นิยายหญิงแนวโรแมนติก
ขายดี ออกต่อเนื่อง จบเล่ม
/0/27800/coverorgin.jpg?v=ddacd37969e690bdc876c5933ae33838&imageMogr2/format/webp)
เปลวไฟแห่งรุ่งอรุณใหม่
เธอและสามีรักกันตลอดชีวิต จนกระทั่งเธอกำลังจะจากไป สามีของเธอจับมือเธอไว้ น้ำตาไม่สามารถหยุดได้ เธอคิดว่าเขาจะสารภาพรักเป็นครั้งสุดท้าย แต่ที่ไหนได้ เขากลับถอนใจและพูดว่า "การเป็นสามีของเธอในชีวิตนี้เหนื่อยเหลือเกิน ฉันแค่อยากอยู่กับเธอที่หมู่บ้านประมงและเป็นชาวประมงที่ไม่มีใครรู้จัก" ในช่วงเวลานั้น เธอลืมหายใจไป เขาที่เขาพูดถึงคือหญิงสาวชาวประมงที่พบเขาเมื่อหลายปีก่อน เธอหลอกว่าเป็นภรรยาของเขาและซ่อนเขาไว้ สร้างชีวิตคู่ร่วมกัน เมื่อเธอหาเขาจนเจอ เขาที่จนขนาดนั้นก็นึกขึ้นได้ทุกอย่าง โดยไม่เหลียวมองหญิงสาวประมง เขาตัดสินใจกลับบ้านกับภรรยาที่แท้จริง เขามอบงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ให้กับเธอ และสัญญาว่าจะอยู่เคียงข้างกันจนแก่เฒ่า แต่ตอนนี้ ขณะที่เธอกำลังจะตาย สามีของเธอกลับบอกว่าเขารู้สึกเสียดาย/0/5586/coverorgin.jpg?v=f502eac8dea78a6c5ed0ece4f868da2f&imageMogr2/format/webp)
ปกรณัมใต้แสงดาว
นางไม่อยากเชื่อเลยสักนิด เมื่อครู่นางยังชื่นชมความงามของทัศนียภาพข้างทาง ทว่าเพียงพริบตา รถม้าวิ่งเร็วผิดจังหวะ นางกำลังจะตะโกนถามสารถีว่าเกิดเรื่องใดขึ้น รถม้าของนางก็เหมือนถูกกระแทกอย่างแรง รถม้าหมุนคว้าง ร่างของนางกระแทกผนังของรถม้าหลายครั้ง ราวกับกระดูกทุกชิ้นหลุดออกจากข้อต่อ นางหวีดร้องอย่างลืมตัว จนกระทั้งทุกอย่างสงบลง นางขยับตัวเพียงเล็กน้อยแต่เจ็บปวดจนต้องหลั่งน้ำตา หูสองข้างยังอื้ออึง สมองยังมึนงง นางรับรู้การเคลื่อนไหวที่เข้ามาใกล้ ดวงตากลมพยายามเบิกกว้างจ้องมองภาพผ่านม่านน้ำตา มือที่พอขยับได้ควานหาอาวุธ ทว่านางกลับพบมีดสั้นที่อาจารย์มอบให้ติดตัว นางกำมีดพกแน่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่นางจะไว้ป้องกันตนเองได้ “อย่าขยับ!” น้ำเสียงแข็งกร้าวดังขึ้นทำเอาร่างของจางฟางซินชะงักงันไปชั่วขณะ นางมองเห็นใบหน้าผู้เข้ามาไม่ชัด แต่เป็นกระบี่เปื้อนโลหิตนั้นกลับทำให้เบิกตากว้าง ปลายกระบี่อยู่ใกล้ใบหน้านางมากจนแทบจะรู้สึกได้ถึงรสชาติคาวเลือดที่ติดอยู่ที่กระบี่ ความเจ็บปวดถาโถมปล้นชิงสติของนางไปจนหมดสิ้น รสชาติความตายเป็นเช่นนี้หรือ? แล้วผู้ที่อยู่เบื้องหน้านางคือผู้ใดกัน มัจจุราชมารับดวงวิญญาณนางหรือ? เหตุใดใบหน้ามัจจุราชจึงดูคุ้นตาเหลือเกิน!/0/18101/coverorgin.jpg?v=ab2159a8a13731b9beb3d5b164fc96ea&imageMogr2/format/webp)
เหยื่อแค้นแดนสวาท
