icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
รามสูรล่อรัก

รามสูรล่อรัก

icon

บทที่ 1 รามสุระ

จำนวนคำ:1286    |    อัปเดตเมื่อ:18/05/2022

ที่สถิตของเหล่าทิพยาดาและนางอัปสร คราถึงเทศกาลวสันตฤดู

ให้ ทำให้นางมีอิทธิฤทธิ์ เหาะเหินไปแห่งหนใน นางเมขลาจึงนำดวงแก้วติดตัวไปด้วยเสมอ เมื่อต้องออกจากวิมานไปร่วมงานนักขัตฤกษ์ เจ้ายักษานาม

ดดาล เจ้ายักษ์รามสูรขว้างขวานเพชรในมือหมายจะทำลายนางอัปสรให้สูญสิ้น ทว่า...ความแวววาวของดวงแก้วทำให้ยักษ์รามสู

นถึงเหล่าเทพยดา รวมทั้งฤาษีชีไพร แลครุฑ นาค คนธรรพ์ ที่ต้องมาทำพิธีชะลอเข

าหน้าว่าเป็นจอมอสูรไร้ศีล ต้องปลีกวิเวกหลบหนีไปเก็บซ่อนตัว โดยหารู้ไม่ว่าความจริงแล้ว ต

าเห็นแ

นเล่น ยิ่งเห็น

ิดต้องใจ จะใ

้ยวจะราญรอน กรกุ

นเมฆา ไล่นางเ

...........

้น นวลนาง

มสูรอสุรี ก

ให้แก้ว กลอกแสง

ล่เลี้ยวมา ก

ัดฉวัดเฉวียน เว

้วมณี ทำทีเย

...........

ละเมขลานั้น เกิดมาจากการที่นางเมขลาเบื่อหน่ายในหน้าที่ เมื่อพระอิศวรบรรทมหลับ นางเมขลาก็ขโมยเอาแก้วมณีซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ สามารถดลบันดาลให้พรที่ขอเป็นไปตามประสงค์ออกมา ตั้งจิตภาวนาขอให้แก้วมณีบังเนตรเท

เทวาทุกสารทิศออกตามหา ทว่า...กลับไร้ซึ่งผู้ใดตามนางกลับมาได้ เทพสวรรค์ผู้ยิ่

ามงด ทำให้รามสูรโอ้อวดตนว่าจะตามจับนางมาให้ได้ในสามราตรี เพราะเหตุนั้น นางเมขลาจึงถูกรามสูรไล่ล่าไม่เลิกรา กระนั้นก็มิอาจจับนางได้ อีกทั้งยังถูก

ลับกลายเป็นรามสูรที่ถูก่นด่าสาปแช่งชั่วลูกชั่วหลาน เหตุการณ์นั้นก็ผ่านพ้นมาสี่ชั่วลูกหลานแล้

เห็นเขาที่มาหาพี่ชายซึ่งเป็นยักษ์เฝ้าวิมานพระอิศวรล้อเลียนว่าเป็นลูกหลานยักษ์พา

เปิดรับโบนัส

เปิด
รามสูรล่อรัก
รามสูรล่อรัก
“ได้ชื่อว่าเป็นยักษ์พาลนั้นก็เพราะนางเมขลาได้ก่อเรื่องไว้ ครั้นมาถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน ความเข้าใจผิดนั้นก็เสมือนตราบาปที่ประทับลงมายังวงศาคณายักษ์ตระกูลรามสูร ทำเอา 'รามสุระ' ยักษ์หนุ่มครึ่งเทวา ถูกกลั่นแกล้งอยู่ร่ำไป หากแต่การถูกรังแกนั้นเป็นเพราะเขาเป็นอสูรเทพบุตรผู้มีเรือนกายน่ารักน่าชังหาใช่เพราะเป็นลูกหลานรามสูร ความน่าเอ็นดูเป็นที่เลื่องลือไปทั้งแดนสวรรค์ แม้แต่เทวดาจอมเจ้าชู้อย่าง 'กรฤต' ยังอดไม่ได้ที่จะยลโฉมหน้า เมื่อมีเหตุให้ต้องปะมือกับยักษ์ผู้เป็นพี่ของรามสุระเพราะอีกฝ่ายได้รับคำสั่งจากพระอิศวรให้ไปตามดวงแก้วมณีที่เทวดาหนุ่มลักขโมยไปกลับคืน กรฤตก็สบโอกาสใช้เล่ห์กลล่อลวงรามสุระให้มายังวิมานที่ตั้งอยู่ยังสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ถึงจะเป็นอสุรา แต่ผุดผ่องไร้เดียงสาเช่นนั้นหรือจะสู้ความเจ้าเล่ห์เพทุบายของเทวดาหนุ่มได้ เพียงเจ็ดทิวา เจ็ดราตรีที่ต้องตกเป็นของอีกฝ่าย รามสุระก็ตระหนักได้ว่าไม่ว่าเพลาจะผันผ่านไปเพียงใด เมขลากับรามสูรก็มิอาจปรองดองกันได้เลย "เรียกข้าว่าพี่สิเจ้ายักษ์น้อย ข้าจะได้เอ็นดูเจ้าให้มาก" "เงียบปากของเจ้าไปเสีย ไม่อย่างนั้นข้าจะเอาดวงแก้วมณียัดปาก แล้วใช้ขวานเพชรสับเจ้าให้เป็นชิ้นๆ!"”
1 บทที่ 1 รามสุระ2 บทที่ 2 รามเรชณ์3 บทที่ 3 ขุ่นแค้นใจ4 บทที่ 4 ไม่มีผู้ใดบอก5 บทที่ 5 วิมานของกรฤต6 บทที่ 6 ความโกรธน่าเอ็นดู7 บทที่ 7 น่ารำคาญ8 บทที่ 8 หลงใหลกับรสรัก9 บทที่ 9 เปลือยเปล่า10 บทที่ 10 เป็นความผิด11 บทที่ 11 สิ้นราตรีที่เจ็ด12 บทที่ 12 ประทับจุมพิต13 บทที่ 13 น้องยักษ์14 บทที่ 14 รามสูรล่อรัก (จบ)