icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
closeIcon

เปิดรับโบนัส

เปิด

นิยายหญิงแนวสมัยใหม่

ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
ท่านประธานเจ้าขา

ท่านประธานเจ้าขา

โปรย ไตร... ชายหนุ่มสูง ใหญ่ หล่อ รวย กล้ามเป็นมัด น่าฟัดเป็นบ้า เจ้าขา... สาวสวยอวบอัด หัวโบราณผู้รักนวลสงวนตัว เมื่อโชคชะตาเหวี่ยงทั้งคู่ให้มาเจอกันในฐานะท่านประธานกับเลขา สำหรับเขา...เธอน่าเบื่อ ทำอะไรก็ขัดหูขัดตา แถมเถียงคำไม่ตกฟาก สำหรับเธอ...เขาทั้งเจ้าเล่ห์ เพลย์บอย มือไว ร้ายกาจ ปากหมา ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน เสมือนน้ำมันกับไฟ จะฟาดฟันร้อนแรงสักเพียงใด...ไปลุ้นกัน ตัวอย่าง : คล้ายสติจะกลับมาเพียงเพราะสัมผัสสิ่งของต้องห้าม เธอทั้งดึงทั้งรั้งมันออกจนสำเร็จแล้วผลักไสเขาออก ก่อนจะเลื่อนตัวลงไปหลบยังอีกฝั่งของโต๊ะทำงานเขา สองมือ ลนลานดึงบราเซียลงมาปิดทรวงสล้างทั้งสองเต้าที่ยังคงมีน้ำลายเขาเปียกชุ่ม พยายามดึงเสื้อเชิ้ตที่กระดุมขาดเพราะโดนกระชากมาปกปิด “คุณมันทุเรศ ทุเรศ !” เธอตะโกนด่าปากคอสั่น เขาแย้มยิ้มยั่วโมโห พลางจัดเก็บขีปนาวุธอันยิ่งใหญ่ไว้ในกางเกงเรียบร้อย “ทุเรศตรงไหน ผมก็แค่ล้างมือให้คุณ” “ล้างมือบ้าอะไรของคุณ” “ก็มือของคุณสัมผัสไอ้ภพไง คุณเป็นเลขาของผม เป็นผู้หญิงของผม คุณไม่มีสิทธิ์จะไปแตะต้องตัวผู้ชายคนอื่น แล้วจำใส่กะลาหัวเอาไว้ด้วยว่าถ้าคุณขืนกล้าให้ผู้ชายคนอื่นโดยเฉพาะไอ้ภพเข้าใกล้ในรัศมีหนึ่งเมตร หรือเปิดประตูให้มันเข้าไปหาอีกล่ะก็ ผมจะเอาคุณมาล้างอีก ล้างชนิดที่ถึงอกถึงใจทั้งตัวเลยล่ะ” น้ำตาของเจ้าขาไหลออกมาราวทำนบแตก เธอเกลียด เกลียดผู้ชายคนนี้เหลือเกิน ทำไมเขาจึงเอาแต่ใจ ไร้เหตุผล ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ให้เกียรติคนอื่นแบบนี้ เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ! “ฉันขอลาออก!” เขายักไหล่ “ไปสิ อยากลาออกก็ไปเลย ไปฝ่ายบุคคลเลย” “ได้ ฉันลาออกแน่ ฉันทนคนลามกโรคจิตเอาแต่ใจอย่างคุณ ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว” “เออ ทนไม่ไหวก็ไม่ต้องทน แล้วอย่าลืมเอาเงินสิบล้านมาชดใช้ค่าเสียหายภายในไม่เกินหนึ่งเดือนตามสัญญาด้วยนะ” “คุณว่าอะไรนะ” “เงินสิบล้านไง ชดใช้ค่าเสียหาย” “ค่าเสียหายบ้าบออะไรของคุณสิบล้าน ฉันมาทำงานแค่สองอาทิตย์ บริษัทคุณมีแต่ได้กับได้ ฉันขอลาออก ไม่เอาเงินเดือนก็ได้” อีกฝ่ายยักไหล่ “ก็มันมีระบุไว้ในสัญญาที่คุณเซ็นวันแรกที่ทำงานกับผม” เธอเบิกตากว้างอย่างเหลือเชื่อ “อะไรนะ” “ไม่เชื่อก็อ่านดู” เขาเดินวนไปหยิบแฟ้มสัญญาการเข้าทำงานของเธอมาโยนโครมไปบนโต๊ะ เธอลนลานรีบหยิบมาแล้วเปิดมันออกก่อนจะพูดอย่างเกรี้ยวกราด “สัญญาของคุณมันมีตั้งเกือบยี่สิบหน้า ใครจะไปอ่านทั้งหมด แถมยังตัวเล็กขนาดนั้น แถมตอนนั้นคุณก็ยังเร่งให้ฉันเซ็น” “นั่นคือความสะเพร่าของคุณเอง โทษใครไม่ได้” เธอกวาดสายตาอ่านมันอย่างรวดเร็วจนถึงหน้าที่แปด มันมีวงเล็บอยู่ข้างท้ายแถมตัวหนังสือเล็กกว่าใครพวก รายละเอียดประมาณว่าถ้าหากพนักงานลาออกก่อนครบเวลาทดลองงานสามเดือน จะต้องชดใช้ค่าเสียหายให้ทางบริษัทเป็นจำนวนเงินสิบล้านบาทในเวลาภายในหนึ่งเดือน “บ้า บ้าที่สุด สัญญาบ้าบออะไรแบบนี้ !” “สัญญาของท่านประธานไตรคนนี้แหละ” “ฉันเกลียดคุณ เกลียด !” ยิ่งเธอด่า ยิ่งโมโห เขายิ่งหัวเราะดังขึ้น ๆ ราวกับคนบ้า “เกลียดผมเข้า เกลียดให้มาก ๆ นะ สาวเฉิ่มหัวโบราณอย่างคุณน่าจะรู้นะว่ามีสุภาษิตคำพังงาได้กล่าวไว้ ว่าเกลียดอะไร ก็จะได้อย่างนั้น” “สุภาษิตคำพังเพย พังงานั่นมันชื่อจังหวัด !” แม้ว่าจะกำลังโมโห แต่ก็อดที่จะแก้ไขคำผิดให้เขาไม่ได้ เขายักไหล่ ทำหน้ายียวน “เออนั่นแหละ เกลียดอะไรได้อย่างนั้น คุณเป็นของผม และผมเป็นคนหวงของ อะไรที่เป็นของผม ไอ้หน้าหมาตัวไหนก็ห้ามแตะต้อง” เขาว่าพลางถอดเสื้อสูทที่สวมอยู่ออกแล้วโยนให้เธอ “สวมซะ ผมไม่อยากให้คนอื่นเห็นนมคุณ” แล้วหันหลังเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เธอยืนอึ้งก่อนจะทรุดตัวลงกับพื้นอย่างหมดแรง หนีไม่ได้ ลาออกก็ไม่ได้ แถมทำอะไรเขาก็รู้หมดราวกับมีหูตาทิพย์ มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรของเธอนักหนาเจ้าขาเอ๋ย อีตาท่านประธานโรคจิต อีไตปลา อีหมาหวงก้าง !   *****************************************
ปมแค้นอสูรกายร้ายพ่ายนารี