เพราะความแค้นที่ถูกพรากเจ้าสาวในก่อนวันแต่งงานเขาจึงต้องลากหญิงสาวดวงตามองไม่เห็นที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่มารับกรรมแทนคนที่มันพรากคนรักของเขาไปทำให้เธอต้องมาถูกกักขังอยู่ในอาณาเขตของเขาชีวิตของเธอเหมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้เธอตายเวลาไหนก็ได้ ++ เรื่องราวความแค้นจะจบลงเช่นไรติดตามได้ในเรื่องเลยนะคะ /// ชื่อตัวละครหรือสถานที่ล้วนเกิดจากจินตนาการไม่ได้มีเจตนาอ้างอิงถึงใครหรือสิ่งใดขอทำความเข้าใน ณ ที่นี้ด้วยนะคะ **** นิยายเรื่องนี้ไรท์คิดและใช้เวลาเขียนค่อนข้างนานเพราะต้องการถ่ายทอดออกมาให้ไหลรื่นที่สุดฝากรีดทุกท่านติดตามอ่านทุกตอนเลยนะคะรับรองสนุกแน่นอนค่ะ ตัวอย่างบางตอน “พวกนายไปรอที่รถส่วนนายเข้าไป” แสงที่สาดมาจากดวงไฟนอกบ้านทำให้นิโคไลเห็นว่ามีหญิงสาวนอนหลับอยู่บนเตียงเขาจึงให้บอดี้การ์ดสองคนไปรอที่รถและให้เฮนรี่เข้าไปจัดการหญิงสาวคนเดียว “อืม..อือ” แกร๊กก เฮนรี่รีบเทยาสลบลงกับผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าที่เขาพกมาหมายจะจัดการหญิงสาวด้วยยาสลบจะได้ง่ายต่อการพาเธอออกไปแต่หญิงสาวก็ดันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก่อนและเอื้อมมือมาเปิดไฟที่หัวนอน “...” เมื่อไฟในห้องสว่างขึ้นภาพตรงหน้าของนิโคไลตอนนี้คือหญิงสาวร่างเล็กในชุดนอนลายการ์ตูนปล่อยผมยาวยุ่งเล็กน้อยกำลังจ้องเขาตาแป๋วอย่างไม่มีทีท่าสะทกสะท้านทำให้เขาต้องจ้องมองกับเฮนรี่อย่างแปลกใจ “พี่นนเหรอคะไหนบอกน้ำว่าจะมาพรุ่งนี้ไงคะ” ธารธารีรู้สึกได้ว่ามีคนอยู่และน่าจะเป็นพี่ชายเธอที่กลับมาก่อนเวลาแต่ไม่เข้าใจว่าทำไมพายเธอถึงไม่เอ่ยทักทายเธอแม้แต่คำเดียวเธอจึงค่อยๆเดินออกไปที่หน้าประตู “....” เฮนรี่มีสีหน้าที่หดหู่เล็กน้อยเมื่อรู้ว่าหญิงสาวนั้นมองไม่เห็นเขาส่ายหัวเบาๆให้คนเป็นนายส่งสัญญาณบอกกับนิโคไลเป็นการขอร้องให้ปล่อยเธอไป “หึ่..” นิโคไลไม่สนใจสายตาอ้อนวอนของเฮนรี่เขายืนล้วงกระเป๋ากางเกงรอหญิงสาวเดินมาให้ถึงตัวของเขาที่ยืนขวางอยู่หน้าประตูเขาไม่ได้รู้สึกสงสารหรือเห็นใจที่เธอมองไม่เห็นเลยสักนิดกลับรู้สึกว่าการแก้เผ็ดครั้งนี้จะสนุกกว่าเดิมด้วยซ้ำ “พี่คะ..น้ำคิดถึงพี่นนที่สุดเลยรู้ไหมคะ..เอ่อ....ค..คุณเป็นใคร” ธารธารีใช้มือแตะตัวคนที่คิดว่าเป็นพี่ชายได้ก็โผเข้ากอดเขาทันทีด้วยความคิดถึงแต่เธอก็ต้องผละออกมาและเดินถอยหลังเล็กน้อยเพราะกลิ่นน้ำหอมของคนที่เธอกอดมันไม่ใช่กลิ่นของพี่ชายเธอทั้งรูปร่างยังดูสูงใหญ่กว่าพี่ชายของเธออีก ธารธารีตัวสั่นเล็กน้อยแววตาไหววูบเมื่อไม่ได้รับคำตอบอะไรเธอก็ยิ่งกลัวแล้วจู่ๆสติเธอก็ดับวูบไปเพราะนิโคไลเป็นคนโปะยาสลบและอุ้มร่างบางออกไปโดยที่มีเฮนรี่มองอยู่อย่างสลดใจ/0/30616/coverorgin.jpg?v=71ca0a2e1fd7381e1dcb118e49e36e89&imageMogr2/format/webp)
จากอดีตสู่ชีวิตใหม่ที่อบอุ่น
