icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฮูหยินบ้านป่า

บทที่ 5 อาหารมื้อแรก

จำนวนคำ:1898    |    อัปเดตเมื่อ:24/12/2024

ี่สามารถกินได้บ้าง จากสภาพครอบครัวที่เป็นอยู่ตอนนี้ นางกลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะ

งถึงจะจับมันขึ้นมาได้ ถ้าใช้ตาข่ายล่ะจะสามารถจับ

ี่เห็นพี่สาวของเขามองหาอะไรสักอย่าง

เถาวัลย์ที่เหนียว ทน

ขอรับ พี่สาวจะเอา

พี่สาวคนนี้ทำเสร็จแล้ว แต่ตอ

นพ่อใช้มัดฟืนอยู่บ่อย ๆ พี่

ากว่าพี่ทำสำเร็จพวกเ

ยขอรับ ตรงนั้นม

ว้ เยว่ซินลงมือถักเถาวัลย์เป็นตาข่ายตาถี่แ

นางผูกติดกับกิ่งไม้ขนาดใหญ่ทั้งสองข้าง นางหวังว่ามันจ

าก็เอาตาข่ายนี่กางเอาไว้แบบนี้ ลี่เอ๋อร์น้องหากิ่งไม้มาตีไล่ปล

้ผลหรือไ

บความสามารถของเราพี่น้องแล

รับ พวกเร

ยทีเดียวเพราะจังหวะการยกตาข่ายเถาวัลย์ไม่พร้อมกัน แต่พอทั

สุด ข้าจะมีปลากินแล้ว” เ

ไล่ปลามาทางนี้ระว

งใจข้าได้

วอีกทั้งพวกเขาออกมานานแล้วกลัวว่าท่านแม่จะ

ถจับปลาได้ตั้งหลายตัว วันนี้นางคงได้กินปลาเผาเป็นอาหาร

ดเอาน้องชายของนางลอยตามลมไปได้ นางสัญญาว่าจะทำให้ครอบ

รับการเอาคืน มิเช่นนั้นเยว่ซินคนเก่าที่ต

จะแย่ ลูกสาวยังไม่หายป่วยดี แต่ก็หายออ

นก็เด็กเล็กในตอนที่ท่านพ่อเยี่ยกำลังจะออกไปตามหาลูก ๆ นั้นก็ได้ยินเสียงของลูก ๆ พูดคุยก

กันมา พ่อแม่เป็

้าชวนน้อง ๆ ออกไปเดินเล่น ข้านอนมาหลายวันแล้วเ

ยิน ลูก ๆ ไม่

สาวพาพวกข้าไปจับปลามาด้

มันจะเป็น

เก่งมาก ๆ เลย พี่สาวใช้เถาวัลย์ทำตาข่ายล่ะท่

ูหน่อย ลี่เอ๋อร์ของเรา

งกับพี่สาวก็ยกตาข่ายขึ้น แต่น่าเสียด

ก่งจริง ๆ ปลาตัวใ

ูกเข้าบ้านเ

เอ๋อร์ลูกรู้สึกยังไงบ้

านพ่อ พักผ่อนอีกสักส

ล้ว วันหลังอย่าทำเรื่องอันต

พ่อ เดี๋ยวข้าไปช่วยท่า

ย่าฝืนใช้ร่างกายให้มากนัก รอ

ล้วเจ้าค

นั้น เยว่ซินจึงได้ตัดสินใจนำปลาที่จับมาได้ ต้มน้ำแกงปลา

ค่โรยนิดหน่อยเท่านั้น อาหารการกินในบ้านอัต

ลามาทำอาหารทุกวัน ถึงแม้ว่าพวกเขาจะกินปลาทุกวั

นางหายดีจากอาการบาดเจ็บแล้ว ตอนนี้นางเตร

วไม่อนุญาตให้เข้าป่าลึก นางเพียงทำได้แค่เ

่เช่นนั้นนางคงได้กินปลาอีกเป็นแน่แท้ จากตอนแรกที่ไ

จหรือยังเดี๋ย

อรับพี่สาว

นเพื่อนท่านแม่นะ พี่สาวจะไป

ลี่เอ๋อร์จะเป

ที ผักป่าถึงแม้ว่าจะเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ แต่ก็ม

่กำลังมุ่งมั่นหาอาหารนางแทนที่จะมาห่วงว่าจะได้รับอันตรายจากงูหรือไม่ นางได้แต่หวังว่าวันนี้นางจะไม่กลับบ้านไปมือ