ปมแค้นอสูรกายร้ายพ่ายนารี

นายอามันต์โด้ เดฟวารา มีชื่อไทยว่านักรบหนุ่ม นักธุรกิจเนื้อหอมลูกครึ่งไทยอังกฤษ อายุสามสิบปี สูงใหญ่หล่อล่ำเป็นที่หมายตาของสาวน้อยสาวใหญ่ เมื่อเขาเข้าใกล้ผู้หญิงคนไหนทุกคนมักจะหลงใหลในเสน่ห์ของอาร์มันโด้ ที่มีความเป็นชายเนื้อแน่นกำยำกล้ามเป็นมัดๆ การกลับมาเมืองไทยครั้งนี้ เพราะปมในอดีต ที่ทำให้เขามีความรู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดายมาหลายสิบปี ซึ่งปมแค้นครั้งนี้ อาร์มันโด้จะไม่มีวันให้ครอบครัวของเธอนั้นมีความสุข อยู่บนกองเงินกองทองที่บิดาของเธอ เคยคดโกงตระกูลบิดาและมารดาของเขาไป จนบุพการีต้องฆ่าตัวตาย ก่อนจะทิ้งจดหมายผูกปมแค้นนี้เอาไว้ เพื่อรอวันให้ลูกชายได้ล้างแค้นทวงทุกอย่างคืนกลับมา นางสาวนารี กศิเทพพาณิชย์ อายุยี่สิบหกปี ลูกสาวคนเล็กของตระกูลกสิเทพพาณิชย์ ใครเล่าจะรู้ว่าเธอขมขื่นเพียงใด กับความทุกข์ตรม เมื่อบิดามารดารักลูกไม่เท่ากัน ทุกคนปฏิบัติกับเธอราวกับนารีเป็นทาสรับใช้ ทั้งที่เธอนั้นเป็นลูกในไส้ของแม่พิกุลกับพ่อศรเทพ แต่บิดากับมารดากลับรักลูกสาวคนรองกับพี่ชายคนโตมากกว่าเธอ ส่งเสียให้เรียน โรงเรียนดีๆ มหาวิทยาลัยดังๆ ไกลถึงเมืองนอกเมืองนา ส่วนนารีนั้น ตั้งแต่ประถม มัธยม จวบจนเข้ามหาวิทยาลัย โชคดีแค่ไหนที่ไม่ได้กู้ทุนรัฐบาลเรียน แม้จะได้เข้าศึกษา แต่บิดามารดาก็ได้ส่งเสียให้เรียนแค่โรงเรียนของรัฐ จวบจนจบปริญญาตรี มหาวิทยาลัยที่เรียนก็ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไร แต่นารีกลับเรียนจบด้วยการคว้าเอาเกรดนิยมอันดับหนึ่งมาครองจนได้ แต่นั่นกลับไม่ได้สร้างความภาคภูมิใจให้กับครอบครัวเลยแม้แต่น้อย วันเกิดของรวีพิเศษกว่าทุกปี เนื่องจากวันนี้ มีแขกคนสำคัญมาร่วมงานด้วย เขานั้นคืออาร์มันโด้นักธุรกิจหนุ่มที่รวีนั้นหมายมั่นปั้นมือจะเอาชายหนุ่มมาเป็นคู่นอนให้ได้ แขกที่มาร่วมงานต่างก็แต่งองค์ทรงเครื่องประชันโฉมกันอย่างไม่มีใครยอมใคร โดยเฉพาะเจ้าของวันเกิด ที่ใส่ชุดราตรีเกาะอกสีแดงโชว์เต้าขาวอวบ เปิดแผ่นหลังโชว์เนื้อหนังมังสา จนใครต่อใครต่างก็ชื่นชมในความงามและเซ็กซี่ของรวี
เปิดเผยตัวตน ดับฝันแฟนหนุ่มที่อ้างว่าเป็นมหาเศรษฐี

