Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
โอกาสรักครั้งสุดท้าย

โอกาสรักครั้งสุดท้าย

SHASHAwriter

4.2
ความคิดเห็น
6.4K
ชม
52
บท

วีร์ดาต้องแต่งงานกับดนย์ด้วยเหตุผลเงินต่อเงิน และการแต่งงานของเธอนั้นเต็มไปด้วยความขุ่นข้องหมองใจ ดนย์เป็นสาเหตุให้พ่อของวีร์ดาต้องล้มป่วย วีร์ดาตัดสินใจขอหย่าจากเขา แต่แล้วดนย์นั้นเพิ่งรู้ถึงความรู้สึกของตัวเขาเอง หลังจากที่วีร์ดาขอหย่าจากเขา และครั้งนี้ดนย์อยากจะขอโอกาสจากวีร์ดาอีกสักครั้ง ... แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

บทที่ 1 1

ดนย์ไล้มือบนผิวเนียนละเอียดของเอวคอดกิ่วนางแบบสาวลูกครึ่งไทย รัสเซียที่ชื่อ ‘กอดอุ่น’ อย่างเพลิดเพลิน แววตาของเขามองไปยังทิศทางของมหานครผ่านความมืดที่บนดาดฟ้าของชั้นยี่สิบราวกับมองเห็นใครอยู่จากจุดที่มองจากตรงนั้น

‘กอดอุ่น’ หญิงสาวเจ้าของเรือนร่างเย้ายวน ใบหน้าเฉี่ยวเก๋ ตอบรับคำชวนของเขาในนาทีสุดท้าย เมื่อดนย์หาเบอร์ติดต่อของเธอมาได้ ซึ่งก็ได้มาแบบไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย กอดอุ่นพร้อมจะให้เบอร์ติดต่อส่วนตัวกับบรรดาไฮโซอยู่แล้ว เขาถามกอดอุ่นไปตามสายหลังทักทายกันว่าคืนนี้อยากมาสังสรรค์ที่โรงแรมเปิดใหม่ติดชายหาดพัทยาของเขาหรือไม่

กอดอุ่นทำอิดออด หญิงสาวลูกครึ่งทำเป็นพูดว่าขอคิดดูก่อนไม่รู้จะมีคิวว่างหรือไม่ ดนย์เลยตัดบทว่าไม่เป็นไรและทำท่าจะวางสาย แค่นั้นเองกอดอุ่นก็รีบบอกมาว่า ‘ไปได้ค่ะ’ ในทันที

ดนย์ให้คนขับรถของเขาไปรับกอดอุ่นที่หน้าคอนโดแล้วพามาส่งยังโรงแรมเปิดใหม่ที่จะทำบุญเปิดตัวในวันพรุ่งนี้ ดนย์มาอยู่ที่นี่เพื่อตรวจดูความเรียบร้อยเมื่ออาทิตย์ก่อน

“ขอบคุณนะคะที่ชวนอุ่นมาปาร์ตี้เปิดโรงแรมคืนนี้ด้วยน่ะค่ะ”

ดนย์เลิกคิ้วเข้มๆของเขาขึ้นเล็กน้อย

“ปาร์ตี้เปิดโรงแรมอย่างนั้นหรือ”

ดนย์ถามกอดอุ่นแค่ว่าอยากมาสังสรรค์ด้วยกันมั้ย ไม่ได้พูดสักคำเลยว่าปาร์ตี้เปิดตัวโรงแรม ดนย์มองเลยไปยังคนอื่นๆที่เขานับพวกมันว่าเป็นเพื่อนที่นั่งอยู่นั่น มีธันย์เพื่อนตั้งแต่เรียนอนุบาล รัฐศาสตร์ ลูกน้องคนสนิทที่เพิ่งได้ตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายในเครือหนึ่งของตระกูลเบญญ์ด้วยความสมารถของมันเอง รวมไปถึงสาวๆของพวกมันที่พามานั่งดื่มด้วย

แต่เอาเถิดอยากเรียกว่า ‘ปาร์ตี้เปิดตัวโรงแรม’ ก็เรียกไป เขาไม่ติดใจอะไรด้วยหรอก

“แล้วชอบมั้ย”

