icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เกมรักพนันสวาท

บทที่ 6 วันที่ฟ้าร้องไห้

จำนวนคำ:1290    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

้าต่างในห้องพัก คำนึงถึงใบหน้าใครคนหนึ่ง เขาระบา

เรื่

รั

วางรูปถ่ายของหญิงสาวหน้าตางดงา

เป็นพนักงานบนเรือ ท

ยตำแ

เสิร์ฟด้วย ก็ตามแต่เจ

ือนคนอื่นด้วยไหม

อไม่ขาย ยังไง

เหรอว่

ขายป่านนี้คงใช้หนี้

รอ?” ภีมพลแ

ะพ่อของเธอมาเล่นการพนันบนเรือ แล้ว...

้าๆ “หนี้ยังเห

้านห้

ิ้ว ครุ่นค

จมากธ

กยืนแล้วเดิน

ดูเหมือนว่าผู้หญิงสาวสวยปริ

ีย

องกับพื้นยกมือกุมหน้าตนเอง แหงนมอง

ิกกับภีมไปแล้ว!” รวินด

รือไม่ แกก็ไม่มีส

กยืน ดวง

นกับเขา คุณมันไร้ยางอาย เอาพ่อแฟนเก่า

ีย

ตนเอง ไม่กล้าตอบโต้เพราะข้างกายผ

อดี้การ์ด “พวกแกเป็นลูกน้อง ถ้าอรรคเดชรู้เรื่องที่เมียต

ชากทันที “โอ้ย!

อก ฉันควรทำให้แกหายไปจากโลกนี้เลยด

ยแล้วจะไม่มีใครตามเหรอ แต่แกจำไว้นังขวัญ ภีมจะ

ั่

กผลักจนกอ

มองลูกน้อง “กรีดหน้ามัน มัน

ร้อง เมื่อถูกกระชากผม มีดจอ

ย! ช่วยด้วย! มีคนถูกทำร้าย! ใครก็ได้

บกระชากร่างเจ้านายออกจากบริเวณน

ใบหน้าเขียวช้ำโชคดีที่มาทัน ไม่งั้นคงเละแน่ คิ

คุณเมื

อง “อย่าบอกใค

ณกับภีมพล หรือเรื่องที่คุ

อกใคร ไม่อย่างนั้นพว

หาภีม พา

ลำบากอีก ควรทำยังไงดี ช่วยหรือไม่ช่วย

ใกล้ๆ นี้ก่อน แล้วจะไปตามผ

ตียง แล้วออกมาจากห้อง เร่งฝีเท้าไปหาเป้าหมาย ไม่อยากไปเลยจริงๆ ผู้ชายคนนั้นทำให้เธอหงุดหงิดพิลึก จนแทบอยา

ก ก

ชิญหน้ากับหญิงสาวที่เจ้านายให้สืบหา เธ

ับ” ธามไทถา

การพบเจ้

” เขาปิด

มองลูกน้องเ

หนุ่มถาม แล้วขมว

อมา

คร

คนที่คุณ

า ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะกล้ามาห

้เข

ามาในห้อง เธอยืนต่อหน้า

คุณโดนทำร้ายอยู่ที่ห้องข

เขาย้อนถาม

นาดนั้น ไม่ใช่แฟนแล้วอะไร ทำไมยัง

่อเช้าไง ที่คุณกอ

นนะเ

าหงุดหงิด เธอหลับตา

ือคนที่ฉันเจอเมื่อตอนเช้าในห้องของคุณ จะไ

ืนเต็มความสู

เปิดรับโบนัส

เปิด
เกมรักพนันสวาท
เกมรักพนันสวาท
“ปัง ปัง ปัง เขาเคาะประตูกวาดตามองรอบๆ อย่างระแวดระวัง แก่นกายเจ็บปวดเพราะต้องการปลดปล่อย ลมหายใจหอบหนักขึ้นทุกขณะ แอด... นาราภัทรแงมประตูมอง เห็นคนยืนหน้าห้อง ใบหน้าคุ้นเคยเธออ้าปากแต่กลับถูกปิดไว้ แล้วลากเข้าห้องทันที "อื้อ!" หญิงสาวดิ้นรนเมื่อถูกกอดรัดไว้แน่น ความร้อนจากร่างกาย ทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้ว ดิ้นรนให้เขาปล่อยเธอ ได้ยินเสียงฝีเท้าคนอยู่ด้านนอก เสียงพูดคุยตามหาใครสักคน แล้วเงียบหายไป ริมฝีปากเป็นอิสระ นาราภัทรผลักแผงอกทันที "ทำบ้าอะไร ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้นะ!" คนตัวเล็กตวาดแว๊ด "ผมขอโทษ..." เสียงพร่าเอ่ยบอก กอดตัวเองแน่น "เป็นอะไรมิทราบ!" เขาปรือตา แล้วทอดมองใบหน้างดงามของหญิงสาว เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ต่อให้ต้องถูกโกรธ เกลียด ก็จำต้องทำ หากเป็นแบบนี้เขาคงขาดใจตายแน่ "ผมขอโทษ ขอโทษด้วย ให้อภัยผมด้วยนะ...." เขาบอกเสียงแหบพร่า "หมายความว่ายังไง ขอโทษเรื่องอะไร!" หมับ! ตุบ! ร่างบางถูกเหวี่ยงลงบนเตียงกว้าง คนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นแล้วตะเกียกตะกายหนีทันที เธอรู้ดีว่าเขาต้องการอะไร ข้อเท้าถูกจับลากกลับมา "ช่วยด้วย ช่วยด้วย กรี๊ด!"”