5.0
ความคิดเห็น
2.8K
ชม
15
บท

“เชิญจ้ะ ตามสบายนะ” กอบสุขบอกด้วยเสียงสั่นๆ เพราะดำรงไม่ได้มาคนเดียวแต่พาเพื่อนมาอีกสองคน “คุณกอบจำเรื่องที่เคยบอกผมได้ไหมครับ” ดำรงถาม “จำได้จ้ะ เรื่องนั้นใช่ไหม” “คุณกอบต้องพูดให้ชัดเจนนะครับ กระซิบบอกผมคนเดียวก็ได้เพราะทุกอย่างจะเกิดขึ้นเพียงทางเดียวเท่านั้นคือคุณกอบยินยอม” “ฉันอยาก xxx” กอบสุขสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วเชิดหน้าบอกอย่างมั่นใจ เธอต้องการมันและไม่ใช่เรื่องผิดบาปใดๆ ที่ผู้หญิงอยากทำแบบนี้ หากมันไม่เดือดร้อนใคร ทำไมจะทำไม่ได้ เพื่อนๆ ของดำรงไม่รีรอเมื่อคนชวนมาพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต

บทที่ 1 ตอนที่ 1 คมสัน

หลายปีก่อน

“คม … อย่าสิ” เสียงหวานสั่นร้องห้ามไม่ให้ชายหนุ่มซุกซน

“เบื่อลิ้นผมแล้วเหรอ”

“ใครจะเบื่อแต่ขอไปล้างก่อนไม่ได้เหรอ เสร็จไปตะกี้ยังไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย” หญิงสาวต่อรอง

“ยิ่งแฉะยิ่งได้อารมณ์ไม่รู้เหรอ ดูสิอุ้ม รู้สึกไหมครับ” ชายหนุ่มไม่ได้ถามเปล่าๆ เขาตวัดลิ้นไปทั่วร่องน้ำฉ่ำ มันทั้งหอมทั้งหวานไม่มีสิ่งใดเทียบได้ เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมทั้งนั้น

“คมจ๋า สะ … เสียว จัง” หญิงสาวบิดกายเร่าๆ ขาที่เคยหนีบไว้อ้ากว้างขึ้นเรื่อยๆ

คมสันไม่ได้ช่ำชองแค่การใช้บั้นเอวแต่เรียวลิ้นก็สะเด็ดสะเด่าไม่แพ้กัน เขาชื่นชอบจะเรียกว่าหลงใหลการเสพสมก็ไม่ผิดนัก เขาชอบเห็นผู้หญิงถึงจุดสุดยอด ตอนพวกเธอควบคุมตัวเองไม่ได้เพราะความเสียวซ่านมันเร้าใจสุดๆ

ใช้ลิ้นได้กับใช้ลิ้นเป็นไม่เหมือนกัน ถ้าจะเปรียบให้เห็นภาพง่ายๆ ขอเปรียบด้วยการขับรถคนหนึ่งขับเป็นส่วนอีกคนขับเป็นเหมือนกันแต่รู้ทางลัดทางลับและรู้จักรถของตัวเองเป็นอย่างดี แน่นอนว่าคนหลังได้เปรียบกว่า เขาไปถึงจุดหมายได้หลายทาง วันไหนรีบก็ใช้ทางลัดอยากกินลมชมวิวก็ใช้ทางลับ ถ้าอยู่ๆ รถกระตุกสั่นเหมือนเจ้าเข้าก็ไม่ตกใจ

ซึ่งคมสันใช้ลิ้นเป็น เขาชอบปรนเปรอผู้หญิง การที่เธอได้ขึ้นสวรรค์ซ้ำๆ ในคืนเดียวกันหรือกลางวันก็ตามคือความสุขของการเสพสม สำหรับผู้ชายหนุ่มแน่น ร่างกายแข็งแรง ไม่ใช่เรื่องยากที่จะไปถึงจุดหมาย แค่เห็นผู้หญิงแก้ผ้าหรือใส่ชุดวับๆ แวมๆ ก็พร้อมทำกิจกรรม

การเล้าโลมพวกเธอ ทำรักด้วยปากและนิ้วจึงเป็นการยืดเวลาแห่งความสยิวให้ยาวนานขึ้น

การร่วมรักหรือเรียกให้ง่ายกว่านั้นคือเอากันไม่ได้มีแค่การสอดใส่กระแทกกระทั้นบั้นเด้าให้ถึงเป้าหมายมันทำได้มากมายหลายอย่างหลายทางสุดจินตนาการ