เปิดเผยตัวตน ดับฝันแฟนหนุ่มที่อ้างว่าเป็นมหาเศรษฐี

วันแรกของการเปิดเทอม แฟนหนุ่มส่งฉันไปที่โรงเรียน แต่พบกับเพื่อนร่วมห้องที่สองหน้าสองบาน เธอชิดเข้ามาชมแฟนของฉันว่าวัยรุ่นแต่มีมาดเยอะ แล้วก็หันกลับมาทำเสียงเหยียดๆ ว่าฉันแสดงสถานะว่ารวยถือกระเป๋าปลอม เวลาที่ฉันจัดเตียง เธอทำเสียงโอ้โฮใหญ่โต: “เมื่อวานมีผู้ชายแก่ๆ มาดูนี่ไม่ใช่เหรอ บอกว่าจะเช่าบ้านใกล้ๆ โรงเรียนให้? อ้าว? ธุรกิจเจ๊งแล้วเหรอ?” เมื่อรู้ว่าฉันกับแฟนตกลงจะแต่งงานหลังจากจบการศึกษา เธอยิ่งดังขึ้นอีก: “นี่ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม ตอนนี้ยังมีคนอยากขอทานพึ่งผู้ชายอยู่เหรอ?” ในใจฉันหัวเราะเสียงดังมาก คนแก่นั่นเหรอ? เขาคือพ่อของฉันที่เป็นมหาเศรษฐี! ส่วนแฟนหนุ่มนั้น แค่ลูกชายของคนขับรถของพ่อฉันเอง!
ไฟซ่อนเชื้อ [คู่กัด พ่อแง่แม่งอน]

ไฟซ่อนเชื้อ [คู่กัด พ่อแง่แม่งอน]

