5.0
ความคิดเห็น
42.2K
ชม
37
บท

เพล้ง! โจเซฟเขวี้ยงแก้วเหล้าที่อยู่ในมือทิ้งลงบนพื้นจนแตกละเอียดกระ จัดกระจายเมื่อนั่งดูคลิปของกล้องวงจรปิดที่พึ่งกู้คืนกลับมา เขาเริ่มประติดประต่อเรื่องราวได้ทั้งหมดว่ามันเป็นแผนของดารินที่เป็นคนจัดฉากนี้ขึ้นมา ที่ผ่านมาเธอคงหลอกใช้เขาและเห็นเขาเป็นแค่ทางผ่านเพื่อไปหาเหมันต์ ไม่ว่าจะพยายามติดต่อหรือใช้เบอร์แปลกโทรไปหา เธอก็รู้และไหวตัวทันไม่ยอมรับสายมันยิ่งทำให้แน่ใจขึ้นไปอีกว่าเรื่องที่ผ่านมาเขากลายเป็นหมากที่ดารินวางไว้ “คิดจะทำแบบนี้กับฉันงั้นเหรอ แล้วเธอจะได้รู้ว่านรกบนดินมันเป็นยังไง” ริมฝีปากหนาแสยะยิ้มพลางมองไปยังรูปถ่ายของดารินที่มีทุกอริยาบถนับร้อยนับพันรูปที่ติดอยู่บนผนังในห้องลับส่วนตัว เขาแอบถ่ายไว้สมัยเรียนมัธยมปลาย ซึ่งเธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน “เบบี้ของฉัน อดใจรออีกนิดนะ เดี๋ยวฉันจะไปรับเธอมาอยู่ด้วยกัน ใบหน้าคมคายโน้มลงไปจูบที่รูปถ่ายของดารินด้วยความหลงไหลและโกรธแค้นไปพร้อมๆ กัน “ฉันแทบจะอดทนรอให้ถึงวันนั้นไม่ไหวแล้วสิ”

บทที่ 1 ปะทะคารม

คลับ G

“ผลการเรียนแค่3.70 แกจะโง่ไปถึงไหน!”

“ไปทำแบบทดสอบมาใหม่ ถ้าผิดแม้แต่ข้อเดียว วันนี้ไม่ต้องกินข้าว!”

“วันหยุดนี้แกต้องไปเรียนภาษาอังกฤษเพิ่ม ส่วนตอนเย็นต้องไปเรียนดนตรีเข้าใจไหม!”

“อยู่ไปก็เป็นภาระฉัน ทำไมไม่ตายตามแม่แกไปซะ ยัยลูกไม่รักดี!”

“ฉันสั่งให้แกเรียนหมอ ไม่ใช่ให้ไปเรียนศิลปะปัญญาอ่อนนี่ ไปลาออกซะ!”

“ตอนนี้บริษัทเรากำลังแย่ แกต้องทำยังไงก็ได้ให้ไอ้เหมันต์มันรักแก มันเป็นวิธีเดียวที่จะช่วยบริษัทฉันได้ ถ้าแกทำให้มันรักแกไม่ได้ก็ไสหัวออกไปจากบ้านของฉัน!”

กรี๊ดดดดดด ดารินร้องกรี๊ดออกมาด้วยความอัดอั้นตันใจเมื่อคิดย้อนกลับไปในเหตุการณ์ในอดีต ตั้งแต่แม่ตายไปชีวิตของเธอก็ไม่เคยมีความสุขอีกเลย

เธออาศัยอยู่กับพ่อแค่สองคน ไม่ว่าจะพยายามหรือทำตัวดีแค่ไหน สุดท้ายพ่อก็มองว่าเธอเป็นแค่ลูกสาวห่วยๆ ใช้ไม่ได้เรื่องคนนึง ไม่เหมือนกับน้องสาวต่างแม่ที่ไม่ว่าจะทำอะไรก็ดูเหมือนว่าจะถูกอกถูกใจพ่อไปซะหมด