การกอดคลอเคล้าเคลียนับเป็นการอุ่นเครื่องที่ดี ชีวิตจริงไม่เหมือนหนังโป๊ที่เจอหน้ากันก็ใส่กันยับแล้วแตกใส่หน้าภายในห้านาที ทำแบบนั้นไม่ใช่เรื่องผิดแต่ทำบ่อยๆ จะต่างอะไรกับกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปทุกวัน น่าเบื่อจะตาย

“ใกล้แล้วจ้ะ อีกนิด อืม …” หญิงสาวกดหัวชายหนุ่มให้จมลึกกว่าเดิม เธออยากให้ใบหน้าของเขาแนบชิดกับส่วนอ่อนไหวให้มากที่สุด อยากให้เขาขยี้หน้ากับมัน ย่ำยีมันให้หนักขึ้นอีก

“อุ้มจ๋า สั่นริกๆ เลย เสียวมากใช่ไหม” คมสันมองความฉ่ำเยิ้มด้วยตาหวานเชื่อม น้ำใสๆ ไหลออกมาทีละนิดจากรูรักคือภาพที่เขาโปรดปราน เขาแตะลิ้นเบาๆ ไปที่ปุ่มกระสันแต่เธอกลับร้องลั่น

“คมเนี่ย ! จะไม่ให้อุ้มพักเลยเหรอ”

“ก็ของอุ้มน่าเลียน่าดูดทำไมล่ะ”

“ไม่จริงหรอก”

“ไม่เอาไม่คิดถึงเรื่องเก่าๆ อุ้มเหนื่อยแล้วใช่ไหม งั้นนอนเฉยๆ นะ คมทำต่อเอง”

ก่อนมาเจอคมสัน อรอุมาคบหากับผู้ชายคนหนึ่ง ทุกอย่างดูดีน่าจะไปกันได้แน่นอนแต่ก็มาตกม้าตายที่เรื่องบนเตียง เขาชอบจนถึงบังคับให้เธอทำรักด้วยปากทุกวัน เธอก็ไม่เคยบ่นหรือบ่ายเบี่ยงเพราะถือเป็นความสุขของคนรักแต่ในทางกลับกัน เขาไม่เคยใช้ปากให้เธอเลย ด้วยเหตุผลว่ารังเกียจเป็นของต่ำ

แรกๆ อรอุมาก็รับได้แต่พอเอาไปเล่าให้เพื่อนฟัง เธอถึงได้รู้ว่าพลาดประสบการณ์แสนสยิวไปอย่างน่าเสียดาย

เธอจึงยื่นคำขาดกับเขาว่า ถ้าไม่ยอมใช้ปากให้เธอก็เลิกกันไป ผลคือ เขาเก็บเสื้อผ้าออกไปทันทีซึ่งนับว่าดีมากๆ เพราะผู้ชายคนต่อมาของเธอคือคมสัน

เขาเปิดประสบการณ์ทางเพศให้เธอแบบหมดเปลือก พาท่องสวรรค์ไม่รู้กี่ร้อยกี่พันชั้น

เมื่อคบกันแล้ว ความจริงใจจะทำให้ทุกอย่างราบรื่นไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์แต่รวมถึงเรื่องทางเพศด้วย

ถ้าเรากล้าบอกความต้องการที่แท้จริงออกไปก็จะทำให้เข้าใจกันมากขึ้น

กับแฟนคนก่อน อรอุมาไม่เคยกล้าบอกว่าการโดนขยำนมสุดแรงมันเจ็บแค่ไหน เธอกลัวเขาไม่พอใจจึงอดทนเจ็บนมเรื่อยมาแต่กับคมสันแค่ร้องด้วยเสียงผิดปกติ เขาจะรีบถามทันทีว่าเจ็บเหรอ ทำแรงไปใช่ไหม ทั้งที่ความจริงเธอแค่เสียวจนจะขาดใจก็เท่านั้นเอง

“ทำยังกับเมื่อกี้ อุ้มไม่นอนเฉยๆ เนอะ”

“ไม่เฉยนะ ดิ้นซะหมอนหล่นเลย”

“อืม … คมจ๋า” อรอุมาโอบแขนไปที่ลำตัวบึกบึน เขาขึ้นมาอยู่ข้างบนแล้ว เจ้ายักษ์ใหญ่ตาเดียวกำลังสอดเข้ามาช้าๆ ขนาดแฉะจนที่นอนเปียกก็ยังต้องสอดใส่อย่างระมัดระวังเพราะของใหญ่แบบนี้ กระแทกพรวดเดียวน้องหมีได้ฉีกแน่นอน

คมสันเกิดมาดีพร้อมเหมือนพระเจ้าจงใจปั้นเป็นพิเศษ เขาหน้าตาหล่อเหลาคมสันซึ่งบังเอิญมากที่ดันชื่อคมสันอีก สูงร้อยแปดสิบเซนติเมตร

