icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ยอดพธูเทพบุตร [Demigod’s Bride]

บทที่ 7 เด็กคนนั้น

จำนวนคำ:1094    |    อัปเดตเมื่อ:07/02/2022

เข้าใจหรอกค่ะ เพราะมันเป็นเรื่องอนาคตไม่ใช่เหรอค่ะ ใครกันที่จ

ยจริง” ณิชายิ้มก

ี เธออยากถามเน้นความมั่นใจ ว่า

ังไม่ใช่ ไว้ให้ณิชาโตกว่านี้อีกสักหน่อย ได้เห็นโลกกว

..ณิชาไม่เ

่เพราะคิดว่าตัวเองจะไม่ไ

่ที่นี่ ณิชาเป็นห่วงก็แต่พ่อเท่า

ล้ว ไม่ลองขอความช่วยเหลือจากเข

อคะ ได้จร

ว่าณิชาอยู่ไหน ณิชาสบายดีแบบนั้นคงไม่ได้ คนก่อนๆท

ะอะไรล

นี้เป็นบุรุษพยาบาลกฤษเอ่ยขึ้น “

ต้องลำบากเข้าใจมั้ยณิชา

ม่เปลี่ยนแปลงค่ะ” ณิชาเอ่ย

ความว่

กน้อย มันยังแฝงความหมายบางอย่างไว้ด้วย ถ้าให้แปลง่ายๆ ต้มยำรสมือพ่อ คือ คำของลูกที่เอ่ยเร

งจำคำที่ณิชาเคย

นไหน

เหนือสมุทรเงียบไป ไม่ใช่เพราะเขาแต

ลอเคล้าเบ้าตาทันที เธอเกลียดผู้ชายที่ชื่อภีมะ ถ้าเธอได้ออกจากท

ามาพร้อมแฟ้มในมือ “สามคนที่ผ่านการคัดเลือกครับ” ภีมะรับแฟ้มมาเปิดดู อีก

านหรือประวัติการศึกษา แต่ทุกอย่างตั้งแต่เกิดรวมถึงนิสัยใจคอ เพื่อ

ีประวัติเรื่องผ

...ผมคัดม

องแบบนี้อีก...และฉันเลือกคนนี้” ภีมะเปิดค้างหน้าประวัติคนที่เข

บของเด็กคนนั

ที่เขาไม่เข้าใจเลย เจ้านายสั่งให้จัดทุกอย่างให้กับคุณณิชา โดยเฉพาะตำราเรี

งเธอไปหร

รับรองการจบการศึกษาด

ไม่เข้าใจสิ่งที่ผม

ี่เกาะ ถ้าเป็นผมคงปล่อยให้เธอมีชีวิตตามปกติให้เธอมีความรักกับผู้ชายคนอื่นและ.....เป็นฝ่ายปฎิเสธคุณ..

นสามารถรักผู้ชา

ด้เห็นคุณ

็นพวกหลงในรูปลักษ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ยอดพธูเทพบุตร  [Demigod’s Bride]
ยอดพธูเทพบุตร [Demigod’s Bride]
“"พามาที่นี่ทำไม" "กินมื้อเช้า" ณิชาเบิกตากว้างมองเขา นี่เขาไปรับเธอมากินมื้อเช้า ดวงตากลมมองนาฬิกาด้านหน้ารถ และหันกลับมามองเขา เขาอยู่ในชุดกึ่งสูท เป็นทางการมาก โอ้! นี่เขาอายุเท่าไหร่กัน ปกติเขาตื่นกี่โมงกัน เพราะตอนนี้พึ่งจะเจ็ดโมงเช้า "ปกติคุณตื่นกี่โมง" "ตีห้าเป็นประจำทุกวัน" "ทุกวันเลยเหรอ" ภีมะพยักหน้า "แล้วนอนกี่โมง" "ก็แล้วแต่...อยากรู้ไปทำไม" "สงสัยบ้างไม่ได้เหรอ..." พวกเขาแปลกหรือเปล่านะ พี่เหนือก็เป็นคนตื่นเช้าเช่นกัน "คุณออกกำลังตอนเช้าทุกวันเลยใช่มั้ยคะ" ภีมะพยักหน้าอีกครั้ง "คนในตระกูลเราไม่สอนให้ลูกหลานนอนตื่นสาย...แต่สะใภ้อย่างเธอฉันจะให้เวลาค่อยๆปรับตัว"”