"รุ่ง! เธอยังไม่เสร็จอีกเหรอ? พัชราปวดท้องมากเลยนะ!" เสียงตะคอกของชัชชัยดังลั่นสำนักงานเขต ฉันมองดูชายคนรักที่กำลังประคองน้องสาวบุญธรรมของฉันด้วยความห่วงใย ภาพความทรงจำอันโหดร้ายในชาติที่แล้วไหลย้อนกลับมาตอกย้ำความเจ็บปวด ในวาระสุดท้ายของชีวิตก่อน เมื่อรถพุ่งเข้ามาชนเรา เขากลับเลือกผลักฉันออกไปรับแรงกระแทก เพื่อปกป้องพัชราไว้ในอ้อมกอด ปล่อยให้ฉันนอนจมกองเลือดอย่างโดดเดี่ยว แม้แต่ลูกชายแท้ๆ ของฉันยังพูดใส่หน้าศพแม่ว่า "น้าพัชดีกว่าแม่" ความรักและความภักดีของฉันช่างไร้ค่าสิ้นดี "รุ่ง! รีบๆ เซ็นสิ ฉันจะพาพัชราไปนั่งพัก" เขาโยนเอกสารทะเบียนสมรสใส่หน้าฉันด้วยความรำคาญ ฉันหยิบปากกาขึ้นมา แววตาที่เคยโง่เขลาเปลี่ยนเป็นว่างเปล่า ในช่อง 'ชื่อคู่สมรส' ฉันไม่ได้เขียนชื่อตัวเอง แต่บรรจงเขียนชื่อ "พัชรา เจริญสุขสกุล" ลงไปแทน อยากรักกันมากใช่ไหม? ได้... ชาตินี้ฉันจัดให้/0/14503/coverorgin.jpg?v=868f03c93c8edaaf15f1dc579ba4c521&imageMogr2/format/webp)
/0/18727/coverorgin.jpg?v=91974769cf068fa3d607b324879e6918&imageMogr2/format/webp)
ถ่อย
สวัสดีทุกคน วันนี้ณิการ์เริ่มต้นเดือนด้วยนิยายเรื่อง “ถ่อย” กับนามปากกา “ยักษ์” คิดถึงนามปากกานี้มากเลยจัดพลอตเรื่องนี้มาปั่นค่ะ เพราะมันสื่อถึงแนวของนามปากกา “ยักษ์” ได้ดีที่สุดค่ะ นิยายเรื่องนี้เป็นแนวโคแก่หญ้าอ่อนค่ะ นิยายเรื่อง “ถ่อย” ชื่อก็บอกอยู่แล้วค่ะว่านิยายเรื่องนี้จะใช้เซ็กส์และความรุนแรงดำเนินเรื่องนะคะ นิยายเรื่องนี้จะเน้นไปทางทำร้ายทารุณ พระเอกเลว ต่ำทราม ถ่อยเหมือนชื่อเรื่องเลยค่ะ มาดูกันว่า “ยักษ์ คีรี ดอว์สัน” จะพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของสาวน้อยอย่าง “มายาวี” ได้ไหม และจะทำยังไงเมื่อคนถ่อย คนเลวอย่างเขาเริ่มหวั่นไหวไปกับเด็กที่ตัวเองได้มา เธอเป็นแค่สินค้าที่นำมาใช้หนี้ แต่แล้วเขากลับหลงสินค้าที่ดิ้นได้เถียงเก่งไปแล้วนี้สิ สุดท้ายนี้ฝากนักอ่านสนับสนุนด้วยนะคะ แน่นอนว่านามปากกา “ยักษ์” นามปากกาของณิการ์นามนี้จะเน้นไปทางนิยายที่ต่ำทราม เน้นรักคนเลว ให้อภัยคนต่ำทรามค่ะ และย้ำค่ะ ใช้เซ็กส์และความรุนแรงดำเนินทั้งเรื่องค่ะนิยายเรื่องนี้ สาระอาจไม่มีแต่สาระเลวมีให้ด่าทั้งเรื่องค่ะ สำหรับใครที่อยากเสพความหื่นหวานๆ อ่อนโยนนั้นติดตามได้นามปากกา “ณิการ์” ของณิการ์นะคะ ฝากติดตามด้วยนะคะ/0/22951/coverorgin.jpg?v=c75b15c837c92a83db259c8602f90dd9&imageMogr2/format/webp)
/0/21856/coverorgin.jpg?v=3709a8b1b870dbdfa159a9897a101546&imageMogr2/format/webp)
/0/17163/coverorgin.jpg?v=29b92dfc67fa8d2beb3b34f3246c4acf&imageMogr2/format/webp)
/0/23577/coverorgin.jpg?v=4c6fea5fd6543825cf20bf8d259260e4&imageMogr2/format/webp)
