Login to MeghaBook
icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
คู่หมายร้ายรัก

คู่หมายร้ายรัก

vanalak

5.0
ความคิดเห็น
28
ชม
12
บท

เมื่อหนึ่งมีรักให้แต่ไม่อาจบอก กับอีกหนึ่งที่ไม่เคยรู้และตั้งหน้าตั้งตาชิงชัง การหมั้นหมายที่เกิดจากผู้ใหญ่ส่งผลให้นาฎสุรีย์ต้องจากลาไปไกลเพื่อรักษาแผลใจ ส่วนอีกคนที่ไม่เคยรับรู้ แท้จริงแล้วกลับห่วงหา ห้าปีต่อมา สองคนได้พบกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอเปลี่ยนไป ส่วนเขากลับรู้หัวใจตัวเอง ******************** เพียะ! ใบหน้าหันตามแรงฝ่ามือ ชายหนุ่มนิ่งงัน มันชาไปทั้งแถบ นาฎสุรีย์มองมือตัวเอง มันกำลังสั่น เมื่อเขาหันมาสบตา เห็นสีหน้าแววตามันเปลี่ยนไป เธอชะงักตัดสินใจหันหลังคิดวิ่งหนี แต่ทว่าเรียวแขนกลับถูกคว้าเอาไว้ “คิดว่าทำแบบนี้ แล้วจะหนีไปงั้นเหรอ มันง่ายไปมั้ง” พูดจบ เขาเหวี่ยงร่างบางลงบนเตียง แล้วใช้เท้าถีบประตูปิดลง ก่อนล็อคอย่างแน่หนา “ช่วยด้วย ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที!” หญิงสาวร้องลั่น “แหกปากไปเลย เอาให้ดัง ห้องฉันเป็นห้องเดียวที่ไม่มีกุญแจสำรองไข ถึงมีก็ไม่มีใครก็กล้ามายุ่งหรอกนะ เพราะฉันเป็นคนยังไง ทุกคนรู้ดี” เขาส่งเสียงข่มขู่ นาฎสุรีย์จ้องมองอีกฝ่าย กัดริมฝีปากครุ่นคิดหาทางเอาตัวรอด เธอไม่ได้อยากตบหน้าเขา แต่เพราะคำพูดนั้นมันทำให้ระงับความโกรธไว้ไม่ได้เลย “ฉันไม่ได้ตั้งใจ ก็นายพูดจาไม่ให้เกียรติกันเลย!” หญิงสาวพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ ตอนนี้ตนเองตกอยู่ในสถานการณ์ เสียเปรียบอย่างรุนแรง ทว่าแววตาของอีกฝ่าย กลับไม่เย็นลงเลยแม้แต่น้อย “ตอนนี้ต่อให้พ่นอะไรออกมา มันก็ไม่มีประโยชน์แล้ว เพราะฉันไม่ให้อภัยเธอ!” เขาตวาดลั่น คนใต้ร่างสะดุ้งสีหน้าตื่นกลัว มือหนาจับสาบเสื้อ ที่เคยถูกกระชากมาก่อนหน้า ออกแรงดึง แควก! มันขาดติดมือ เจ้าของเสื้อชะงักดวงตาเบิกกว้าง กรีดร้องขึ้นมาทันที พยายามดิ้นรนผลักดันอีกฝ่ายเพื่อให้พ้นจากการโดนกระทำ แต่ทว่าอารมณ์ของเขา กลับรุนแรงเกินกว่า เรี่ยวแรงเธอจะต้านทานเอาไว้ได้ “ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน ได้ยินไหม!” คนหน้ามืด ไม่ฟังเสียง ตอนนี้ในหัวเขาแค่ต้องการเอาคืน กับการกระทำไร้ซึ่งการไตร่ตรองของอีกคน คนอย่างพีรดล ไม่มีวันยอมให้ใครมาหยาม เท่าที่ผ่านก็ถือว่ายอมมามากพอแล้ว ริมฝีปากบางถูกฉกฉวยอย่างรวดเร็ว จนคนใต้ร่างร้องครางในลำคอ พยายามผลักไสอีกฝ่าย แต่ร่างกายนั้นกลับไม่สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อยเลย มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วน ทำเอาเลือดในกายชายหนุ่มเริ่มร้อนฉ่า กระโปรงนักศึกษาถูกรั้งออก เจ้าของน้ำตาเริ่มคลอ ความหวาดกลัวแล่นพล่าน เธอไม่น่าโมโหจนน่ามืด แล้วหลงลืมไปว่า แท้จริงแล้วพีรดลเป็นคนเช่นไร หมดสิ้นแล้วซึ่งหนทางเอาตัวรอด อยากหลับโดยไม่รับรู้อะไรอีกเลย เขาถอนริมฝีปากจ้องมองอีกคน เห็นน้ำตาเธอกำลังไหลรินออกมา ทว่ามันได้ทำให้รู้สึกสงสาร เมื่ออารมณ์ตอนนี้มันกระเจิงไปไกล นาฎสุรีย์มีดีกว่าที่คิด เรือนร่างเย้ายวน ตรงหน้าทำเอาหายใจแทบไม่ออก ตัวตนแข็งขืนจนแทบปริแตก มันกำลังต้องการปลดปล่อย “ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันขอโทษ ฉันผิดเอง นายอย่าทำอะไรฉันเลยนะ...” เธออ้อนวอนทั้งน้ำตา “มันสายไปแล้ว เธอไม่ควรเข้ามาที่ห้องฉันตั้งแต่แรก...” เขาตอบเสียงรอดไรฟัน จะให้ผละไปได้ยังไง ในเมื่อเธอทำให้เขาแทบคลั่งแบบนี้

