icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมรักพนันสวาท

บทที่ 2 ทางเดินสีดำ

จำนวนคำ:1371    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

ำลังกระเด้งในแก้วมากกว่า เธอวางชิพในแต้มต่ำพร้อมกับเขาทันที จังหวะนั้นมือทั้งสองสัมผัสกันแผ่วเบา หญ

นกายชายหนุ่มร้อนขึ้นมาทันที ภีมพลลอบมองบ่อยครั้งเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ เขาและเธอทายผลเหมือน

” เขาเอ่ยถาม แล้วย

คะ” นาราภ

้าหมื่น แต่ถ้าคุณทายผิด ผมขอให้คุณถอดสิ่งที่

นะเงินนี้จะช่วยให้หนี้สินที่ติดชัยวุฒิเบาบางลงมาก เธออยากไปจากที่นี

ันยินดีพน

นเขายกยิ้มแล้วเหลือบมอง เมื่อพนักงานวางแก้วลง นาร

ะ” พนั

เขย่าลูกเต๋าต่อ แล้ววางชิพไว้ตรงแต้มต่

นักงานประจำ

ด ทว่าภีมพลนั้นเข้าใจว่าสาวปริศนาคิดเช่นไร และเขาก็ต้องการทำให้เธอ

ีกครั้ง ทาย

่ทายตรงข้ามกับหมอนั่น

ฉันเท่าไหร่แล้วรู้ไหม” หญิงสาวพูด

เขากวาดตามองทั่วเรือนร่าง “ผมก็แค่อยากเห็นเรือนร

นัยน์ตาเขาช่างมีมนต์ ทำเอาเธอแทบ

ีวันได้เห็

ตอนนี้หรอกนะครับ ผมชอบเก็บไว้ด

ายังสามารถเรียกทรัพย์จากผู้ชายหน้าหล่อ

สิคะ” ริมฝีปากเคลือบลิปสติกเผยอย

“เราไปแข่งกันใน

ิยมนอนกับผู้ชายแปลกหน้

จะยอมถอดต่อหน้า

ทางแพ้!”

มมติ คนเราเกิดมาไม่มี

ล้วเธอจะแสดงให้ด

พนันกันที

้วเหลือบมองลูกน้อง ชายรูป

ู้หญิงไปที่ห้

้คร

่ามันจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น ต่อให้ฉั

อบรับแววตาจริง

องคืนละแสนบาท ด้านในถูกแบ่งเป็นห้องนั่งเล่น ห้องนอนสองห้อง และห้องน้ำ ประตูเปิดออกธาม

้า แล้วทอดสายตามองสาวปริศ

็นคนเขย

ุณจะทา

กตรงข้ามกับคุณ ถ้าผมแพ้ผมเพิ

าลุกวา

งสองครั้ง คนฟังชะงักแววตาไหววูบ ริมฝีปาก

เสียงทุ้มเชื้อเชิญแล

ติทายแต่พนักงานด้วยกัน พอสนิทสนมเลยคอยถามเทคนิค เธอจึงเล่

ัดสินใจค

า แต้มกลับกลายเป็นสูง ดวงต

มช

หายใจ “ต้องการ

อดเดรสมันคงเหมือนชุดว่ายน้ำเวลาเธอทำงานเสิร์ฟตรงสระก็เคยใส่ม

าต้องการคือสิ่งที่ปกปิดใบหน้า อยากรู้ว่าผู้หญิงที่ม

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมรักพนันสวาท
เกมรักพนันสวาท
“ปัง ปัง ปัง เขาเคาะประตูกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง แก่นกายเจ็บปวดเพราะต้องการปลดปล่อย ลมหายใจหอบหนักขึ้นทุกขณะ แอด... นาราภัทรแงมประตูมอง เห็นคนยืนหน้าห้อง ใบหน้าคุ้นเคยเธออ้าปากแต่กลับถูกปิดไว้ แล้วลากเข้าห้องทันที "อื้อ!" หญิงสาวดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดไว้แน่น ความร้อนจากร่างกาย ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้ว ดิ้นรนให้เขาปล่อยเธอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคนอยู่ด้านนอก เสียงพูดคุยตามหาใครสักคน แล้วเงียบหายไป ริมฝีปากเป็นอิสระ นาราภัทรผลักแผงอกทันที "ทำบ้าอะไร ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!" คนตัวเล็กตวาดแว๊ด "ผมขอโทษ..." เสียงพร่าเอ่ยบอก กอดตัวเองแน่น "เป็นอะไรมิทราบ!" เขาปรือตา แล้วทอดมองใบหน้างดงามของหญิงสาว เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ต่อให้ต้องถูกโกรธ เกลียด ก็จำต้องทำ หากเป็นแบบนี้เขาคงขาดใจตายแน่ "ผมขอโทษ ขอโทษด้วย ให้อภัยผมด้วยนะ...." เขาบอกเสียงแหบพร่า "หมายความว่ายังไง ขอโทษเรื่องอะไร!" หมับ! ตุบ! ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้าง คนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วตะเกียกตะกายหนีทันที เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร ข้อเท้าถูกจับลากกลับมา "ช่วยด้วย ช่วยด้วย กรี๊ด!"”