หทัยชนก เก่ง มาดมั่น ฉลาดรอบรู้ และไม่ยอมใคร ปวีย์ หนุ่มอารมณ์เย็น ที่ยอมคนเก่งอย่างเธอได้ทุกเรื่อง ยกเว้น เรื่องการดูถูกเขา และใช้เขาเป็นเครื่องมือในการแก้แค้น นั่นเป็นเรื่องที่เขายอมไม่ได้ ---------------------------------------------- “คุณมีอะไรเหรอคะ หรือจะนัดวันเวลาไปอำเภอ” หทัยชนกที่ขึ้นไปอยู่ในห้องกับเขาตามลำพัง แล้วรีบถามและเดาสุ่มไปก่อน แต่เธอไม่รู้หรอกว่านั่นคือเชื้อเพลิงอย่างดี ที่เพิ่งจะโยนใส่กองไฟเข้าให้แล้ว ปวีย์ย่างสามขุมเข้าไปหาทันที พร้อมกับชักสีหน้าไม่พอใจอย่างที่สุด “รู้สึกว่าคุณจะอยากหย่าเหลือเกินนะ หรือใจร้อนอยากรีบกลับไปหาพ่อสารวัตรนั่นเร็วๆ ไม่ต้องห่วงหรอกถ้าคุณตอบคำถามถูกใจผมก็จะปล่อยคุณไปแน่ ทั้งๆ ที่ผมก็รู้ดีอยู่แล้วว่าคำตอบของคุณไม่มีทางจะถูกใจผม” “นี่คุณเป็นอะไร หรือกำลังหมายถึงอะไร ฉันงงไปหมดแล้ว” หทัยชนกเปลี่ยนจากคำพูดนุ่มหูเป็นแข็งขึ้นทันทีเมื่อเห็นว่าเขามีกิริยาท่าทางไม่เหมือนเดิม ปวีย์ยกสองแขนขึ้นไปจับไหล่คนตรงหน้าไว้แล้วบีบแรงๆ ก่อนจะเขย่าร่างสูงเพรียวไปปากก็ถามไปด้วยความโกรธ “ผมจะเป็นอะไรในสายตาคุณได้นอกจากไอ้โง่ที่ถูกคุณใช้เป็นเครื่องมือแก้แค้นน้าสาเท่านั้น อย่าบอกนะว่าคุณลืมไปแล้ว ผมน่าจะรู้น่าจะคิดได้ว่าคนรอบจัดอย่างคุณน่ะเหรอที่จะกินเหล้ากับผู้ชายอย่างผมจนเมาปลิ้นแล้วยอมลงเอยบนเตียงกับผมง่ายๆ เพราะมันไม่มีทางเป็นไปได้ใช่มั้ย คุณไม่มีทางปล่อยให้มันเป็นแบบนั้นใช่มั้ย” หทัยชนกคิดอยู่พักหนึ่งว่าเขารู้เรื่องนี้ได้ยังไง หรือว่าจะรู้จากปากสาลินีเข้าให้แล้ว และนั่นก็ทำให้ดวงหน้าสวยใสกลายเป็นซีดเซียวลงในพริบตาก็ว่าได้ ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยเสียงอ๋อยๆ “ฉันอธิบายคุณได้นะว่าเรื่องมันเป็นมายังไง” แต่เขาไม่คิดจะฟัง “คุณจะอธิบายหรือว่าแก้ตัวกับผมเหรอ ว่าเรื่องทั้งหมดที่ผมบังเอิญรู้มามันไม่ใช่ความจริง แต่ความจริงที่จริงยิ่งกว่าคือคุณกำลังจะบอกผมว่าเรามีอะไรกันในคืนนั้นอย่างเมามัน เต็มฟัดเต็มเหวี่ยงและมีความสุขล้นเหลืออย่างนั้นน่ะเหรอ ถ้าใช่แล้วไอ้ที่คุณคอยห้ามปรามผมไว้ในทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกันล่ะมันคืออะไร อาการหวงเนื้อหวงตัวของคุณไว้ให้สารวัตรนั่นล่ะมันคืออะไร” เมื่อใช้ไม้อ่อนไม่ได้ หทัยชนกจึงตัดสินใจใช้ไม้แข็งทันที วิกตอเรีย”f(x) นำแสดงละครจีน “Beautiful Secret” “ใช่! แล้วจะทำไมล่ะ ก็ในเมื่อคุณเองไม่ได้เสียหายอะไรอยู่แล้ว และฉันก็กำลังจะหย่าให้คุณแล้วนี่ไง คุณยังต้องการอะไรอีกไม่ทราบ ปล่อยนะฉันเจ็บ” มือบางพยายามปัดมือหนาที่กุมไหล่ไว้ออก แต่ไม่เป็นผลเอาเสียเลย ตรงกันข้ามเขากลับบีบแรงหนักเข้าไปอีก “หย่าแล้วให้คุณไปนั่งหัวเราะเยาะผมกับไอ้แฟนตำรวจนั่นน่ะเหรอ ไม่มีทาง หรือถ้ามีคนที่หัวเราะควรจะเป็นผมไม่ใช่คุณ และผมจะบอกให้รู้ว่าผมต้องการอะไรจากคุณ หรือคุณต้องชดใช้อะไรให้กับเครื่องมือหน้าโง่ๆ อย่างผม มานี่” สิ้นคำเขาก็อุ้มเอาร่างสูงเพรียวขึ้นแล้วตรงไปยังเตียง “ปล่อยฉันนะคุณวี บอกให้ปล่อยไง” โดยไม่สนใจว่าอีกคนจะดิ้นและร้องตะโกนดังคับห้องแค่ไหน “โอ๊ย!” เขาก็รีบโยนร่างนุ่มลงไปหาเตียงเต็มแรงจนต้องร้องดังๆ ออกมา แต่เขายังไม่คิดจะสนใจนอกจากรีบตามขึ้นไปกดร่างที่กำลังจะลุกหนีไว้ แต่อีกคนก็ต่อสู้ขัดขืนสุดชีวิต “ปล่อยฉันนะคุณวี โอ๊ย! ปล่อยฉัน ได้ยินมั้ยฉันบอกให้ปล่อย” “ผมจะปล่อยคุณแน่ แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ คุณต้องชดใช้สิ่งที่คุณทำกับผมก่อน มานี่จะไปไหน” เขารีบคว้าตัวเธอที่ลุกจากเตียงแล้ววิ่งไปหาประตูเอาไว้ได้ทัน และต้องออกแรงหนักกว่าเดิมเมื่อคนผิดต่อสู้ขัดขืน “ปล่อยนะ ปล่อยยยยยย อืห์มมมมมมมมม” หทัยชนกพยายามดิ้นรนเอาตัวรอดสุดแรงเกิด แม้จะถูกร่างใหญ่ทาบไว้ครึ่งค่อนตัว และเรียวปากบางถูกเขาครอบครองไว้ก็ตามที แต่มือที่ว่างก็ไม่วายยกขึ้นมาทุบเขานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่นานก็หมดโอกาสทำแบบนั้น มือเขาใช้สองมือกดแขนเรียวลงไปกับที่นอนแล้วระดมจูบไปที่เรียวปากอย่างหนักหน่วงเพื่อหมายจะสยบคนพยศให้อยู่หมัดด้วยรอยจูบ “คุณวีอย่าค่ะ ได้โปรดอย่าทำให้ฉันต้องเสียใจไปมากกว่านี้เลยนะคะ ฉันขอร้อง” “อย่ามาขอร้องให้ยากเลย คุณจะต้องได้รับบทเรียนอย่างสาสมที่คิดดึงผมมาใช้เป็นเครื่องมือ”
สายเกินไปที่จะเสียใจ: ทายาทอัจฉริยะกลับมาทวงแค้น

สายเกินไปที่จะเสียใจ: ทายาทอัจฉริยะกลับมาทวงแค้น

อลิอาน่าเป็นแพทย์ประจำบ้านที่เพิ่งกลับมารวมกับครอบครัวร่ำรวย เธอมีพ่อแม่ที่ดูรักและคู่หมั้นหล่อเหลาอย่างอีวาน แต่ทุกอย่างพังทลายเมื่อเธอพบว่าอีวานไม่ได้ไปประชุม แต่กำลังอุ้มเด็กชายชื่อลีโอที่บ้านหลังใหญ่กับเคียร่า รีส ผู้หญิงที่ทุกคนบอกว่าเสียสติไปห้าปีก่อน ขณะเดียวกันพ่อแม่ของเธอก็คอยโอนเงินสนับสนุนชีวิตหรูหราของทั้งคู่ ความจริงที่เธอเชื่อมาตลอดกลายเป็นเวทีที่ถูกสร้างขึ้นอย่างระมัดระวัง อลิอาน่าเป็นเพียงตัวแทนเพื่อแลกกับเส้นสายธุรกิจ พ่อแม่และอีวานไม่เคยรักเธอจริง ๆ เมื่ออีวานส่งข้อความโกหกว่าเพิ่งออกจากการประชุม เธอรู้ว่าตัวเองถูกใช้เป็นเครื่องมือตลอดห้าปี ความเจ็บปวดและความโกรธที่ถูกทรยศจากคนที่ใกล้ชิดที่สุดทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก อลิอาน่าตัดสินใจหายตัวไปทันที เธอจะทิ้งหลักฐานทั้งหมดไว้ให้พวกเขาเห็น แล้วเริ่มชีวิตใหม่โดยไม่หันกลับไปมองอีกเลย
เขาเลือกที่จะโกหก ฉันเลือกที่จะจากไป