ย้อนเวลามายุค80พร้อมระบบทำฟาร์มแสนห่วย เล่ม 1
จากอลิส เจนี่ ร็อกส์ กลายมาเป็นหลิวตานผู้สู้ชีวิตกับระบบทำฟาร์มแสนห่วย ครอบครัวปู่ย่าไม่เหลียวแล กดขี่ข่มเหงทั้งยังทำเหมือนว่าบ้านรองเป็นแค่คนรับใช้เท่านั้น ในฐานะคนที่ไม่เคยได้รับความรักจากบิดามาก่อน ชาตินี้หลิวตานจึงหาหนทางเพื่อพาบ้านรองไปจุดสูงสุด หลิวตานใช้ความสามารถที่เธอมีพลังธาตุเร่งการเจริญเติบโตของผัก ทำฟาร์มผัก และยังมีตัวช่วยอย่างระบบทำฟาร์มแสนห่วยอยู่ในมือ เธอจะต้องพาครอบครัวมั่งคั่งร่ำรวยให้ได้! แต่ระบบที่มีทำให้เธอชักไม่แน่ใจแล้วว่ามันช่วยเหลือเธอได้จริง ๆ - - ตัวอย่างในเล่ม “ดูสิ ฉันจะได้อะไร” หลิวตานถูมืออย่างตื่นเต้น ก่อนจะบอกระบบว่าเริ่มสุ่มวงล้อ “ระบบเริ่มสุ่มวงล้อได้เลย” ทันใดนั้นหน้าจอโปร่งใสก็ปรากฏตรงหน้าเธอ ดวงตาคู่งามมองวงล้อสุ่มของรางวัลที่หมุนไปมาด้วยความประหม่า เพราะมันเป็นของรางวัลชิ้นแรกที่เธอคาดหวัง ไม่รู้มันจะสามารถทำอะไรได้บ้าง แต่ขอให้ช่วยสี่แม่ลูกได้ยิ่งดี “เมล็ดพันธุ์ผักกาด?” หลิวตานมองภาพตรงหน้าแล้วได้แต่น้ำตาตกในเมื่อของรางวัลที่แลกมากับการไปตัดหญ้ามาให้หมูคือเมล็ดพันธุ์ผักกาด!/0/13878/coverorgin.jpg?v=49c01966961629a1d1dc8b2ace27fc1a&imageMogr2/format/webp)
เจ้านายขา....ว่าไงคะ?
เขาคือเสือผู้หญิงหล่อรวยเย่อหยิ่งและยังเป็นเจ้านายของฉัน เพราะผิดพลาดฉันจึงเสียตัวให้เขา คงเพราะเขาเห็นฉันเป็นแค่เลขาแสนเฉิ่มจึงไม่เห็นค่า คอยดูนะฉันจะจัดหนักให้เขารู้จักคำว่าคลั่งรักสะกดยังไง ฝากติดตามผลงาน ชุด คนสวยขาของประธานจอมโหดหื่นด้วยนะคะ เรื่อง คนสวยขาของประธานจอมโหดหื่น แนวมาเฟีย โหด หื่น เรื่อง แผนร้ายลวงรักของประธานคลั่งรัก เรื่อง Bad Friend สองสัญญารักนิรันดร์/0/20292/coverorgin.jpg?v=e28de5ceb531104be6e61f2346f87d68&imageMogr2/format/webp)
พนันร้ายรักคนลวง
หวังเทียนเป็นหนุ่มเพลย์บอย เป็นลูกชายคนรองของสกุลหวัง เจ้าพ่อกาสิโนแห่งเกาะฮ่องกง อาชีพของเขาคือเกาะพี่ชายกิน ดังนั้นชีวิตประจำวันของเขาคือ เที่ยว และใช้เงินนอนกับผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า วันหนึ่ง พี่ชายเขาก็มาขอให้ไปหลอกฟันผู้หญิงคนหนึ่ง ตอนแรกเขาคิดจะเลิกติดต่อ แต่สุดท้ายก็ตัดใจทิ้งไม่ได้ และไม่คิดว่านั่นจะทำให้เขามีปัญหาในอนาคต ความวายป่วงยังไม่จบแค่นั้น เมื่อเขาเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีลูกชายอายุห้าขวบกับหญิงสาวที่ทำให้เขาเจ็บปวด จนกลายเป็นหนุ่มเพลย์บอย อย่างทุกวันนี้ ทั้งรักเก่าและรักใหม่กำลังคืบคลานเข้ามา คุณชายรองแห่ง สกุลหวังจะทำเช่นไรกับปัญหานี้... set นิยาย พนันร้ายมีด้วยกันสองเรื่อง -พนันร้ายมาเฟียเถื่อน -พนันร้ายรักคนลวง **************** สุขจบนิยม / ไม่มีนอกกายไม่มีนอกใจ มีดราม่านิดหน่อยพอกรุบกริบ/0/27801/coverorgin.jpg?v=fca3d33e26969e3839e96898a3922f4f&imageMogr2/format/webp)