เธอถูกเลี้ยงให้โตมาด้วยความกดดัน ไม่ได้รับความรักและการเลี้ยงดูเอาใจใส่ ถ้าเกิดว่าทำอะไรไม่ถูกใจก็จะถูกตบตีอยู่บ่อยครั้ง มันเลยกลายเป็นเรื่องฝังใจเธอมาตลอด จนทำให้มีนิสัยก้าวร้าว หัวรุนแรงและไม่ยอมคน

“ดาริน แกเป็นอะไร?” น้ำผึ้งเพื่อนสาวคนสนิทรีบเดินเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง

“…..” ดารินยังคงนั่งเงียบก่อนจะยกขวดเหล้าขึ้นดื่มจนหมดในคราเดียว เธอเป็นสาวสังคมตัวแม่ ดื่มเหล้าเก่งยิ่งกว่าผู้ชายบางคนเสียอีก

“ดาริน ดาริน”

“ไปเอาเหล้ามาให้หน่อย”

“แต่แกเมามากแล้วนะ กลับบ้านกันเถอะ” น้ำผึ้งพยายามพูดหว่านล้อมเพื่อนสาว

“ฉันสั่งให้ไปเอามาก็เอามาสิ พูดไม่รู้เรื่องหรือไง ไปเอาเหล้ามา!”

“เดี๋ยวฉันไปเอามาให้”

“ฮึกกก ฮือออ” พอน้ำผึ้งเดินหันหลังออกไป เธอถึงกลับร้องไห้โฮ ปล่อยน้ำตาให้ไหลลงมา ถึงแม้จะมีเงินทองมากมายแต่เธอกลับไม่รู้สึกว่ามีความสุขเลยสักนิด เธออยากเป็นแค่ผู้หญิงคนนึงที่มีครอบครัวอบอุ่น ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ต้องถูกกดดันต่อว่าเหมือนทุกวันนี้

“ว่าไงคนสวย ขอนั่งด้วยคนนะครับ” ชายหนุ่มแปลกหน้าหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์ข้างๆ หญิงสาว ด้วยความสวยสะดุดตาบวกกับการแต่งกายหวาบหวิว ดารินจึงตกเป็นเป้าสายตาของคนอื่นได้ไม่ยาก

“อย่ามายุ่งกับฉัน ไสหัวไป!” ดารินหันไปตวาดอย่างไม่แคร์ จิตใจตอนนี้เธอไม่ต้องการคุยกับใครทั้งนั้น

“…..”

“จะนั่งเสนอหน้าอยู่ทำไม ออกไปสิวะ ฉันบอกให้ออกไป”

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวมีท่าทางโมโห เขาจึงรีบเดินหนีออกไปด้วยความงุนงง

“เพราะแกคนเดียวริสา แกมาแย่งเหมันต์ไปจากฉัน ฉันเกลียดแก!” ดารินกำขวดเหล้าในมือด้วยความอัดอั้น ถ้าไม่มีริสาชีวิตเธอคงง่ายกว่านี้ พ่อคงรักเธอและใจดีกับเธอขึ้นมาบ้าง

“เหล้าที่สั่งได้แล้ว” น้ำผึ้งเดินกลับเข้ามาพร้อมกับส่ายหัวอย่างเอือมระอาเมื่อเห็นท่าทางเมามายของเพื่อนสาว

“ขอบใจ”

“ทะเลาะกับพ่อมาอีกแล้วใช่ไหม?”

“หุบปากของแกไปเลยน้ำผึ้ง อย่าพูดถึงเขาให้ได้ยินอีก” ดารินหยัดตัวลุกขึ้นยืน ก่อนจะเดินออกมาด้วยความทุลักทุเล

“แกจะไปไหน?”

“จะไปเข้าห้องน้ำ”

“รีบไปรีบมาแล้วกัน”

พลั่ก! ยังไม่ทันไปถึงไหน ก็เดินชนกับผู้ชายคนนึงอย่างแรงจนเซถลาออกไปจนเกือบล้มลงไปกองที่พื้น

“เดินไม่ดูตาม้าตาเรือ!”

“เธอนั่นแหละที่เดินมาชนฉัน ยัยบ้า!”