สูง ใหญ่ ล่ำ จึงเป็นคำเปรียบเปรยที่ไม่เกินจริง

ตัวสูง ของใหญ่ ร่างกายล่ำสัน

ของที่ว่ามาในขนาดถุงยางห้าสิบแปดและทีเด็ดก็คือมุกอีกห้าเม็ด แค่ดุ้นที่เหมือนไฟฉายก็สยิวจนต้องขมิบแล้วฝังมุกเพิ่มอีกสาวๆ ที่เจอกลืนน้ำลายทุกคน พวกเธอคิดว่าถ้าได้อมได้เลียหรือถ้าเจ้าดุ้นนี้เข้ามาในรูจะรู้สึกยังไง

การศึกษาก็พอไปวัดไปวาได้เพราะจบ ปวช. แม้ไม่สูงถึงระดับมหาวิทยาลัยแต่ก็มีอาชีพหาเลี้ยงตัวเองสบายแถมดูแลผู้หญิงได้ด้วย

คมสันกับอรอุมาคบหากันได้ห้าปีและกำลังวางแผนจะมีลูก ส่วนเรื่องแต่งงานข้ามไปได้เลยเพราะทั้งสองเห็นตรงกันว่าไม่จำเป็น พ่อแม่ก็ไม่อยู่แล้วไม่ต้องมีพิธีให้วุ่นวาย เก็บเงินก้อนนั้นไว้ใช้อย่างอื่นดีกว่า

“ชอบจัง เวลาได้ยินเสียงแจะๆ ตอนกระแทกเนี่ย” คมสันเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเพื่อเพิ่มความสยิว

“โดนขนาดนี้ถ้าหมียังแห้งอยู่ก็บ้าแล้ว” อรอุมาว่าให้

วันนี้เป็นวันหยุด ทั้งสองจึงไม่ต้องเร่งรีบออกไปทำงาน พอตื่นก็นอนกลิ้งเล่นบนที่นอนแต่ไม่ใช่แค่คนที่ตื่นเจ้าดุ้นก็ตื่นด้วย

สายป่านนี้แล้วยังไม่ได้ลงจากเตียงเพราะมัวแต่ทำกิจกรรมเข้าจังหวะ

“อยากแฉะกว่าเดิมไหมคนดี”

“อยากสิ แตกในเลยนะสุดหล่อ” อรอุมาขยำก้นแข็งปั๋ง เธอช่วยกำกับจังหวะให้แรงขึ้นแล้วไม่นานก็เกิดเสียงโหยหวนชวนขนลุก ถ้าใครได้ยินคงคิดว่าเกิดฆาตกรรมในห้องนี้แน่นอน

เมื่อวาดลีลาจนเตียงกระจุยก็ต้องหิวเป็นธรรมดา ทั้งสองเลือกไปกินนอกบ้านเพื่อความสะดวก อรอุมาไม่ชอบทำกับข้าว คมสันก็ไม่ปลื้มเท่าไหร่ ทางออกที่ดีที่สุดก็คือไม่ต้องทำ

“แปลกจัง ทำไมวันนี้คนน้อย” อรอุมาแปลกใจตั้งแต่หาที่จอดรถได้ ปกติถ้าเป็นวันหยุดต้องวนอย่างต่ำสามรอบกว่าจะได้จอด วันนี้ขึ้นมาก็ได้เลย พอเดินเข้ามาในห้างยิ่งแปลกใจที่ผู้คนบางตา

“วันหยุดยาวไง คนออกต่างจังหวัดกันหมด”

“อ้อ ! จริงด้วย ลืมไปเลย”

“ลืมได้ไง กุ๊กกับแฟนก็ไปญี่ปุ่นเพราะวันหยุดไม่ใช่เหรอ” คมสันหมายถึงเพื่อนที่ทำงานของอรอุมา

“คนหิว จำอะไรไม่ได้หรอก ตกลงกินบุฟเฟ่ต์สายพานนะ” อรอุมาเริ่มตาลายเพราะหิวจนน่าจะกินวัวได้ทั้งตัว

ทั้งสองเดินเข้าไปในร้าน แจ้งความต้องการสั้นๆ ตามที่พนักงานถาม เมื่อได้ที่นั่งก็ลงมือทันทีโดยไม่รีรอ

คมสันเป็นสายเนื้อ เขาหยิบเนื้อวัวกับเนื้อหมูมาอย่างละห้าจานแล้วเทโครมลงไปในหม้อชาบู จากนั้นก็หยิบผักและของกินเล่นอื่นๆ เช่น ลูกชิ้น วุ้นเส้น สาหร่าย