เขาเลือกที่จะโกหก ฉันเลือกที่จะจากไป

ฉันฝ่าฟันอุปสรรคมากมายในที่สุดก็พบกับน้องสาวที่หายไปนานของสามี แต่เมื่อฉันเจอเธอ เธอก็อยู่ในอันตรายถึงชีวิต เพราะต้องการพาเธอไปโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน ฉันจึงเบรกไม่ทัน ชนเข้ากับรถสปอร์ตสีแดง อีกฝ่ายกลับให้ฉันคุกเข่าและขอโทษ พร้อมเรียกค่าซ่อมแซมล้านบาท ฉันยืนยันว่า: “ชัดเจนว่าคุณเปลี่ยนเลนโดยไม่มีเหตุผล ทำไมความรับผิดชอบต้องมาอยู่ที่ฉัน! และในเวลาที่มีชีวิตเป็นเดิมพัน ขอให้ฉันพาเธอไปโรงพยาบาลก่อนได้ไหม?” ผู้หญิงนั้นผลักฉันลงพื้นอย่างแรง “บ้าเหรอ ปิดปากเถอะ! รถคันนี้สามีของฉันเพิ่งซื้อให้วันนี้ ฉันรู้สึกโชคร้ายที่เจอกับคนจนแบบพวกคุณ!” “สามีของฉันคือทายาทของมหาเศรษฐีฟูในปักกิ่ง อย่าพูดถึงชีวิตของพวกคุณสองคน แม้แต่สิบชีวิต เราก็ไม่กลัว!” ฉันตกใจไปชั่วขณะ ฟูทายาท? ดังนั้นผู้หญิงที่หยิ่งผยองตรงหน้าตอนนี้คือชู้ของสามีฉัน? แล้วลูกสาวของมหาเศรษฐีฟูที่คุณลุงสนใจมาตลอดจะยังไงต่อ?
ถูกทิ้งโดยอัลฟ่า หันไปแต่งกับศัตรู

ถูกทิ้งโดยอัลฟ่า หันไปแต่งกับศัตรู

ตอนที่ฉันถูกกลุ่มศัตรูของอัลฟ่าจับตัว อัลฟ่ากลับกำลังนั่งชมพระอาทิตย์ขึ้นกับคู่แท้ของเขา。เมื่อเขาได้รับโทรศัพท์ เขาก็พูดเสียงเรียบกับโจรว่า:“จับไว้เถอะ ให้เธอจำเป็นบทเรียน ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก。” ในขณะที่ชีวิตฉันอยู่ในอันตราย ฉันไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากกอดอัลฟ่าจากกลุ่มศัตรู น้ำเสียงสั่นเครือ,“โปรดเถอะ……อย่าฆ่าฉัน ฉันจะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง。” จนกระทั่งเขานึกถึงฉันได้ อัลฟ่าจากกลุ่มศัตรูก็ดูใบหน้าที่หลับอยู่ของฉันแล้วก็หัวเราะ:“มาสายแล้ว ตอนนี้เธอไม่มีแรงที่จะตามคุณไป。”
สายเกินไปที่จะรั้งหัวใจภรรยาอัจฉริยะกลับคืนมา

สายเกินไปที่จะรั้งหัวใจภรรยาอัจฉริยะกลับคืนมา

ฉันวางใบหย่าที่เซ็นชื่อแล้วไว้บนโต๊ะทำงานของฮั่วเจ๋อซู เพื่อจบสิ้นสถานะ "เมียแต่ง" ที่เหมือนคนรับใช้ตลอด 8 ปี แต่เขากลับพา "โจวโม่โม่" รักแรกของเขาเดินควงแขนเข้ามาในบ้านอย่างเปิดเผย เธาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งของเขา ประกาศชัยชนะเย้ยหยันฉันที่กำลังยืนจัดโต๊ะอาหารราวกับเป็นส่วนเกิน ฮั่วเจ๋อซูไม่แม้แต่จะถามไถ่ความรู้สึกฉัน เขากลับตะคอกใส่เมื่อฉันขอตัวลา โดยไม่รู้เลยว่านั่นคือฟางเส้นสุดท้าย ในวันที่ฉันลากกระเป๋าออกจากบ้าน อาการวิงเวียนศีรษะรุนแรงทำให้ฉันต้องแวะโรงพยาบาล และผลตรวจก็ตบหน้าฉันอย่างจัง... ฉันตั้งครรภ์ได้ 6 สัปดาห์ วินาทีที่ฉันกำใบตรวจครรภ์ด้วยมือที่สั่นเทา ฮั่วเจ๋อซูกลับวิ่งผ่านหน้าฉันไปเพื่อประคองชู้รักที่แกล้งเจ็บท้อง โดยไม่ปรายตามองภรรยาที่ยืนตัวสั่นอยู่ตรงนี้เลยแม้แต่นิดเดียว ความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นความแค้น ฉันตัดสินใจขีดฆ่าชื่อพ่อออกจากชีวิตลูก เผาแหวนแต่งงานทิ้ง และบินหนีไปอเมริกาโดยไม่ทิ้งร่องรอย วันที่เขารู้ความจริงว่าฉันท้องและจากไป เขาแทบพลิกแผ่นดินหาอย่างคนบ้าคลั่ง แต่มันสายไปเสียแล้ว สามปีต่อมา ฉันกลับมาอีกครั้งในฐานะนักวิจัยระดับโลกผู้สง่างาม พร้อมกับเด็กชายตัวน้อยที่ถอดแบบใบหน้าเขามาทุกกระเบียดนิ้ว ฮั่วเจ๋อซูผู้ยิ่งใหญ่ยอมทิ้งศักดิ์ศรี คุกเข่าตากฝนหน้าโรงพยาบาลเพื่อขอโอกาสเป็นพ่อคน "ชีวิตของคุณไม่มีค่าพอสำหรับฉันหรอก ฮั่วเจ๋อซู" ฉันมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า แล้วปิดประตูรถใส่หน้าเขา ทิ้งให้เขาร่ำไห้อย่างน่าสมเพชกับบทเรียนราคาแพงที่ชื่อว่า "สายเกินไป"
พลั้งรักคุณหมอคาสโนว่า