ดวงตาคู่สวยหรี่สายตามองชายหนุ่มตรงหน้า ก่อนจะเห็นว่าเป็นโจเซฟ อดีตเพื่อนเก่าที่เคยเรียนมัธยมปลายด้วยกัน

“ไอ้โจเซฟ!”

“สวยซะเปล่าแต่ดันเมาเหมือนหมา”

“แกว่าใคร?” ดารินจ้องหน้าอย่างเอาเรื่อง เพราะเธอและโจเซฟไม่ถูกกันตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว

“แล้วตรงนี้มีใครอยู่นอกจากเธอ!?” โจเซฟถามกลับอย่างยียวน

“ฉันเมาแล้วทำไม ไปหนักหัวใครไม่ทราบ ถอยไป!”

โจเซฟยังคงยืนนิ่งขวางทางไม่ยอมให้ดารินเดินออกไปไหน เขาแค่อยากจะแกล้งอดีตเพื่อนสาวก็เท่านั้น

“ไอ้กระจอก บอกให้ถอยไป!” ดารินพูดด้วยความโมโห เพราะไม่ว่าจะเดินไปทางซ้ายหรือทางขวา โจเซฟก็เดินตามไม่ยอมหลบทางให้

“เธอว่าใครกระจอก!?”

“ก็ว่าแกนั่นแหละ”

“อย่าปากดีให้มาก ฉันไม่อยากรังแกผู้หญิง”

“ถ้ากล้าก็เอาสิ คนอื่นจะได้รู้ว่าแกมันหน้าตัวเมีย!”

พลั่ก! ร่างบางเบ้หน้าออกมาด้วยความเจ็บเมื่อถูกชายหนุ่มเหวี่ยงเข้ากับผนังอย่างแรง ตรงนี้เป็นมุมอับที่ไม่ค่อยมีผู้คนเดินผ่านไปมา เลยทำให้ไม่ค่อยมีใครสนใจ

“เจ็บนะ!” ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างเมื่อแขนทั้งสองข้างถูกรวบตึงชูขึ้นเหนือหัว พร้อมกับโจเซฟที่บดขยี้ริมฝีปากของเธออย่างแรงจนรู้สึกเจ็บแสบ

“อื้ออ”

ร่างบางพยายามดิ้นหนี ก่อนจะใช้เล็บสวยจิกลงบนลำคอหนาอย่างแรงจนเกิดเป็นรอยเลือดซิบเมื่อชายหนุ่มใช้ฟันคมขบกัดที่ริมฝีปากล่างจนบวมเจ่อ

เพียะ! ใบหน้าคมคายหันไปตามแรงกระแทกหนักๆ ที่ดารินส่งมา ความชาวาบเริ่มแผ่ซ่านไปบริเวณทั่วใบหน้าพร้อมกับเลือดสีแดงสดที่ค่อยๆ ไหลซึมออกมาจากทางมุมปาก

“ไอ้คนทุเรศ! แกมาจูบฉันทำไม!” ดารินรีบยกมือเช็ดรอยจูบด้วยความรังเกียจ

“โดนแค่จูบยังน้อยไป สำหรับผู้หญิงอย่างเธอ!”

หมับ!

“แกน่ะสิไอ้เลว” ไม่พูดเปล่าแต่เธอยังกระโดดจิกเส้นผมสีควันบุหรี่ของชายหนุ่มอย่างแรงเพื่อเอาคืน

“โอ้ยยย ยัยบ้า นี่เธอมาจิกหัวฉันทำไม เจ็บนะเว้ย!” โจเซฟพยายามปัดป่ายมือเล็กออกแต่ไม่สำเร็จ

“ขอโทษฉัน!”

“ฝันไปเถอะ”

“ฉันบอกให้ขอโทษฉัน!”

“…..”