ส่วนอรอุมาเป็นสายข้าว เธอเดินไปที่บาร์อาหารแล้วคีบข้าวปั้นและของทอดอย่างละหนึ่งถาด เธอนำไปวางที่โต๊ะแล้วกลับมาตักข้าวหน้าแกงกะหรี่ รวมถึงเครื่องเคียงต่างๆ เช่น ผักดอง น้ำจิ้ม

คมสันรองท้องด้วยเนื้อหนึ่งหม้อแล้วจึงลุกไปที่บาร์อาหารพอถึงเวลานั้นอรอุมาก็เริ่มหยิบของบนสายพาน

ทั้งสองมีวิธีการกินที่ตรงข้ามกันสุดๆ แต่ไม่เคยทะเลาะกัน ใครจะกินแบบไหนชอบยังไงก็เอาที่สะดวกถ้าเรื่องแค่นี้ยังจับมาเป็นประเด็นคงอยู่กันยากแน่นอน

ไม่ใช่ว่าคมสันไม่มีน้ำใจหยิบเผื่อคนรักแต่เธอเป็นคนบอกว่าไม่ต้องเพราะกว่าจะได้กินของก็เย็นชืด ตักเองหยิบเองเท่าที่กระเพาะรับไหวดีที่สุด ไม่ต้องมาโทษกันด้วยว่าตักเยอะไปจนสุดท้ายต้องโดนปรับเงินเพราะอาหารเหลือ

“เก่งมาก !” อรอุมาชื่นชมตัวเองที่กินทุกอย่างที่หยิบมาหมดเกลี้ยง

“อิ่มไหมครับ”

“หลักฐาน” อรอุมาลูบพุงกลมๆ ให้ดู

“น่าเอ็นดู มีแค่นี้ก็ยังจะโชว์”

อรอุมาเป็นสาวอวบหุ่นเนื้อนมไข่ หน้าท้องจึงไม่ได้แบนราบหรือมีขาเรียวยาวเหมือนนางแบบ เธอตัวนุ่มนิ่มมีแก้มน่าฟัดแต่คมสันไม่เคยพูดถึงรูปร่างให้ช้ำใจแม้แต่ครั้งเดียว

ผิดกับผู้ชายคนก่อนที่ว่าเช้าว่าเย็น บอกให้เข้าฟิตเนสบ้าง เลิกกินขนมบ้าง หนักสุดคือให้ไปดูดไขมัน จะได้สวยๆ เหมือนพริตตี้ตามงานมอเตอร์โชว์

ทั้งที่ตอนแรกเธอก็หุ่นแบบนี้หน้าตาอย่างนี้ พอได้กันกลับไม่พอใจ อยากมาเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เคยเป็น

เรื่องหน้าท้องหรือพุงคือปมฝังใจที่สุด แฟนเก่าบอกว่าเธอเหมือนผู้หญิงท้องห้าเดือน

แต่แฟนคนปัจจุบันบอกว่า พุงของเธอน่ารักนุ่มนิ่ม ไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลย มันคือร่างกายของคนคือความปกติธรรมดาที่มนุษย์ทั่วไปมีกัน เธอหุ่นแบบนี้จะมีหน้าท้องบ้างก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

คมสันชอบหุ่นนุ่มนิ่มของอรอุมา มันถึงใจเต็มไม้เต็มมือจับตรงไหนก็เด้งดึ๋ง

“คิดอะไรอยู่” อรอุมาถามแล้วทำตาหรี่

“คิดถึงบางอย่างที่นุ่มนิ่ม มีหัวสีชมพู” คมสันกระซิบเบาๆ ที่หูอรอุมาแล้วแก้มของเธอก็เป็นสีชมพู

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ อัณณากานต์

ข้อมูลเพิ่มเติม
แม่บ้านวัยกระเตาะ

แม่บ้านวัยกระเตาะ

มหาเศรษฐี

5.0

♡ แรกๆ ก็เอ็นดู หลังๆ ก็อยากให้ดูเอ็น ♡ บางส่วนจากนิยาย: กิตตินอนมองเอมิลี่แต่งตัวอย่างเพลิดเพลินแล้วความคิดซุกซนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ไม่อยากให้เธอใส่เสื้อผ้าเลยให้ตายสิ อยากถอดเสื้อจัง อยากถอดกางเกงด้วย ชุดชั้นในก็ไม่ต้องใส่หรอกบดบังของสวยๆ ทำไม “แล้วพี่โก้ไม่แต่งตัวเหรอคะ” “แต่ง … แต่งครับ รอเดี๋ยวเดียวนะ” กิตติต้องหยุดความคิดฟุ้งซ่านลงก่อน “พี่โก้ไม่อยากไปใช่ไหมคะ” เอมิลี่เดินกลับไปหาคนที่ยังไม่ลงจากเตียง “อยากครับ ไปสิไปกันเลย พี่แต่งตัวอึดใจเดียวก็เสร็จแล้ว” “ไม่จริงหรอกค่ะ ทำอยู่ตั้งนานกว่าพี่โก้จะเสร็จ” คำเตือน: มีการสูญเสีย มีเหตุการณ์สะเทือนใจ