พลั้งรักคุณหมอคาสโนว่า

เขาผู้ไม่เชื่อในรัก แต่ความสัมพันธ์ครั้งเดียวกลับเปลี่ยนเขาไปตลอดกาล ธาริกา สาวน้อยแสนสวยที่ดันไปเข้าตา จักรินทร์ คุณหมอที่ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นคาสซาโนว่า เธอเป็นคุณหนูที่ถูกพ่อแม่เลี้ยงดูมาราวกับไข่ในหิน ซึ่งความรักของพ่อแม่ที่คอยปกป้องดูแลอย่างไม่ให้คลาดสายตาทำให้เกิดความรู้สึกอึดอัด เธอไม่สามารถไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระโดยไม่แจ้งให้พ่อแม่ได้รับรู้ ด้วยเหตุนี้ประสบการณ์รักเหมือนเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันจึงเป็นศูนย์ แน่นอนว่าเรื่องนั้น...เธอยังคงความบริสุทธิ์ผุดผ่อง เขาเป็นคุณหมอหนุ่มที่ไม่เชื่อเรื่องความรัก เมื่อเขาเจอเธอ เขาถูกความงามของเธอดึงดูดจนไม่อาจปล่อยวางได้ เขาต้องได้เธอ เขาใช้ประสบการณ์อันโชกโชนล่อลวงสาวน้อยที่หมายปองได้สำเร็จ โดยการทำข้อแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน เขาจะสอนประสบการณ์บนเตียงให้เธอ แต่ทั้งหมดนี้ ไม่มีเรื่องหัวใจมาเกี่ยวข้อง ทว่าเหตุการณ์กลับไม่เป็นเช่นนั้นเมื่อความหวั่นไหวเกิดขึ้นในใจ ด้วยอายุที่หางกันมาก อีกทั้งสถานะทางสังคม กลับเป็นอุปสรรคขัดขวางเส้นทางรักของทั้งคู่ สุดท้ายแล้วเรื่องราวจะลงเอยอย่างไร โปรดไปติดตามกันค่ะ
เธอคือลมหายใจของฉัน

เธอคือลมหายใจของฉัน

"ไล่ผู้หญิงคนนี้ออกไปซะ" "โยนผู้หญิงคนนี้ลงทะเลซะ" ขณะที่ไม่รู้จักตัวตนที่แท้จริงของเหนียนหย่าเสวียน โฮว่หลิงเฉินได้ปฏิบัติต่อเธออย่างไม่เป็นมิตร "คุณหลิงเฉินครับ เธอคือภรรยาของท่านครับ" ผู้ช่วยของหลิงเฉินกล่าวเตือนเขา เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงเฉินหยุดเพ่งมองไปที่เขาอย่างเย็นชาและบ่นขึ้นมาว่า "ทำไมไม่บอกผมให้เร็วกว่านี้?" นับจากนั้นเป็นต้นมา หลิงเฉินได้ตามใจและรักใคร่ทะนุถนอมหย่าเสวียนมาตลอด โดยไม่มีใครคาดคิดว่าพวกเขาจะหย่าร้างกัน
การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี

