icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เงารักของนายไอศูรย์

บทที่ 9 chapter9

จำนวนคำ:1478    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ามสายตาไหวระริกของเธอ แล้วหันม

ะไรฉัน ถอ

ของเธอชนผนังห้อง หญิงสาวเอียงหน้ามองแม่น้ำไหล

ะลึก ท่วมหัวเธอแน่” เมื่อเห็นความหวาดกลัวในแววตาคู่งามก็ทำให้ช

างให้ฉ

างหน้าต่าง เธอจึงยกมือผลักตัวเขาใ

มถอย เขารีบคว้าแขนเล็กกระชาก

อยฉั

จนคอตั้งมองหน้าเขาที่ก้มลงมองเธออยู่ ดวงตาเขรอะ

ปในน้ำอีกก็เดินต

ง แต่ไม่ยอมปล่อยมือของเธอ เขาแอบยิ้มมุมปากเฉียดพวงแก

บ้า

ยงดังกุกกักผสมเสียงพูดของล

่ไม่ได้มองเข้าไปในห้องนั่งเล่

ล่อยมือฉั

ทำให้เขาจับแขนเธอกระชับแน่น

กคุณวิชาญสิ” สิริพ

มอง เขาทำสีหน้าไม่พอใจเมื่อเห็นแววตาของ

่งตรง

นั่งใกล้แขกของมารดาจึงดันหล

มองไม่เห็นเ

งหมั่นไส้ลูกชายมากจ

วิชาญสิลูก คุณวิชา

้ฉันเองค่ะ’ ไอศูรย์ก็พูดตัดประโ

าผมเอ

งเขา ถึงจะแต่งงานกันมาได้สามสี่วันแล้ว แต่ไอศูรย์ก็ยังไม่เคยได้แ

่ได้รู้จ

ปให้ไอศูรย์จับ แล้วเขาก็หันม

้ พยักหน้ารับฟังเมื่อชายหนุ่

ทำไมหัวใจของเขาเต้นแรงผิดปกติมาก

ของที่ดินอยู่ฝั่ง

่กาแฟอยู่ติดกับไร่ชา ซึ่งเป็นไร่ของไอศู

รอค

ญ ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอีกฟากที่มีคลองเล็กคั่นระ

ยู่ที่นี่กี่วั

ะไร ทำไมจิตใจเริ่มหน่วงเมื่อเห็นขวั

แถวชนบทดูบ้างค่ะ” ขวัญฤดีไม่คิดไว้หน้าไอศ

อ” ไอศูรย์เสียงดัง ตาแดงเป็นเปลวไฟ

งเขา เธอทำเหมือนว่าไอศูรย์เป็นเพียงอาก

ณขวัญฤดีไม่รังเกียจ

ื่อหญิงชราพยักหน้าให้ก

ด้านนอก ไม่มีไฟแสงสีเหมือนในเมืองหลวง

ก็ดีนะครับ จะได้

่ำแบบนี้ต้องเอาเสื้อคลุมไปด้วย เพร

้านสิริพรเมื่อเห็นไอศูรย์นั่งทำหน้ายัก

ะสายตาจากขวัญฤดี แ

องห้ามปราม แต่สิริพรก็ไม่ได้

่ได้มองสบสายตาถมึงทึงของไอศู

้าไปดูความเรียบร้อยในครัวสักหน่อย ไ

วัญฤดีพ

านก็ได้นะ จะได้ดูพระอาทิตย์

อาทิตย์ตกดินด้วยเหรอคะ”

ะ ไปสิ เดี๋ยวแม่จะบอกให้เด็กยกขอ

่ะ

ล้วพวกเขาทั้งสองก็เดินตามหลังสิริพรไปยังชานหลังบ้าน ทิ้งให้ไอศูรย์น

เปิดรับโบนัส

เปิด
เงารักของนายไอศูรย์
เงารักของนายไอศูรย์
“"ฮืออ ฉันเจ็บ ไอ้คนสารเลว!! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้!!" ความสาวบริสุทธิ์ถูกทำร้ายทำให้เธอเจ็บร้าวหัวใจไม่อาจกลั้นเสียงสะอื้นและออกคำสั่งแกมขอร้องเขา "เก่งนักไม่ใช่เหรอ ร้องไห้ทำไม" แม้จะรู้สึกสะใจ แต่ลึกๆ แล้วก็อดสงสารและรู้สึกผิดไม่ได้ ทีแรก ไอศูรย์คิดว่าเธอจะช่ำชองเสียอีก ไม่คิดว่าจะยังบริสุทธิ์ผุดผ่องแบบนี้ "ฉันเกลียดคุณ ไอ้สารเลว ชาติชั่ว!!" ทันทีที่พูดจบ ขวัญฤดีก็ต้องกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน เมื่อไอศูรย์กระแทกความใหญ่โตใส่โดยที่ไม่มีคำว่าปรานีจนเธอสลบไปในที่สุด "อย่าเพิ่งตายนะ ตื่นขึ้นมารับรู้สิว่าฉันกำลังย่ำยีเธอ" ไอศูรย์หยุดชะงักเมื่อเห็นร่างน้อยไม่ตอบสนอง ไม่เข้าใจว่าทำไมอยากอ่อนโยนกับเธอ เขาจึงนอนทับโน้มหน้าเข้าหา จับหน้าเธอแล้วจูบริมฝีปากอิ่ม ปลายลิ้นลากไล้ลงมาที่ซอกคอระหงก่อนจะขบเม้มฝากรอยรักไว้ จากนั้นจึงลากลิ้นเลียลงมารอบดอกบัวคู่งาม 'อื้อ ทุกส่วนสัดของเธอหอมหวานเหลือเกินขวัญฤดี' เขาคิดพลางดูดดอกบัวคู่งามอย่างกระหายหิว แล้วลากลิ้นลงมาชิมกุหลาบงาม 'ทำไมถึงได้หวานจับใจขนาดนี้นะ' ชายหนุ่มสูดดมกลิ่นสาบสาวแล้วกลืนกินน้ำหวานผสม ผสานเลือดสาวบริสุทธิ์รสชาติละมุนทุกหยาดหยด "อยะ อย่า" และถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่รู้สึกตัว แต่ร่างกายกลับตอบรับสัมผัสเขาได้ดีทุกสัดส่วน ไอศูรย์กินน้ำหวานสีใสจากกุหลาบงามอยู่เช่นนั้นนานนับชั่วโมงอย่างเอร็ดอร่อย แล้วจึงค่อยขยับกายลุกขึ้นนั่ง จับความแข็งแรงถูไถตามร่องเนื้อบวมเป่ง ดันเบาๆ เข้าไปในตัวเธออย่างอ่อนนุ่มละมุน ก่อนขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะ จากนั้นก็ถี่ขึ้นเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ สุดท้ายก็ปล่อยธารรักสีขาวขุ่นเข้าไปในร่างบางทุกหยาดหยดอย่างลืมตัว...”