“ไม่ขอโทษใช่ไหม ได้!” ดารินออกแรงมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อเห็นว่าโจเซฟเอาแต่ยืนนิ่งไม่ยอมขอโทษเธอ

เล็บสวยทั้งข่วนทั้งจิกไปตามใบหน้าและลำคอชายหนุ่ม โดยที่เขาไม่กล้าตอบโต้กลับแต่อย่างใด

“เออ! ขอโทษ”

“ก็แค่นั้น” ดารินยอมปล่อยมือเมื่อได้รับคำขอโทษจากชายหนุ่ม สายตาเหลือบไปเห็นรอยเล็บที่อยู่บนตัวเขา เธอถึงกลับอดรู้สึกผิดไม่ได้ ที่ทำรุนแรงเกินไป

“…..” ริมฝีปากหนากระตุกยิ้มมุมปากมองหญิงสาวตรงหน้า

“ยิ้มอะไร ชอบซาดิสม์หรือไง?” คนตัวเล็กเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าโจเซฟเอาแต่ยืนนิ่งมองจ้องเธอแบบไม่วางตา

“อย่าให้ถึงตาฉันบ้างก็แล้วกัน ฉันจะเอาคืนเป็นสิบเท่า!”ร่างบางหยุดชะงักเมื่อเห็นสายตาอะไรบางอย่างที่โจเซฟมองมา มันดูลึกลับและยากจะคาดเดา แต่เธอก็ไม่ได้สนใจรีบเดินออกมา

“ปากแกเลือดออกไปโดนอะไรมา?” น้ำผึ้งเอ่ยถามเพื่อนสาวด้วยความสงสัยหลังจากที่ดารินนั้นหายไปนานสองนาน

“หมากัด!”

“พูดเป็นเล่น หมาที่ไหนจะมากัด”

ดารินเหลือบไปเห็นโจเซฟและพวกเพื่อนๆ ของเขาที่นั่งถัดไปไม่ไกล ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด เมื่อชายหนุ่มบังเอิญหันมาสบตากับเธอพอดี

“…..”

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ ฮิวโก้

ข้อมูลเพิ่มเติม
ของเล่น (3P)

ของเล่น (3P)

โรแมนติก

5.0

ในชีวิตนี้ไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะต้องมีความสัมพันธ์กับผู้ชายสองคนในคราเดียว ยิ่งฉันหนี พวกเขาก็ยิ่งตาม! “ไอ้พระรามมันเคยทำกับน้องกูแบบไหน กูก็จะทำกับน้องมันแบบนั้นแหละ!” ปึง! ไดมอนด์วางแก้วเหล้ากระทบกับโต๊ะกระเบื้องอย่างแรงเพื่อระบายความรู้สึก เมื่อนึกย้อนไปยังเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต “กูขอเวลาสองเดือน กูจะปิดจ๊อบน้องมันให้ได้” “สองเดือนเลยหรอวะ ระดับคุณไดมอนด์แค่เดือนเดียวก็พอมั้ง?” “ไม่มีปัญหา เดือนเดียวก็เดือนเดียวสิวะ” “แล้วมึงอ่ะไอ้ดิน เห็นด้วยกับไอ้มอนด์หรือเปล่า?” เพื่อนชายในกลุ่มหันไปถามแผ่นดินที่เอาแต่นั่งกอดอกเงียบตั้งแต่มาถึง “เอาดิ! ช่วงนี้กูว่าง ไม่มีอะไรทำ” แผ่นดินแบบไม่ใส่ใจมากนัก “ใครที่ปิดจ๊อบยัยนั่นได้ก่อนเป็นฝ่ายชนะ ตกลงไหม?” ไดมอนด์หันไปกอดคอแผ่นดินที่นั่งอยู่ข้างๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความเย้ยหยัน “ชนะแล้วได้อะไร?” “สามล้าน!” “กูขอห้าล้าน!” แผ่นดินต่อรองพร้อมกับหันไปจ้องหน้าเพื่อนชาย “ถ้าไม่ได้ห้าล้านก็ไม่เล่น เสียเวลา!” สิ้นประโยคนั้นเขาก็หยัดตัวลุกขึ้น แต่ถูกไดมอนด์คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน “ได้ดิ! ไม่มีปัญหา ห้าล้านก็ห้าล้าน”

