icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวมาเฟีย

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
นับถอยหลังสู่ความเสียใจของพ่อทูนหัว

นับถอยหลังสู่ความเสียใจของพ่อทูนหัว

ลูนาได้ช่วยชีวิตลูกชายผู้สืบทอดตำแหน่งหัวหน้ามาเฟียใหญ่ที่สุดในนิวยอร์กโดยบังเอิญ เขาคือเลียม คนภายนอกต่างกล่าวว่าเขาเป็นคนโหดร้ายและไร้เมตตา ถึงขั้นที่กล่าวกันว่าเขาร้ายกาจในเรื่องรัก แต่ชายคนนี้กลับยอมก้มลงกราบให้อภัยและถอดรองเท้าส้นสูงให้ลูนาอย่างอ่อนโยน ทุกครั้งที่เขาทำเรื่องรักกับเธอ ก็จะระวังไม่ให้เธอรู้สึกเจ็บปวด แม้ว่าเขาจะเลี้ยงคนรับใช้ทางอารมณ์ไว้เพื่อปลดปล่อยตัวเองก็ตาม จนกระทั่งเลียมตัดสินใจให้คนรับใช้ทางอารมณ์เป็นผู้ตั้งครรภ์ ทุกอย่างก็เริ่มเปลี่ยนไป
ทิ้งรักร้าว: การกลับคืนบัลลังก์ของราชินีอัจฉริยะ

ทิ้งรักร้าว: การกลับคืนบัลลังก์ของราชินีอัจฉริยะ

ตลอดเจ็ดปี ฉันคือผู้วางรากฐานอาณาจักรมาเฟียให้ ดันเต กัลโล เป็นมันสมองเบื้องหลังความสำเร็จ และเป็นคู่หมั้นที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานกับเขาในวันพรุ่งนี้ แต่ในคืนก่อนวันวิวาห์ ข้อความที่ส่งมาผิดเบอร์กลับทำลายชีวิตฉันจนพังทลาย มันคือรูปถ่ายมือของดันเตที่สวมแหวนแต่งงานแพลทินัม พร้อมข้อความสั้นๆ "แต่งงานเมื่อเช้านี้แล้ว ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้ว" แหวนวงนั้นสลักตัวอักษร 'D.I.' ซึ่งไม่ได้ย่อมาจากชื่อของฉันกับเขา แต่เป็น ดันเต กับ อิซาเบลลา รักแรกในวัยเด็กของเขา ความรักเจ็ดปีเป็นแค่เรื่องหลอกลวง ฉันเป็นเพียงเกราะกำบังหน้าโง่ๆ เพื่อปกป้องผู้หญิงที่เขารักตัวจริง เมื่อฉันจับได้ เขากลับปัดตกความรู้สึกของฉัน หาว่าฉันแค่งี่เง่าไร้สาระ และสั่งให้ฉันอยู่เป็นเครื่องมือทำเงินให้ตระกูลของเขาต่อไป ซ้ำร้ายเจ้าสาวหมาดๆ ของเขายังส่งรูปตอนพวกเขานอนกอดก่ายกันบนเตียงมาเย้ยหยันฉัน "ยัยขี้แพ้" พวกเขาคิดว่าผู้หญิงที่ไม่มีเบื้องหลังอย่างฉันจะต้องยอมจำนน ร้องไห้ฟูมฟาย และยอมทนอยู่ในกรงทองที่เขาสร้างไว้ให้ตลอดกาล พวกเขาคิดผิดมหันต์ ฉันแพ็กกระเป๋า กดยกเลิกสิทธิ์การเข้าถึงระบบข้อมูลทั้งหมดของเขา แล้วส่งต่อรูปถ่ายบนเตียงนั้นไปให้ ร็อคโค มอเรตติ มาเฟียคู่ปรับที่อันตรายที่สุดของดันเต "คู่หมั้นของคุณอยู่ที่ห้องสวีท 8808 โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เราจะไปพังงานเลี้ยงของพวกเขากัน" ในเมื่อฉันเป็นคนสร้างอาณาจักรนี้ขึ้นมากับมือ ฉันก็จะขอเป็นคนบดขยี้มันให้แหลกละเอียดด้วยตัวเอง
เปลี่ยนตัวเจ้าบ่าว เป็นมาเฟียไร้ใจ