บทที่ 1 ช่วงเวลา

ร่างสมส่วนในชุดนักศึกษา สวมแว่นตา ผิวขาวอมชมพู ใบหน้าไร้เครื่องสำอาง สาวเท้าเข้าสู่ตัวบ้าน ได้ยินเสียงพูดคุยดังแว่ว หญิงสาวชะงักเมื่อสาวใช้ในบ้าน เดินมาหาสีหน้าราวกับมีเรื่องหนักหนา ในอกมันสั่นสะท้าน และหวังให้สิ่งที่คิด ไม่เป็นจริง

“คุณนาคะ คุณท่านเชิญไปพบที่ห้องรับแขกค่ะ” สาวใช้นามเตยเอ่ยปาก ก่อนเข้าใกล้แล้วกระซิบ “คุณธนากรมาที่นี่พร้อมกับคุณพีค่ะ”

หญิงสาวชะงัก แค่ได้ยินชื่อ ทำเอาร่างกายมันสั่นเทา พยายามรั้งไว้ทุกวิถีทางแล้ว แต่คราวนี้กลับมาถึงที่ เธอควรทำอย่างไรดี

“ฉันรู้แล้วเตย เดี๋ยวฉันขอไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนค่อยตามไป”

“คงไมได้หรอกค่ะคุณหนู คุณท่านให้คุณไปตอนนี้เลย” เตยบอกเสียงเครียด

คนตัวเล็กเม้มริมฝีปาก สีหน้าเครียดขึ้นทันที แววตาหวาดหวั่น ตัดสินใจสาวเท้าไปยังห้องรับแขก ดวงตากลมโตสะท้อนภาพชายหนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน กับชายอีกคน ที่อายุอานามมากน้อยกว่าพ่อไม่กี่ปี ชายกลางคนหันมาสบตา แล้วยิ้มอ่อนโยน

“สวัสดีค่ะคุณอา” เธอยกมือไหว้

“นามานั่งตรงนี้สิลูก” คนเป็นพ่อเอ่ยเรียก เธอยอมทำตาม หย่อนกายข้างบิดา

นิรนายิ้มกว้างมองบุตรสาว แล้วเลยไปยังชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาอีกคน เหมาะสมกันเหลือเกิน หากได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน เงินทองที่มี มีหรือจะไปไหนเสีย ลูกสาวเธอกับว่าที่ลูกเขย สองคนเรียนเก่งทั้งคู่ ยิ่งสร้างความยินดีให้กับครอบครัวสองฝ่ายมากขึ้นอีก