เมียบำเรอ

เมียบำเรอ

โรแมนติก

5.0

“มึงอยากจะคิดยังไงก็เชิญ แต่กูอยากให้มึงรู้ไว้ ว่ากูไม่เคยรักมัน” “......” “เรยามันก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วๆ ไป ใช้แค่เศษเงินแลกไม่กี่บาทกูก็ได้เอาแล้ว” เคร้งงงง เสียงแจกันที่อยู่แถวนั้นหล่นแตกกระจัดกระจาย เมื่อฉันเดินถอยหลังไปชนแบบไม่ตั้งใจ ทำให้คนที่อยู่ในห้องต่างพากันหันมามองตามเสียง รวมถึงคุณใหญ่ที่กำลังมองมาในแววตาของเขาที่มองฉัน มันไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรอยู่เลย มันมีแต่ความว่างเปล่า น้ำตาของฉันมันค่อยๆ ไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง เมื่อได้ยินประโยคที่พวกเขานั้นพูดคุยกันก่อนหน้านั้น ที่ผ่านมาคุณใหญ่ไม่เคยรักฉัน มีแต่ฉันที่คิดไปเองว่าเขานั้นรัก แล้วทำไมเขาถึงต้องมาวาดฝันร่วมกับฉัน ให้ฉันคิดไปไกลคิดไปเองคนเดียว ทั้งๆ ที่ความรู้สึกเล่านั้น มันไม่เคยมีอยู่จริง! “แสดงว่าที่ผ่านมา คุณหลอกฉันมาโดยตลอด” ฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มันเจ็บเหมือนใจมันจะขาดที่ได้เห็นภาพตรงหน้า “ช่วยไม่ได้ เธอมันโง่เอง!” “คุณทำแบบนี้ทำไม คุณหลอกฉันทำไม!?” ฉันกรีดร้องลั่นออกมาจนสุดเสียงที่มี สติของฉันตอนนี้มันแทบไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว “ผู้ชายเวลามันอยากเอา มันก็ทำได้หมดนั่นแหละ!” “......” เมื่อได้ยินดังนั้น ฉันจึงเงียบไม่พูดอะไรต่อ มันหมดเรี่ยวแรงแล้วตอนนี้

พลาดรักท่านประธาน

พลาดรักท่านประธาน

โรแมนติก

5.0

จากแฟนเก่าสุดรักครั้งวัยเด็ก ที่เคยเลิกรากันไปนานถึงห้าปี แต่พรหมลิขิตชักพาให้เขาสองคนได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในสถานะท่านประธานกับเลขา ________________________ “นายเลิกยุ่งกับฉันได้ไหม ขอร้องละ” ริสาหดลำคอถอยหนีด้วยความกลัว เมื่อก่อนเคยโมโหร้ายยังไง ตอนนี้เขายังคงเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน “แล้วทำไมฉันต้องทำแบบนั้น!?” “....” หญิงสาวน้ำตาคลอเมื่อคนตรงหน้าไม่มีท่าทีว่าจะยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ “เมียเก่าของฉันดูน่าสงสารจังเลยนะ” “เลิกแกล้งฉันสักทีได้ไหม จะทำร้ายความรู้สึกฉันไปถึงเมื่อไหร่กัน?” “พอโดนฉันเอาคืนแค่นี้ ถึงกลับทนไม่ได้เลยเหรอ?” “แล้วต้องให้ฉันทำยังไง จะให้ฉันชดใช้ยังไงก็บอกมาสิ” “มันชดใช้แทนกันไม่ได้หรอก เพราะฉันเจ็บปวดกว่าที่เธอคิดไว้เยอะ” “ฉันก็เจ็บปวดไม่แพ้นายนั่นแหละ” “ถ้าเจ็บปวดแล้วทำไมไม่กลับมา ทำไมต้องทิ้งฉันไปแบบนั้น!” “....”