ฉันจะไม่มีวันพบผู้ชายที่ฉันรักมาหลายปี
เธอเป็นครั้งที่ 999 ที่นั่งคุกเข่าระหว่างขาของเขา โดยริมฝีปากมีความลำบากในการ “ดูแล” เขา เมื่อตอนที่รักกันอย่างเข้มข้น เขาผลักเธอออกแล้วเข็นรถเข้าน้ำหนักไปในห้องน้ำ “ฉันให้กับจิ๋นจิ๋น…” เขาพูดพึมพำเบาๆ เธอเคยชินแล้ว จึงหันไปหยิบยาสำหรับเขา ตามเขามานานเก้าปี เธอรู้ว่าเขาเป็นคนเย็นชาหรือเฉยชา เมื่อไปส่งยา เธอกลับพบว่าประตูห้องนอนเปิดอยู่ รถเข็นวางอยู่ตรงหน้าประตู ว่างเปล่า เขาถูกกดไว้ข้างหน้า และตาของเขาที่หลงใหล พูดกระซิบที่หูของเธอว่า: “จิ๋นจิ๋น เธอเป็นของฉัน เธอควรจะเป็นของฉันตั้งนานแล้ว!” “เพราะเราเป็นที่พึ่งพิงแก่กันจึงมีวันนี้!” “เพื่อไม่ให้ต้องมีความสัมพันธ์ ฉันก็เลยนั่งรถเข็น แล้วเธอยังไม่เห็นใจฉันอีกเหรอ?” เธออึ้งไป สมองเหมือนมีบางอย่างระเบิดขึ้น จิ๋นจิ๋นคือสะใภ้ของเขา อายุห่างกันสองปี รูปร่างดี แต่ยังต้องกล้ำกลืนอยู่กับการเป็นหญิงหม้ายมา 10 ปี/0/29209/coverorgin.jpg?v=eb69bf58148d07cd8eecca0ce29f2d32&imageMogr2/format/webp)
ภรรยาผู้ถูกทอดทิ้ง ตำนานนักกฎหมายผงาด
ตลอดสามปีที่ผ่านมา ฉันยอมทิ้งชีวิตในฐานะ “เนเมซิส” ทนายความผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ เพื่อมาเป็นภรรยาที่สมบูรณ์แบบให้กับคีท สัมพันธ์วงศ์ อัยการดาวรุ่งแห่งกรุงเทพฯ ฉันแลกสำนวนคดีกองโตกับตำราอาหาร ด้วยความเชื่อที่ว่าฉันจะสามารถเยียวยาผู้ชายที่ฉันรักได้ ในวันครบรอบแต่งงานของเรา เขากลับมาบ้านในสภาพเมามาย จูบฉันอย่างสิ้นหวัง และกระซิบชื่อผู้หญิงคนอื่น “ฮอลลี่” เขาพร่ำเพ้อ “ผมรู้ว่าคุณจะกลับมาหาผม” แต่คำพิพากษาสุดท้ายสำหรับชีวิตแต่งงานของเราเกิดขึ้นที่ร้านอาหาร เมื่อบริกรทำกาแฟร้อนจัดทั้งกาหก คีทไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาพุ่งเข้าไปบังฮอลลี่ แฟนเก่าของเขา จากกาแฟเพียงไม่กี่หยด กาแฟที่เหลือทั้งกาจึงสาดใส่แขนของฉันเต็มๆ ทำให้เกิดแผลไหม้ระดับสอง เขากลับตื่นตระหนกกับรอยแดงเล็กน้อยบนมือของฮอลลี่ และรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาลเอกชน เขาไม่แม้แต่จะชายตามองผิวหนังที่พุพองของฉัน เขาแค่ยื่นบัตรเครดิตให้ “เรียกแท็กซี่ไปคลินิกฉุกเฉินนะ” เขาพูด “แล้วเดี๋ยวผมจะโทรหา” วินาทีนั้นเองที่ภรรยาผู้ทุ่มเทได้ตายจากไป ฉันเดินออกมาและไม่เคยหันกลับไปมองอีกเลย สามเดือนต่อมา ฉันยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับเขาในห้องพิจารณาคดี ในฐานะทนายให้กับชายที่เขากำลังฟ้องร้องในคดีที่ใหญ่ที่สุดในชีวิตการทำงานของเขา เขาไม่เคยรู้เลยว่าแม่บ้านเงียบๆ ที่เขาเขี่ยทิ้ง คือตำนานแห่งวงการกฎหมายที่รู้จักกันในนาม ‘เนเมซิส’ และฉันกำลังจะทำลายสถิติไร้พ่ายอันสมบูรณ์แบบของเขาให้ย่อยยับ/0/18102/coverorgin.jpg?v=4ebf135bab1af5bc99f3d80f3f2e7691&imageMogr2/format/webp)
