ค่ำคืนของนางคณิกา

นแตะต้องเขาขอ

้าจะทำอะไรบ้าๆ ขึ้นมาอีกครั้ง มือบางชะงัก

.มิได้

้น่ะสิ! แล้วนางถือดีอย่า

รือว่ากำลังเผชิ

ว้ไม่ไหว โพล่งถามออกไป หมายจะบอ

สิเจ

นาง

ว่าอ

ดเอ่ยประโยคเมื่อครู่ นางยั

งเผชิญหน้าอ

วคือ

พมั

กมาด้วย ตงหลงถึงก

รเช่นนั

าเคยเป็น ทว่

ด้เป็นเท

ถึงท่านมานาน ไม่คิดมาก่อน

นก็แทรกขึ้นมาเสียแล้ว เขาจ

้รอดพ้นจากปีศาจ แต่หาได้มีผู้ใดเคยเห็นตัวจริงของเทพมังกรเสียที มีแต่คนนั้นคนนี้ม

้เชื่อว่าหมู่บ้านเจ

ยขึ้นมาไม

ปแช่ในทะเลสาบนี้แล้วจะหายเป็นปลิดทิ้ง มีชาวบ้านหลายคนไปแช่ที่ทะเลสาบนั้นแล้วหายตามที่ปรารถนา เว้นเสียแต่...ท่านแม่ของข้า...” นางเว้นจังหวะไปครู่ แววตาเศร้าสร้อยอย่างไม่ปกป

เทพมังกรเฝ้าแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ล่ะสินะ แล้วลำดับต่อมา นางคงจะ

นดับแรก...ข้าหาใช่มังกรเฝ้าแหล่ง

ให้ชัดเจน บรรดาศักดิ์เ

ี้ข้าหาใช่เทพมังกรแล

าจ...มั

วามเป็นไปรอบตัวสักหน่อย เจ้าคงเคยได้ยินผู้คนเล่ากันว่ามีปีศาจตนหนึ่งที่เพ

ใจชื้นขึ้นหน่อย อย่างน้อย

ม่คิดกลัวเกรง ถึงจะโง่งมเพียงใดก็ค

่อนางเอื้อนเอ่ยทีละคำด้วยสีหน้าอึ้งงัน แต่...เป็นเพียงคว

อปีศาจมังกรที่

ินพวกแขกเหรื่อที่รอนแรมมาเที่

ช่

ขณะที่สตรีตรงหน

เสพกามหรือจะกินข้ากัน? ข้าจ

นางไม่เข้า

ุกส่วน เขาดูเหมือนจะมาเที่ยวเ

่างถือดีน

้นมา อ้ายฉิงสะดุ้ง กระนั้นก็

่อข้าด้วย

ไม่ไห

าะกุมลำคอระหงแล้วออกแรงดันจนแผ่นห

งเจ้าให้เหี้ยน ไม่เหลือแ

กฏให้เห็น อ้ายฉิงยกมือขึ้นรั้งมือใหญ่เอาไว้ แต่การกระทำของนางไม่มีประโยชน์เอ

อก.

าหากเขาออกแรงอย่างนี้ต่อไป มีหวังนางได้สิ้นใจคามือเขาแน่ และเขาจะกลายเป็นผู้สังหารมนุษย์เพื่อกลืนกิ

ระทำเรื่องต่ำทรามเฉกเช่นปีศ

กับพื้น ไอโขลกออกมาระลอกใหญ่ ขณะที่ตงหลงค่อยๆ หย่อนกาย

หมว่าเจ้าต้อ