icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th

บทที่ 5 เฝ้าจับตา 5.6

จำนวนคำ:1485    |    อัปเดตเมื่อ:07/02/2022

ับไปเมื่อเธอเองก็รู้สึกถึง

่เข้าถึงตัวเธออย่างรวดเร็วมือข้างหนึ่งจะคว้าปลายคางเธอไว้พร้อมกับดึง

ส่ ไซยาไนต์ในเครื่องดื่มของเธอ เพื่อที่จะกำจัดเธอทิ้งอย่าง

เจ็บไม่น้อย เพราะไซม่อนออกแรงบีบใบหน้าเธอจนเธอรู้สึกว่ากรามจะหักในอีกไม่นานแน่ๆถ้

บที่ไซม่อนรู้ว่าคืออะไรจ่ออยู่ที่ด้านหลังตรงตำแหน่งหัวใจของเขา ไซม่อนมุ่นคิ้วเมื่อเขาไม่รู้

แรงมือฉันที่จะหักคอผู้

เอ็ดเวิร์ดเอ่ยเสียงเยือกเย็นไร้ความรู้สึกจนไซม่อนรู้สึกว่าผ

ผู้หญิงคนนี้ ส่วนนายก็

ียไซม่อนไปไม่ได้ เพราะเขาเป็นเบาะแสสำคัญของเธอ แต่คำร

กกับไซม่อน ทำให้ไซม่อนไม่พอใจเป็นอย่างมากแม้จะพยายามมองใบหน้าคนตรงหน้าแต่ก็ไม่อาจเห็นได้ชัดนัก ชายร่างใหญ่กำยำใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเ

บที่ผ่านมาแล้ว น้ำใสคือหนึ่งในสามคนที่มีใบสั่งเก็บจากองค์กรลับที่เธอหลุดออกมานานหลายปีแล้วเธอจะไม่ขึ้นอยู่ในบัญชีเลยถ้า

์ดออกคำสั่งกับน้ำ

งน้ำใสด้วย แววตาที่ทำให้น้ำใสต้องลอบกลืนน้ำลาย ‘ค

ัน เธอคิดว่าฉันจะใจดีเข้า

ปล่อยฉันไปสิ แต่ท่าทางคุกคามแบบน

ว่าฉันเป็นผัวที่เธอทิ้งมา ตอนนี้ฉันเปลี่ยนสถานะเป็นจระเข้ไปแล้วอย่างงั้นเหรอ” น้ำใสหน้าแดงฉับพลัน เอ็ด

นและสนใจคำพูดแหน็บแนมเธอยืนก

ดตัวน้ำใสทันที แต่สิ่งที่เอ็ดเวิร์ดคาดไม่ถึงคือน้ำใสมีมีดพก ทันทีเช่นกันที่น้ำใสดึงมันออกมาจา

่ยกับ เอ็ดเวิร์ดโดยที่มือจับอาวุธไว้มั่นพร้อมสำหรั

ใช่เธอเป็นแบบนั้น แต่ความฉลาดของเธอหายไปไหนหมดนะ! คิดจะใช้ฝีมือของเธอมาปะลองกับเขาอย่างงั้น เหรอ...จุดอ่

ชะมัด เธอไวมาก แม้จะสวมกระโปรงและรองส้นสูง แต่ให้เธอเก่งและมีอาวุธในมือก็ตามทีแต่เธอกลับเป็นฝ่ายที่ถูกเจ้านายเขารุกเสียมากกว่า และอาร์เชอร์ก็มองออกว่าเจ้านายเองก็ออมมือให้กับเธอไม่น้อย เขาใช้มือเปล่าซัดหมัดใส่น้

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th
จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th
“"ถอยไปนะ!!!" "ไม่สู้แล้วเหรอ" น้ำใสกำปมผ้าขนหนูไว้แน่น ดวงตากลมจดจ้องเข้าไปในดวงตาสีเทาของเขาเขม็ง แม้ตัวเองจะเสียเปรียบแต่เธอไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ "จะเอายังไง" "นั่นสินะ! ไม่อยากเชื่อเลยว่าอย่างเราสองคนจะมาถึงจุดนี้ได้เหมือนกัน...ใครกันนะที่บอกรักกันได้ทุกเวลา...ไม่อายปากบ้างเหรอ" คำเย้ยหยันที่ถูกพ่นออกมามันไม่ได้แค่ทำร้ายจิตใจคนฟังเพียงฝ่ายเดียว ในทางตรงข้ามคนพูดน่าจะอาการสาหัสยิ่งกว่า "แล้วไง! คุณก็เหมือนของกินมีใครบ้างที่กินของเดิมซ้ำๆกันทุกวัน คำแรกมันก็ชื่นมื่นน่าลิ้มลองเป็นธรรมดา คำที่สองก็ยังน่าพิสมัย แต่คำต่อๆไปใครจะยังกลืนมันลงละในเมื่อรู้รสชาติแล้ว เมื่อถึงเวลาก็ต้องหารสชาติใหม่ๆมาลอง...ใช่มั้ย" แววตาของเอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนไป สีหน้าและแววตาของน้ำใสมันช่างเข้าได้กับคำพูดของเธอเสียจริง นี่เขาเกิดหวั่นไหวใช่เหรอเปล่าว่าเธอคิดอย่างที่พูดจริงๆ ความเบื่อหน่ายอย่างงั้นเหรอ... "ได้!!! ในเมื่อเธอเบื่อรสชาติที่ฉันอุตส่าห์ปรุงแต่งมันเพื่อเธอคนเดียว งั้นลองรสชาติใหม่ก็...แล้ว...กัน!" อร้ายยยย!!! น้ำใสร้องดังลั่นเมื่อเอ็ดเวิร์ดกระชากผ้าขนหนูออกจากการปกป้องเรือนกายเปลือย ควับ!!! แรงเขากับแรงเธอมันเทียบกันไม่ได้หรอก ควับ!!! และอีกผืนที่หลุดล่วงไปคือของเขา สองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดกัน เมื่อน้ำใสพยายามจะหนีให้พ้นจากรัศมีไอร้อนของร่างกายเขาที่พวยพุ่งออกมากระทบพื้นผิวเนียนของเธอ”