รอยเสน่หาทรมานหัวใจ

ดูเหมือนทุกอย่างจะสายเกินไป หมอออกม

คุณหญิงท่านเกิดอากา

ไห้เสียงดัง มีสายตาหลายคู่มองเนวิตาอย่างรังเกียจเดียดฉันท์ เนว

ยนเป็นร้องไห้โฮ มีข่าวน่าตกใจว่าบิดาประสบ

บความเสียใจหลังจากเหตุการณ์วันนั้น คงโทษว่าเป็นควา

ซักถามเมื่อเดินมาจากห้องของนายพ

“ค่ะ เดี๋ยวหนูอาบน้ำแปบเ

ร้อนไปจัดการเรื่องงานศพคุณหญิงจึงลืมบ

ร

่นใบเล็กไปวางบนโต๊ะอ่านหนังสือ ก่อนจะ

ว่ามีสายตาหนึ่งคอยมองดูอยู่ หญิงสาวสอดส่ายสายตาก็ไม่เห็นความผิดปกติจึงลงมือถอดกระโ

ยเดินลงจากรถพยัคฆ์ใช้กุญแจส

ีน้ำผึ้ง แม้จะดูผ่ายผอมไปหน่อยแต่สองเต้าขาวนวลของสาวแรกแย้มก็ซ่อนความอวบอิ่

านตาหายเข้าไปในห้องน้ำแล้ว พยัคฆ์จึงกลับไปยังห้

หลานไม่สบายใจเลยไม่บอก แต่น้าทนไม่ได้จริงๆ พี่เดือนนับวันจะยิ่งผ

ายงาน พยัคฆ์จึงรู้ถึงความหวานอมขมกลืนที่มารดาต้องเจอ

ม่ พยัคฆ์ขมขื่นในใจ ขณะเดียวกันหัวใจที่เจ็บปวดก็ไม่ลืมวา

ากห้องนอนบิดา นมมา

งไรบ้างคะ ทาน

ยวค่ะนม แต่คุยมากกว่าวันอื่นๆ คุณพ

ีสีหน

์ท่านให้มาเรียนว่

เนวิตา “ดิฉันลืมบอกคุณหน

ปพบคุณเมฆใช่ไหมคะ”เ

าวยังได้กระซิบออกมาว่าสิ้นสุดการรอคอยแล้ว เ

คิดอย่างไรในค่ำคืนนั้น เมื่อเข้ามาอยู่ที่นี่ก็ได้มองเพียงรูปถ่าย

ังนะ” พยัคฆ์เดินเข้ามาทันได้

เนวิตาหันไ

ใจเต้นโครมคราม ก้มหน้านิดหน่อยเพ

สบประสานกัน

าหล่อเหลา เครื่องหน้ารับกันเหมาะเจาะ เด่นไม่ต

ฆก็ได้” พยัคฆ์กล่

าว่ากำลังรู้สึกอย่างไร แต่เนวิตาก็รู้สึก

งสาวกังวลกลัวเรื่องราวของแม่เข้าหูเขาจนพาลเกลี

ล่ะ” พยัคฆ์ซักถามเนวิตาแม้จะ

ัคฆ์มีน้ำใจแต่ไปกับเขามันจะ

ยัคฆ์บอกเป็นงานเป็นการ เนวิตาไ

เนยขอไปเปลี่ย

มาลีมองใบหน้าหล่อเหลาของเจ

หล่อขึ้นมากกก…ยังไม่หายคิดถึงจึงจ้องเอา

มาลียิ้ม แม้ใจยังข้องใจกับท่าที

กราบคุณพ่อ

ตอนนี้ ยังไม่พร้อม” ใบหน้าข

มมาลีพูดจบ พยั

บังคับผม นมรู้เรื่องราวที่เกิดขึ

สารที่เจ้านายไม่ได้เจอคุณหญิงมาหลายปี ไม่มีเวลาดูใจกัน