สามีมาเฟียคนนี้เป็นของคุณนะ

เฌอเลียร์

โรแมนติก | จบเล่ม

5.0

ความคิดเห็น

6.1K

ชม

บท

ชารีญา เปรียบเสมือนเจ้าสาวที่กลัวฝน เธอหนีงานแต่งมาด้วยเหตุจำเป็นบางอย่าง ทว่าเมื่อหลบซ่อนอยู่ในโรงแรมเธอกลับได้มาพบกับเขา มาเฟียร้ายจอมไร้อารมณ์ เดเมียน จัสติน วินด์ทรอฟ ไม่มีอารมณ์ใครและปรารถนาต่อผู้หญิงคนไหนมาก่อน กระทั่งได้มาพบเธอ ผู้หญิงที่มีดวงตาที่เป็นประกายและช่วยปลุกไฟสวาทของเขาให้ตื่นขึ้นมา ค่ำคืนพลาดพลั้งของทั้งคู่ก่อเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว แต่เมื่อวันใหม่มาเยือน เธอคนนั้นก็หนีจากไป จนทำให้เขาต้องใช้ทุกวิธีเพื่อตามเธอกลับมา เขายอมกลายเป็นคนเจ้าเล่ห์ มากด้วยแผนการ ยินยอมเป็นมาเฟียที่ชั่วร้ายในสายตาของเธอคนนั้น เพียงเพื่อกักขังเธอไว้ให้อยู่เคียงข้างเขาตลอดไป สถานที่ที่เธอคนนั้นละอยู่ได้บนโลกใบนี้มีเพียงข้างกายเขาเท่านั้น!

นางบำเรอ บทบาทหยิ่ง มาเฟีย การอยู่กินด้วยกัน การมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก ที่ทำงาน ดราม่า หวาน CEO คู่นอนคืนเดียว

บทที่ 22 บทส่งท้าย

05-30 11:32

บทที่ 1 บทนำ

“คุณคนนั้นล่ะครับ ว่าที่นายผู้หญิง”

เสียงกระซิบจากบอดี้การ์ดหนุ่มในสูทสีเข้ม บอกนายผู้เป็นเจ้าของหน้าตาหล่อคมคายตามแบบฉบับหนุ่มลูกครึ่งยุโรปเอเชีย

ขณะโน้มหน้าเข้ามาใกล้ใบหูเพื่อรายงานอยู่นั้นบอดี้การ์ดก็วางสายตาไปยังร่างบางของหญิงสาวชาวไทยในชุดสีฟ้าขาวแบบโบฮีเมียนสไตล์ที่นั่งบนโซฟาสีน้ำตาลเข้มบนเวที

เธอกำลังเสวนาเรื่องผลิตภัณฑ์นมผงเด็กสำหรับแม่ยุคใหม่ หญิงสาวมาร่วมงานในฐานะอินฟลูเอนเซอร์ทางโซเชียลผู้มีอิทธิพลทางความคิดของผู้ติดตามจำนวนหนึ่ง

ส่วนใหญ่ล้วนเป็นแม่ยุคใหม่ ไม่ว่าจะเป็นแม่บ้านคุณภาพ ซิงเกิ้ลมัมคุณแม่สายสตรอง หรือแม้แต่คุณแม่วัยใส ด้วยเนื้อหาเสวนาในวันนี้มุ่งเน้นที่จะพูดคุยถึงการเลี้ยงลูก

สำหรับชารีญานั้น สังคมรู้จักเธอในฐานะซิงเกิ้ลมัมสายสตรองที่มีลูกชายวัยสองขวบครึ่งที่กำลังน่ารักน่าชัง ช่างเจรจาและมีผู้ติดตามแซงหน้าผู้เป็นแม่ไปแล้วเสียด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มจดจ้องร่างอรชรนั้นอยู่นานสองนาน

“จากตรงนี้... เธอก็ดูไม่เลว”

ถ้อยคำนั้นจะเรียกว่าคำชมได้ไหม แต่แววตาคมกล้าหรี่แคบลงอย่างพินิจพิจารณาร่างแบบบางของหญิงสาว แม้จะอยู่ในระยะไกลเกินร้อยเมตรจากเวทีถึงจุดที่

เขานั่งในร้านกาแฟชื่อดัง ซึ่งอยู่ชั้นบนของห้าง สามารถทอดสายตามองลงมายังเวทีได้อย่างชัดเจน ไร้สิ่งบดบังทัศนียภาพ

จังหวะนั้น ภาพทรงจำในค่ำคืนเสน่หาเมื่อเวลาเกือบห้าปีที่ผ่านมาก็ผุดพรายขึ้นเป็นฉาก ๆ เขาไม่รู้แม้แต่ชื่อเธอ จดจำได้เพียงกลิ่นหอมละมุนดุจแป้งเด็กก็เพียงเจือจาง

รูปร่างทรวดทรงที่ระบุได้สั้น ๆ ว่า... ‘เข้ามือ’ แต่ใครจะไปคาดคิดว่าเพียงสัมพันธ์ชั่วคืน เขาจะกลายเป็นพ่อคนทั้งที่เกลียดเด็กเต็มหัวจิตหัวใจ...