หนังสือที่คุณอาจชอบ

หยางจื้อซี เกิดใหม่ในหมู่บ้านป่าหมอก

หยางจื้อซี เกิดใหม่ในหมู่บ้านป่าหมอก

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

หยางจื้อซี เด็กกำพร้าจากศตวรรษที่21 ถูกองค์กรมืดเลี้ยงดูจนเติบโตและทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ ในระหว่างที่ถูกส่งตัวไปทำภารกิจลับ เธอกลับถูกคนในองค์กรมืดหักหลังและถูกฆ่าโดยเพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจมากที่สุด ก่อนสิ้นใจเธอถามเพื่อนสนิทว่าทำไม แต่ไม่ได้รับคำตอบจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่เธอได้รับคือรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยามและ คำว่า “โง่” จากปากของอีกฝ่ายเท่านั้น หลังจากที่ตายไปแล้วสิ่งที่เธอคิดไว้ คงจะเป็นนรกหรือที่ไหนสักแห่งที่เป็นโลกหลังความตาย แต่ทว่ามันกลับไม่เป็นเช่นนัน เธอตื่นขึ้นมาในร่างของ หยางจื้อซี เด็กหญิงอายุ เพียง 13 ขวบปีในหมู่บ้านป่าหมอก ในดินแดนโบราณล้าหลังที่ไม่มีในประวัติศาสตร์ คล้ายกับว่าเป็นโลกคู่ขนานที่อยู่อีกมิติหนึ่ง เธอตื่นขึ้นมาในบ้านที่ผุพัง ครอบครัวยากจน มีแม่ที่อ่อนแอและเจ็บป่วย มีพี่น้องที่อายุน้อย มีปู่ย่าตายายที่เห็นแก่ตัวและใจร้าย มีลุงที่เห็นแก่ได้ป้าสะใภ้ที่เต็มไปด้วยความละโมบโมบโลภมาก หยางจื้อซี คิดว่านับจากนี้ไปชีวิตจะต้องอยู่ได้ด้วยตัวเอง หากใครมารังแกก็แค่ทุบตี เธอไม่เชื่อว่าด้วยพลังที่ติดตัวเธอมาจากชาติที่แล้วจะไม่สามารถอยู่รอดได้ในโลกล้าหลังแห่งนี้

หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง

หยางเสี้ยว หนูน้อยหัวใจแกร่ง

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

มังกร หนุ่มหล่อหน้าใสลูกชาวไร่ชาวนา อายุ 22 ปี ที่ได้รับทุนเรียนดีจนจบมหาวิทยาลัย ได้แบกร่างกายพาหัวใจอันแตกสลายกลับบ้านเกิดทันทีในวันที่จบการศึกษา เพราะบิดามารดาได้เสียชีวิตกระทันหันทั้งคู่หลังจากกลับจากการนำข้าวไปขายและโดนสิบล้อที่เบรคแตกเสียหลักพุ่งชนรถของพ่อแม่ของมังกร เมื่อสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกระทันหันเขาจึงกลับบ้านเกิดเพื่อไปทำไร่ทำนาสานฝันของพ่อแม่และนำความรู้ที่ได้เรียนมากลับมาพัฒนาที่ดินมรดกในบ้านเกิด หากแต่ว่ามังกรยังไม่ทันได้ทำอะไรเขากลับตายลงอย่างไม่ทันตั้งตัว ตายแบบไม่ตั้งใจและไม่เต็มใจที่สุด เขาจำได้เพียงแค่ว่าหลังจากเดินทางกลับมาถึงบ้านเกิดเขาได้ไปไหว้พ่อกับแม่ที่วัดในหมู่บ้าน แล้วก็กลับมานอนแต่พอเขากลับตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กชาย อายุ 8ขวบ กับบ้านพุๆพังๆ เขาตื่นมาในร่างของคนอื่นไม่พอ แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่นี่มันที่ไหน และใครพาเขามา แล้วมังกรจะทำยังไงต่อไปกับชีวิตที่อยู่ในร่างเด็กชายยากจนคนนี้ มาติดตามชีวิตใหม่ของมังกรกันต่อไปค่ะ

