icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เงารักของนายไอศูรย์

บทที่ 10 chapter10

จำนวนคำ:1530    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

หวง

่มผ่า

ิชาญก็ขอตัวกลับ ซึ่งเป็นขวัญฤ

นะครับ” วิชาญถือสิทธิ์เรียกชื่อเล่

ูดจากหญิงสาว ทำให

ญเป็นอะ

ุกขึ้นเดินไปยืนตรงหน้าเธอ แล้วยกม

ออกจากโต๊ะอาหารมายืนสงบสติอารมณ์อยู่ข้างบ้

ธอคิดจะทำอะไร ยั่ว

ห้หัวใจที่คิดเสมอว่าเกลียดเธอ แต่กลับแปรเปลี่ยน มันเต

จะขยี้หัวใจของหญิงสาวให้แหลกคาเท้า แล้วย

านกันไม่ทันไร คิดจะสว

ตื่นจากภวังค์เพราะคำพู

ฉันตอนที่เธอถ่ายคลิปบ้าๆ

นุ่มยิ้มเยาะพ่วงมากับเสียงหัวเราะหยันในลำคอ เขาไม่ไว้ห

มมารับคุณขวัญ

แสบถึงทรวงแค่ไหน เขายิ้มมุมปากให้กับความกล้าบ้าบิ่นของเธอ มีที

ต่คุณช

าญที่ประตูรั้ว เธอยื่นไฟฉายให้แล้วได

ีแต่งงานกับฉัน แต่ดันไปนอนกับน้องสาวของฉ

าพแบบนั้น ผมคงไม่แค่ถ่ายคลิป คง

ือไว้ ก่อนเดินออกนอกรั้วประตูบ้าน แต่เขา

มารับฉันกี่โมงคะ” ปากบอกว่าอย่าสนใจ แต่ข้างในห้วงลึกของหัว

เขาจะใช้โอกาสนี้สานสัมพันธ์ ถึงเธอจะมีสามีแล้ว แต่พวกเขาไม่ได้รักกัน และไม่เคยน

ญฤดียิ้มรับไม

ถอะครับ” วิชาญดีใจมากที่หญิงสา

ะวังด้

ปิดประตูรั้ว เธอยืนมองเขาเดิน

รวมอยู่ในตัว

เขาควรจะดีใจสิที่เมียตีทะเบียนจะเล่นชู้ ซึ่งจะได้มีข้ออ

กใจนะมายืนดั

วเท่ายักษ์ก้าวออกมาจากคว

ถึงต้องอ่อยไอ

อยากให้มันเข้าไปตัวมากสินะ’ ใบหน้าคมสันก็หันซ้าย

!! เผ

สั่นใจสั่น เกลียดคำดูถูกของผู้ชายคน

แน่ กล้าดียังไง

ก้าวเพียงก้าวเดียวก็ถึงตัว มือใหญ่เหมือนคีมเหล็กคว้าหมับที่ข้

่อยฉันนะ ไอ้ผู

อขัดขืนอยู่ในอ้อมแขนกำยำ

นฝ่ายเดียวแน่” ไอศูรย์โกรธจนหน้าแด

่คุณจะพาฉันไปไ

ช้สองมือดันหลังแกร่ง แต่เมื่อไม่สำเร็จจึงกำมือเป็นกำปั้นท

ห้เธอตายทั้งเป็น” บอกว่าจะแก้แค้นแทนรสริน แต่ในใจกลับสับสน ท

ม่มีที่ยืน ฉันจะเอาคืนพวกที่ทำร้ายแม่ฉันกับฉัน

กาจ ผู้หญิงสารเลว จิตใจต่ำมากที่ทำร้

ีย

้าคุณไม่ปล่อยฉันจะร้องให้คนช่วย!!” ขวัญฤดีเจ็บจนน้ำตาไ

รย์อุ้มคนตัวเบาเดินดุ่มๆ ฝ่าความมืดออกจากรั้วบ้าน ซึ่งขวัญ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เงารักของนายไอศูรย์
เงารักของนายไอศูรย์
“"ฮืออ ฉันเจ็บ ไอ้คนสารเลว!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!" ความสาวบริสุทธิ์ถูกทำร้ายทำให้เธอเจ็บร้าวหัวใจไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นและออกคำสั่งแกมขอร้องเขา "เก่งนักไม่ใช่เหรอ ร้องไห้ทำไม" แม้จะรู้สึกสะใจ แต่ลึกๆ แล้วก็อดสงสารและรู้สึกผิดไม่ได้ ทีแรก ไอศูรย์คิดว่าเธอจะช่ำชองเสียอีก ไม่คิดว่าจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบนี้ "ฉันเกลียดคุณ ไอ้สารเลว ชาติชั่ว!!" ทันทีที่พูดจบ ขวัญฤดีก็ต้องกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน เมื่อไอศูรย์กระแทกความใหญ่โตใส่โดยที่ไม่มีคำว่าปรานีจนเธอสลบไปในที่สุด "อย่าเพิ่งตายนะ ตื่นขึ้นมารับรู้สิว่าฉันกำลังย่ำยีเธอ" ไอศูรย์หยุดชะงักเมื่อเห็นร่างน้อยไม่ตอบสนอง ไม่เข้าใจว่าทำไมอยากอ่อนโยนกับเธอ เขาจึงนอนทับโน้มหน้าเข้าหา จับหน้าเธอแล้วจูบริมฝีปากอิ่ม ปลายลิ้นลากไล้ลงมาที่ซอกคอระหงก่อนจะขบเม้มฝากรอยรักไว้ จากนั้นจึงลากลิ้นเลียลงมารอบดอกบัวคู่งาม 'อื้อ ทุกส่วนสัดของเธอหอมหวานเหลือเกินขวัญฤดี' เขาคิดพลางดูดดอกบัวคู่งามอย่างกระหายหิว แล้วลากลิ้นลงมาชิมกุหลาบงาม 'ทำไมถึงได้หวานจับใจขนาดนี้นะ' ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นสาบสาวแล้วกลืนกินน้ำหวานผสม ผสานเลือดสาวบริสุทธิ์รสชาติละมุนทุกหยาดหยด "อยะ อย่า" และถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่รู้สึกตัว แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสเขาได้ดีทุกสัดส่วน ไอศูรย์กินน้ำหวานสีใสจากกุหลาบงามอยู่เช่นนั้นนานนับชั่วโมงอย่างเอร็ดอร่อย แล้วจึงค่อยขยับกายลุกขึ้นนั่ง จับความแข็งแรงถูไถตามร่องเนื้อบวมเป่ง ดันเบาๆ เข้าไปในตัวเธออย่างอ่อนนุ่มละมุน ก่อนขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จากนั้นก็ถี่ขึ้นเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ สุดท้ายก็ปล่อยธารรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างบางทุกหยาดหยดอย่างลืมตัว...”