เสียงทุ้มฟังแล้วนุ่มละมุนหูน่าหลงใหลเอ่ยถามกลับมา

กอดอุ่นไม่แปลกใจเลยว่าทำไมดาราสาวคนก่อนถึงได้ลงทุนกินยานอนหลับหมดขวดเช่นนั้น เมื่อดนย์ตอบนักข่าวที่ไปสัมภาษณ์เขาที่งานเปิดตัวสถานเสริมความงามของแพทย์หญิงคนหนึ่งที่แว่วมาว่าเพิ่งคบหากันไม่นาน ถึงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกัน แล้วดนย์ตอบไปว่าเป็นแค่พี่น้องกับดาราสาวเท่านั้นเอง

กอดอุ่นคิดแล้วอดซู้ดปากไม่ได้

หากตนเองได้เป็นหญิงสาวของดนย์แล้วถูกทำแบบนั้นบ้างจะมีอาการแบบนั้นรึเปล่านะ

“ชอบสิคะ เลิฟลี่ที่สุดเลยค่ะ” นางแบบสาวตอบด้วยเสียงแผ่วเบาไม่ต่างกัน ดนย์หลุบตาลงมองที่แก้วแล้วเผยดวงตาอย่างที่กอดอุ่นเห็นแล้วสะท้านไปทั้งตัว

“แล้ว..เลิฟรึยัง”

กอดอุ่นยิ้มเอียงอายแบบที่ฝึกซ้อมมาเป็นอย่างดี ก็พวกผู้ชายน่ะชอบแบบนี้ไม่ใช่รึไง หากผู้ชายชอบแบบไหน ผู้หญิงอย่างกอดอุ่นแค่ทำแบบนั้นจึงจะได้ผู้ชายคนนั้นมาไว้ครอบครอง ก็แค่นั้นเอง

กอดอุ่นก้มหน้าลงเพื่อกระซิบตอบมา “เยส”

“อะไรเยสๆนะครับ” ธันย์ที่เพิ่งเดินมาสมทบพูดแซวเสียงดังโต๊ะเลยทีเดียว

“น้องกอดอุ่นนี่ อุ่นสมชื่อมั้ยครับคุณดนย์”

“ยังไม่รู้ว่าอุ่นสมชื่อรึเปล่า”

กอดอุ่นส่งสายตาท้าทายให้ดนย์แล้วทำเป็นหลบตาชายหนุ่มที่หมายปองมานานด้วยการหลบตาเขาแล้วพูดแบบเอียงๆอายๆไปว่า

“อย่างนั้น ก็ต้องพิสูจน์นะคะ”

“อย่างนั้นเราคงต้องขึ้นห้อง จะได้พิสูจน์ว่าอุ่นหรือว่า...ร้อน”

ดนย์มองนางแบบสาวสวยลูกครึ่งด้วยสายตารู้ทัน เขาเป็นพวกไม่พูดมากอยู่แล้ว ดนย์รับแก้วจากเพื่อนยกดื่มจนหมด ก่อนจะลุกขึ้นพร้อมกับยกร่างเย้ายวนของกอดอุ่นอุ้มทำท่าจะพาเดินออกจากลานนั่งดื่มตรงดาดฟ้า เตรียมจากไป

ธันย์ได้แต่อ้าปากค้างร้องเรียกไล่ตามหลัง “เดี๋ยวสิครับคุณดนย์ จะไปแล้วหรอครับ”

ดนย์ไม่ได้ตอบอะไรเพื่อนร่วมก๊วน คนที่เหลือเลยทำได้แต่ร้องแซวไล่หลังดนย์ไป

“ตลอดอะ หนีเข้าห้องก่อนทุกทีเลย”

“คนพูดน้อยนี่ กินดุทุกคนมั้ยคะคุณพีท”

‘น้ำหนาว’ พริตตี้สาวสวยข้างกายรัฐศาสตร์เอ่ยถาม สายตาหมายมาดที่มีต่อดนย์นั้นมองตามหลังดนย์ไปด้วยความอยากครอบครองเขาและอยากเอาชนะ

