icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
กลืนกิน

กลืนกิน

ผู้เขียน: ณิการ์
icon

บทที่ 1 กรงล้อชีวิต

จำนวนคำ:3262    |    อัปเดตเมื่อ:27/04/2025

ั้น ตอนนี้โตเป็นสาว เดหลีในวัย 22 ปี ทิ้งกระเป๋าเดินทางใบเล็กที่ลากมาแล้ววิ่งมาสวมก

ึ้นหอมแก้มสากของผู้มีพระคุณของตัวเองและพาทีก็ได้แต่ยืนนิ่งอึ้งกับสิ่งที่เด็กสาวทำ

ขาบอกเธอเสียงเข้มพร

ังทำได้เลยนี่คะ” เ

ี้เธอโตแล้วเดหลี ไม่ใช

ไปลากกระเป๋าตัวเองแล้วเดินเข้าบ้านตามเจ้าของบ้าน ผ่านมาจนตอนนี้ผู้มีพระคุณของเธอ

ด็กสาวเดินเข้ามาพร้อมกับกระเป๋านั่งลง พ

ทำงานที่ก

งกลับมาที่น

พาทีค่ะ” เธอบอกอย่างไม่สนใจแล้วก็หยิบโทรศั

านที่นี่ไม่เหมาะกับเ

รีศูลก็จะกลับมาช่วยงานคุณมังกรกัณฐ์กับคุณณิสาเหมือนกันค่ะ”

” น้ำเสียงของพาทีเข้มขึ้นและห้วนแข็งพ

ากผลักไสเดหลีไปอย

พื่อเธอ

เพื่อตัวเองต่างหาก

ลี” พาทีสั

ียังไง เดหลีก็ไม่ไป เดหลีโตมากับบ้านหลังนี้ เดหลี

” พาทีตะโกนสั่งเสียงดังกว่าเดิม

ที่อื่นด้วย” แล้วเธอก็ยอมปล่อ

ฟังฉันแล้วเหรอ?” น้ำเสียงของพาทีแสดงถึงความโกรธ ไม่

เถียง เดหลีแ

เช้า ฉันจะไปส่งเอง” แล้วเขาก็ลุกขึ้นเดินหนีออ

้ยินไหมคะ เดหลีเกลียด!” เธอตะโกนไล่หลังคนตัวโตที่เดินจา

านาน ภรรยาคนสวยก็ยังสวยงดงามดั่งเช่นครั้งแรกที่เจอกัน แม้อายุของเจณิสาจะมากแล้ว แต่ผิวพรรณยังคงผุดผ่องสวยงามเหมือนสาวแ

วหรือมีสองคนเจณิสา” มังกรกัณฐ์เอ่ยขึ

งกรกัณฐ์” เธอปล่อยมือจา

ลูกสองคน ค

ปรารถนาจะเห็นความเจ็บปวดของเธออีกครั้งจึงมีแค่ตรีศูลคนเดียวแม้จะอยากมีลูกสาวมากก็ตาม แต่ยังโชคดีที่มีเดหลีเข้ามาเติมเต็มความฝันอยากมีลูกสาวให้ตัวเอ

ีด้วยอีกคน” เจณ

้วนะครับพ่อ แม่” ตร

หลีเลี่ยงไม่ได้ แม้ว่าลุงพาทีจะ

ี่โรงงานเรา ฟาร์มเรามีงานเยอะแยะที่รอพี่เดหลีมาช่วย” คนที่เก่งเกินอายุเอ่ยอย

แตกต่างกันยังไง เดหลีเป็นมนุษย์ ป

อได้เลย แล้วทำไมพี่เดหลีจะอยู่กับปู่พาทีไม่ได้” ตรีศูลพอจะ

ตัวเองเลยสักครั้ง ชีวิตที่ผ่านมาของเขาทุ่มเทเพื่อพ่อกับปู่ของลูกมาตลอด แต่พอเป็นเรื่องของตัวเอง

่าน้องนะครับ” พูดจบหนุ่มเลือดผสมก็หายต

คะ” เจณิสาส่ายหน้าให้กับ

กันเถอะเจณิสา” มังกรกัณฐ์เอ่ยส่งสายตาหวานกรุ้มกริ่มอย่างมีค

มือครั้งเดียว เขาและภรรยาคนสวยก

ไหร่แล้ว เธอเดินลากกระเป๋าเดินทางไปตามริมถนนเรื่อยๆ ทั้งน้ำตา และเหมือนฟ้าไม่เข้าข้าง

ตตัวเองและเป็นผู้ชายคนเดียวที่เธอเฝ้ามองมาตลอดตั้งแต่วัยเด็ก จะว่าแก่แดดก็ว่าได้ หัว

้ยง!

ตกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ และเนื้อตัวของเธอก็เ

่งกับเสียงฟ้าเสียงฝนแล้วยกมือปาดเช็ดน้ำตา

ี้ฝนกระหน่ำรุนแรง เขามองภาพที่สะท้อนในกระจกเป็น

บนี้ดีแ

นและตัดใจจากตนตอนนี้ดีกว่าปล่อยให้เดหลีถลำลึกไปมากกว่านี้ ไม่ใช่มองและอ่านใจของสาวน้อยไม่ออก เขารู้มาตลอด

ียกไม่ต่างจากตัวเองเดินไปตามริมถนนต่อ เวลานี้ดึกมากแล้ว ไม่มีแม้แต่รถสักคันจะแล่นผ่านมา พอเดิ

็นผ่าหน้าลดกระจกลงตะโกนถามเธอพร้อมกับเพื่อนอ

น้าบากและอีกคนที่นั่งข้างคนขับเปิดประตูลงมาวิ่งมาล้อมเธอไว้ก่อน ‘ตายแล้วเดหลี’ เธอไ

ารถพวกพี่แบบนี้คนสวย” หนุ่มหน้าบากเอ่ยพร้อมกับยื่นมือมาจะจั

กไปตัดหน้า” เธอบอกแล้วมองดูหน้าชายหนุ

ไปสนุกกันเถอะคนสวย” หนุ่มหน้าบากคนเดิมเอ่

ีช่วยเดหลีด้ว

หนุ่มร่างใหญ่สองคนจับล็อกไว้

ดีกว่าคนสวย ไปสนุกกันเถอะ อุ้มเธอไปที่รถ” ชายคนเดิมเป็นคนพูดพร้อมกับสองคนยกหิ้วแขนทั้งส

หลือ คนที่เพิ่งล้มตัวลงนอนก็มาโผล่ตรงนี้ทันทีพร้อมกับใช้พลังต

นั่นทำให้คนที่เปิดประตูรอและหนุ่มหน้าบากหันมามองทางผู้มาใหม่

ด้วยค่ะ เดหลีกลัว

่ด้านหลังตัวเองพร้อมลูบหัวทุยเล็กแล้วเธอก็หมดสติไ

นที่ทำร้ายเพื่อนตัวเอง ส่วนสองคนที่กระเด็นไปกระแทกต้นไม้ก็ลุกเดินมาสมทบเพื่อน

กริมฝีปากพร้อมกับช้อนอุ้มร่างน้อยเดหลีขึ้นแนบอกแล้วเดินเข้าไปห

นบอกสั่งมือสั่น เมื่อผู้ชายตรงหน้าเดินเข้ามาพร้อมกับดวงต

ตาย พวกมึงทั้งสี่ตาย” ไม่ใช่

ปัง

ามาหาตัวเองกับเพื่อนรัวๆ แต่เหมือนว่

” หนึ่งในเพื่อนของคนหน้าบากเอ

่คนไปกระแทกกับรถด้านหลังพร้อมกับเขาเคลื่อนไหวรวดเร็วควักหัวใจของเดนมนุษย์ทั้งสี่คน

วกมึงกล้าแตะ

องหัวใจทั้งสี่ดวงในอุ้งมือตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดแล้วเขาก็ใช้พลังของตัวเองปกปิดการตายของทั้งสี่คนเหมือนกับว่าไม่มีเห