นาฎสุรีย์เหลือบมอง เห็นสีหน้าแววตาราวกับไม่มีอะไร แต่เธอรู้ดี ภายใต้ใบหน้าหล่อเหลา สาวไหนต่างมองเหลียวหลัง กลับแอบซ่อนความร้ายกาจเอาไว้ ริมฝีปากอวบอิ่มนั้น ก็ช่างเจรจาถากถางเธอดีเสียเหลือเกิน เรือนร่างสมบูรณ์แบบนั้น ยิ่งสร้างความปั่นป่วนให้เธอ ผู้ชายคนนี้คอยรังแก เอาเปรียบเธอตลอดเวลา เกลียดจนแทบไม่อยากมองหน้า ถ้าหนีหายจากตรงนี้ได้คงดี

“พอดีอากับพ่อของหนูนา กำลังคุยเรื่องการหมั้นหมายของหนูกับพี่พีน่ะ”

คนฟังชะงัก ช้อนสายตามองอีกคน เห็นเขากระตุกยิ้มราวกับเยาะ คิดว่าเธออยากได้หนักหนาเหรอ ถ้าไม่ใช่พ่อกับแม่ เธอไม่มีวันมานั่งตรงนี้หรอก

“หนูว่า... หนู”

“แล้วแต่พ่อกับแม่เถอะครับ เพราะถึงยังไง หนูนาคงไม่ปฏิเสธ ผมเองก็คงปฏิเสธเหมือนกันไม่ได้ แล้วเราสองคนจะทำยังไงได้ล่ะครับ นอกจากยอมรับ!” เขาโพลงออกมา สีหน้าไร้อารมณ์

เธอตั้งใจปฏิเสธอยู่แล้ว ไม่ต้องการให้เขาถากถางไปมากกว่านี้ เธอเหนื่อยมากพอแล้ว กับเรื่องแบบนี้ โตจนอายุย่างยี่สิบสอง อยากมีความคิด มีชีวิตเป็นของตัวเอง

“แต่นาขอเวลาค่ะ!” หญิงสาวพูดแทรก แววตามุ่งมั่น

สีหน้าของบิดามารดาเธอ บ่งบอกถึงความผิดหวัง นาฎสุรีย์กัดฟันแน่น สบตากับว่าที่คู่หมั้นคู่หมาย เห็นเขายิ้มหยัน ยิ่งสร้างความไม่พอใจเพิ่มมากขึ้นอีก

“นากำลังฝึกงานใกล้จบแล้วไม่ใช่เหรอลูก” ธนากรย้อนถาม สีหน้าหนักใจ

“เราสองคนไม่ได้รักกัน พูดว่ากะ...” เธอชะงัก อยากเอ่ยคำว่าเกลียด ทว่าเมื่อเห็นสีหน้าแววตาผู้ใหญ่กำลังจับจ้องมา เลยไม่กล้า

“ไม่ได้รักกัน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะรักกันไม่ได้นี่ลูก” นิรนาบอก แล้วหันมองบุตรสาว

“ทำไมแม่ถึงคิดว่ามันง่ายล่ะคะ แม่คิดว่าพีรดลอยากแต่งงานกับนาหรือไงคะ!” นาฎสุรีย์ย้อนถาม ก่อนตวัดสายตามองไปยังเขา ที่นั่งทำเป็นไม่รู้ร้อนหนาว ราวกับว่าต้องการให้เธอเป็นคนเอ่ยปากเรื่องทั้งหมดเสียเอง

นิรนาเหลือบมอง พีรดลชะงัก กวาดมองผู้ใหญ่ทั้งสาม แล้วถอนหายใจออกมา

“ผมยังไงก็ได้ ไม่ติดปัญหาครับ” เขาจำต้องพูดคำนี้ออกมา เพราะไม่อยากโดนตัดเงินค่าขนมจากบิดา แค่หมั้นกัน เมื่อโตพอ เขาจะถอนหมั้นจากยัยนี้ก็ได้ พ่อคงมาบังคับอะไรไม่ได้อีก

