ค่ำคืนของนางคณิกา

าวกับเป็นการตอบว่านางประจักษ์ดี ดวงตาคู่สวยยังคงมีน้ำสีใสเอ่อค

ียง “ข้ายอมทุกอย่างหากท

หรือ? แลกเ

้วของตงหลงคงจะเป็นคำถ

ก็ยินดี เพียงแต่ข้าข

.

วยรักษาอาการเจ็บป่

.

นางหลั่งน้ำตา หาใช่ควา

ไม่หยุด ทำเอาภายในอกของตงหลงกระตุกวาบ วูบ

ล้วว่าหาได้ม

งออกมาอีกครา อ้ายฉิงมอ

ค่าพอที่ท่านจะ

สงสารอย่างมิอาจอธิบายได้ กระนั้นเขาแสร้งทำเป็นนิ

ตัวเองไปไหนมาไหนได้ ทั้งยังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แม้กระทั่งจะขับถ่ายให้เป็นที่ ข้าเป็นบุตรสาวคนโตที่พอจะหาเงิน

มาเป็นน

้ายฉิงเม้มริมฝ

่องเหล่านี้เขาเดาได้ไม่ยากหรอก ไม่ว่าจะมนุษย์ เ

บ้านข้าได้หรือไม่ ข้าจะได้เขียนจดหมายฝากให้น้องๆ ช่วยพาท่านแม่ไปแช่ ท่านแม่

พียงนี้ เป็นเพียงสตรีไร้ทางสู้ หากแต่ใจกลับไม่ย่อท้อ เขาหมดอารมณ์จะกล

าคะ ท่านเมตตาข

งพลันเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้ง ตงหลงไม่ใคร่

ใช่ของข้า ข้าไ

้ ก้าวอาดๆ ไป

ู้ใด อีกอย่าง เขาหมดอารมณ์จะกลืนกินดวงวิญญาณนางแล้วด้วย

าต่าง ปีนขึ้นไปยังขอบ ทำท่าจะเหินเวหาจา

๋ยวก่อน

มไม่พอใจ ทว่านางกลับไม่แยแสกับแววตานั้

านจะมาหาข้าอีก

ขามาหานาง

าอ่านใจไม่ออกเล

ล่

แล้วกระโจนออกจากหน้าต่าง ล่องลอยหายไปในท้องฟ้ามืดมิด ทิ้งให้อ้ายฉิงมองตามจนร่างของเขาหายไปลับสายตา โดยที่เขาไม่รู้เลยว่ายังขอบหน้าต่าง