หนังสือที่คุณอาจชอบ

มงกุฎเลือด

มงกุฎเลือด

Tepui Frost
5.0

ในชาติก่อน นางได้ต่อสู้เพื่อประเทศชาติเป็นเวลาห้าปี แต่ความดีความชอบทางการทหารกลับถูกน้องหญิงยึดไป คู่หมั้นที่นางรักหมดใจนั้นกลับนิ่งเฉยและร่วมมือกับอีกฝ่ายผลักนางตกลงสู่ห้วงลึกจนต้องเสียชีวิตอย่างน่าสลดใจในคืนที่หนาวเย็น หลังจากได้เกิดใหม่ นางสาบานว่าจะทำให้ทุกคนที่รังแกนางได้รับผลกรรมที่สาสม เมื่อเผชิญหน้ากับครอบครัวที่เสแสร้งและผู้ชายเจ้าชู้ นางยิ้มเยาะ : ความดีความชอบทางทหาร? รางวัล? คู่หมั้น? เอาไปให้หมด นางหันหลังกลับและคุกเข่าในงานเลี้ยงในวังอย่างน่าตกใจโดยชี้ตรงไปยังมุมมืดที่มีอ๋องอวี้นั่งอยู่บนรถเข็น“ขอฝ่าบาททรงโปรดพระราชทานการสมรสระหว่างหม่อมฉันกับอ๋องอวี้เพคะ” ทุกคนต่างตกตะลึง อ๋องอวี้เซียวจือ ขาทั้งสองข้างใช้การไม่ได้และมีนิสัยเย็นชา เป็นคนที่ทุกคนหลีกเลี่ยงเสมือนปีศาจที่มีชีวิต ทุกคนหัวเราะเยาะนางว่าคงบ้าไปแล้ว ถึงรนหาที่ตายเช่นนี้ แต่ไม่มีใครรู้ว่านางเห็นถึงความโดดเด่นและพลังที่ซ่อนอยู่ลึกในตัวชายคนนี้ นางช่วยให้เขาฟื้นฟูความแข็งแกร่งและรักษาขาที่เป็นพิการ เขาสัญญาว่าจะให้ชีวิตที่มั่นคงแก่นางและเป็นที่พึ่งที่แข็งแกร่งที่สุดให้นาง เมื่อน้องหญิงที่แอบอ้างนำความดีความชอบทางทหารของนางไปอวดความเก่งกล้า และแม่แท้ ๆ ยังคงใช้กลอุบายควบคุมชะตากรรมของนาง… นางและอ๋องอวี้ร่วมมือกันวางแผนอย่างรอบคอบทุกขั้นตอน เปิดโปงกลโกงและแสดงความกล้าหาญในสนามรบ! จนกระทั่งอ๋องอวี้ยืนขึ้นได้อีกครั้งและมีอำนาจครอบครองราชสำนัก จนกระทั่งนางแสดงตราประทับที่แท้จริงข และให้ทหารทั้งหลายยอมรับ ทุกคนเพิ่งรู้สึกตระหนักว่า คนที่พวกเขาเคยทิ้งไปไม่ต่างจากขยะนั้น ทั้งคู่ได้จับมือกันแล้วครองแผ่นดินไว้ด้วยแล้ว

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

สัญญารักลวงใจ

สัญญารักลวงใจ

Gorden Barros
5.0

เพื่อค่ารักษาของพ่อ ฟางจิ้งหร่านยอมแทนที่น้องสาว แต่งงานกับชายผู้เสื่อมเสียชื่อเสียงและหูหนวก คืนแรกของวันแต่งงาน เธอค่อยๆ ถอดชุดทีละชิ้น ด้วยความคาดหวัง... แต่กลับได้ยินเพียงคำเตือนเย็นชาจากเขา "การแต่งงานของเราเป็นแค่สัญญา" อยู่ข้างกายชายเจ้าอารมณ์คนนี้ ฟางจิ้งหร่านต้องระมัดระวังทุกเมื่อ โดยกลัวว่าจะทำเขาไม่พอใจเข้า ทุกคนรอคอยดูเธอเสียหน้า... แต่ใครจะไปคิดว่า สามีคนนี้กลับกลายเป็น"ที่พึ่งที่มั่นคงที่สุด"ของเธอ จนกระทั่งวันที่สัญญาครบกำหนด ฟางจิ้งหร่านถือกระเป๋าเตรียมตัวจะจากไป... ชายคนนั้นกลับมีดวงตาแดงก่ำ กระซิบขอร้องว่า "อย่าไป..."