ทว่าหญิงสาวกลับกัดฟันแน่น ชักสีหน้าไม่พอใจ เมื่อเห็นอีกฝ่าย เอาดีเข้าตัว แล้วทำให้เธอเหมือนเด็กไม่เชื่อฟัง กระนั้นแล้ว ตนก็ไม่มีวันหมั้นหมาย กับคนนิสัยเสียอย่างพีรดลเด็ดขาด

“แต่นาไม่หมั้น ไม่มีวันด้วย!” เธอตะโกนออกมา น้ำตาคลอ

พีรดลยักไหล่ “เห็นไหมครับ ปัญหาไม่ใช่ที่ผม”

“นายหุบปากไปเลย พีรดล!” นาฎสุรีย์ตวาดไปยังเขา ชายหนุ่มยิ้มหยัน ทำเอาคนมองควันออกหู

“หยุดนะยัยนา!” คนเป็นแม่ปราม น้ำเสียงสั่น

เธอตวัดสายตามองบิดามารดา ไม่เข้าใจ เป็นอะไรนักหนาต้องบังคับให้แต่งงานกับพีรดล หมอนี่มันนิสัยเสียอย่างร้ายแรง คอยกลั่นแกล้งกันสารพัด ไม่เว้นแม้แต่ในรั้วมหาวิทยาลัย เธอถูกหมอนี่รังแกมามากพอแล้ว

“นาไม่มีวันหมั้นกับคนแบบนี้ ไม่มีวัน!”

“ยัยนา!” สุพจน์เรียกบุตรสาว สีหน้าตำหนิ

“นาพูดความจริง หมดสมัยคลุมถุงชนแล้วค่ะ นาขอตัวนะคะ!” หญิงสาวบอกปัด แล้วลุกยืนกระแทกส้นเท้า

นิรนาตระหนก รีบตามบุตรสาว

“ยัยนา มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน!”

“พจน์ไปตามนิมาเถอะ ตอนนี้ยัยนาคงกำลังโกรธอย่าเพิ่งไปบังคับลูกเลย” ธนากรส่งเสียงเตือน

“ยัยนา แม่บอกให้หยุดไง!”

นิรนารั้งท่อนแขนบุตาสาวเอาไว้ แต่เธอกลับสะบัดจนมารดาล้มลงกองกับพื้น

“แม่!” คนตัวเล็กตระหนก ตรงเข้าประคองมารดา

“ไม่ต้องมาช่วย ปล่อยให้แม่ตายไปเถอะ”

สุพจน์รีบตรงเข้ามาช่วยภรรยา นิรนาน้ำตานองหน้า กอดลมหายใจติดขัด คนตัวเล็กตระหนกเมื่อเห็นแม่กำลังเกร็งไปทั้งร่าง

“แม่ แม่! แม่เป็นอะไร!” หญิงสาวร้องลั่น

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ vanalak

ข้อมูลเพิ่มเติม
เงากลางทรวง

เงากลางทรวง

โรแมนติก

5.0

กลิ่นจันทร์ หญิงสาวมากความสามารถ หนีห่างไกลเมืองไทยเพราะเจ็บช้ำจากแฟนหนุ่มซึ่งนอกใจ ทว่าเมื่อกลับมาเขากลับกลายเป็นเจ้าของบ้านที่เธอเคยอาศัยตั้งแต่เด็ก แม่เลี้ยงและพี่สาวต่างบิดารวมหัวกันหักหลังเธอกับพ่อ ขายบ้านหลังนี้ กลิ่นจันทร์ต้องการได้คืน แต่เธอไม่มีเงินมากพอ เมื่อนั้น แฟนหนุ่มซึ่งอยู่ในหัวใจเธอตลอดเวลา แม้เขาทำเรื่องผิดมหันต์ เธอก็มิอาจทำใจให้ลืมลง คิมหันต์ ชายหนุ่มผู้ฝ่าฝันอุปสรรค จำตั้งตัวเป็นเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่ได้สำเร็จ กระนั้นในหัวใจเขากลับเย็นเยือกราวกับน้ำแข็ง เพียงเพราะถูกแฟนสาวทรยศหนีไปต่างประเทศ เพียงเพราะได้พบกับผู้ชายคนใหม่ ความแค้นฝังแน่นในอก เขารอวันเอาคืน และโอกาสก็มาถึง “ผมจะคืนบ้านให้ ถ้าคุณยอมเป็นเมียผมเป็นเวลาหนึ่งปี”