เปลี่ยนตัวเจ้าบ่าว เป็นมาเฟียไร้ใจ

สามวันก่อนวันแต่งงาน ฉันบังเอิญเห็นคู่หมั้นของตัวเองกำลังลูบไล้ท้องที่ป่องขึ้นของเมียน้อย แต่สิ่งที่กรีดแทงใจฉันที่สุดไม่ใช่เรื่องชู้สาว แต่เป็นชุดแต่งงานสั่งตัดพิเศษที่เขาบอกว่าตั้งใจทำเพื่อฉัน ชายกระโปรงที่ปักด้วยด้ายสีเงินประณีตนั้น ไม่ได้เขียนชื่อฉัน แต่กลับปักชื่อเมียน้อยของเขา เขาวางแผนจะให้ฉันเดินเข้าพิธีแต่งงานโดยสวมชุดของ 'โซเฟีย' คืนนั้น ฉันยังเจอคลิปวิดีโอที่เขาหัวเราะเยาะฉันต่อหน้าลูกน้อง "เอเลน่าก็เหมือนปลาตายบนเตียงนั่นแหละ น่าเบื่อจะตายชัก" เขาสารภาพอย่างหน้าชื่นตาบานว่าต้องการแต่งงานเพียงเพื่อฮุบตำแหน่งหัวหน้าแก๊งมาเฟียของครอบครัวฉัน เขาตั้งใจจะเก็บรักแท้ของเขาไว้เสวยสุข และให้ฉันเล่นบทภรรยาโง่ๆ ที่เป็นแค่เครื่องประดับ เขาคงคิดว่าฉันเป็นแค่เจ้าหญิงที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างทะนุถนอมในกรงทอง จนลืมไปว่าสายเลือดวิเทลโลของฉัน สร้างขึ้นบนรากฐานของความโหดเหี้ยมและการแก้แค้น ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย และไม่คิดจะลดตัวไปอาละวาดใส่คนทรยศ ฉันแค่ล้างกลิ่นคาวของเขาออกจากตัว แล้วต่อสายตรงหาผู้ชายที่ทุกคนในชิคาโกหวาดกลัวที่สุด "ข้อตกลงแต่งงานกับตระกูลคาวาลลาโร ยังใช้ได้อยู่ไหมคะ?" ฉันแอบจองห้องบอลรูมสีทองฝั่งตรงข้ามสถานที่จัดงานเดิม ปล่อยให้ลูก้าคิดว่าเขากำลังจะได้แต่งงานกับฉันในวันเสาร์นี้ เขาไม่มีทางรู้เลยว่า ฉันกำลังพาปีศาจไปรอเขาที่แท่นบูชาแทน
สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

