icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เงารักของนายไอศูรย์

บทที่ 4 chapter4

จำนวนคำ:1705    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

าของอีกฝ่าย แต่มันช่างหอมหวานจนเขาเหมือนฝัน เสี

่ศู

ีของชายคนรักซึ่งเอาแต่ยืนมองตามหลังพี

ะ พี่

ึ้นแนบอกพาไปนั่งบนโซฟา ก่อนจะนั่งกอดจูบกันอยู่อย่างนั้นด

แค้

แขกเหรื่อบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่ระดับสูงๆ มากันอย่างคับคั่งเ

ัญฤดี ธารเทพากรณ์’ สาวสวยเซ็กซี่วัย 25 ปี ลูกสาวคนโตของนายโกวิท ธารเทพ

ป็นรสรินลูกสาวคนเล็ก เพราะคนทั่วประเทศรู้ว่าไอศูรย์และรสร

งอยู่ด้านล่าง ทำให้รสรินที่หมกตัวอยู่ในห้องเอาแต่นั่งร

ือ

ตัวนอนซมอยู่ในห้องไม่ยอมออกไปไหน แม้แต่

่งไม่เต็มใจ ชายหนุ่มเดินกลับไปกลับมาอยู่หน้าห้องของคนรัก สองจิ

กๆ

ำให้รสรินที่นอนคว่ำหน้าพูดเสียงปนสะอื้นชิดแขนขอ

่เอง พี่เ

ใจแตกละเอียดเมื่อเห็นคนรักนอนร้องไห้อยู่บนเตียง ผมยาวถึงกลา

ปนั่งข้างเตียงพร้อมท

ูรย์

เข้าไปหา สองแขนโอบกอดลำคอของเข

าหาเธ

ต็มน้ำตาให้จ้องตากัน แล้วเขาก็โน้มหน้าเข้า

านรสรินจูบตอบชายคนรักด้วย

” มันคงไม่ผิดถ้าจะทำตามหัวใจตัวเอง ก็ใน

กจากร่างน้อยเหวี่ยงทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เขามองร

ี่คนรักเข้ามาหา และเขาก็กำลั

าข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างหนึ่งเลื่อนลงไปหาดอกกุหลาบงาม เขาแยกกลีบด

รินครางออกมาด้

ดวงใจข

ยู่ที่กุหลาบงาม ที่ยังไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน เขาเลียอย่างเชื่องช้าเป็นจังหวะเพื่อทำให้คนรั

ี่ศูร

ใบหน้าหล่อแนบชิดเข้าไปอีกด้วยความเสียว ด้านไอศูรย์ลืมทุกสิ

หมือนเสือดุร้ายเมื่อได้ดู

างสุขสม ร่างกายกระตุกเล็กน้อยเ

ที่แอบตามมาดูตั้งแต่ต้น คนคนนั้นเปิดประตูแง้มไว้เล็กน้อย แล้วเดินถอยหลังจากไปด้

นที่ห้องของรสริน แล้วก็เป็นอย่างที่คิด เมื่อเปิดประตูเข้าไป สิริพรได้แต่ยื

ย์!! ท

ะคอกเสียงดังใส่ลูกชายพร้อมทั้งห

ม่! /

กกันออกอย่างรวดเร็ว ไอศูรย์เองเหมือนจะได้

ปช่วยหนูขวัญต้อนร

ชาย แต่สายตาดูแคลนกลับมองหญิ

ูรย์มองรสริน ก่อนที่จะออก

ึก

ล้วร้องไห้ออกมาอีกครั้ง อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหน

ตูลงกล่อนแน่นหนาขังตัวเอ

กพักแล้ว ขวัญฤดีอยู่ในชุดราตรีฟูฟ่องสีครีมสลับสีชมพูตกแต่งด้วยเม็ดคริส

แค่เมียตีทะเบียน” ไอศูรย์ยิ้มร้าย ดวง

ายให้คุณเอาเหมือนน้องสาวของฉั

ับชุดแต่งงานให้เข้าที่ แล้วหัน

เปิดรับโบนัส

เปิด
เงารักของนายไอศูรย์
เงารักของนายไอศูรย์
“"ฮืออ ฉันเจ็บ ไอ้คนสารเลว!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!" ความสาวบริสุทธิ์ถูกทำร้ายทำให้เธอเจ็บร้าวหัวใจไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นและออกคำสั่งแกมขอร้องเขา "เก่งนักไม่ใช่เหรอ ร้องไห้ทำไม" แม้จะรู้สึกสะใจ แต่ลึกๆ แล้วก็อดสงสารและรู้สึกผิดไม่ได้ ทีแรก ไอศูรย์คิดว่าเธอจะช่ำชองเสียอีก ไม่คิดว่าจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบนี้ "ฉันเกลียดคุณ ไอ้สารเลว ชาติชั่ว!!" ทันทีที่พูดจบ ขวัญฤดีก็ต้องกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน เมื่อไอศูรย์กระแทกความใหญ่โตใส่โดยที่ไม่มีคำว่าปรานีจนเธอสลบไปในที่สุด "อย่าเพิ่งตายนะ ตื่นขึ้นมารับรู้สิว่าฉันกำลังย่ำยีเธอ" ไอศูรย์หยุดชะงักเมื่อเห็นร่างน้อยไม่ตอบสนอง ไม่เข้าใจว่าทำไมอยากอ่อนโยนกับเธอ เขาจึงนอนทับโน้มหน้าเข้าหา จับหน้าเธอแล้วจูบริมฝีปากอิ่ม ปลายลิ้นลากไล้ลงมาที่ซอกคอระหงก่อนจะขบเม้มฝากรอยรักไว้ จากนั้นจึงลากลิ้นเลียลงมารอบดอกบัวคู่งาม 'อื้อ ทุกส่วนสัดของเธอหอมหวานเหลือเกินขวัญฤดี' เขาคิดพลางดูดดอกบัวคู่งามอย่างกระหายหิว แล้วลากลิ้นลงมาชิมกุหลาบงาม 'ทำไมถึงได้หวานจับใจขนาดนี้นะ' ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นสาบสาวแล้วกลืนกินน้ำหวานผสม ผสานเลือดสาวบริสุทธิ์รสชาติละมุนทุกหยาดหยด "อยะ อย่า" และถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่รู้สึกตัว แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสเขาได้ดีทุกสัดส่วน ไอศูรย์กินน้ำหวานสีใสจากกุหลาบงามอยู่เช่นนั้นนานนับชั่วโมงอย่างเอร็ดอร่อย แล้วจึงค่อยขยับกายลุกขึ้นนั่ง จับความแข็งแรงถูไถตามร่องเนื้อบวมเป่ง ดันเบาๆ เข้าไปในตัวเธออย่างอ่อนนุ่มละมุน ก่อนขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จากนั้นก็ถี่ขึ้นเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ สุดท้ายก็ปล่อยธารรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างบางทุกหยาดหยดอย่างลืมตัว...”