icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ท่วงทำนองที่ถูกขโมย, รักทรยศ

บทที่ 4 

จำนวนคำ:181    |    อัปเดตเมื่อ:29/10/2025

e Edwar

ใจข้างเตียง ฉันนอนอยู่ใต้ผ้าห่มสีขาวสะอาด มือวางอยู่บนท้อง ซึ่งเป็นที่ที่ตอนนี้รู้สึกว่างเปล่าอย

ให้เรียบร้อย เธอคือหลักยึดของฉัน เป็นคนเดียวที่ไม่สะทกสะท้านเมื่อฉันบอกแผนการของฉันกับเธอ เธอแค่พยักหน้า ดวงต

้ว โอนเงินเสร็จแล้ว อพาร์ตเมนต์ใหม่ข

่น เป็นสมอที่สงบนิ่ง

นา” ฉันกระซิบ

งเธอมีความเห็นใจอยู่เล็กน้อย เธอตรวจวัดสัญญาณชีพของฉัน การเค

สายตาของเธอสบกับฉัน “คุณเข้าใจใช่ไหมคะว่าหัตถการนี้ไม่สามารถย้อ

ยงหนักแน่นขึ้น ตอนนี้ไม่ม

มีครอบครัวที่ต้องให้

ครัวเหรอ? คนที่วางแผนทำลายชีวิตฉันน่ะเหรอ? ผู้ชายที่มอ

ยงเย็นชาอย่างน่าขนล

คยเจอผู้หญิงในสถานการณ์แบบฉันมาตลอดเวลา ผู้หญิงที่ถูกบีบให้ต้องเลือกทางเลือกที

สมอนับถอยหลังสู่จุดสิ้นสุดของชีวิตหนึ่งและจุดเริ่มต้นของอีกชีวิตหนึ่ง นี่ไม่ใช่การสูญเสีย มันคือการตัดอ

หยั่งลึกลงไปในจิตวิญญาณของ

่วเบาแต่เร่งรีบ “เขาโทรมาไม่หยุดเลย เขารู้ได้ยังไงไม

มตัวลงมามองฉัน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้ว

ความนูนเล็กน้อยที่คุ้นเคยหายไปแล้ว

เปล่านั้น เหมือนแขนขาที่หายไปกำ

?” อลินาถาม เสีย

อน้องสาวฉัน; รอยยิ้มเยาะเย้ยของแม่; เสียงถอนหายใจอย่างดูถูกของพ่อ ใบหน

อความเดือดดาล ความโกรธแค้นอย่างบริสุทธิ์ต่อความมืดบอดของตัวเอง ต่อหลายปีที่ฉ

้นบนริมฝีปากของฉัน “ไม่” ฉันพูด

จ็บปวดที่แกนกลางลำตัว ฉันเอื้อมม

า” อลินาพู

เสียงแหบพร่าแต่หนักแน่น “

ทรศัพท์ออกมาแล้ว “แ

ซื้อไว้ในชื่อสกุ

พร้อมรอยยิ้มขมขื่น “เงินกำลังถูกโอนเข้าบัญชีส่วนตั

ยเลี้ยงเล็กๆ น้อยๆ ที่พ่อแม่ให้มาไปลงทุน เป็นเงินจำนวนน้อยนิดที่ตั้งใจจ

ขาพังทลายลง ฉันอยากให้เขารู้ว่าอิฐทุกก้อนสร้า

ฝีเท้าที่รีบร้อนดังกระหึ่ม

วะหนักๆ ฉันรอเวลานี้อยู่แล้ว ฉันนั่งตัวตรงพิง

ปิดออก

ขาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนจับจ้

างโซเซ สายตาของเขาลดลงไปที่ท้องที่แบนราบของฉัน เสียง

บ ใบหน้าซีดเผือด “คุณไม่ไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ท่วงทำนองที่ถูกขโมย, รักทรยศ
ท่วงทำนองที่ถูกขโมย, รักทรยศ
“เจค คู่หมั้นของฉัน กับบริทนีย์ น้องสาวของฉัน ขโมยเพลงที่ฉันทุ่มเททั้งชีวิตและจิตวิญญาณสร้างมันขึ้นมาตลอดสามปีไป มันคือผลงานชิ้นเอกของฉัน เพลงที่จะเป็นตัวกำหนดเส้นทางอาชีพของเราสองคน ฉันได้ยินแผนการทั้งหมดของพวกเขาผ่านประตูห้องอัดเสียงที่แง้มอยู่ "มันเป็นทางเดียวที่แกจะชนะรางวัล Vanguard Award ได้นะบริท" เจคยืนกราน "นี่เป็นโอกาสเดียวของแกแล้ว" ครอบครัวของฉันเองก็ร่วมมือด้วย "พี่เขามีพรสวรรค์ ฉันรู้ แต่พี่เขารับแรงกดดันไม่ไหวหรอก" บริทนีย์พูด พลางอ้างคำพูดของพ่อกับแม่ "แบบนี้ดีที่สุดแล้ว เพื่อครอบครัวของเรา" พวกเขามองฉันเป็นแค่เครื่องจักร เป็นเครื่องมือ ไม่ใช่ลูกสาว หรือผู้หญิงที่เจคกำลังจะแต่งงานด้วยในอีกสามเดือนข้างหน้า ความจริงเปรียบเหมือนยาพิษที่ค่อยๆ แช่แข็งหัวใจฉันอย่างช้าๆ ผู้ชายที่ฉันรัก ครอบครัวที่เลี้ยงดูฉันมา พวกเขากำลังกัดกินพรสวรรค์ของฉันตั้งแต่วันที่ฉันลืมตาดูโลก และลูกที่ฉันกำลังอุ้มท้องอยู่ล่ะ? มันไม่ใช่สัญลักษณ์แห่งอนาคตของเรา แต่มันเป็นเพียงกุญแจดอกสุดท้ายที่ใช้ล็อกกรงขังที่พวกเขาสร้างขึ้นรอบตัวฉัน ต่อมา เจคเจอฉันนอนตัวสั่นอยู่บนพื้นอพาร์ตเมนต์ของเรา เขาแสร้งทำเป็นห่วงใย ดึงฉันเข้าไปกอด พลางกระซิบข้างหูว่า "เรามีเรื่องดีๆ รออยู่ข้างหน้านะ เราต้องคิดถึงลูกของเรา" วินาทีนั้นเองที่ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร วันต่อมา ฉันโทรออกไปสายหนึ่ง ขณะที่เจคแอบฟังอยู่อีกสาย เสียงของเขาสั่นเครือด้วยความตื่นตระหนกที่ในที่สุดก็เป็นของจริง ฉันพูดลงไปในโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง "ค่ะ สวัสดีค่ะ ฉันอยากจะยืนยันนัดสำหรับวันพรุ่งนี้ค่ะ" "นัดสำหรับ... การทำหัตถการน่ะค่ะ"”
1 บทที่ 12 บทที่ 23 บทที่ 34 บทที่ 45 บทที่ 56 บทที่ 67 บทที่ 78 บทที่ 89 บทที่ 910 บทที่ 1011 บทที่ 11