น้ำหนาวเคยพบดนย์หลายครั้ง แต่ก็พบในฐานะที่ดนย์ไม่มีทางสนใจตนเองเลยสักครั้ง น้ำหนาวล่ะอยากให้ดนย์ได้ลองนอนด้วยสักครั้งจริงๆเลย รับรองได้ว่าดนย์จะต้องติดใจในความช่ำชองของตนเองอย่างแน่นอน

รัฐศาสตร์อมยิ้มรู้และเข้าใจความหมายในสายตาของแยมส้มและสาวๆเหล่านี้เป็นอย่างดี “อยากลองรึไงครับ คุณดนย์น่ะถึงจะเพลย์บอยแต่ก็เลือกอยู่นะ แบบรู้งานมากๆก็ไม่ชอบอีกแหละ คุณดนย์เขาเลือกเยอะ”

“มึงต้องอวยยศคุณดนย์ขนาดนั้นเลยหรอวะพีท มึงอะรีบพาน้องๆของมึงเข้าห้องได้แล้ว” ธันย์แซวรัฐศาสตร์ออกไปบ้าง แล้วหันมายิ้มให้น้องๆข้างกายของตัวเอง หยอกล้อกันตรงลานดาดฟ้าตรงนั้นอีกครู่ใหญ่จึงค่อยแยกกันเข้าห้องส่วนตัวของตนเองเช่นกัน

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ SHASHAwriter

ข้อมูลเพิ่มเติม
ห้องลับของคุณรัชญ์

ห้องลับของคุณรัชญ์

โรแมนติก

5.0

"ถอดชุดบนตัวเธอออกมาเดี๋ยวนี้!" "หนูทำไม่ได้..." ขวัญลดายังพูดไม่จบดีเลยว่าเธอถอดชุดที่ใส่บนตัวออกไม่ได้เพราะมันรัดมาก ๆ นี่ก็นัดกับออยลี่ ลูกของป้าเนืองไว้แล้วให้มาช่วยถอดชุด ไม่รู้น้องคนที่วานให้ช่วยเหลือจะหลับไปแล้วหรือยัง ไม่อย่างนั้นเธอคงต้องฉีกมันออกแทนการถอด แต่เจ้าของห้องลับที่ใคร ๆ พูดปากต่อปากกันว่า ห้องนี้ใครเข้ามาแล้วต้องเสว ก็ปราดเข้ามาปล้ำถอดชุดของเธอออกจนหมด แต่เพราะชุดมันรัดมาก ๆ ดลวรัชญ์ลงมือถอดไปก็สบถไปพลางด้วยอาการหัวเสีย "แต่งตัวเชี่ยอะไรวะ รู้ไหมว่ามันรัดหน้าอก รัดโหนกจนเห็นเป็นเนินนูน นึกว่าลานจอดฮอ" พอชุดถูกถอดออกจนหมด ขวัญลดาค่อยหายใจได้ลึกขึ้นจากเดิม นึกขอบคุณที่เขาช่วยเหลือเธอในครั้งนี้ แม้จะดูเป็นการช่วยที่ไม่ปกตินักก็ตามที "หนูรู้ค่ะ" "รู้แต่ก็ยังใส่" "คุณป้าบอกว่ามันมีชุดเดียว ชุดนี้เมื่อก่อนท่านตัดไว้ให้พี่โรส แต่คุณเล่นพาพี่โรสมานอน หนูก็เลย..." "หึง?" เสียงเข้มถามขัดคำตอบของเธอ ขวัญลดามองเขาแล้วได้แต่ส่ายหน้า เธอยังไม่รู้จักเลยว่า หึง อาการเป็นอย่างไร "ไม่ใช่ค่ะ หนูกำลังอธิบายเรื่องที่ว่าทำไมต้องใส่ชุดนี้" "เธอหึง" คนชอบให้ทุกอย่างหมุนรอบตัวเองอย่างดลวรัชญ์สรุปในสิ่งที่ตัวเองคิดได้ พร้อมด้วยมุมปากที่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะเกร็งมันไว้ให้เหยียดตรงดังเดิม "และเธอเบี่ยงประเด็นนะลดา" "แล้วแต่คุณเลยค่ะ" ขวัญลดาบอกอย่างยอมแพ้ ++++++ เนื้อหานิยายเน้นอ่านเพลิน ๆ ย่อยง่าย ๆ และจบดี แฮปปี้ค่ะ

