มาเฟียร้าย..พ่ายรัก(แอล)

มาเฟียร้ายพ่ายรัก

ตอนที่ 1 เดินเกมส์รุก

พรีมายาหญิงสาวนัยน์ตาหวาน ผิวขาวตัวเล็ก พูดมาก โมโหง่าย ไม่ทำอะไรใครก่อน ไม่ยอมคน..โกรธง่ายหายเร็วแต่ตอนนี้เธอเรียนจบแล้ว แถมยังจบความรักแรกตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยของเธอไปกับวศินแฟนของเธอ... เธอจมอยู่แต่กลับความทุกข์มานาน...

ส่วนพ่อของเธอเป็นหนี้รอบด้าน จนกระทั้งมาเฟียคอยมาตามที่บ้าน แต่พ่อของเธอก็ปกป้องเธอคอยกีดกันทุกวิถีทางไม่ให้เธอได้เจอกับพวกมาเฟียร้ายพวกนี้ ซึ่งเพราะพ่อเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอและหวังให้เธอมีชีวิตที่ดี...

แยมมี่เพื่อนสาวคนสนิทของพรีมายา..มีนิสัย รักสนุก ใครอยู่ไกล้เป็นต้องมีรอยยิ้ม ชอบแต่งตัว มีฐานะ .. แต่บ้าผู้ชายรอบกายของแยมมี่มีผู้ชายมากหน้าหลายตาเข้ามาให้เธอขย้ำอยู่ไม่ขาดสาย ...

เมื่อพรีมายาเดินทางไปหาแยมมี่ที่คอนโด....แยมมี่สังเกตุเห็นพรีมายา นั่งเงียบ..หงอยๆหน้าซี๊ดผากราวกับซากดึกดำบรรพ์ เธอจึงถามต้นสายปลายเหตุ กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น...

"มึง...ที่นั่งอยู่เยี่ยซากศพ หรือ ฟรอสซิล ทำไมถึงซี๊ด ได้ขนาดนี้."เพื่อนสาวเอ่ยถามด้วยความฉงน..

"ก็....ฉันเลิกกับวศินแล้ว...มันบอกว่าฉันไม่ยอมมันเว้ย...."พรีมายาพูดด้วยเสียงสั่นเครือราวกับจะร้องไห้

"โอ้ยยย......!!!!!!!!!!มึง กูนึกว่าอุกกาบาดจากดาวอังคารร่วงใส่บ้านมึง ถึงได้ดูทุกข์ขนาดนี้"..พยายามพูดให้เธอผ่อนคลายขึ้น...

"แค่ผู้ชายคนเดียวแกจะไปซีเรียสทำใหม่ หาใหม่เยอะแยะ พอๆจบ ถ้าจะมานั่งเป็นซากศพฟอสซิลแบบนี้กลับไปเลย"..

"ฮือ..."พรีมายา ร้องไห้ พลันโผเข้ากอดแยมมี่....

"ครึ่งนึงของชีวิตที่แกเคยทำหล่นหายไป...ไม่เป็นไรเพื่อน..ฉันจะช่วยแกเอง..ฉัน จะสอนจริตมารยาหญิง ให้แกเอง...แล้วฉันจะแปลงโฉมให้สวยปิ๊งเลยดีมั้ย" ...พูดจบยกนิ้วขึ้นมาดีด กลางอากาศ

แยมมี่พิถีพิถันคัดสรรค์เลือกเสื้อผ้าอาภรณ์ล้ำสมัยในตู้ของเขาราวกับร้านขายเสื้อผ้าขนาดใหญ่จัดการเปลี่ยนโฉมลงรองพื้นแต่งหน้าลงอายแชร์โดว์สีทองให้ดูเป็นประกายเขียนขอบตาชัด ปัดมาสคาร่าให้ดูดวงตากลมโต..ม้วนลอนทำผม ให้เพื่อนของเขาอย่างใส่ใจ...หากชายหนุ่มใดที่ได้เห็นเป็นต้องหลงไหลเป็นแน่แท้..