หญิงสาวหุ่นเพรียวบอบบางตามแบบฉบับสาวไทยไซซ์มินิ เรือนร่างเล็กก็จริงหากสมส่วนได้รูป มีส่วนโค้งส่วนเว้า ชวนเร้าใจแม้แต่งตัวเรียบร้อยมิดชิดไม่ได้โชว์เนื้อหนังมังสาใด ๆ เลยแม้จนนิดเดียว

ยามเธอแย้มยิ้มกับคู่สนทนาบนเวทีก็ทำเอาใครบางคนที่ลอบมองเธอในฐานะ แม่ของลูก ได้หัวใจเต้นแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ

เส้นผมดำเงางามสะบัดพลิ้วดูนุ่มสลวยยามเธอส่ายหน้าประกอบถ้อยคำสนทนา ยิ่งส่งให้ดวงหน้าสวยแบบแทบไม่ปรุงแต่งของเธอดูเป็นธรรมชาติ อาจไม่ใช่คนสวยจัด หากดึงดูดสายตาให้มองได้เรื่อย ๆ ยิ่งมองกลับไม่อาจหาญกล้าที่จะละสายตาจากเธอได้เลยแม้จนวินาทีเดียว

ปากบางเฉียบได้รูปสีชมพูระเรื่อ แก้มสีพีชกลาย ๆ ดูอ่อนจาง จมูกโด่งงดงามจิ้มลิ้ม รวม ๆ แล้วเป็นเครื่องหน้าที่ส่งให้ชารีญาเป็นสาวไทยที่สวยละมุน มีเสน่ห์ และยิ่งดูมีความเจ้าเล่ห์แสนซนน้อย ๆ

เมื่อเธอหลุดเสียงหัวเราะสดใส ปล่อยตัวเองให้เป็นไปตามธรรมชาติ ทุกอิริยาบถงดงามกระแทกใจของหญิงสาว อยู่ในสายตาเขาตลอดเวลานาที

นี่คือหลักฐานยืนยันอย่างแท้จริงว่า ตั้งแต่เขาเดินทางมาถึงประเทศไทยจวบจนกระทั่งทิ้งกายแกร่งนั่งจิบกาแฟตรงนี้ สายตาเขาก็ไม่มีเหลือไว้มองผู้หญิงคนไหนได้อีกเลย

ผ่านมาแล้วเกือบห้าปี... ชายหนุ่มเพิ่งเข้าใจในวันนี้ว่า เขาจะเกลียดเด็กและรังเกียจการมีลูกไปอีกทำไม ในเมื่อคู่กรณีของเขาสวยสดใสและน่ารักขยี้ใจได้ถึงเพียงนี้

ผ่านไปสามชั่วโมงกว่าๆ นับเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์มากที่ผู้ชายอย่างเดเมียน จัสติน วินด์ทรอฟจะมีความอดทนกับการนั่งอยู่กับที่นานสองนาน เพียงเพื่อลอบมองผู้หญิงคนหนึ่งที่เคยพบกันเพียงครั้งเดียวเมื่อนานมาแล้ว

หากการพบกันก็ทำเอาชีวิตเขาเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือชนิดว่าพลิกคว่ำคะมำหงาย

จากมาเฟียแบดบอยผู้ร้ายกาจ

กลายมาเป็นมาเฟียพ่อลูกอ่อน แถมยังเป็นพ่อที่ลูกไม่รู้จักอีกต่างหาก!

อันที่จริงแล้วเขาไม่ควรต้องมาอยู่ตรงนี้เลย... ถ้าไม่เพราะบิดาของเขาคะยั้นคะยอแกมบังคับให้มาที่นี่เพื่อทวงเด็กน้อยที่เกิดกับหญิงสาวคนนั้น

ซึ่งนับว่าเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตระกูล... ‘วินด์ทรอฟ’ ตระกูลมาเฟียอันมีความเป็นมายาวนานและสูงศักดิ์!