การกลับมาของมาเฟียสาว: เธอไม่ใช่แค่ภรรยาที่แสนดี

ฉันกำลังเซ็นสัญญามูลค่าห้าสิบล้านดอลลาร์อยู่ที่ซูริค ตอนที่ได้รับแจ้งเตือนอินสตาแกรมจากผู้หญิงที่ฉันจ้างมาขัดห้องน้ำ ภาพนั้นคือลูกชายของเธอที่กำลังกอดตุ๊กตาฝังเพชรตัวเดียวในโลกที่ฉันสั่งทำพิเศษให้ลูกสาวของฉัน พร้อมแคปชั่นว่า "เจ้าชายตัวน้อยของฉันคู่ควรกับโลกทั้งใบ" ฉันทิ้งสัญญาทันทีและบินข้ามทวีปกลับมา เมื่อไปถึงโรงเรียน ฉันกลับพบว่าแม่บ้านกำลังสวมเสื้อโค้ทชาแนลวินเทจของฉัน ขับรถของฉัน และทำตัวเป็นคุณนาย ยิ่งไปกว่านั้น ออสติน สามีที่ฉันชุบเลี้ยงมา วิ่งผ่านลูกสาวของเราที่ล้มเข่าถลอกร้องไห้อยู่บนพื้น เพื่อไปปกป้องลูกชายของแม่บ้าน "อย่าแตะต้องลูกชายของฉัน!" เขาตะโกนใส่หน้าฉันด้วยแววตาเกลียดชัง พร้อมประกาศกร้าวว่าจะฟ้องหย่าและฮุบสมบัติครึ่งหนึ่งของฉันไปเสวยสุขกับครอบครัวลับๆ ที่เขาซ่อนมานานถึงสิบปี เขาคิดว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงโง่ๆ ที่เป็นเพียงตู้เอทีเอ็มให้เขาปอกลอก แต่เขาคงลืมไปว่าฉันไม่ใช่แค่ภรรยาธรรมดา ฉันคือผู้นำตระกูลมาเฟียที่ทรงอิทธิพลที่สุดในนิวยอร์ก ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย ฉันแค่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอายัดบัญชีและบัตรเครดิตทุกใบของเขาทันที พร้อมกับสั่งให้บอดี้การ์ดเดินเข้าไปหาเขา "ถอดสูทออกซะ ออสติน ฉันเป็นคนจ่ายเงินซื้อ" "คุณจะเดินออกไปจากชีวิตฉันในสภาพเดียวกับตอนที่คุณคลานเข้ามา... คือไม่มีอะไรติดตัวไปเลยแม้แต่ชิ้นเดียว"
เขาทรยศ รักเธอไม่สั่นคลอน

เขาทรยศ รักเธอไม่สั่นคลอน

ในวันเกิดอายุครบ 22 ปีของฉัน อนาคตทั้งชีวิตอยู่ในกำมือของฉันแล้ว ทุนการศึกษาอันทรงเกียรติจากเคมบริดจ์ ที่ฉันใช้เงินเก็บทั้งชีวิตแลกมา แต่พี่ชายของฉันกลับตัดสินใจว่าอนาคตนั้นควรเป็นของเอวา น้องสาวบุญธรรมของเรา พวกเขาเอาเงินของฉันไปทุกบาททุกสตางค์เพื่อจ่ายค่าศัลยกรรมความงาม "ฉุกเฉิน" ของเธอ เมื่อฉันโวยวาย พวกเขากลับด่าว่าฉันเห็นแก่ตัวและใจดำ "ถ้าแกไม่มีความเมตตา" เจตน์ พี่ชายของฉันพูดเย้ยหยัน "ก็ไสหัวออกไป" พวกเขาเลือกน้ำตาจระเข้ของคนโกหก มากกว่าความฝันของน้องสาวแท้ๆ หลายวันต่อมา ขณะที่พวกเขาไปเที่ยวพักผ่อนสุดหรูที่มัลดีฟส์ ทริปที่พวกเขาเคยสัญญาว่าจะพาฉันไป ฉันก็ได้เห็นรูปถ่าย เอวายิ้มอย่างสดใส ไร้รอยแผลเป็น อยู่ระหว่างพี่ชายที่น่ารักทั้งสองของฉัน อนาคตของฉันถูกแลกกับจมูกใหม่ของเธอกับทริปเที่ยวทะเล และแล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้น โครงการวิจัยทางการแพทย์ลับสุดยอดระยะเวลาสิบห้าปี ห้ามติดต่อกับโลกภายนอก สำหรับบางคนมันคือโทษจำคุกตลอดชีวิต แต่สำหรับฉัน มันคือเชือกเส้นสุดท้าย ฉันเก็บของใส่กระเป๋าใบเดียว ทิ้งหลักฐานคำโกหกของเอวาไว้บนโต๊ะให้พี่ชายดู แล้วเดินจากไปตลอดกาล
สามสิบแปดการหย่าร้าง หนึ่งการหักหลัง

สามสิบแปดการหย่าร้าง หนึ่งการหักหลัง

วันนี้คือวันครบรอบแต่งงานปีที่ห้าของฉัน และยังเป็นวันที่ธาม สามีของฉัน ขอหย่ากับฉันเป็นครั้งที่ 38 เขาทำทั้งหมดนี้เพื่อไอลดา เพื่อนสมัยเด็กของเขา ผู้หญิงที่ขับรถชนในวันแต่งงานของเรา จนทำให้เธอไม่สามารถมีลูกได้อีก นับตั้งแต่นั้นมา เขาก็ชดใช้หนี้ความรู้สึกผิดนั้นมาตลอด และฉันคือราคาที่เขาต้องจ่าย ตลอดห้าปี ฉันอดทนกับวงจรการหย่าร้างและแต่งงานใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ไอลดาผลักฉันตกบันได ธามเจอฉันนอนจมกองเลือดและสัญญากับฉันว่าจะเอาความยุติธรรมมาให้ เขาสาบานว่าจะทำให้เธอต้องชดใช้ แต่ไม่กี่วันต่อมา ตำรวจก็โทรมา ภาพจากกล้องวงจรปิดของเหตุการณ์นั้นถูกลบไปอย่างลึกลับ ไม่มีหลักฐาน ไม่มีคดี คืนนั้น ไอลดาสั่งคนมาลักพาตัวฉัน ขณะที่พวกมันกำลังฉีกกระชากเสื้อผ้าของฉันอยู่หลังรถตู้ ฉันพยายามโทรหาธาม เขาตัดสายฉันทิ้ง ฉันกระโดดลงจากรถตู้ที่กำลังวิ่งอยู่ และขณะที่ฉันวิ่งหนีเอาชีวิตรอด เลือดไหลอาบไปทั่วพื้นถนนยางมะตอยที่เย็นเฉียบ ฉันได้ตั้งปณิธานกับตัวเอง ครั้งนี้ จะไม่มีการแต่งงานใหม่ครั้งที่ 39 อีกต่อไป ครั้งนี้ ฉันจะหายไปเอง
บุตรชายลับของเขา ความอัปยศที่เปิดเผยของเธอ

