หลางเว่ย องค์ชายหมาป่า

หลางเว่ย องค์ชายหมาป่า

พลิ้วไผ่

5.0
ความคิดเห็น
55
ชม
11
บท

อาเย่ว คู่หมั้นหมายราวกิ่งทองใบหยก ภายใต้ชุดฮั่นฝูทะมัดทะแมง ทรงผมเกล้าสูงราวจอมยุทธหญิงผูกริบบิ้นสีครามอ่อนมีโอปอประดับ ใบหน้าแฉล่มแช่มฉ้อย ผู้ที่รักการล่าสัตว์เป็นชีวิตจิตใจ สดใสร่าเริง อยากรู้อยากเห็นไปหมด มาดูกันว่าเขาจะช่วยคู่หมั้นได้อย่างไร อาเว่ย หรือ องค์ชายหลางเว่ย ร่างจำแลงแปลงกายราวต้องอาถรรพ์ในชุดสีดำพร้อมเสื้อคลุมตัดกับสีผิวขาวละมุน ผู้แอบซ่อนความรู้สึกเอาไว้ ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ นั่นตัวอะไรกระโดดออกจากหน้าต่างท่าทางหน้ากลัว หรืออาถรรพ์ที่ว่านี้จะทำให้เกิดอาเพศใหญ่ ผู้คนล้มตาย แล้วเลือดหญิงสาวพรหมจรรย์นั้นมันเกี่ยวอะไรกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ล่ะ อาเย่วจะช่วยอาเว่ยได้หรือไม่ ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•

บทที่ 1 หลางเว่ย องค์ชายหมาป่า

꧁༻บทที่ ๑༺꧂

หลางเว่ย องค์ชายหมาป่า

ท่ามกลางหิมะอันหนาวเหน็บในสวนท้อกลางหุบเขาที่มืดมิด พระจันทร์ดวงกลมโตส่องแสงสว่างทั่วบริเวณนั้น

โอ๊ย!! ช่วยข้าด้วย ใครก็ได้ช่วยข้าที หรือใกล้จะคลอดแล้วนี่

“ท่านแข็งใจหน่อยพระมเหสี เดี๋ยวข้าไปตามหมอหลวงที่ติดตามมาดูอาการของท่าน” สิ้นเสียงนางกำนัลที่เดินคล้อยหลังออกไป

พระมเหสีลูบครรภ์ที่ยื่นมากกว่าส่วนอื่นวนไปมาทาถูๆ ด้วยอาการทุรนทุรายก่อนจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้น ร้องสลับกับการพลิกตัวไปมาอยู่ครู่หนึ่ง

ไม่นานนักก็ปรากฏลำแสงสีขาวจากท้องฟ้าอันมืดมิดสาดส่องลงมาบริเวณที่พักแรมของพระมเหสี

“นั่นลำแสงอะไรน่ะ” นางกำนัลชี้มือไปที่ลำแสงพร้อมตะโกนให้เหล่าองครักษ์ติดตาม

“ข้าว่ามันต้องเกิดอะไรขึ้นกับพระมเหสีแน่ๆ” องครักษ์จางรีบวิ่งไปที่กระโจมก่อนจะมีเสียงเล็กๆเล็ดลอดออกมา

“อุแว้ๆๆ !! ” เสียงองค์ชายน้อยน่ารักได้ถือกำเนิดขึ้น หมอหลวงติดตามและนางกำนัลรีบไปประคองพระมเหสีและองค์ชายน้อยจากพื้นขึ้นมา

“ข้าไม่เป็นอะไรมาก เจ้าช่วยไปดูองค์ชายลูกของเราหน่อย” พระมเหสีปาดเหงื่อ

“ว้าว!! หน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักจังเลยเพคะ” นางกำนัลคว้าตัวองค์ชายน้อยที่ห่อตัวด้วยผ้าแพรอย่างดี สายตาจ้องมองไปที่ทารกน้อยอย่างเอ็นดู

“เอ๊ะ!! ดูนี่สิ ทำไมองค์ชายมีถึงมีหูชูชันผิดปกติ นัยน์ตาแดงก่ำราวโลหิตแดงฉาน”

“ไหนให้เราดูสิ ก็ไม่เห็นจะมีอะไรเลย”

“เขามีลักษณะเหมือนสัตว์ป่าชนิดหนึ่งก็ไม่ปาน แม่เจ้า !! มันหดกลับเข้าไปได้ เอ๊ะ..ฉันตาฝาดหรือนี่ อืม..น่าประหลาด องครักษ์จางท่านช่วยส่งม้าเร็วไปแจ้งข่าวให้ฮ่องเต้ทราบว่า พระมเหสีได้ให้กำเนิดองค์ชายแล้ว”