รักนอกปรารถนา

รักนอกปรารถนา

โรแมนติก

5.0

เพราะความผิดพลาดในค่ำคืนนั้น ทำให้นรีกานต์และกวีวัธน์ต้องแต่งงานกัน ทว่าเขากลับยังคงมีเยื่อใยต่อคนรักเก่าอยู่ เธอจำต้องเดินออกมา เพื่อให้เขาได้สมหวังกับคนรัก แม้กำลังตั้งครรภ์อยู่ก็ตาม ทว่าเขากลับตามหา เพื่อทวงสิทธิ์ของความเป็นสามีและพ่อของลูกกับเธอ ******************************* ปัง! ประตูปิดลงร่างเธอถูกโยนลงบนเตียง รีบลุกพรวด จ้องมองอีกฝ่ายแววตาตื่นตระหนก “นี่คุณทำบ้าอะไร ไม่ตลกแล้วนะ!” เธอตวาดลั่น “ฉันก็ไม่ตลกเหมือนกัน มาอยู่ที่นี่เพราะต้องการเป็นเมียฉันไม่ใช่หรือไง นี่ไง! กำลังจะทำให้ เธอมาได้จังหวะพอดีเลย ฉันกำลังว่าง กำลังโสด แต่ก่อนแต่ง ฉันขอเช็คของหน่อยก็แล้วกัน ว่ามีดีแค่ไหน!” คนตัวเมากระโจนเข้าหา นรีกานต์รู้ในทันทีว่า ชีวิตตนเองกำลังตกอยู่ในอันตรายแล้ว กระโจนหนีด้วยความหวาดกลัว วิ่งตรงไปหาประตู ทว่าเรียวแขนกลับถูกคว้าไว้ กระชากร่างบางเข้าหาจนปะทะแผงอก มือยกทุบตีจิกข่วนอีกฝ่ายไม่หยุดหย่อน แต่เหมือนเขาไม่สะเทือนเลยสักนิด “ปล่อยฉันนะ ช่วยด้วย! ใครก็ได้ช่วยที!” ไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือต่อ ริมฝีปากถูกปิดอย่างรวดเร็ว “อื้อ!” ร่างถูกตรงบนเตียง เรียวแขนรวบไว้เหนือศีรษะ น้ำตาคนโดนกระทำไหลริน เมื่อรู้ว่าตนเองหมดหนทางรอดในคราวนี้ เขาชะงักจ้องมองใบหน้าของคนใต้ร่าง น้ำตาของผู้หญิงมันไร้ความหมายสิ้นดี มารยาแบบนี้ เห็นมาจนสะอิดสะเอียนแล้ว “ปล่อยฉันไปเถอะ ฉันกลัวแล้ว...” “หยุดพูดให้รำคาญสักที นอนเฉยๆ ไปเถอะ เดี๋ยวก็มีความสุขเอง!”