ตราบาปรัก ผู้ชายใจร้าย

ตราบาปรัก ผู้ชายใจร้าย

โรแมนติก

5.0

คำโปรย ปริญญ์เคยบอกว่ารักเธอ แต่เมื่อมีเหตการณ์บางอย่างทำให้ต้องเลิกรากันไป เขาย้อนกลับมาทำดีด้วย และขอเธอแต่งงาน หลังแต่งงานกับจินดาพรรณมาสี่ปี ปริญญ์เที่ยวคบหาผู้หญิงคนใหม่ไปเรื่อย ๆ เพื่อให้เธออับอาย ... นี่น่ะหรือความรักของเขา ตัวอย่างเนื้อหา "เดี๋ยวดา เรื่องที่เราคุยกันไว้ ดาต้องทบทวนดี ๆ ก่อน..." "พรุ่งนี้เลยปิน พรุ่งนี้ไปเจอกันตามที่ตกลงไว้ได้เลย" ปริญญ์มองเธอนิ่งอยู่เป็นนานสองนาน กว่าจะพูดอะไรได้สักคำหนึ่ง ก็ยากเย็นเต็มที "หรือไม่ ปินว่าเราลอง..." "อย่าเอาแต่พูดหลอกล่อกันแบบนี้อยู่อีกเลยปิน เราสองคนจบกันเท่านี้เถอะ ทิ้งทุกอย่างเอาไว้แค่นี้ ขอให้เลิกแล้วต่อกัน เราจะได้ไม่เกลียดกันมากไปกว่านี้ หรือปินอยากให้ดาเกลียด จนไม่ไปเผาผีกันเลย ก็ได้นะปิน" ได้ยินและได้รู้ถึงความคิดของจินดาพรรณแล้ว ในใจของปริญญ์ปวดแปลบ เสียดและเสียวไปทั้งทรวงอก เขาอึ้งจนพูดอะไรไม่ออก คิดได้ในตอนนั้นเองว่านี่เขาทำอะไรต่อมิอะไรลงไปนั้น มันแย่มาก จินดาพรรณถึงได้บอกว่าเกลียดเขาถึงขนาดนี้ ปริญญ์รู้สึกได้ถึงก้อนขม ๆ ในคอ เขาฝืนที่จะกล้ำกลืนมันลงไป แล้วขยับเท้าเพื่อถอยหลังออกมา มาได้เพียงครึ่งก้าวแล้วก็ทำอะไรไม่ถูก สายตาเจ็บปวดของเขายังคงมองไปยังจินดาพรรณ เปิดปากเพื่อจะพูดบางประโยคออกไป "แต่ดา...ปินระ...ปินรั" จินดาพรรณหมุนตัว เพื่อกลับเข้าห้อง เธอไม่อยากฟังสิ่งที่เขากำลังจะพูด แต่กลับโดนดึงตัวเข้าไปกอดเอาไว้แนบแน่น เธอไม่ได้ออกแรงดิ้น ทำเพียงปิดตาลง ซ่อนความรู้สึกเจ็บปวดเอาไว้ข้างในลึก ๆ บอกตัวเองว่าอย่าได้ถลำตัวและหัวใจไปกับภาพลวงตาของปริญญ์ อย่าได้หลงคารมของเขาอีกเป็นอันขาด บทจะหวาน ปริญญ์ก็ทำให้เชื่อได้ทั้งนั้น และเขาก็ทำเพียงเพราะต้องการให้เธอหลงเชื่อ เขาหลอกเธอซ้ำ ๆ แล้วทิ่มแทงเธอให้ผิดหวัง เจ็บปวดและเสียใจ ครั้งนี้ก็คงเหมือนกัน ปริญญ์สูดดมกลิ่นของภรรยาเข้าจมูกจนลึกสุดปอด ถูไถใบหน้าไปมาอย่างที่โหยหามาโดยตลอด พร้อมกับพึมพำที่ข้างหูของเธอ "ปินให้เวลาดาคิดอีกสามวัน ระหว่างนี้ถ้าดาเปลี่ยนใจ ก็ไม่ต้องไป แต่ถ้าดายังคิดแบบเดิม วันนั้นเราค่อยไปเจอที่บริษัทตามที่คุยไว้ แต่ระหว่างนี้ ดาต้องคิดดูดี ๆ ก่อนนะ อย่าใช้อารมณ์ตัดสินใจเด็ดขาด" จินดาพรรณถอนลมหายใจของตัวเองออกยาว ๆ เธอนี่หรือใช้อารมณ์เป็นที่ตั้ง ตลอดมามีแต่ปริญญ์ที่ทำแบบนั้น และเธอไม่ต้องการเป็นที่รองรับอารมณ์ของเขาอีกแล้ว คิดได้แบบนั้นค่อยเปิดตาขึ้น แล้วออกแรงดันตัวเองจากอ้อมกอดของเขา หันมามองที่เขาด้วยสายตาว่างเปล่า บอกออกไปตามอย่างที่ตัดสินใจเอาไว้แล้วก่อนหน้านี้ "ดาไม่ต้องคิด ไม่ต้องตัดสินใจอะไรอีกแล้วล่ะปิน ถ้าปินว่างพอ พรุ่งนี้เราก็ไปจัดการเรื่องหย่าให้เรียบร้อยได้เลย" ****************************** แนวพระเอกโบ้ ไม่ได้นอกใจ จบดีและไม่มีใครตุยค่ะ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