สายเกินไปที่จะรัก ภรรยาที่กำลังจะตาย

ในช่วงเวลาที่แฟนของฉันกำลังตกต่ำที่สุด ฉันบอกเลิกเขาอย่างกะทันหันเพื่อรักษาชีวิตเขาไว้จากพ่อของฉัน ต่อมา เขากลายเป็นหัวหน้ามาเฟียผู้ทรงอิทธิพล และบีบบังคับให้ฉันแต่งงานด้วยเพื่อแก้แค้น ทุกคนต่างบอกว่าเขารักฉันมาก แต่ความจริงคือเขาพาเมียน้อยกลับบ้านทุกคืนเพื่อยั่วยุและหยามเกียรติฉัน เขาอายัดบัญชีธนาคารของฉันทั้งหมด เพียงเพื่อบีบให้ฉันต้องคลานไปอ้อนวอนขอเงินจากเขา เมื่อฉันแบกสังขารไปหาเขาที่ออฟฟิศ เมียน้อยของเขากลับเยาะเย้ยรูปร่างที่ผอมโซราวกับซากศพของฉัน ซ้ำยังปาตุ๊กตาดูต่างหน้าชิ้นสุดท้ายของแม่ฉันจนแหลกละเอียด ฉันทนความเจ็บปวดไม่ไหวจนล้มลงและไอออกมาเป็นเลือดจนเปื้อนสูทราคาแพงของเขา แต่เขากลับจ้องมองฉันด้วยสายตาขยะแขยงและเย็นชา "เลิกเสแสร้งเรียกร้องความสนใจได้แล้ว เอเลน่า" เขาไม่เคยรู้เลยว่าฉันป่วยเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายและกำลังจะตาย เงินที่ฉันไปขอร้องแทบเป็นแทบตาย ไม่ใช่เพื่อเอาไปซื้อของหรูหรา แต่เพื่อซื้อมอร์ฟีนบรรเทาปวดให้ฉันได้ตายอย่างมีศักดิ์ศรี ฉันยอมทนรับความเกลียดชังและการถูกเหยียบย่ำมาตลอดสิบปี เพียงเพื่อให้เขามีชีวิตรอดและยิ่งใหญ่ได้อย่างทุกวันนี้ จนกระทั่งวันที่เขาได้เห็นพินัยกรรมและรู้ความจริงทั้งหมดจากปากเพื่อนสนิทของฉัน เขาก็แทบคลุ้มคลั่ง มาเฟียผู้หยิ่งยโสยอมคุกเข่าร้องไห้อ้อนวอน และทุ่มเงินหลายพันล้านเพื่อตามหาหมอที่เก่งที่สุดมาดึงฉันกลับจากความตาย แต่ฉันเพียงแค่ปัดมือเขาออกเบาๆ แล้วหลับตาลง "ฉันเหนื่อยแล้ว ดันเต้... ฉันพร้อมที่จะนอนแล้ว"
ภรรยาที่ถูกทิ้ง: การกลับมาของอดีตภรรยา

ภรรยาที่ถูกทิ้ง: การกลับมาของอดีตภรรยา

ในวันครบรอบแต่งงานปีที่เก้า โดมินิก สามีมาเฟียของฉันไม่ได้กล่าวอวยพร แต่เขากลับพาเมียน้อยที่กำลังตั้งครรภ์มาหยามเกียรติฉันต่อหน้าคนทั้งแก๊ง เมื่อเมียน้อยของเขาเกิดตกเลือดกะทันหัน เขาไม่ได้เรียกรถพยาบาล แต่กลับลากฉันไปที่คลินิกส่วนตัวของครอบครัว เขารู้ดีว่าฉันมีโรคหัวใจร้ายแรง การให้เลือดปริมาณมากอาจทำให้ฉันช็อกตายได้ แต่เขากลับสั่งหมอหน้าตาเฉย “เธอกำลังตั้งท้องลูกชายของฉัน คุณจะต้องให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ” ฉันอ้อนวอนขอร้อง แต่เขากลับให้คนเจาะเลือดฉันไปต่อชีวิตให้ผู้หญิงที่ทำลายครอบครัวเรา ขณะที่เลือดถูกดูดออกจากร่าง หน้าอกฉันบีบแน่น เครื่องวัดหัวใจส่งเสียงเตือนลั่น หมอตะโกนบอกว่าฉันอาการทรุดหนักและกำลังจะตาย แต่โดมินิกไม่แม้แต่จะหันมามอง เขาเดินออกไปจับมือเมียน้อย ปล่อยให้ฉันหัวใจล้มเหลวอยู่บนโต๊ะผ่าตัดเพียงลำพัง ฉันรอดชีวิตมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่ความรักเก้าปีของฉันได้ตายจากไปแล้ว เขาคิดว่าฉันเป็นเพียงสิ่งของขัดดอก เป็นสมบัติที่เขาจะสูบเลือดสูบเนื้อยังไงก็ได้ และคิดว่าฉันจะทนกลับไปเป็นภรรยาที่แสนเชื่องของเขาเหมือนเดิม เขาคิดผิดมหันต์ ฉันกลับไปที่เพนต์เฮาส์เป็นครั้งสุดท้าย ปล่อยให้ไฟที่เมียน้อยของเขาทำพลาดจุดขึ้นเผาผลาญห้องนั้นจนวอดวาย ฉันทิ้งแหวนแต่งงานและประวัติการรักษาที่เปิดโปงความเลวทรามของเขาไว้ให้ปู่ของเขาดูต่างหน้า ก่อนจะขึ้นเครื่องบินหนีไปลอนดอน ในเมื่อเขาอยากทำสงคราม ฉันก็จะจัดให้ตามคำขอ
น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

