/0/27879/coverorgin.jpg?v=c951c683c39cd9cd0812f971ee303701&imageMogr2/format/webp)
ท่ามกลางความมืดมิดและเย็นเฉียบ เสียงกระซิบเดี๋ยวดังเดี๋ยวเบาค่อยๆ เข้าสู่โสตประสาทของหญิงสาว
“เอาล่ะ โชคดียิ่งที่มาทัน มิเช่นนั้นร่างนี้คงใช้การมิได้แล้ว”
“ไป๋อู่ฉาง! เจ้าคนสะเพร่า! ถ้าร่างนี้ใช้มิได้นางก็ไม่มีร่างใหม่อีกแล้วนะ”
“ข้าถึงได้บอกให้เจ้ารีบอย่างไรเล่า ช่างเถอะ เพียงเท่านี้ก็หมดหน้าที่ของพวกเราแล้ว กลับไปพักผ่อนให้สบายใจดีกว่า”
เสียงรอบด้านเงียบลงอีกครั้ง เหลือเพียงความหนาวเย็นที่คอยกัดกินจิตใจหญิงสาวเท่านั้น
หลี่เหมยลี่พยายามนึกว่าเหตุใดตนเองจึงมาอยู่ที่นี่ หากจำไม่ผิดเธอกระโดดลงไปช่วยเด็กชายที่ลื่นตกลงไปในกระแสน้ำป่า ซึ่งไหลบ่าลงมาท่วมเส้นทางสัญจร ตอนไปเที่ยวล่องแก่งที่น้ำตกล่องละมุน
เธอส่งเด็กคนนั้นเข้าไปใกล้ฝั่งได้อย่างปลอดภัย แต่ตนเอง…
‘ดูเหมือนว่า… ฉันคงจะตายไปแล้วสินะ!’
หญิงสาวโอดครวญอยู่ในใจอย่างรู้สึกแย่ ชีวิตนี้อยู่มาสามสิบปีไม่เคยเสียใจกับการเป็นสาวท้วมมากขนาดนี้
เพราะเป็นสาวร่างใหญ่ทำให้เหล่าเจ้าหน้าที่อุทยานไม่สามารถดึงตัวเธอและเด็กขึ้นจากกระแสน้ำอันเชี่ยวกรากได้ ทั้งที่ผูกเชือกกู้ภัยไว้กับตัวแท้ๆ!
/0/5328/coverorgin.jpg?v=e1e407d4d51280ba97a8c97759e693ea&imageMogr2/format/webp)
/0/22709/coverorgin.jpg?v=af71747802b0d26259c53f80ab39f63b&imageMogr2/format/webp)
/0/10425/coverorgin.jpg?v=b1856888b7c65b0e0428841cbd1b916a&imageMogr2/format/webp)
/0/12351/coverorgin.jpg?v=3d466c3e1871876020ac82a342e2e857&imageMogr2/format/webp)
/0/2436/coverorgin.jpg?v=175a828491a75fed6ed9ce00372b1c39&imageMogr2/format/webp)
/0/2485/coverorgin.jpg?v=05d4b9a9becda989f01d911f5b69bc56&imageMogr2/format/webp)
/0/6535/coverorgin.jpg?v=24de60aa95ac316b18294794a1cbee81&imageMogr2/format/webp)
/0/5740/coverorgin.jpg?v=b5b107afee51923dc0483de34d6c3f06&imageMogr2/format/webp)
/0/9907/coverorgin.jpg?v=4075f7d604bb2dda8f4a843c1c4e8b46&imageMogr2/format/webp)