แพ้ทาง(รัก)คุณหมอลูคัส
เมื่อพยาบาลสาวต้องโทษในคดีอาญา วันเวลาไม่อาจเยียวยา รอยแผลที่เขาฝากฝังเอาไว้ในหัวใจเธอได้ แก้วกานดาก้มหน้ายอมรับกับโชคชะตาที่แสนจะโหดร้าย เมื่อลูคัสเป็นผู้กำหนด ถึงแม้ว่าเธอไม่ใช่คนที่พรากชีวิตเฮเลนไปจากเขาก็ตามที แต่เมื่อคดีสิ้นสุดลงแล้ว เธอก็ไม่อยากรื้อฟื้นถึงมันอีก “ผมขอโทษที่มาช้า ขอโทษที่ไม่ตามหา ขอโทษที่ไม่พยายามให้มากกว่านี้ ขอโทษสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะครับแก้วกานดา” “เดี๋ยวก่อนนะ คุณกำลังเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า เราไม่เคยคบกัน เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่เคยมีจุดเริ่มต้นตั้งแต่แรก ฉันคงทำตามคำขอของคุณหมอไม่ได้หรอกค่ะ” “ถ้าไม่เห็นแก่ผม คุณก็เห็นแก่ลูกเถอะนะแก้วกานดา” “ลูกเหรอ ฉันว่าคุณพูดจาเพ้อเจ้อไปกันใหญ่แล้ว” หญิงสาวถึงกับเบือนหน้าหนี เมื่อพูดถึงแก้วตาดวงใจของเธอ “ขอให้ผมได้เข้ามาเติมเต็ม เพื่อเพิ่มสีสันให้กับชีวิตของคุณกับลูกเถอะนะแก้วกานดา” "ชีวิตของฉันไร้สีสันตั้งแต่วันที่ก้าวเท้าเข้าไปอยู่ในเรือนจำแล้วละค่ะ จวบจนกระทั่งลูอิสเข้ามาในชีวิต ลูกคือสิ่งเดียวที่เป็นแรงผลักดัน ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้" แก้วกานดาปรายตามองนายแพทย์ลูคัสด้วยสายตาว่างเปล่า ความเจ็บปวดที่เธอเคยได้รับจากเขามันด้านชา เสียจนเข้าขั้นวิกฤต ซึ่งอยู่ในภาวะอธิบายความรู้สึกไม่ได้ เธอไม่อยากเข้าใกล้ผู้ชายอันตรายอย่างเขาอีกแล้ว "เด็กคนนั้นเป็นลูกของใคร" เขาเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงเข้ม ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ เมื่อดีเอ็นเออยู่บนใบหน้าลูอิสชัดเจนขนาดนั้น คงไม่ต้องถามหาบิดาผู้ให้กำเนิดหรอกมั้ง เพียงแค่หวังอยากได้คำตอบจากแก้วกานดาเท่านั้นเอง "ลูกของแม่ค้าขายขนมหวานยังไงละค่ะ ชีวิตของฉันอาจดูต่ำต้อย แต่ฉันก็ไม่เคยลดคุณค่าในตัวเอง คุณหมอกลับไปเถอะค่ะ" “ผมก็ไม่ได้มองว่าคุณต่ำต้อย เพราะคุณกับลูกคือชีวิตคือจิตวิญญาณของผม” เขาพูดพลางเดินสำรวจข้าวของในร้านของเธอ ก่อนจะชะเง้อชะแง้มองเข้าไปด้านใน ซึ่งกว้างพอสำหรับเป็นที่พักและร้านขายขนมไทยในตัว “อย่ามาใช้ถ้อยคำที่ฟังแล้วชวนอาเจียนหน่อยเลยค่ะ ฉันเป็นคนตรงไปตรงไปตรงมา ลูกของฉัน ฉันเลี้ยงเองได้ ไม่จำเป็นต้องอาศัยคนอย่างคุณ” “ผมรู้ว่าผมผิด ที่ไม่คิดจะตามหา