น้ำตามาเฟีย: บัลลังก์ที่แลกด้วยเธอ

ฉันเก็บคำแรกที่พูดได้ในรอบสิบปีไว้เป็นของขวัญให้ผู้ชายที่ช่วยชีวิตฉัน แต่ผ่านรอยแตกของประตู ฉันกลับได้ยินเขาบอกลูกน้องว่า เด็กใบ้อย่างฉันเป็นแค่บ่วงรัดคอ และเขาจะแต่งงานกับเจ้าหญิงมาเฟียเพื่อเส้นทางสู่อำนาจ การทรยศที่แท้จริงไม่ได้อยู่ในห้องนั้น แต่มันเกิดขึ้นตอนที่เราถูกลอบโจมตี ฉันบาดเจ็บสาหัสและติดอยู่ที่ก้นเหว ส่วนผู้หญิงคนนั้นร้องกรีดร้องอยู่บนเนินดิน ท่ามกลางห่ากระสุน เขามองมาที่ฉัน พูดเบาๆ ว่า "ฉันขอโทษ" แล้วหันหลังกลับ เขาทิ้งให้ฉันนอนรอความตายอย่างโดดเดี่ยวในโคลนที่เย็นยะเยือก เพื่อพาพันธมิตรทางการเมืองของเขาไปที่ปลอดภัย ฉันนอนจมกองเลือดอยู่ในความมืดมิด สิ้นหวังและเจ็บปวดจนชาไปทั้งหัวใจ ฉันไม่เข้าใจเลยว่า ผู้ชายที่เคยกรีดเลือดสาบานว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต ทำไมถึงแลกชีวิตฉันกับตำแหน่งได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้ เขาคงคิดว่าความเงียบสงัดในป่าลึกจะกลืนกินศพของฉันไปตลอดกาล แต่เขาคิดผิด ฉันตะเกียกตะกายคลานขึ้นมาจากหลุมศพนั้นและลบตัวเองออกจากโลกของเขาอย่างสมบูรณ์ สามปีต่อมา ฉันกลับมาปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะศิลปินประติมากรรมระดับโลก เมื่อเขายืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยสภาพแตกสลายและอ้อนวอนขอการให้อภัย ฉันเพียงแค่จ้องมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด "ผู้หญิงที่รักคุณตายไปแล้วในหุบเหวนั้น โจไซอาห์"
เกิดใหม่จากเถ้าถ่าน: รักครั้งใหม่ของราชินีมาเฟีย

เกิดใหม่จากเถ้าถ่าน: รักครั้งใหม่ของราชินีมาเฟีย

ฉันปิดบังตัวตนในฐานะลูกสาวของหัวหน้ามาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุด เพื่อมาทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดในคลับของคู่หมั้นเป็นเวลาหนึ่งปี ฉันแค่อยากทดสอบว่าชายที่ครอบครัวเราจะรวมอาณาจักรด้วย คู่ควรจะเป็นราชา หรือเป็นแค่หุ่นเชิด แต่คำตอบที่ได้กลับมาคือ หญิงพลเรือนที่เขาหลงใหลจงใจเทเอสเปรสโซร้อนจัดราดมือฉัน เพียงเพราะฉันปฏิเสธที่จะเป็นคนรับใช้ของเธอ ผิวหนังของฉันพองแดงและปวดแสบปวดร้อนทันที ฉันวิดีโอคอลหาคู่หมั้นให้เขาดูรอยไหม้ หวังว่าเขาจะทวงคืนความยุติธรรมตามกฎของโลกใต้ดิน แต่เมื่อเห็นว่านักลงทุนของเขากำลังจับตามอง เขากลับตกใจและเลือกที่จะเสียสละฉันเพื่อรักษาหน้า "คุกเข่าลง! ขอโทษเธอ แสดงความเคารพที่เธอสมควรได้รับ" เขาคำรามผ่านลำโพงเพื่อปกป้องเมียน้อย เขาคิดว่าตัวเองกำลังแสดงความแข็งแกร่งและอำนาจ เขาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังสั่งให้ลูกสาวของชายที่อันตรายที่สุดในชายฝั่งตะวันออกคุกเข่า และกำลังมองผู้หญิงที่สามารถเผาโลกทั้งใบของเขาให้เป็นเถ้าถ่านได้ด้วยการโทรศัพท์เพียงครั้งเดียว ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศมันแผดเผายิ่งกว่าน้ำร้อนที่ราดลงมา ฉันไม่ร้องไห้ ฉันไม่ขอร้อง ฉันแค่กดวางสายและล็อกประตูครัว จากนั้น ฉันก็กดหมายเลขที่ทุกคนในโลกใต้ดินหวาดกลัว “พ่อ รหัสดำ เอาเอกสารมา และส่งหมาป่ามาด้วย”
สายเกินไปที่จะเสียใจ: การกลับมาของราชินีผู้ยิ่งใหญ่