‘ลืมไปเลยนะเนี่ยว่าเคยไข่ทิ้งไว้... ว่าแต่แม่นั่นก็ดูไม่เลวนะ’ เดเมียนจับจ้องไปที่ชารีญาอย่างไม่วางตา

เดเมียน จัสติน วินด์ทรอฟ มาเฟียหนุ่มเชื้อลูกครึ่งเอเชียวัย 32 ปี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสะกดใจ นัยน์ตาคมกล้าเจ้าเสน่ห์สีอำพัน หากซ่อนเพลิงไฟในแววตาร้ายกาจน่ากริ่งเกรงเอาไว้ในคราวเดียวกัน

ภายนอกนั้นช่างดูสุขุม กึ่งไปทางเย็นชา ไม่ผิดกับคนไร้หัวใจ บางเวลาก็เกรี้ยวกราดเจ้าอารมณ์และเอาแต่ใจ

หากแต่ในเชิงธุรกิจ นับว่าเขาเป็นชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ประสบความสำเร็จอย่างงดงามง่ายดายตั้งแต่อายุยังน้อยแม้จะมีเชื้อสายเอเชีย

ทว่าเกิดและเติบโตในอเมริกา ด้วยรกรากของต้นตระกูลมาเฟียของวินด์ทรอฟนั้นอยู่ที่นี่ แต่ด้วยความเป็นทายาทเพียงคนเดียว ทุกความคาดหวังจึงมาตกอยู่ที่เขาเพียงคนเดียว

เดเมียน จัสติน วินด์ทรอฟ ชายหนุ่มที่สังคมรู้จักเขาในฐานะของทายาทหนุ่มหล่อของมาเฟียสายแข็ง เจ้าของอาณาจักรธุรกิจขนส่งพาณิชย์หลากหลายรูปแบบ กระจายเครือข่ายสาขาอยู่ทั่วทุกมุมโลก

ความยิ่งใหญ่ของธุรกิจที่ประจักษ์ในความร่ำรวยชนิดที่เทียบชั้นอภิมหาเศรษฐีหลาย ๆ คนในอเมริกา หากไม่เป็นที่เปิดเผย

เพราะไม่มีใครไม่รู้ว่าตระกูลนี้มีอิทธิพล และแหล่งเงินที่ได้มามักจะพัวพันกับธุรกิจสีเทาโดยไม่ต้องสงสัย หากก็ได้ชื่อว่าธุรกิจสีเทาเท่านั้น มิได้ข้องเกี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมายไม่ว่าอาวุธหรือยาเสพติด

และการมาเยือนประเทศไทยในครั้งนี้ก็มีเพียงจุดประสงค์เดียวเท่านั้น และเขาจะไม่ยอมพลาดโดยเด็ดขาด

“ผมไปเตรียมรถนะครับ”

คาลอสบอดี้การ์ดหนุ่มโน้มตัวลงมากระซิบข้างหูอีกครั้ง เพราะบรรยากาศโดยรอบนั้นเสียงดังอื้ออึง เนื่องด้วยอยู่ท่ามกลางบรรยากาศงานอีเว้นท์ ซึ่งความจริงข้อนี้เขาย่อมรู้ดี

มาเฟียหนุ่มมองหาร้านกาแฟโซนโอเพ่นแอร์ ตั้งใจจะหาที่สูบบุหรี่สักมวน

เพราะตั้งแต่มาถึงที่นี่ เพื่อแอบดู แม่ของลูก

ความน่ามองของเธอทำเขาเพลินตาจนลืมอาการอยากนิโคตินไปนานกว่าสามชั่วโมง

พลันนั้นสายตาคู่คมก็มองเห็นร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่ไม่ใช่แบรนด์ระดับโลกที่ทั่วไปรู้จักคุ้นชิน หากเป็นร้านกาแฟที่รู้จักเฉพาะกลุ่มเท่านั้น ซึ่งก็คือร้านกาแฟออ์กานิค

พลันขายาวก้าวเดินด้วยจังหวะสม่ำเสมอ เปิดประตูเข้าไปภายในร้าน ก่อนตรงเข้าไปที่เคาน์เตอร์แล้วหยุดสั่งเครื่องดื่ม

ยังไม่ทันจะสั่งอะไรเพิ่มเติม ชายหนุ่มก็รู้สึกถึงแรงกระตุกเบา ๆ บริเวณขากางเกงจึงก้มลงไปมอง

อ่านต่อ