ก็พาคนหมดสติกลับบ้านของตนเองและกระเป

เปิดรับโบนัส

เปิด
กลืนกิน
กลืนกิน
“เกือบหนึ่งพันปีที่เฝ้ามอบถวายชีวิตของตัวเองคอยรับใช้นายท่านนาสูร และเมื่อถึงเวลาที่ต้องเลือกอนาคตตัวเอง เขากลับเคว้งคว้างเดินไม่ถูก และยิ่งไปกว่านั้นเมื่อโชคชะตาส่งเด็กน้อยตัวเล็กอายุไม่กี่เดือนมาให้เขาได้ดูแล 'เดหลี' เขาดูแลเด็กน้อยไม่ต่างจากลูก แม้จะรู้ดีว่าอนาคตเด็กคนนี้จะเปลี่ยนชีวิตของตัวเอง 'พาที' นั่งใช้ความคิดอยู่คนเดียวในห้องนั่งเล่นของบ้านที่ตนเองและเดหลีอาศัยอยู่ด้วยกัน เพลานี้เด็กน้อยอายุเจ็ดขวบ เผลอแป๊บเดียวจากเด็กน้อยงอแงเอาแต่ใจ นอนตัวแดงแบเบาะ ตอนนี้รู้ความและขี้อ้อนมาก "คุณพาทีคะ คุณพาทีคะ" "หืม! เด็กน้อย" คนถูกเรียกหันมาหาเจ้าของเสียงเล็กสดใสของหนูน้อยวัยเจ็ดขวบ "แต่งงานคืออะไรคะ?" หนูน้อยเกาะแขนของผู้เปรียบเสมือนพ่อของตนเอง "คือคนสองคนรักกัน แล้วก็แต่งงานกัน เดี๋ยวโตขึ้นเดหลีก็จะเข้าใจเอง" พาทีลูบหัวหนูน้อยหน้ากลมที่แนบแขนตัวเองและกำลังแหงนเงยหน้าขึ้นมองจ้องหน้าตัวเอง เหมือนเขาที่กำลังก้มมองหน้ากลมๆ อ้วนๆ ของหนูน้อย "งั้นโตขึ้นเดหลีจะแต่งงาน และคุณพาทีต้องแต่งงานกับเดหลีด้วยนะคะ" "แต่งงานน่ะแต่งได้ แต่กับฉันไม่ได้เดหลี" "ทำไมไม่ได้คะ เดหลีรักคุณพาที ถ้าไม่แต่งกับคุณพาทีจะให้หนูแต่งกับใครคะ" หนูน้อยเจ็ดขวบตอบอย่างฉะฉาน ทั้งๆ ที่ไม่เข้าใจความหมายของคำว่า 'รัก' และ 'แต่งงาน' "โตขึ้นเธอจะรู้เองเดหลี ตอนนี้ได้เวลานอนแล้วนะ ไปนอนได้แล้ว เดี๋ยวฉันเอานมร้อนไปให้ดื่มก่อนนอนนะ" "อุ้มค่ะ" หนูน้อยยอมผละแขนสั้นๆ ที่กอดแขนใหญ่ออกมากางให้อีกฝ่ายอุ้มตัวเองกลับห้องนอน พาทียกยิ้มเอ็นดูท่าทางของหนูน้อยแล้วก็ช้อนอุ้มเด็กน้อยขึ้นแนบอกแล้วลุกขึ้นจากโซฟาพาเดินกลับห้องนอนด้วยเวลานี้ดึกมากแล้ว”
1 บทที่ 1 กรงล้อชีวิต2 บทที่ 2 เธอทำให้ฉันไม่เป็นตัวเอง3 บทที่ 3 เดหลีเป็นของคุณพาที4 บทที่ 4 หนีไม่พ้นชะตา5 บทที่ 5 อะไรติดมุมปากคะ 6 บทที่ 6 เมื่อต้องเลือก7 บทที่ 7 ทำไมถึงทำแบบนี้8 บทที่ 8 เดหลีน้อยน่าสงสาร9 บทที่ 9 เธอหูฝาดแล้ว10 บทที่ 10 หมายความว่าไงคะ 11 บทที่ 11 กลับมาทำไม 12 บทที่ 12 พยายาม13 บทที่ 13 จับมือแก่ไปด้วยกัน14 บทที่ 14 บาลีน้อย15 บทที่ 15 ตอนพิเศษ ชีวิตที่มีเธอกับลูกและฉัน