สายเกินไปที่จะเสียใจ: การกลับมาของราชินีผู้ยิ่งใหญ่

ตลอดเจ็ดปีที่ผ่านมา ฉันคือผู้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จและอาณาจักรของคู่หมั้นผู้ทรงอิทธิพล พรุ่งนี้ฉันกำลังจะแต่งงานกับเขาและขึ้นเป็นราชินีของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ในคืนก่อนวันแต่งงาน ฉันกลับได้รับข้อความที่เขาส่งผิดมา มันเป็นรูปมือของเขาที่สวมแหวนแต่งงาน พร้อมข้อความว่า "แต่งงานแล้วเช้านี้ เธอปลอดภัยแล้ว" ตัวอักษรย่อที่สลักในแหวนคือ 'D.I.' ดันเต้กับอิซาเบลลา—คนรักวัยเด็กของเขา ความรักเจ็ดปีของฉันเป็นแค่เรื่องโกหก ฉันเป็นเพียงโล่กำบังเพื่อปกป้องรักแท้ของเขา เมื่อฉันเอาเรื่องนี้ไปถาม เขากลับมองว่าฉันแค่เรียกร้องความสนใจ ซ้ำร้ายเจ้าสาวป้ายแดงของเขายังส่งรูปตอนที่พวกเขากำลังนัวเนียกันบนเตียงมาเยาะเย้ยฉัน "ยัยขี้แพ้" เธอพิมพ์ข้อความส่งท้าย หวังจะเห็นฉันพังทลายและแตกสลายอย่างน่าสมเพช ฉันทุ่มเทสร้างอาณาจักรให้เขาทั้งชีวิต แต่กลับมีค่าแค่ตัวตายตัวแทนโง่ๆ ที่ถูกหลอกใช้มาตลอดเจ็ดปี แต่พวกเขากำลังจะได้รู้ว่าคิดผิดมหันต์ ฉันยิ้มเย็นชาและกดส่งรูปบนเตียงนั้นไปให้คู่หมั้นของอิซาเบลลา ชายที่อันตรายยิ่งกว่าดันเต้หลายเท่า "คู่หมั้นของคุณอยู่ที่ห้องสวีท 8808 ฉันจะไปรอข้างล่าง เราจะไปป่วนงานปาร์ตี้ของพวกเขากัน" ฉันเก็บกระเป๋าเดินออกจากกรงทอง และเตรียมทวงคืนอาณาจักรทุกอย่างที่ฉันสร้างมาด้วยมือตัวเอง
เจ้าสาวที่ถูกทิ้งของราชามาเฟีย