โชคดีที่พรีมายา สีผิวโทนเย็น ความชมพู ๆ โทนเย็นเวลาใส่พวกเครื่องประดับสีเงิน ๆ แล้วจะช่วยขับผิวเธอให้ผ่องขึ้นไปอีก..

"ป่ะ..ฉันจะพาแกไปคลับ VIP แห่งใหม่.. ไปทดสอบฝีมือที่ฉันสอนแกซิจะได้เรื่องแค่ใหน..ฉันจะนั่งดูแกห่างๆ แกไปนั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว"พูดพลางจัดทรงผมลอนของเธอให้ดูเข้ารูป

"ฉะ ฉันเนี่ยนะ"...

"เออ..ก็สอนให้แล้วไง ทำตามอย่างที่บอก.."ใช้มือผลักไหล่พรีมายาไปเบาๆพลางพยักหน้า...

เมื่อเธอไปนั่งคนเดียวที่บาร์ ที่แยมมี่บอก...พรีมายาเหลือเห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่องเลยทีเดียว สูงยาว คมเข้ม...

"เอาวะ..คนนี้แหล่ะ"

พรีมายาพยายามสะกดความรู้สึกมองดวงตาคู่คมเฉียบของชายหนุ่มหล่อที่เล็งไว้ผู้อยู่ห่างจากบาร์ หน้าเคาน์เตอร์ที่เธอนั่งอยู่ไม่ไกลนัก ก่อนหน้านี้..หล่อนคิดหน้าตาดีแล้ว ยังสังเกดุเห็นว่านัยน์ตาของเขาเป็นสีน้ำตาลและอบอุ่น..หากวินาทีนี้เปลี่ยนเป็นดำขลับมีเสน่ห์ นั่นรวมถึงการจ้องมอง มายังใบหน้าของเธอไม่วางสายตาด้วยเช่นกัน..

"ทำไมใจสั่นจัง"

อย่างน้อยก็มั่นใจได้ว่าการปรากฎตัวของเธอในครั้งนี้ไม่ผิดจังหวะแน่นอนศอกหนึ่งข้างพร้อมวางคางได้รูปลงบนหลังมือ เผยรอยยิ้มน้อยๆส่งไปให้อีกฝ่าย ไม่ใช่เรื่องแปลกที่ ชายหนุ่มผู้อยู่ท่ามกลางเสียงเพลงจะส่งยิ้มตอบกลับ

เขายกแก้วขึ้นชนกลางอากาศเป็นการทักทายเธอเช่นกัน ช่วงทำนองเลงแผ่วลง บทเพลงจังหวะ เพลงป๊อบ บรรเลงอย่างต่อเนื่อง กระซิบบอกชายหนุ่มให้ลุกจากโซฟาสีแดงนั่น..เดินมานั่ง บาร์ ข้างๆเธอ

"จะรังเกียจไหมถ้าผมจะเลี้ยงค็อกเทลคุณสักแก้ว"

ไม่น่ารังเกียจหรอก...เป็นการทักทายที่น่าสนใจ..บ่งบอกถึงนิสัยเจนจัดเรื่องผู้หญิงของเขาได้อย่างได้เป็นอย่างดี.."ได้สิคะ"พรีมายาตอบรับทันควัน โดยไม่ละต่อแววตาดุจพญาอินทรีของอีกฝ่าย..