เพราะผมคิดว่าตัวเองคือสาเหตุที่ทำให้คุณได้รับบาดเจ็บจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด” คราวนี้ลูกผู้ชายอกสามศอก นายแพทย์ที่มากด้วยบารมีและอิทธิพล เริ่มหลั่งน้ำตาให้กับความรู้สึกผิด เมื่อเขาไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีตได้ “เมื่อจิตใจของคนเรามืดบอด ก็มักจะมองข้ามทุกสิ่งอย่าง แม้แต่ความเป็นมนุษย์ในตัวเอง ฉันไม่อยากกลับไปสัมผัสกับความรู้สึกแบบนั้นอีก เรื่องราวระหว่างเรา มันไม่ได้เริ่มต้นตั้งแต่แรก แต่กลับมีตอนจบ คุณกลับไปเถอะค่ะ คุณหมอลูคัส ฉันหวังว่าเราคงไม่ได้พบกันอีกนะคะ” แก้วกานดายังคงยืนกรานคำเดิม เพิ่มเติมคือความหนักแน่น เมื่อหญิงสาวไม่อยากพาตัวเองกลับไปยืนในจุดที่เคยผ่านมาแล้ว เพราะความเจ็บปวดมันยังคงอัดแน่นลงไปในหัวใจของเธอ แผลเป็นที่เกิดขึ้นนั้นยากต่อการเยียวยาเหลือเกิน/0/23108/coverorgin.jpg?v=77677e70068eeebbb0a501ae9a715811&imageMogr2/format/webp)
เกิดใหม่เพื่อให้เจ้าคุณรัก
คำโปรย : .....ใครจะไปคิด! ว่าไก่ย่างเพียงไม้เดียว มันจะทำให้ชีวิตของเธอถึงจุดจบ! และนำพาเธอย้อนเวลาไปเกิดใหม่ในร่างของคนที่อยู่ในยุคประวัติศาสตร์ และที่สำคัญ เธอได้สามีเป็นของแถม! **** อารัมภบท : .....เรื่องราวของนักศึกษาสาวที่ชีวิตพลิกผันอย่างไม่คาดฝัน เมื่อเธอหมดลมหายใจเพราะไก่ย่างเพียงไม้เดียว! แต่เธอกลับได้ย้อนเวลาเกิดใหม่ในร่างของลูกสาวเจ้าพระยาที่อยู่ในยุคก่อน แถมร่างนั้นก็ยังมีสามีแล้ว แต่เป็นสามีแสนจะเย็นชา ที่ไม่เคยสนใจหรือใส่ใจให้ความรักกับภรรยาที่เป็นเจ้าของร่างเดิมเลย แล้วใครสน? สำหรับเธอ คิดเพียงว่าได้มาเกิดใหม่อีกครั้ง ก็ดีแค่ไหนแล้ว ใครจะไม่รักก็ช่างเขาสิ ..โนสน ..โนแคร์จ้า แต่ทว่า! ยิ่งเธอไม่สนใจเขามากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งหันกลับมาสนใจเธอมากขึ้นเรื่อยๆ เพราะความแปลกใหม่ของเธอทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน จนกระทั่งคนที่เคยเย็นชามาตลอด จู่ๆ ก็กลายเป็นคนคลั่งรักในที่สุด.. #ตัวละครหลัก : *พระยาพิพัฒน์พงศ์ หรือ เจ้าคุณพิพัฒน์ อายุ 36 ปี มีบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางระดับสูง รูปหน้าหล่อขั้นเทพ ฉลาด สุขุมรอบคอบ เงียบขรึม มีเสน่ห์ ผิวขาว รูปร่างกำยำ * จันทร์วรา อุษาวิบูลย์ หรือ เจ้าจันทร์ อายุ 21 ปี นักศึกษาปี 4 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สาขาออกแบบ ภายใน สวยหวาน ร่าเริง กล้าพูดกล้าทำ ตากลมโต ปากจิ้มลิ้ม ผิวขาว รูปร่างผอมเพียว อกอวบอิ่ม _____________________ นิยายเรื่องนี้ สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม ห้ามทำการคัดลอด เลียนแบบ หรือดัดแปลงเนื้อหาส่วน ใดส่วนหนึ่งของงานเขียนนี้ รวมทั้งการจัดเก็บ ถ่ายทอด บันทึก ถ่ายภาพ ไม่ว่ารูปแบบหรือวิธีการใดๆ ในกระบวนการอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าของลิขสิทธิ์เท่านั้น ผู้เขียน : รดามณีนัฐฐ์ ภาพปก : Onlyboy ปรับแต่งภาพปก : Dayny_white ปกอิมเมจ : เยเรมีย์ ________💫________/0/4492/coverorgin.jpg?v=20260513184844&imageMogr2/format/webp)