บทรักมาเฟียร้าย

บทรักมาเฟียร้าย

จิรัฐติกาล
5.0

“ผู้หญิงคนนี้เป็นของมาร์โก ใครก็ห้ามมายุ่งอีกเด็ดขาด” เขาประกาศให้รับรู้ทั่วกัน แต่ถามว่าผู้หญิงของเขาตอนนี้มีสีหน้ายังไง ถามได้! เธอยังช็อกไม่หายปล่อยให้เขาจับจูงเข้าไปในห้องจนเหตุการณ์สงบแล้วเธอก็ยังไม่รู้ตัวเหมือนเดิม! พระเจ้านี่มันเรื่องบ้าอะไร! เธอกลายเป็นผู้หญิงของมาเฟียได้ยังไง เรื่องชักจะวุ่นวายเกินไปแล้ว เธอตามไม่ทันจริง... ตั้งสติไว้ยัยแอน เธอต้องตั้งสติ ตั้งสติบ้าอะไร เขาก็ประกาศอยู่ว่าเธอเป็นของเขา ไม่ ๆ ไม่ใช่ พวกเราแค่นอนด้วยกันคืนเดียว ยังไงก็แค่เรื่องเข้าใจผิด ยังไงเขาก็คงคิดจะขู่เล่น ๆ โธ่เอ้ยยัยโง่ เขาประกาศขนาดนั้น ลองไปสิเธอได้ถูกผูกติดกับเตียงแน่ ชาตินี้อย่าหวังจะไปไหนได้เลย เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าคนนั้นคือมาเฟียมาร์โก มาเฟียที่มีอิทธิพลสุดในเมืองนี้! เธอจะบ้าตายเพราะเถียงกับตัวเองนี่แหละ แถมยังต้องมานั่งเสียใจที่มาเจอคนที่น่ากลัวที่สุดในเมือง พระเจ้าแกล้งเธอเกินไปแล้ว แบบนี้เธอจะทำยังไงดี!!

