icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th

บทที่ 7 XXXเวอร์ชั่นกระทำชำเรา 1.7

จำนวนคำ:1476    |    อัปเดตเมื่อ:07/02/2022

่สาดส่องเข้ามาสะท้อนเข้ามาในด

เพราะความเจ็บปวดระบมไปทั่วเรือนกายและที่มากจนใบหน้าคมหวานต้องนิ่วหน้าคือ

ม่อยากเชื่อว่าผู้ชายที่เธอรัก เขาจะกระท

าที่ไม่ค่อยคงสภาพน่าดูนักไว้อย่างลวกๆ และยังมีคราบแห้งของ น้ำขุ่นขาวของ

เธอให้เวลากับตัวเองในห้องน้ำนานเป็นชั่วโมง เธอกลับออกมาในชุดเสื้อคลุม นอกจากเสื้อผ้าชุดเดิมนั้นแล้ว เธอก็ไม่มีเสื้อผ้าชุดให

ผ่นนั้นออกมา ใบหน้าเปลี่ยนไปทันทีกับข้อความที่ลายมือแสนคุ้นเคย....อีก

ึงความทรงจำเมื่อคืนย้อนกลับมาในทั

้อย ดวงตาสีเทาค่อยๆเปลี่ยนไป นานกว่าสามเดือนแล้วที่เขาไม่ได้แตะต้อง ผู้หญิง แน่ละ! ก็เธอหนีเขาไปสามเดือนแล้ว เพราะเขากินเธอผู้นี้มานา

ง เมื่อเอ็ดเวิร์ดโน้มใบหน้าไปยังจุดแหวกซิปของชุด ลมหายใจร้อนระอุ ความชื้นจากปลายลิ้น ข

ด ไม่มีรองเท้า ห้องในนี้แสงน้อยมาก ม่านถูกเลื่อนมาบดบังหน้าต่างที่จะรับแสงด้านนอกจนหมด และดวงไฟที่เขาเปิดไว้ก็มี

ธอต้องร้องออกมาแถมเขายังแหวกสาบชุดให้กว้างขึ้นเผยเนื้อแท้ปรากฎต่อสายตาเขาที่เขาย่อมรู็อยู่แล้วว่ามันเนียนนุ่มมากแค่ไหน เขาเปลี่ยนตำแหน่งเดินมายืนตร

าเป็นอย่างไรมีหรือว่าเธอจะไม่รู้และไม่เคยเห็น แม้ภายในใจเธอจะร้องบอกว่าเธอเองก็คิดถึงเขามาก แต่

่อหน้าเธอ มือข้างหนึ่งของเขาเกาะกุมท่อนเนื้อขนาดใหญ่ไว้และเขาขยับมือตัวเองยั่วยวนสายตา

ยิ่งใหญ่นั้นเธอรู้และคุ้นเคยถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงยินดีและตอบสนองเขาอย่างเร้าร้อนไม่แพ้กัน แต่ในภาวะอารมณ์ของเขาตอนนี้เธอจะเป็นอย่างต่อไปถ้าเขาล้วงล้ำเ

รอดพ้นจากวงแขนแข็งแรงที่กอดรัดเธอไว้แน่น สองมือถูกรวบไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวของเขา

นาบกับผนังแทนในทันที ทุกอย่างไม่รีรอบราตัวจิ๋วถูกกระชากจนขาดวิ่นออกจากสะโพกอย่างรวดเร็วจนผิวบริเวณโดยรอบแดงถล

เปิดรับโบนัส

เปิด
จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th
จอมใจมาเฟีย [ Mafia’s Beloved ] SET : Romance Of Mafia 5th
“"ถอยไปนะ!!!" "ไม่สู้แล้วเหรอ" น้ำใสกำปมผ้าขนหนูไว้แน่น ดวงตากลมจดจ้องเข้าไปในดวงตาสีเทาของเขาเขม็ง แม้ตัวเองจะเสียเปรียบแต่เธอไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ "จะเอายังไง" "นั่นสินะ! ไม่อยากเชื่อเลยว่าอย่างเราสองคนจะมาถึงจุดนี้ได้เหมือนกัน...ใครกันนะที่บอกรักกันได้ทุกเวลา...ไม่อายปากบ้างเหรอ" คำเย้ยหยันที่ถูกพ่นออกมามันไม่ได้แค่ทำร้ายจิตใจคนฟังเพียงฝ่ายเดียว ในทางตรงข้ามคนพูดน่าจะอาการสาหัสยิ่งกว่า "แล้วไง! คุณก็เหมือนของกินมีใครบ้างที่กินของเดิมซ้ำๆกันทุกวัน คำแรกมันก็ชื่นมื่นน่าลิ้มลองเป็นธรรมดา คำที่สองก็ยังน่าพิสมัย แต่คำต่อๆไปใครจะยังกลืนมันลงละในเมื่อรู้รสชาติแล้ว เมื่อถึงเวลาก็ต้องหารสชาติใหม่ๆมาลอง...ใช่มั้ย" แววตาของเอ็ดเวิร์ดเปลี่ยนไป สีหน้าและแววตาของน้ำใสมันช่างเข้าได้กับคำพูดของเธอเสียจริง นี่เขาเกิดหวั่นไหวใช่เหรอเปล่าว่าเธอคิดอย่างที่พูดจริงๆ ความเบื่อหน่ายอย่างงั้นเหรอ... "ได้!!! ในเมื่อเธอเบื่อรสชาติที่ฉันอุตส่าห์ปรุงแต่งมันเพื่อเธอคนเดียว งั้นลองรสชาติใหม่ก็...แล้ว...กัน!" อร้ายยยย!!! น้ำใสร้องดังลั่นเมื่อเอ็ดเวิร์ดกระชากผ้าขนหนูออกจากการปกป้องเรือนกายเปลือย ควับ!!! แรงเขากับแรงเธอมันเทียบกันไม่ได้หรอก ควับ!!! และอีกผืนที่หลุดล่วงไปคือของเขา สองร่างเปลือยเปล่าแนบชิดกัน เมื่อน้ำใสพยายามจะหนีให้พ้นจากรัศมีไอร้อนของร่างกายเขาที่พวยพุ่งออกมากระทบพื้นผิวเนียนของเธอ”