เล่ห์มารซาตานทมิฬ
“อุ๊ย!” ภัทรวนันต์อุทานอย่างตกใจเมื่อทำท่าจะปิดประตู เขาแทรกตัวเข้ามาอย่างรวดเร็วและกดล็อกประตูห้องเอาไว้ เสียงล็อกประตูห้องทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว ตาโตเบิกกว้าง มองใบหน้านิ่งๆ ของเขาแต่ดวงตาฉายแววประหลาดล้ำ “พี่คุณเข้ามาทำไมคะ กรุณาออกไปด้วย” ภัทรวนันต์รับรู้ถึงความไม่ปลอดภัยของตัวเอง เธอถอยหนีอย่างระแวดระวัง “เธอไล่ฉันอีกแล้วเหรอ” เขาถามอย่างไม่พอใจ “ไม่ได้ไล่ค่ะ แต่ชายหญิงไม่ควรอยู่ด้วยกันในห้องตามลำพัง มันจะไม่งาม อีกอย่างพัดจะอาบน้ำเปลี่ยนชุด ไม่สะดวกใจมากๆ ที่จะให้พี่คุณอยู่ในห้อง หรือถ้าพี่คุณมีอะไรก็รีบพูดมาเถอะค่ะ ทุกคนกำลังรอทานอาหารอยู่ข้างล่าง” ภัทรวนันต์ถอยหนี ฝีเท้าหนักก้าวตามมาหาอย่างคุกคาม เธอพยายามพูดให้เขาเห็นใจ “แต่คำพูดเธอมันเหมือนไล่” เขาสาวเท้าเข้าหาเบียดหญิงสาวจนชิดกับผนังห้อง ภัทรวนันต์จึงถูกกักเอาไว้ภายใต้อ้อมแขนแกร่ง “พี่คุณคะ ได้โปรดอย่าทำอะไรพัดเลย” หญิงสาวขอร้องเสียงสั่น/0/3397/coverorgin.jpg?v=53e3dc2745808cbd2d4eb3637156088b&imageMogr2/format/webp)
ไฟร้อนซ่อนสวาท
“เปล่านะ ฉันไม่ได้โกหกสักหน่อย แค่ไม่ได้บอกว่าจะให้รางวัลมากน้อยแค่ไหนและตอนไหนเท่านั้นเอง” คนเจ้าเล่ห์ตอบกลับเสียงใส รีบปลดสองแขนใหญ่ออกจากร่าง ลุกขึ้นไปยืนยิ้มหน้าระรื่น “เอาน่า...ฉันไม่ผิดคำพูดหรอก แค่ยืดเวลาออกไปนิด คุณคงไม่ถึงกับลงแดงหรอกนะ” “ได้จ้ะเมียจ๋า แต่เดี๋ยวถึงเวลาฉันทวงรางวัล เธอจะมาว่าฉันมักมากไม่ได้นะ” “ให้มันแน่เถอะค่ะคุณสามีขา...แก่แล้วนะคะ กลัวจะตายคาอกฉันน่ะซิ” นิลลดาตอบกลับด้วยรอยยิ้ม ทว่าในใจเธอกลับขลาดกลัว เพราะดันมีเรื่องปกปิดชายหนุ่มเอาไว้น่ะซิ ************ “คะ...คุณภูมิต้องการอะไรล่ะคะ” เอ่ยถามเสียงใสพลิ้ว “ถ้าฉันให้ได้ก็จะให้ค่ะ” “ฉันก็แค่อยาก...” นิ้วยาวร้อนผ่าวทาบทับคลึงบนกลีบปากนุ่ม “กอดเธออย่างแนบชิด แล้วก็จูบ...จูบไปทั่วทั้งตัวเธอเท่านั้นเอง” “บ้า!! คุณภูมิน่ะ” ยกมือทุบอกกว้างเบาๆ “เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย คุณขอแบบนั้นได้ยังไง” “ไม่ได้หรือยายดำ” ภูมินทร์ทำหน้ามุ่ย ทำตาละห้อยโหยหาราวกับว่าจะต้องจากลาไปในบัดเดี๋ยวนี้/0/18415/coverorgin.jpg?v=54c4c79c7437bacb29a428d2c10fd96d&imageMogr2/format/webp)
/0/19823/coverorgin.jpg?v=98958754f97a229e41f5718589c31117&imageMogr2/format/webp)