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

บุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

หลินตงหยาง อายุ 27 ปี เติบโตมากับแม่เพียงสองคน ในวัยเด็กหลินตงหยางเคยมีพ่อผู้ให้กำเนิดแต่หลังจากที่พ่อได้งานใหม่ในเมืองหลวงพ่อที่เคยมีก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อกลับมาหย่าขาดกับแม่ทันทีที่ไปทำงานในเมืองหลวงได้เพียง 2 เดือน ด้วยให้เหตุผลในการหย่าว่า แม่กับและเขาคือตัวถ่วงความเจริญในชีวิตพ่อ สาเหตุก็ไม่มีอะไรมากแค่พ่อหน้าตาหล่อเหลาและเป็นที่ถูกใจของลูกสาวหัวหน้างาน เพื่อตำแหน่งงานและความเป็นอยู่ที่สบายขึ้น พ่อเลือกที่จะทิ้งภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากที่ผ่านเรื่องยากลำบากมาด้วยกัน หย่าขาดกับภรรยาเพื่อไปแต่งงานใหม่ มีชีวิตใหม่ในเมืองหลวง โดยทิ้งคนข้างหลัง ทิ้งภรรยาที่เคยสาบานว่าจะอยู่ครองคู่กันตลอดไป ในปีที่เขาเรียนจบมหาวิทยาลัย แม่ก็ล้มป่วยและจากเขาไปในที่สุด สาเหตุที่หลินตงหยางเสียชีวิต เพราะทำงานหนัก อาชีพโปรแกรมเมอร์ตัวเล็กๆ อย่างเขา ต้องพยายามทำงานให้ได้ตามที่หัวหน้าสั่งมา ในที่สุดเขาก็พัฒนาเกมกำลังภายในของบริษัทได้สำเร็จ หลินตงหยางนอนหลับไปด้วยความสบายใจ แต่ทว่าพอเขาลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที นี่ไม่ใช่คอนโดหรูย่านใจกลางเมืองปักกิ่ง หลังคามุงหญ้านี่คืออะไร มันควรจะเป็นเพดานสีขาวสิ เมื่อมองไปรอบๆ ห้องนี่คืออะไร นี่มันไม่ใช่ผนังที่ทำมาจากคอนกรีต มันคือดินเหนียว หลินตงหยางคิดว่าตัวเองฝันไป เขาหลับตาลงอีกครั้งแล้วลืมตาขึ้น ทุกอย่างยังเหมือนเดิม มารดามันเถอะ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หลังจากแน่ใจแล้วว่าไมไ่ด้ฝัน ตอนนั้นเองเขารู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง และในหัวของเขามีภาพเหตุการณ์ของเด็กชายที่ชื่อเดียวกับเขา หลินตงหยาง อายุ 10 ขวบ เรื่องราวชีวิตตั้งแต่เกิดจนตายไปของเด็กชาย ทำเอาหลินตงหยางกำมือแน่น ก่อนจะสบถออกมา “พ่อสารเลว เฉินซื่อเหม่ยชัดๆ” และตามมาด้วยเสียงร้องไห้ของน้องสาว สาเหตุที่เด็กชายหลินตงหยางเสียชีวิต เพราะถูกผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นย่าแย่งผักป่าและทุบตี ทั้งๆ ที่คนพวกนั้นได้ตัดขาดพับพวกเขาสามแม่ลูกแล้ว แต่ยังมิวายข่มเหงรังแก

ขอโอกาสอีกครั้ง

ขอโอกาสอีกครั้ง

Arny Gallucio
5.0

หลังจากเมา เธอก็ได้รู้จักกับคนใหญ่คนโตคนหนึ่ง เธอต้องการความช่วยเหลือจากเขา ส่วนเขาหลงเสน่ห์รูปร่างที่ดีและความสวยงามของเธอ พอเวลาผ่านไป เธอก็ตระหนักได้ว่าเขามีคนอยู่ในใจแล้ว เมื่อรักแรกของเขากลับมา เขาก็ไม่ค่อยได้กลับบ้าน แต่ละคืนเหวินม่านอยู่ในห้องว่างเปล่าด้วยคนเดียว แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เธอได้รับมาก็มีแต่เช็คใบหนึ่งและคำกล่าวลาเท่านั้น เดิมทีคิดว่าเธอจะร้องไห้โวยวาย แต่ไม่คาดคิดว่าเธอหยิบใบเช็คแล้วจากไปอย่างไม่ลังเล: "คุณฮั่ว ลาก่อน!"... พอพบกันอีกครั้ง เธอก็มีคนอยู่ข้างกายแล้ว เขาพูดด้วยตาแดงก่ำ: "เหวินม่าน ผมคบกับคุณมาก่อนนะ" เหวินม่านยิ้มเบา ๆ แล้วพูดว่า "ทนายฮั่ว คนที่บอกเลิก นั่นคือคุณเองนะ! ถ้าอยากจะเดทกับฉัน คุณต้องต่อคิว..." วันถัดมา เธอได้รับเงินโอนหนึ่งแสนล้านพร้อมแหวนเพชร ทนายฮั่วคุกเข่าข้างหนึ่ง: "คุณเหวิน ผมอยากจะแทรกคิว"

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