icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมรักพนันสวาท

บทที่ 4 ทางเดินสีดำ

จำนวนคำ:1491    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

ก ก

้วเข้มหนา ดวงตาคมกริบ กำลังจ้องมองร่างบางที่ก้าวเข้ามาแล้วปิดประตูลง นาราภัทรเ

าไปที่ห้องของคุณภีมพลมาเหรอ” คิ้วข

อตอบตรง

แค่นี้เหรอ” เสียง

บอะไรล่ะคะ ฉันก็ตอ

แต่พอเห็นผู้ชายหล่อรวยอย่างภีมพลเข้าหน่อยระริกระรี้กระดิกหางไ

เหยียดยิ้มท

ณภีมพลเขากระเป๋าหนักแถมหล่ออีกต่างหาก ไม่เหมือนคุณ ที่มีปัญ

เดินตรงเข้ามาหา

ือลำนี้ ภรรยาคุณไม่เอาคุณไว้แน่!” เธอข่มข

วขบกรามแน่น เงินจากการไปนอนกับผู้ชายร

่คือเงินที่ฉั

่างเรายังไม่

เม้มริมฝีป

งหาใช้ได้ห้าแสนเท่านั้นเอง” เขาก้าวเข้ามาใกล้ เชยคางมนขึ้น

เขาออก แล

นเมียคุณ!” พูดจบเธอหันกายเร่

นาราต้องเป็นของเขา ยังไงก

ดที่ชายหน้าตาหล่อเหลาตรงหน้า ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นลูกเลี้ยง มือบางเอื้อมหาแล้วกุมมือเขาแผ่วเบา ภีมพลช้อนสา

ขาบอกเสียงเบา หันไปสน

ย็นชากับขวัญได้ไหม

ธอสวย เพราะเป็นลูกครึ่งนิวซีแลนด์ ผิวขาว ดวงตากลมโต นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน ผมยาวตรงสีดำสนิท

นเขายังไม่สามารถบำรุงบำเรอขวัญจิราได้ แต่เวลานี้ไม่ใช่ เขาสร้างทุกอย่างมาด้วยมือตัวเอง พ่อไม่ได้ช่วยเ

พราะอยากได้มัน แต่ไม่คิดว่

สถานะเป็นแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงคุณอย่าลืม!” เ

อยากให้คุณดูแลขวัญ

มียพ่อผม ลืมแล้วหรือไง!” เขาสวนกลับ

ไห้ เขาไม่เคยขัดใจ ทว่าความคิดนั้นมันเป็นไป

ิงสาวอ้อนว

งให้ผมต้องมีปัญหากับพ่อดีกว่าขว

วหันไปหาลูก

ีเท้ามา เดินมาหย

ารไปไว้ที

ามไทรวบเอกส

น้อง ขวัญจิราไม่อาจท

อะไรทั้งนั้น อดีตมันผิดพลาดแต่ปัจจุบันมันต้อ

บมามอง “มัน

๊ด!!” มือบางกำแน่นเก็บกดความเ

่กระนั้นก็ไม่ยอมละออกจากที่นั่งตรงนี้ เขากำลังเดือดจนแทบบ้า กับผู้หญิงที่เคยเป็นอดีต ขวัญจิรา

มื่อไหร่มันจะจบเสียที เขาไม

ม่ว่างเว้น สายตาหลายคู่จับจ้อง หวังว่าคืนนี้จะมีโอกาสได้ร่วมเตียงสัก

ล!” ปาริฉัตรก

่เสี้ยวหน้ายังทำเอาหัวใจกระตุกวูบ

ฟ์เหล้าให้เขานะ” ปาริฉ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมรักพนันสวาท
เกมรักพนันสวาท
“ปัง ปัง ปัง เขาเคาะประตูกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง แก่นกายเจ็บปวดเพราะต้องการปลดปล่อย ลมหายใจหอบหนักขึ้นทุกขณะ แอด... นาราภัทรแงมประตูมอง เห็นคนยืนหน้าห้อง ใบหน้าคุ้นเคยเธออ้าปากแต่กลับถูกปิดไว้ แล้วลากเข้าห้องทันที "อื้อ!" หญิงสาวดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดไว้แน่น ความร้อนจากร่างกาย ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้ว ดิ้นรนให้เขาปล่อยเธอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคนอยู่ด้านนอก เสียงพูดคุยตามหาใครสักคน แล้วเงียบหายไป ริมฝีปากเป็นอิสระ นาราภัทรผลักแผงอกทันที "ทำบ้าอะไร ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!" คนตัวเล็กตวาดแว๊ด "ผมขอโทษ..." เสียงพร่าเอ่ยบอก กอดตัวเองแน่น "เป็นอะไรมิทราบ!" เขาปรือตา แล้วทอดมองใบหน้างดงามของหญิงสาว เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ต่อให้ต้องถูกโกรธ เกลียด ก็จำต้องทำ หากเป็นแบบนี้เขาคงขาดใจตายแน่ "ผมขอโทษ ขอโทษด้วย ให้อภัยผมด้วยนะ...." เขาบอกเสียงแหบพร่า "หมายความว่ายังไง ขอโทษเรื่องอะไร!" หมับ! ตุบ! ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้าง คนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วตะเกียกตะกายหนีทันที เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร ข้อเท้าถูกจับลากกลับมา "ช่วยด้วย ช่วยด้วย กรี๊ด!"”