา ยังไงเสียเจ้าก็ต้องปรนนิบัติข้าในฐานะเมีย!" ท้ายประโยคตู้เหลียงเฉิงเอ่ยเน้นให้นางเข้าใจเป็นพิเศษ "ตะ...แต่หม่อมฉันยังไม่พร้อมท่านอ๋อง เป็นวันอื่นได้ไหมเจ้าคะ?" นางต่อรอง "ช่างเจรจาเหลือเกิน เจ้ารู้ไหมว่าการแต่งเข้าจวนของอ๋องตู้ต้องเจอกับอะไรบ้าง" "ก็เจอกับท่านอ๋องตู้" นางตอบซื่อ "นั่นก็ถูก และรู้อะไรไหมว่ายามกลางคืนเจ้าต้องเจอเพลงดาบของข้าที่ได้ร่ำเรียนสะสมมานานตลอดหลายปี" "ท่านจะฆ่าหม่อมฉัน?" "เปล่าชายาข้า ดาบของข้ามันไม่ได้มีไว้เพื่อฆ่าเจ้าให้สิ้นลม แต่มันมีไว้เพื่อให้ความสุขเจ้าต่างหากเล่าชู่เอ๋อ" เอ่ยจบความอ๋องหนุ่มก็จัดการกับอาภรณ์ของตัวเองเสร็จพอดีพร้อมกับขยับตัวเคลื่อนไหวเข้าหาคนที่ขยับตัวถอยห่างและกักร่างเล็กไว้ไม่ให้หนีรอดพ้นมือตัวเองไปได้ "ทะ...ท่านถอดเสื้อทำไมเจ้าคะ" "ไม่ถอดแล้วจะแสดงวรยุทธ์ให้เจ้าดูได้เช่นไรเล่าชายาข้า และเจ้าเองก็ต้องถอดเหมือนกัน ที่หัวเจ้าคงหนักมากแล้วชู่เอ๋อ" มือใหญ่จัดการปลดเครื่องประดับบนหัวของพระชายาออกพร้อมกับก้มต่ำมองลำคอระหงสวยงามแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอไปด้วย กลิ่นกายอ่อนๆ ของสตรีโชยเข้าจมูกจนรู้สึกซาบซ่านท่อนเนื้อมังกรที่อยู่กลางหว่างขา....”
1 บทที่ 1 เพลงดาบราคะจวนอ๋องตู้2 บทที่ 2 พระชายา3 บทที่ 3 ชู่เอ๋อของข้า4 บทที่ 4 หวั่นไหวเพราะเจ้า5 บทที่ 5 ข้าก็อยากมีชีวิตของข้าบ้าง6 บทที่ 6 หนีไม่พ้น7 บทที่ 7 ทำไมเจ้าไม่มองข้าบ้าง8 บทที่ 8 ท่านหญิงหมิงเทียนเป็นของพี่9 บทที่ 9 ห้วงความสุข10 บทที่ 10 คิดถึงข้าบ้างนะเจ้า11 บทที่ 11 ให้กำลังใจข้าด้วยยอดรักของข้า12 บทที่ 12 ปราบให้สิ้นซาก!13 บทที่ 13 พี่รักเพียงแค่นาง