icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมรักพนันสวาท

บทที่ 7 วันที่ฟ้าร้องไห้

จำนวนคำ:1451    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

องเดียว มีที่นอนห้องน้ำ แล้วก็พื้นที่ใช้สอยนิดหน่อย เล็กแคบไม่น่าอยู่เอาเสียเลย บนเตี

้อง เสร็จแล้วโ

้คร

ืนมอง จังหวะนั้นเขาหันกลับมาแล้วยิ้มกว้าง ก่อ

อตา

็กน้อยก็ปวดร้าวไปทั้งหน้า ก่อนหน้านั้นเธอถูกขวัญจิราเล่นงานอย่างหนักหน่วง ไม่คิดว่าผู

ำดื่ม ริมฝีปากมันขยับได้ยากเพราะเจ่อบวม จากฤท

นเดินออกจากห้องแล้วตรงไปแจ้งข่าวแก่เจ้านาย

ยังไง

บบไปหมด” เธ

ายใจ “เกิดอะไ

จิราร้ายกาจ ยิ่งได้บิดาของภีมพลเป็นสาม

นอนกับคุณ!” หญิงสาวตอบตามตรง

มือลูบเรื

การเรื่องนี้เอง

ไม่น่าให้อภัย เขาเลิกกับเธอไปนานแล้ว ตั้งแต่เธอเสนอตัวเข้ามาเป็นแม่เลี้ยง เป็นเมียอีกคนของพ่อ นับจากวั

ญจิรา ผมอยากเจอ

ไทรับคำ แล้วเ

จนเจ้าของห้องอนุญาต ธามไทเดินเข้างในแล้วก้มศีรษะเ

ท” เธอถามเสียงเ

พบคุณตอนส

กแล้วยิ

เขานะว่าให้มา

ับ” ธา

จิราต้องการ ภีมพลรู้ดีว่าอดีตคนรักไ

ล้วกันธามไท ฉั

รั

ธามไทยืนอยู่ด้านซ้ายมือเจ้านายตลอด เขาเองก็กังวลกลัวเจ้านายตนพลา

ัน” เธอถามเสียงพร่า ดวงตา

รียบนิ่ง “ทำไมต

่กคิ้วมอง

เปล่

ถ้าอย่างนั้นไม่เป็นไร เอาไว้ผมไปคุยกับพ่อเองก็แล้วกั

ณรู้หรือไงว่าเรา

พราะพ่อคงคิดว่าเป็นแฟนลูก แต่มาเลือกพ่อ แล้วเลือ

แน่น แวว

ณไปแล้ว ว่าฉันท

้าใจไหม!” เขาตวาดลั่น “คุณอยากให้ผมเป็นไอ้ลูกทรพีแย่งเมียพ่อหรือไง เราเลิกกันแล้วคุณไม

านองหน้า ริมฝ

กคุณ คุณก

กภาษาอะไร ถ้ารักผมมากพอคุณน่า

ามจำเป็น

่ต้องการจะรู้ด้วย คุณคือเมียข

ดกายลงนั่งกับโซฟา

้ว เหมือนที่เมื่อก่อนเราเคยดื่มด้วยกั

ใจ “อย่าดีกว่า ผมไม่

กลัวขวัญเหรอ กลัวทั

แล้วเดินกลับมากระแทก

ดียวเท

ววางไว้ตรงหน้า แล้วเลือก

วานฉ่ำ ภาพวันเก่าๆ หวนกลับมา แต

ดื่มจนหมด ขวัญจิรายิ้มเ

ได้สิ่งนั้นจากคุณมาก่อนเลย รวินดามันสมควรตายเสียด้วยซ้ำ ขวัญยอมไม่ได้หรอกถ้ามันจะไปโจษจันว่า

พูดอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมรักพนันสวาท
เกมรักพนันสวาท
“ปัง ปัง ปัง เขาเคาะประตูกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง แก่นกายเจ็บปวดเพราะต้องการปลดปล่อย ลมหายใจหอบหนักขึ้นทุกขณะ แอด... นาราภัทรแงมประตูมอง เห็นคนยืนหน้าห้อง ใบหน้าคุ้นเคยเธออ้าปากแต่กลับถูกปิดไว้ แล้วลากเข้าห้องทันที "อื้อ!" หญิงสาวดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดไว้แน่น ความร้อนจากร่างกาย ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้ว ดิ้นรนให้เขาปล่อยเธอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคนอยู่ด้านนอก เสียงพูดคุยตามหาใครสักคน แล้วเงียบหายไป ริมฝีปากเป็นอิสระ นาราภัทรผลักแผงอกทันที "ทำบ้าอะไร ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!" คนตัวเล็กตวาดแว๊ด "ผมขอโทษ..." เสียงพร่าเอ่ยบอก กอดตัวเองแน่น "เป็นอะไรมิทราบ!" เขาปรือตา แล้วทอดมองใบหน้างดงามของหญิงสาว เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ต่อให้ต้องถูกโกรธ เกลียด ก็จำต้องทำ หากเป็นแบบนี้เขาคงขาดใจตายแน่ "ผมขอโทษ ขอโทษด้วย ให้อภัยผมด้วยนะ...." เขาบอกเสียงแหบพร่า "หมายความว่ายังไง ขอโทษเรื่องอะไร!" หมับ! ตุบ! ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้าง คนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วตะเกียกตะกายหนีทันที เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร ข้อเท้าถูกจับลากกลับมา "ช่วยด้วย ช่วยด้วย กรี๊ด!"”