ร่ายรักกับดักใจ

ร่ายรักกับดักใจ

โรแมนติก

5.0

ไม่รู้ว่าเป็นคราวซวยหรือสวรรค์กลั่นแกล้งกันแน่ เมื่อไฮโซสาวสร้างข่าวฉาวไม่เว้นแต่ละวันอย่างเมริยา สิทธิศักดิ์โสภณ ต้องตกกระไดพลอยโจน ถูกจับแต่งงานกับหนุ่มรูปกายภายนอกดูสุภาพบุรุษ ท่าทางสุขุมนุ่มลึก อย่างด็อกเตอร์ กันตธร วัชรเดชานนท์ เพียงเพราะสองคนถูกแอบถ่ายขณะเข้าโรงแรมด้วยกัน ทว่าเมริยาไม่เคยคิดเลยว่า ภาพลักษณ์ของชายคนนี้แท้จริงเป็นแค่ภาพลวงตากันตธรเองก็ไม่คิดเช่นกันว่าภาพลักษณ์ของเธอแท้จริงคือสิ่งหลอกลวง เมื่อเขาไม่ใช่อย่างที่เธอคิด และเธอไม่ใช่อย่างที่เขาคิด การอยู่ร่วมบ้านจึงกลายเป็นเรื่องวุ่นปั่นป่วน ********************************* “ชุดคุณเลือกเอาเองก็แล้วกัน เผื่ออยากใส่แบบวาบหวิวโชว์เยอะๆ แบบที่คุณชอบไง” ชายหนุ่มประชดแล้วยักไหล่ คนถูกเยาะเย้ยสุดทน อารมณ์เริ่มขุ่นมัวอีกครั้ง เมริยากัดริมฝีปากแล้วจ้องมองว่าที่เจ้าบ่าว “ใช่! อย่างฉันมันต้องแหวกมันต้องเว้าเอาให้เห็นถึงข้างในนั้นล่ะถึงจะเป็นสไตล์ของฉัน!” คนสวยย้อนจ้องหน้าเขาไม่วางตา “เชิญตามสบาย อยากจะแหวกขนาดไหนก็เชิญผมไม่ว่าอะไรหรอก” เมริยาจ้องมองแผ่นหลังเขาที่หายเข้าไปในห้องลองเสื้อ มือบางกำแน่นด้วยความเดือดดาล โอ้ย! เธอโมโหจนแทบจะกระอักออกมาอยู่แล้ว ไอ้หมอนี่ต้องตายด้วยมือเธอสักวัน *********************************** เมริยาเห็นสันกรามอีกฝ่ายรู้ดีว่าเขากำลังทรมาน ค่อยๆ ใช้แขนชันกายขึ้นโน้มใบหน้าใกล้ใบหูกระซิบแผ่ว “หลับแล้วเหรอคะ คุณสามี...”คนฟังขนลุกซู่ รีบลุกพรวดขึ้นมาด้วยความตกใจ “เฮ้ย! คุณทำอะไร!”เขาร้องลั่น คนตัวเล็กลุกนั่งแสร้งยิ้มหวานยั่วยวน กันตธรอ้าปากค้างเห็นชุดที่สาวเจ้าใส่เล่นเอาใจสั่น สติแทบคงไว้ไม่อยู่ สะบัดไล่ความคิดด้านมืดออก จะตกหลุมพรางของเธอไม่ได้ “ถะ...ถอยออกไปเลยนะ ผมขอเตือนวันนี้คุณไม่ได้แอ้มผมหรอก”ชายหนุ่มบอกเสียงสั่น “แน่ใจเหรอคะที่รักขา...”หญิงสาวแสร้งลากเสียงหวานก่อนเขยิบกายเข้ามาใกล้ “ออกไปเลยคุณ ผมไม่มีวันทำอะไรคุณหรอก อย่ามาหื่นขอร้อง”กันตธรกระถดกายหนี *********************************************

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด

ขย่มรักอาจารย์ฮอตเนิร์ด

ซีไซต์
5.0

หนานอันพริตตี้สาวสู้ชีวิตอายุยี่สิบปีแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งอย่างหนักและอยากได้เขามาเป็นแฟนใจจะขาด แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่สนใจเธอ หญิงสาวได้ไปดูดวงแม่หมอคนนั้นจึงบอกให้เธอมาขอพรที่ศาลเจ้าเล็ก ๆ ในอำเภอแห่งหนึ่งที่ห่างไกลเพื่อให้เธอสมหวังและต้องไปในวันที่ฟ้ามืดที่สุดของเดือนในอีกสองวันข้างหน้าถึงจะเห็นผล หนานอันเชื่อแม่หมอเพราะอยากได้ผัว เธอจึงไม่รอช้ารีบคว้ากระเป๋าเป้เดินทางมายังศาลเจ้าทันที เมื่อหนานอันเข้าไปภายในศาลเจ้าก็พบว่า มีสตรีสูงวัยคนหนึ่งอายุราวหกสิบกว่าปีกำลังกวาดศาลเจ้าอยู่ ...... "ได้ของสิ่งนี้ไปต้องสมหวังอย่างแน่นอน" คุณยายพูดพร้อมกับรอยยิ้ม น้ำเสียงนี้ฟังดูเยือกเย็นเป็นอย่างยิ่ง หนานอันยิ้มให้คุณยายจู่ ๆ ขนแขนของเธอก็ตั้งชันขึ้นมา เธอกำลังจะลุกขึ้นในตอนนั้นก็เกิดฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา หนานอันหวีดร้องด้วยความตกใจทว่าเมื่อหันไปมองคุณยายเธอไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว หนานอันประหลาดใจมากร้องเรียกคุณยายอยู่หลายคำ แต่ว่าในตอนนี้เธอก็ไม่มีเวลาให้คิดสิ่งใดแล้วเพราะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้นเมื่อฟ้าผ่าลงมาที่ศาลเจ้าเข้าอย่างจังหนานอันที่อยู่ด้านในจึงถูกฟ้าผ่าไปด้วยและสติดับวูบลงไปทันใด ไม่รู้ว่านานเท่าใดที่หนานอันตกอยู่ในความมืดมิด และเมื่อเธอตื่นขึ้นมาทุกอย่างรอบกายของเธอก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป...

