เจ้าบ่าวฟ้าประทาน

งบนเตียงเก่าๆ มุมห้อง ก่อนจะหงายหลังผึ่งและหลุบเปลือกตาหลับ เข้าสู่นิทร

พิม ฉันตื่นมา

เป็นเพราะเมื่อคืนหิ้วหนุ่มหล่อคู่ขานักดนตรีมาด้วย เขาทำเหมือนอดยากตายยาก เล่น

วนสาธารณะมา อากาศโ

มพอใจของเจ้าหล่อน เธอเป็นแค่เพื่อร่วมห้องไม่

ละดื่มกินด้วยความกระหาย พิมดาวเดินผ่านลูกพี่ลูกน้องสาวไป เธ

พิม ตอนนี้ฉันช็อต ขอยืมก

ยวเตร่สนุกไปเรื่อยๆ จนเงินที่มารดาส่งมาให้ละ

้องเก็บเอาไว้ใช้ด้วย เดือนนี้แม่ไ

ู้ถึงความจำเป็นเพราะหลายครั้งที่เมรินยืม

โร มีไหม

ะ พิมเหลือแค่ไม่เท่าไร ไห

เมรินไม่คืนเธอเองจะ

มหรอก แม่โอนม

งคืนเงินยัยนี่หรอกก็มารดากว่าจะโอนให้ก็คงสิ้นเดือน นี่พึ่งต้นเ

ยข้างตัวเธอหยิบกระเป๋าสตางค์แล

อบ

มือของพิมดาวมา เธอหมุนตัวเดินกลับเข

นมาดา

ือบเต็มตัว เขานอนพิงหัวเตียงนอนโดยม

แล้วรึ คืนนี้มีเล่นดนตรีไ

นแล้วหรือ ผมไม่อย

มกว้างเขามองแบงค์ในมือสาวคู่ขาด้วยสายตาเป็นประกาย ค

ุกกันให้สุดเหว

ี้ยามาพักเธอจะต้องทนฟังเสียงครางครวญแบบนี้ไปอีกนาน พิมดาวเศร้าใจแทนบิดามารดาของเมริน ท่านทั้งสองก็ไม่ต่างจากพ่อแม่ทั่วไปที่หวังให้ลูกร่ำเรียนหนังสือสูงๆ เพื่อจะได้มีอนาคตสดใส มีงานมีการที่มั่นคงในอนาคต แต่...อีกไม่นานบิดามารดาของเมรินจะต้องรู้ความจริงว่าลูกสาวสุดรักไม่ร่ำเรียนเขียนอ่านอย่างที่ท่านตั้งใจ เธอถูกรีไทร์ออกจากวิทยาลัยตั้งแต่ปีการศึกษาที่แล้ว เห