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

ชายาข้าเป็นหมอนิติเวช

เกาะครีต
4.9

วิญญาณแพทย์นิติเวชที่มีชื่อเสียงในศตวรรษที่ 21 ได้เข้ามาอยู่ในร่างคุณหนูของจวนเสนาบดีอย่างบังเอิญ ผู้คนกล่าวหาว่านางไม่เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และทำให้บุตรชายของแม่ทัพตาย ด้วยเหตุนี้ฮ่องเต้ต้องการฆ่านางเพื่อให้คำอธิบายกับแม่ทัพ! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนหยิ่งยโสและเจ้ากี้เจ้าการ ทุกคนเกลียดนาง และครอบครัวของนางต้องการไล่นางออก! ผู้คนกล่าวหาว่านางเป็นคนเลวทรามและไร้ความปรานี วางยาน้องสาว และพ่อของนางต้องการโบยนางจนตาย! ในความเป็นจริงหากอยากจะกล่าวหาผู้ใดสักคน มันก็หาข้ออ้างได้ทั่ว แต่นางเป็นคนไม่ยอมใคร นางผอมบางนางหนึ่งปลุกปั่นโลกด้วยความสามารถอันทรงพลังตนเอง ท่านอ๋องกล่าวว่า หากได้เจ้ามาครอบครอง ข้ายอมทรยศทุกคนในโลก นางกล่าวว่า เพื่อท่าน ต่อให้ทุกคนในโลกเกลียดข้า ข้าก็ยอม

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ
ลวงรัก
1

บทที่ 1 ปะทะคารม

25/08/2023

2

บทที่ 2 ลูกเมียน้อย

25/08/2023

3

บทที่ 3 ตีสนิท

25/08/2023

4

บทที่ 4 ลิ้มลอง

25/08/2023

5

บทที่ 5 หึง

26/08/2023

6

บทที่ 6 ลองดี

26/08/2023

7

บทที่ 7 ซ้ำรอย

29/08/2023

8

บทที่ 8 ไม่จริงจัง

29/08/2023

9

บทที่ 9 ตามเมีย

29/08/2023

10

บทที่ 10 เบบี้ของเซฟ

29/08/2023

11

บทที่ 11 ความจำเป็น

30/08/2023

12

บทที่ 12 มอมเมา

30/08/2023

13

บทที่ 13 รอวันเอาคืน

31/08/2023

14

บทที่ 14 ภาพหลอน

31/08/2023

15

บทที่ 15 บทลงโทษจากโจเซฟ

31/08/2023

16

บทที่ 16 โจเซฟคนเลว

01/09/2023

17

บทที่ 17 ผัวคนเดียวกัน

01/09/2023

18

บทที่ 18 ไม่ขอซ้ำรอย

01/09/2023

19

บทที่ 19 ช่วยเหลือ

03/09/2023

20

บทที่ 20 คำขู่

04/09/2023

21

บทที่ 21 หนีห่าง

04/09/2023

22

บทที่ 22 ปิดบัง

05/09/2023

23

บทที่ 23 คลิปฉาว

05/09/2023

24

บทที่ 24 เรื่องสำคัญ

08/09/2023

25

บทที่ 25 ลักพาตัว

10/09/2023

26

บทที่ 26 เริ่มต้นใหม่

10/09/2023

27

บทที่ 27 ระราน

10/09/2023

28

บทที่ 28 เรื่องสำคัญ

10/09/2023

29

บทที่ 29 สิ่งที่ไม่คาดคิด

10/09/2023

30

บทที่ 30 อุบัติเหตุ

10/09/2023

31

บทที่ 31 ตัวต้นเหตุ

10/09/2023

32

บทที่ 32 ใครอีกคน

10/09/2023

33

บทที่ 33 เสพติด

10/09/2023

34

บทที่ 34 พินัยกรรม

10/09/2023

35

บทที่ 35 สูญเสีย

11/09/2023

36

บทที่ 36 คนขี้หวง

11/09/2023

37

บทที่ 37 THE END

11/09/2023