ไม่กล้าที่จะพูดมันออกมา ทำได้เพียงแค่เดินตามพี่สาวไปเท่านั้น ในใจเขาคิดข

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฮูหยินบ้านป่า
ฮูหยินบ้านป่า
“เอ๋ สาวโรงงานที่มีคำถามอยู่ในหัวตลอดเวลาว่า คนเราตายแล้วไปไหน แต่ไม่มีใครสามารถให้คำตอบเธอได้เลยสักคน ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนรักอย่างชลดา ที่มาด่วนจากไปเมื่อ 5ปีที่แล้ว หรือแม้กระทั่งพ่อแม่ของเธอเองที่เพิ่งจะเสียไปเมื่อ 3เดือนก่อน แล้วตอนนี้ สำหรับเอ๋ ไม่เหลือญาติพี่น้องที่ไหนอีกแล้ว นอกจากเพื่อนสนิท ที่เหลืออยู่เพียงหนึ่งเดียว เช่น พร อยู่มาวันหนึ่งเอ๋ได้ฝันถึงชลดา เพื่อนรักอีกคนที่จากไปแล้ว ในฝัน ชลดา บอกกับเธอว่า หลังจากที่ตายไปแล้วชลดาก็ไปมีสามีและมีลูก เธอยังพูดกับชลดาว่า มันจะเป็นไปได้ยังไง ตายแล้วไหนจะไปมีสามีมีลูกได้เล่า และในฝัน ชลดาบอกว่านี่เป็นคำตอบสำหรับตัวเธอว่าตายแล้วไปไหน ส่วนคนอื่นเธอไม่รู้จริงๆ ว่าตายแล้วไปไหน แต่ตัวชลดาเองบอกกับ เอ๋ ว่าตายแล้วไปมีสามีและมีลูก เช้าวันต่อมา เอ๋ก็ไปทำงานตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือ เอนก แฟนหนุ่มของเธอ จะเกิดอะไรขึ้นกับเอ๋ และเอ๋จะได้คำตอบเป็นของตัวเองหรือไม่ เราไปร่วมลุ้นหาคำตอบไปด้วยกันค่ะ”
1 บทที่ 1 ปกติที่ไม่ปกติ2 บทที่ 2 เยี่ยเยว่ซิน3 บทที่ 3 สิ่งที่เสียไป และสิ่งที่ได้มา4 บทที่ 4 คำตอบของคำถาม5 บทที่ 5 อาหารมื้อแรก6 บทที่ 6 ข้าจะไม่ยอมตายรอบสอง7 บทที่ 7 ในที่สุดก็มีเนื้อกิน8 บทที่ 8 เงิน เล็ก ๆ น้อย ๆ ก้อนแรก9 บทที่ 9 ลู่เฟยหลง10 บทที่ 10 วางแผนซ่อมบ้านกันเถอะ11 บทที่ 11 การเผชิญหน้า12 บทที่ 12 ซื้อเกวียนวัว13 บทที่ 13 ความจริงเปิดเผย14 บทที่ 14 ข้าเพียงแค่อยากชิม (แตงโม)15 บทที่ 15 ความตั้งใจของเยว่ซิน16 บทที่ 16 ฝันประหลาด17 บทที่ 17 นับว่าจมูกของข้ายังใช้การได้ดี18 บทที่ 18 ปรึกษาหารือ19 บทที่ 19 ขายเห็ด ซื้อของฝาก20 บทที่ 20 กลับบ้านเดิม21 บทที่ 21 ท่านยายเกิดเรื่อง22 บทที่ 22 การเก็บเกี่ยวที่น่าพอใจ23 บทที่ 23 เดินทางกลับบ้าน24 บทที่ 24 แผนการของคุณชายลู่25 บทที่ 25 ก่อนเหมันต์มาเยือน26 บทที่ 26 ในที่สุดก็หาเจอ27 บทที่ 27 หิมะแรก28 บทที่ 28 ไม่คิดให้อภัย29 บทที่ 29 ลู่เฟยหลงพ่อบุญทุ่ม30 บทที่ 30 มาเยือนกะทันหัน31 บทที่ 31 ก่อนออกเดินทาง32 บทที่ 32 ออกเดินทาง33 บทที่ 33 ตลาดท่าเรือ34 บทที่ 34 ซื้อที่ดิน35 บทที่ 35 ความสำเร็จ36 บทที่ 36 เดินทางกลับบ้าน37 บทที่ 37 ฝันที่เป็นจริง38 บทที่ 38 วางแผนขยายไร่39 บทที่ 39 ให้การช่วยเหลือ40 บทที่ 40 ให้การช่วยเหลือชาวบ้าน41 บทที่ 41 เรื่องราวน่ายินดีและความสุข