โซ่คล้องใจ

โซ่คล้องใจ

สิบสี่กุมภาฯ
5.0

ความรักของฉันมันคงเหมือนนาฬิกาทราย.. .. เมื่อด้านหนึ่งถูกเติมเต็ม....อีกด้านกลับว่างเปล่า ..และสูญสิ้นไป..กับกาลเวลา........ "สำหรับฉันเธอมันก็แค่ผู้หญิงไร้ค่า อยู่บนที่สูงแต่ทำตัวต่ำ" "หึ....ขอบคุณค่ะที่ชม จะพูดแค่นี้ใช่มั้ย จะได้ไปอ่อยผู้ชายต่อ" "อ้อ...ถ้าสนใจ เชิญนะคะ พอดีชอบแบบ ทีเดียวหลายๆคนมันสนุกดี แต่คนดีๆอย่างพี่...."เธอมองเขาอย่างพิจารณา พร้อมยกยิ้มมุมปากอย่างเย้ยหยัน ก่อนจะเดินจากไป หมับ!! "มีอะไรอีกคะ หรือว่าสนใจอยากไปร่วมเตียงด้วย" "......" ชายหนุ่มเงียบ มองหน้าเธออย่างเอาเรื่อง และออกแรงบีบข้อมือเล็กอย่างแรง แต่คนตรงหน้ากลับไม่แสดงท่าทีว่าเจ็บ ถึงเธอจะเจ็บเหมือนกระดูกกำลังจะแหลกเป็นชิ้นๆ "ถ้าไม่ทำอะไรก็ปล่อย พี่ไม่อยากได้แต่คนอื่นเขาอยากได้!" พรึบ!! เธอสะบัดมือเขาอย่างแรงและเดินกลับเข้าไปในงานเลี้ยง หมับ! "ว้าย เป็นบ้าอะไรปล่อยนะ" แต่ไม่ทันจะเดินไปถึงไหนร่างบางก็ถูกกระชากจนตัวปลิว จนชนเข้ากับกำแพงห้องอย่างแรง "ถ้าเธอยังหาเรื่องอุ่นอีก ฉันจะไม่ปล่อยเธอไว้แน่!" เขามองเธออย่างเกรี้ยวกราด "หึ...ทำไมค่ะ จะแกล้งแล้วจะทำไม" เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เกรง ยิ่งได้ยินเขาพูดแบบนี้แล้วมันยิ่งรู้สึกเจ็บ ทำไมนะทำไมต้องรักคนที่ไม่มีใจ "ปล่อย!" "ทำไม จะรีบไปเสนอตัวให้ไอ้บ้านั่นรึไง!"ใบหน้าหล่อคม ยื่นเข้าใกล้ พร้อมตะเบ็งเสียงแข็งใส่หน้าเธอ มือหนาออกแรงบีบท่อนแขนราวกับจะให้มันแหลกละเอียด "ใช่แล้วจะทำไม คืนนี้เรามีนัดกัน จะไปทำอะไรกันคนไม่ต้องให้บอกนะ หรือว่าอยากรู้จะได้ถ่ายคลิปมาให้ดู!" "หึ...ร่าน! ถ้ามันคันมากเดี๋ยวฉันจะสังเคราะห์ให้เธอเอง" "นะ...ฺฮื่อ" ร่างเล็กดิ้นพยายามให้หลุดจากพันธนาการเมื่อ เขาประกบปากจูบดูดเม้มริมฝีปากบางสีแดงอย่างแรง เขาดูดเม้มมันอย่างหนักหน่วง มือหนาลูบบีบขย้ำหน้าอกอย่างแรงเหมือนจะให้มันแหละติดมือออกมา "ฮื่อ" เสียงหวานร้องท้วงในลำคอ เมื่อได้กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งเต็มปาก จนแทบจะอ้วก -ญี่ปุ่น ณิชาภัทร โชติฐิติเมธานนท์ ดีไซเนอร์สาวสวย เก่งฉลาดไม่ยอมใคร มั่นใจในตัวเอง ลูกสาวคนโตของแด๊ดดี้กันต์ อายุ 24 -แบงค์ นิธิภัทร์ พัชรกานต์กุล วิศวกรหนุ่มไฟแรง หล่อเก่งมีความสามารถทั้งศึกษาวิเคราะห์ คำนวณ ออกแบบ ตรวจสอบแก้ไขปัญหาและควบคุมการผลิต....วัย 27 ความผูกพันระหว่างคนเป็นสิ่งมีค่าและมีความหมาย เป็น เสมือนเรื่องราวและความทรงจำดี ๆ ที่คนทุก ๆ คนไขว่คว้า แต่กลับมีน้อยช่วงเวลา ที่สอนสิ่งดี ๆ ให้เราได้รับรู้ ที่มีค่าให้เรานึกถึง ทุกครั้งที่นึกถึงมัน จะคอยย้ำเตือนเราให้นึกถึงช่วงวันเก่าๆ ที่ดึงทุก ๆ คนไว้ให้อยู่ร่วมกัน สิ่ง ดี ๆ ที่ผ่านไปเป็นเสมือนเม็ดทรายในนาฬิกาที่ร่วงหล่น…… ทุกเม็ดทรายแทน ความหมายของ………………ความผูกพัน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความห่วงใย ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความชิดใกล้ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………การไขว่คว้า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความคิดถึง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ความลึกซึ้ง ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………วันเวลา ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………สิ่งมีค่า ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………จิตใจ ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………ตัวตน ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “รัก” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เรา” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “มิตรภาพ” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………คำว่า “เพื่อน” ทุกเม็ดทรายแทนความหมาย ของ………………” ทุกสิ่งที่เต็มใจ ให้เพื่อเธอ” เม็ดทรายเหล่านี้แม้จะ ร่วงหล่น แต่ก็ยังคงรวมกันในนาฬิกาทราย คอยย้ำเตือนเราถึงช่วงเวลาดีๆ ที่ผ่านมา เป็นนาฬิกาที่มีค่าและมีความหมาย อยู่ในความทรงจำของกันและกันตลอดไป … ช่วงเวลาแห่งความสุข อาจไม่เคย อยู่กับเรานานในโลกของความเป็นจริง เป็นเหมือนสิ่งที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านเข้าไป ให้เราได้สัมผัส ให้เราได้รู้สึกดี ๆ ให้เราได้รู้สึกอบอุ่นและมีความสุข แต่ถึงแม้ช่วง เวลาเหล่านี้อาจจะไม่ยาวนาน แต่มันสร้างสิ่งดี ๆ ให้เรามากมาย มันมีค่าและยิ่งใหญ่ และจะเป็นกำลังใจให้เราตลอดไป มันจะแทนความหมายของความเป็น “เพื่อน” ตลอดไป…… “นาฬิกาทรายใบนี้ ขอให้แทนมิตรภาพของเราตลอดไป ไม่เคยมีช่วงเวลาไหนที่เราห่างไกล โดยไม่ผูกพัน” ขอบคุณบทความจาก คุณ นุชรัตน์ รักมาก คำเตือน ในทุกเรื่องทุกการกระทำของตัวละครเกิดจากจินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงไม่ควรลอกเลียนแบบการกระทำที่ไม่เหมาะสม อันจะนำไปสู่ความสูญเสียความผิดบาปทั้งปวง ไม่ได้มีเจตนามุ่งร้ายต่อตัวบุคคลหรือวิชาชีพใดวิชาชีพหนึ่ง หากอ่านแล้วไม่มั่นใจว่าหรือไม่เลียนแบบได้หรือไม่แนะนำให้ปรึกษาผู้ปกครองค่ะ นิยายเรื่องนี้เหมาะสมสำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป เพราะอาจมีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมด้านพฤติกรรม ความรุนแรง เพศ หรือการใช้ภาษาโปรดใช้วิจารณญาณและเสพเนื้อหาอย่างมีสตินิยายเรื่องนี้เกิดจากความต้องการจะเขียนของนักเขียนเท่านั้นไม่ได้มีเจตนาไม่ดีหรือสนับสนุนการใช้ความรุนแรงในชีวิตจริง รบกวนอ่านคำเตือนก่อนอ่านของนักเขียนแล้วค่อยตัดสินใจหากไม่ชอบไม่เป็นไรค่ะ ©ลิขสิทธิ์เป็นของผู้สร้างสรรค์ แต่เพียงผู้เดียวการเผยแพร่ทำซ้ำดัดแปลงโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตผิดกฎหมายตาม พ. ร. บลิขสิทธิ์ 2537 มาตรา 1527 31 มีโทษทั้งจำทั้งปรับ ไม่อนุญาตให้คัดลอกทำซ้ำดัดแปลงตัดภาพหรือถ่ายภาพไปเผยแพร่ใด ๆ ทั้งสิ้นหากพบจะขอดำเนินคดีตามกฎหมาย❌❌❌ พึ่งหัดแต่งนิยายเป็นมือใหม่หัดแต่งคำบางคำอาจจะใช้ผิดไปต้องขออภัยด้วยนะ คำโปรยเนื้อหาการบรรยายอาจใช้คำได้ไม่สวยเท่ากับนักเขียนท่านอื่นๆ แต่ก็ตั้งใจเขียนออกมาให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ 14 กุมภาฯ 13/01/2022 ฝากติดตามผลงานด้วยนะคะ