วาสนานี้ ข้ามิอยากได้

วาสนานี้ ข้ามิอยากได้

l3oonm@
5.0

ซินหยาน นักฆ่าสาวที่ใช้นามแฝงว่า สืออี เธอถูกพาตัวมาจากสถานสงเคราะห์ตั้งแต่อายุเพียงเจ็ดปี เพื่อฝึกให้เป็นนักฆ่าขององค์การใต้ดิน เพราะความสามารถของเธอ รวมถึงความเฉลียวฉลาดจากการเอาตัวรอด ทำให้เธอได้รับภารกิจเสี่ยงอันตรายอยู่เสมอ จนวันหนึ่งที่องค์กรยื่นข้อเสมอสุดพิเศษให้ หากทำภารกิจครั้งนี้เสร็จสิ้นเธอจะสามารถไปใช้ชีวิตตามที่เธอต้องการได้ แต่เรื่องมันจะง่ายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร ซินหยาน แม้จะรู้ดีว่านี้เป็นภารกิจสุดท้ายก่อนที่เธอจะถูกสั่งเก็บแต่ก็รับงานมาอย่างเต็มใจ แต่ที่องค์การคิดไม่ถึงคือ ซินหยานเลือกที่จะจบชีวิตลงพร้อมกับภารกิจสุดท้ายที่สูญหายไปพร้อมกับเธอด้วย ซินหยานเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็พบว่าเธออยู่ในร่างของเด็กสาววัยสิบสองหนาว จางซินหยาน ชื่อนี้ช่างคุ้นหูนัก และยิ่งคุ้นมากขึ้นเมื่อชื่อของบิดามารดาของซินหยานก็คือนิยายเรื่องหนึ่งที่เธอได้เคยอ่านเมื่ออยู่ภพที่แล้ว หลังจากที่จางซินหยานอายุได้สิบหกหนาว นางตกหลุมรักท่านแม่ทัพจ้าว ที่ได้รับบาดเจ็บและจางซินหยานเป็นผู้ช่วยไว้ ถ้าหากท่านแม่ทัพจ้าวมิได้มีสตรีที่ตบแต่งไปแล้วเรื่องนี้ก็คงจบอย่างสวยงาม แต่เพราะเขารับจางซินหยานไปเป็นได้เพียงอนุเท่านั้น จางซินหยานก็ยังคิดว่าถึงจะเป็นเพียงอนุนางก็ยังหวังว่าท่านแม่ทัพจะรักนางเช่นกัน แต่เปล่าเลย ในสายตาของท่านแม่ทัพมีเพียงฮูหยินเอกเท่านั้น จนตายจางซินหยานก็ไม่เคยได้ยินคำว่ารักจากปากของท่านแม่ทัพ ซินหยานเมื่อมาอยู่ในร่างของจางซินหยานแล้วนางจะยอมให้เกิดเหตุการณ์นี้ได้อย่างไร แต่เหมือนโชคชะตาชอบเล่นตลก เพราะเรื่องที่นางไม่อยากยุ่งเกี่ยวดันเข้าไปยุ่งเต็มๆ

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