เจ้าสาวที่ถูกทิ้งของราชามาเฟีย

เหลือเวลาอีกเพียงสามวัน ฉันก็จะเข้าพิธีแต่งงานกับดันเต้ อันเดอร์บอสมาเฟียที่ฉันหลงรักและเชื่อว่าเป็นฮีโร่ช่วยชีวิตฉันมาตลอดแปดปี จนกระทั่งฉันปลดล็อกโทรศัพท์ลับของเขา และพบว่าเขากำลังซุกซ่อนนักเต้นระบำเปลื้องผ้าไว้ เขาเอาแหวนเพชรสีชมพูหายากของจริงไปสวมให้นังนั่น แล้วเตรียมเอาแหวนเพชรสังเคราะห์ของปลอมมาสวมให้ฉันในวันแต่งงาน เขาไม่เพียงแค่นอกใจ แต่ยังเหยียบย่ำศักดิ์ศรีฉันสารพัด เขาออกโรงปกป้องเมียน้อยและหักหน้าฉันต่อหน้าลูกน้อง หนำซ้ำในวันเกิดของฉัน เขายังทิ้งฉันไว้ข้างถนนเปลี่ยวกลางดึก เพียงเพราะเมียน้อยโทรมาแกล้งสร้างสถานการณ์ว่ากำลังจะแท้งลูก ฉันยอมสวมบทบาทเจ้าหญิงมาเฟียที่สมบูรณ์แบบมาเสมอ เพราะคิดว่าเขาคือคนที่ฝ่ากองเพลิงเข้าไปช่วยฉันเมื่อตอนเด็ก เขาคิดว่าฉันเป็นแค่เบี้ยทางการเมืองที่โง่เขลาและอ่อนแอ คิดว่าฉันจะยอมหลับตาข้างหนึ่งและทนรับการดูถูกนี้ได้ แต่เขาคิดผิด ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ฉันถอดแหวนปลอมทิ้งไว้ แล้วกดเบอร์โทรหา 'เอ็นโซ' ผู้นำตระกูลคู่อริ ชายที่พ่อของฉันเรียกว่าซาตาน และเป็นฮีโร่ตัวจริงที่ช่วยฉันไว้ในวันนั้น "การแต่งงานยกเลิกแล้ว ฉันต้องการเป็นพันธมิตรกับคุณ และเผาตระกูลของมันให้ราบเป็นหน้ากลอง"
สายเกินไปแล้วมาเฟียร้าย ฉันขอหนีไปให้ไกล

สายเกินไปแล้วมาเฟียร้าย ฉันขอหนีไปให้ไกล

ฉันเกิดมาในตระกูลมาเฟีย เป็นเพียงอะไหล่สำรองที่มีชีวิตไว้เพื่อบริจาคอวัยวะให้พี่สาวคนโปรด ตอนที่คาโปผู้ไร้ความปรานีตาบอดและบาดเจ็บสาหัส ฉันคือคนที่เย็บแผลและดูแลเขาในเซฟเฮาส์ลับ เขาบอกว่ารักฉันและสัญญาจะแต่งงานด้วยเมื่อเขามองเห็นอีกครั้ง แต่เมื่อเขาหายดี พี่สาวของฉันกลับสวมรอยขโมยผลงาน กลิ่นกาย และเสียงของฉันไป เขาหลงเชื่อคำโกหกแสนหวานนั้นอย่างสนิทใจ ในวันที่ป้ายเหล็กขนาดยักษ์ร่วงหล่นลงมา เขาเลือกพุ่งเข้าไปปกป้องพี่สาว ปล่อยให้ฉันถูกทับจนขาแหลกละเอียด พ่อแม่แท้ๆ ตบหน้าฉันและสั่งให้คนลากฉันไปขังในห้องดับจิตอันหนาวเหน็บ โทษฐานที่ทำให้พี่สาวขวัญเสีย ส่วนผู้ชายที่ฉันเคยช่วยชีวิต กลับมองฉันด้วยสายตาขยะแขยงและสั่งเนรเทศฉันไปลอนดอน ก่อนที่ครอบครัวจะจัดฉากทิ้งให้ฉันตายในซากรถที่ไฟลุกท่วม ฉันเคยมอบความอบอุ่นและต่อลมหายใจให้เขา แต่เขากลับตอบแทนด้วยการขังฉันไว้ในความตายและเลือกแต่งงานกับหัวขโมย ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า ฉันรอดชีวิตมาจากกองเพลิงนั้นได้ ฉันทิ้งแฟลชไดรฟ์บันทึกเสียงความจริงทั้งหมดไว้ให้เขาเป็นของขวัญแต่งงานชิ้นสุดท้าย จากนั้นก็เซ็นเอกสารตัดขาดครอบครัว แล้วนั่งเครื่องบินหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่อีกซีกโลก... ปล่อยให้พวกเขาจมอยู่ในนรกแห่งความจริงที่เพิ่งค้นพบ