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

Thalia Frost
5.0

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

รักต้องห้าม  โทสะของผู้ปกครอง

รักต้องห้าม โทสะของผู้ปกครอง

Gavin
5.0

สิบปีเต็มที่ฉันแอบรักภาคิน วงศ์วรานนท์ ผู้ปกครองของฉัน หลังจากครอบครัวของฉันล้มละลาย เขาก็รับฉันไปดูแลและเลี้ยงดูฉันจนโต เขาคือโลกทั้งใบของฉัน ในวันเกิดอายุสิบแปดปี ฉันรวบรวมความกล้าทั้งหมดเพื่อสารภาพรักกับเขา แต่ปฏิกิริยาของเขากลับเป็นความเกรี้ยวกราดอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน เขาปัดเค้กวันเกิดของฉันตกพื้นแล้วคำรามลั่น “สติแตกไปแล้วเหรอ? ฉันเป็นผู้ปกครองเธอนะ!” จากนั้นเขาก็ฉีกภาพวาดที่ฉันใช้เวลาวาดเป็นปีเพื่อเป็นคำสารภาพรักของฉันจนไม่เหลือชิ้นดี เพียงไม่กี่วันต่อมา เขาก็พาโคลอี้ คู่หมั้นของเขากลับมาบ้าน ผู้ชายที่เคยสัญญาว่าจะรอฉันโต ที่เคยเรียกฉันว่าดวงดาวที่สว่างไสวที่สุดของเขา ได้หายไปแล้ว ความรักที่ร้อนแรงและสิ้นหวังตลอดสิบปีของฉันทำได้เพียงแผดเผาตัวเอง คนที่ควรจะปกป้องฉันกลับกลายเป็นคนที่ทำร้ายฉันเจ็บปวดที่สุด ฉันก้มมองจดหมายตอบรับจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในมือ ฉันต้องไปจากที่นี่ ฉันต้องถอนรากถอนโคนเขาออกจากหัวใจ ไม่ว่าจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม ฉันยกโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของพ่อ “พ่อคะ” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “เอวาตัดสินใจแล้ว เอวาอยากไปอยู่กับพ่อที่กรุงเทพฯ ค่ะ”

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

ลิขิตรักภรรยาตัวร้าย

จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ
5.0

เว่ยจื้อโหยวลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งพบว่าตนอยู่ในยุคสมัยที่ไม่คุ้นเคยสิ่งรอบกายดูโบราณล้าหลัง โลกโบราณที่ไม่มีในประวัติศาสตร์โลก ยังไม่ทันได้เตรียมใจก็ถูกส่งให้ไปแต่งงานกับชายยากจนที่ท้ายหมู่บ้าน สาเหตุที่เว่ยจื้อโหย่วถูกส่งมาให้แต่งงานกับชายที่ขึ้นชื่อว่ายากจนที่สุดในหมู่บ้านนั้น เพราะนางเกิดไปต้องตาต้องใจเศรษฐีผู้มักมากในกามเข้า เพื่อหาทางหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกบ้านใหญ่ขายไปเป็นอนุภรรยาของเศรษฐีเฒ่า พ่อแม่ของนางจึงยอมแตกหักจากบ้านใหญ่และท่านย่าที่เห็นแก่ตัวและลำเอียงเป็นที่สุด ด้วยเหตุนี้พ่อแม่ของนางจึงตัดสินใจยกนางให้กับอวิ๋นเซียว ชายหนุ่มที่แสนยากจนข้นแค้น ที่เพิ่งเสียบิดามารดาไป อีกทั้งยังทิ้งน้องชายน้องสาวเอาไว้ให้เขาเลี้ยงดู นอกจากนี้ยังมีป้าสะใภ้มหาภัยที่คอยแต่จะมารังแกเอารัดเอาเปรียบสามพี่น้อง สิ่งที่ย่ำแย่ที่สุดไม่ใช่ป้าสะใภ้มหาภัย แต่ มันคืออะไรแต่งงานนางไม่ว่ายังไม่ทันได้เข้าหอสามีหมาดๆ ก็ถูกเกณฑ์ไปเป็นทหารในสงครามระหว่างแคว้น มันไม่มีอะไรเลวร้ายไปมากว่านี้อีกแล้วสำหรับ เว่ยจื้อโหยว หากสามีทางนิตินัยของนางตายในสนามรบ ก็ไม่เท่ากับว่านางเป็นหม้ายสามีตายทั้งที่ยังบริสุทธิ์หรอกหรือ แถมยังต้องเลี้ยงดูน้องชายน้องสาวของอดีตสามีอีก สวรรค์เหตุใดถึงได้ส่งนางมาเกิดใหม่ในที่แบบนี้

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