บุตรชายลับของเขา ความอัปยศที่เปิดเผยของเธอ

ฉันคือเอลิน กิตติธาดา แพทย์ประจำบ้านที่ในที่สุดก็ได้กลับมาอยู่กับครอบครัวมหาเศรษฐีอีกครั้ง หลังจากที่พลัดพรากกันไปตั้งแต่เด็ก ฉันมีพ่อแม่ที่รักฉันสุดหัวใจ มีคู่หมั้นที่หล่อเหลาและประสบความสำเร็จ ฉันปลอดภัย ฉันเป็นที่รัก แต่มันคือเรื่องโกหกทั้งเพ...เรื่องโกหกที่สมบูรณ์แบบและเปราะบางเหลือเกิน เรื่องโกหกทั้งหมดพังทลายลงในวันอังคารวันหนึ่ง เมื่อฉันพบว่าคู่หมั้นของฉัน อธิป ไม่ได้อยู่ที่ห้องประชุมคณะกรรมการ แต่กลับอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่กับคีร่า รัตนากร ผู้หญิงที่ทุกคนบอกฉันว่าสติแตกไปแล้วเมื่อห้าปีก่อน หลังจากพยายามใส่ร้ายฉัน เธอดูไม่เหมือนคนสิ้นไร้ไม้ตอกเลยสักนิด เธอดูสดใสเปล่งปลั่ง กำลังอุ้มเด็กชายตัวน้อยชื่อลีโอ ที่กำลังหัวเราะคิกคักอยู่ในอ้อมแขนของอธิป ฉันบังเอิญได้ยินบทสนทนาของพวกเขา ลีโอคือลูกชายของพวกเขาสองคน ส่วนฉันเป็นแค่ "ของคั่นเวลา" เป็นแค่เครื่องมือที่จะถูกใช้จนกว่าอธิปจะไม่ต้องการเส้นสายจากครอบครัวของฉันอีกต่อไป พ่อแม่ของฉัน...ตระกูลกิตติธาดา...ก็ร่วมมือกับพวกเขาด้วย พวกท่านเป็นคนออกเงินให้คีร่าใช้ชีวิตอย่างหรูหรา และคอยสนับสนุนครอบครัวลับๆ ของพวกเขา โลกทั้งใบของฉัน...พ่อแม่ที่แสนดี คู่หมั้นที่รักฉันหมดหัวใจ ความมั่นคงที่ฉันคิดว่าในที่สุดก็ได้พบเจอ...มันเป็นเพียงละครฉากใหญ่ที่ถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต และฉันก็คือตัวตลกที่รับบทนำโดยไม่รู้ตัว ข้อความโกหกที่อธิปส่งมาหาฉันอย่างไม่ใส่ใจว่า "เพิ่งประชุมเสร็จ เหนื่อยมากเลย คิดถึงนะ แล้วเจอกันที่บ้าน" ในขณะที่เขายืนอยู่ข้างครอบครัวที่แท้จริงของเขา คือฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้ทุกอย่างขาดสะบั้น พวกเขาคิดว่าฉันน่าสมเพช พวกเขาคิดว่าฉันโง่เง่า และพวกเขากำลังจะได้รู้ว่า...พวกเขาคิดผิดมหันต์
ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป

ฉันเปิดเผยความลับที่น่าสะพรึงกลัวหลังจากที่ตำแหน่งของลูกสาวถูกแย่งไป

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจระดับชาติอย่างลับสุดยอด ฉันได้รับโทรศัพท์จากลูกสาว “แม่! การสมัครเข้าฝึกงานที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติโดยเตรียมตัวมาเป็นเวลาหนึ่งปีของฉัน终于成功了!” เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสั่นเทา จากนั้นก็เริ่มเตรียมเอกสารขอวีซ่า ส่งเสียงข้อความถึงฉันสามครั้งเพื่อถามว่าควรเตรียมตัวอย่างไรบ้าง แต่ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ นาฬิกาติดตามตัวของเธอก็ยังคงอยู่ที่ชั้น 3 ของอาคารบริหารโรงเรียน เมื่อฉันไปหาเธออย่างลับๆ กลับพบว่าเธอนั่งถูกมัดไว้ที่มุมกำแพงเหมือนสุนัข คนที่ก่อเรื่องยิ้มเย้ยหยันพูดว่า “จนปัญญาแค่ไหนก็กล้ามาทำเรื่องนี้ ตำแหน่งที่พ่อให้มาเป็นของฉันไง? อยากตายเหรอ!” แม้กระทั่งครูแนะแนวยังเอาใจเขามาใส่ไฟว่า “พ่อของเธอเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ และแม่คือผู้เชี่ยวชาญระดับชาติ ที่นี่ต้องเป็นของเธอเท่านั้น” ฉันรู้สึกขมวดคิ้ว งานที่สำนักงานสหประชาชาติ? นี่ไม่ใช่สิ่งที่ลูกสาวดิ้นรนแย่งชิงมาหรือ? สำหรับมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งและผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ที่เรียกชัดเจนคือฉันกับสามีที่เป็นผู้ชายเกินไปของฉัน ฉันรีบโทรหาคนรู้จักที่คุ้นเคย: “ได้ยินมาว่า คุณมีลูกนอกสมรสอีกคน?”