"ถ้าคุณไม่แอบใส่สารอย่างอื่นเข้าไป..ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไรนะคะ"

ดวงตาคู่คมเป็นประกายยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"ไม่น่าเชื่อว่าคนไกล้ชิดของคุณจะปล่อยให้ผู้หญิงสวยๆมาสถานที่แบบนี้คนเดียว"

"ไม่หรอกค่ะ..ปรกติก็ไปไหนมาใหนคนเดียวตลอด เพื่อนๆฉันไปทำธุระเดียวมาค่ะที่สำคัญคนไกล้ชิดที่คุณพูดถึงยังไม่มีสักคนค่ะ"

"อ้อผมยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลย"กล่าวโทษตัวเองว่า

"แย่จริงๆเลยเรา"

"พรีมายาค่ะ" แล้ว..คุณล่ะคะ

ผม....แอล..พูดไม่ทันจบ.เสียงโทรศัพท์ของเธอดังขึ้น

ทันทีเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าถือสั่นแล้วดังขึ้น..เธอล้วงหยิบมันออกมาแนบหู พรีมายา.."ขอตัวสักครู่นะคะ"

"ฮัลโหล...อึม..อยู่ตรงใหน..โอเค..เจอกัน..ยืนอยู่ตรงนั้นแหล่ะ..โอเค"

คุยเสร็จ..วางสาย..."ฉัน..ต้องเสียมารยาทแล้ว..ขอตัวไปหาเพื่อนนะคะ"

พรีมายา ปรายตามองอีกฝ่ายอย่างพยายามโปรยเสน่ห์..ร่างบางลุกเดินออกไปแต่กลิ่นหอมนั้นยังเย้ายวนอยู่..

แอล มาเฟียหนุ่มผู้เย็นชาไม่เคย ต้องตามผู้หญิงคนใหน เหมือนโดนตกเข้าอย่างจัง..แต่ตอนนี้กลับโดนพรีมายา..ลุกออกไปกลางคัน..เขารู้สึกหงุดหงิดมากที่โดนหยามหน้าขนาดนี้..แอลโบกมือเรียกบาร์เทนเดอร์ "ขอวอดก้า"

ด้วยความโมโห..จึงยกไปหลายแก้ว..แต่ยังแอบมองตามพรีมายาอยู่ว่าเธอไปใหน.."ทำไมฉันต้องสนใจผู้หญิงพวกนี้ด้วย.."

ส่วนทางด้านพรีมายา ได้เจอกับ แยมมี เพื่อสาวคนสนิทที่เนรมิตและสอนจริตให้เธอสวยดูดีมีระดับโปรยเสน่ห์ได้เพียงนี้ แยมมี่เป็นผู้วางแผนสอนทุกอย่างให้ พรีมายาจาการที่พรีมายาอ่อนหัดเรื่องผู้ชายจนโดนหลอกให้กลายเป็นผู้อยู่เหนือเกมส์บ้าง..

"หมดเวลาสำหรับ บททดสอบนี้..ฉันมองดูอยู่ห่างๆ ใช้ได้เลยทีเดียวเอาเท่านี้ก่อนพอกรุบกริบ"

เพื่อนสาวเรียกตัวกลับหลังจากแยกโต๊ะนั่ง..พรีมายาพยักน่าถามด้วยความสงสัย.."แกว่าเค้าสนใจฉันมั้ย..ปล่อยทิ้งไว้กลางคันแบบนี้เลยเหรอ"

"อึม...จะได้ดูน่าค้นห้าถ้าเค้าชอบแกจริงเดี๋ยวเค้าก็ตามมา"

ผู้คนระดับหรูในคลับให้แห่งนี้คนไม่พลุกพล่าน..แต่ดูเหมือนเสน่ห์พรีมายาจะไม่หยุดแค่นั้น..มีหนุ่มเพล์บอยคนอื่นมาขอชนแก้วกับหล่อน

ด้วยความที่แยมมี่ สอนจริตวางตัวให้เพื่อนและแปลงโฉมให้สวยดุจนางพญา แต่สิ่งที่แยมมี่ไม่ได้สอนให้เพื่อนอีกอย่างนึงคือ.....สอนดื่มเหล้า ....แต่ไม่ทันแล้ว..

พะ..พะ..พรี..

โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณรี๊ดทุกท่านที่เข้ามาอ่านค่ะ