“แต่จริงๆอยากจะกลับเสียเดี๋ยวนี้ เราตั้งใจจะพาองค์ชายน้อยกลับไปด้วยตนเองเสียด้วยซ้ำ” องครักษ์จางกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างรวดเร็ว เขาตวัดแส้ไปที่หลังม้าหนึ่งที

“ช่า” “ฮี๊!!” ม้ายกข้าหน้าขึ้นอย่างลำพองก่อนที่จะออกตัววิ่งจนฝุ่นตลบอบอวลราวกับอยู่ในเมฆหมอก ใบหน้าของอิสตรีผู้สูงศักดิ์ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเปล่งเสียงนุ่มๆชวนฟังว่า

“คิดถึงที่นอนนุ่มๆเสียแล้วสิ พรุ่งนี้เราจะเดินทางกลับกันแล้วนะ” สีหน้าของนางกำนัลยิ้มละมุนอย่างรู้ทัน

“ข้าน้อยว่าท่านน่าจะคิดถึงฮ่องเต้มากกว่าที่นอนเป็นแน่แท้”

สีหน้าของพระมเหสียิ้มเห็นไรฟัน เหลือกตามองบนพร้อมกับเบ้ปากก่อนที่จะหัวเราะขึ้นเบาๆ

༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶

รุ่งเช้าวันใหม่…แสงแดดสาดส่องกลีบดอกท้อสีชมพูระเรื่อไล่โทนสีเข้มสุดจากใจกลางเกสรของดอกไม้สู่ปลายก้านดอกท้อที่ยังมีดอกตูมสลับไปมาตามกิ่ง

“เมื่อคืนเราเกือบแย่แล้ว” ในสถานการณ์ที่คับขันห่างไกลจากคนรักเช่นนี้ ความเจ็บปวดเกือบคร่าวิญญาณไปจากร่างผู้เสียสละที่เรียกว่า “แม่”

“ไม่เป็นไรแล้ว ตอนนี้ท่านปลอดภัย” สายตานางกำนัลมองไปยังพระมเหสีด้วยความเข้าใจหัวอกของผู้เสียสละพร้อมอุ้มองค์ชายน้อยอย่างทะนุถนอมก่อนที่จะยื่นให้อิสตรีผู้สูงศักดิ์รับทารกน้อยเอาไว้แนบอก

เอ้ เอ เอ่ เอ้ ~~ ลูกน้อยของแม่

༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶

ทหารเปิดประตูเมืองให้พระมเหสีพร้อมด้วยคณะผู้ติดตามเขาไปในพระราชวัง

“เจ้ากลับมาพร้อมลูกของเรา” สายตาฮ่องเต้จ้องมองหน้าทารกน้อยน่ารักพิมพ์เดียวกับเขาอย่างกับลอกคราบเขาเมื่อสิบห้าปีก่อน

เรียกว่าถอดแบบเดียวกันก็คงจะไม่ผิดประการใด คิดๆไปก็ชื่นใจกับดีเอ็นเอที่อยู่ตรงหน้า ใบหน้าราวกับผ้าขาวบริสุทธิ์ส่งเสียงร้องโยเย ก่อนที่พระมเหสีจะเข้ามาปุ้มองค์ชายจากมือผู้ครองบัลลังก์

“เอ๊ะ เขาคงจะหิวแล้ว งั้นหม่อมฉันขอตัวก่อน” อากัปกิริยาของทารกน้อยเปลี่ยนจากร้องไห้เป็นยิ้มสวยๆให้กับผู้เป็นแม่ ใบหน้าของผู้รู้งานก็เป็นเช่นนี้นั้นเอง

༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶

เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหกจากทารกโตขึ้นเป็นหนุ่มน้อยที่ชอบซุกตัวอยู่กับกองตำราบ่งบอกให้รู้ว่าเขาก็เป็นหนอนหนังสือตัวยง แต่ซ่อนความเก็บกดไว้ภายใต้หน้าตาอันหล่อเหลานั้นไว้

“ช่วยด้วย ๆ…” เสียงชาวบ้านร้องเรียกเพื่อนบ้านที่อยู่ใกล้เคียงละแวกนั้นวิ่งหน้าตาตื่นราวกับเห็นผีกลางวันแสกๆ ไม่สิ!! นี่มันมิใช่ยามวิกาล

“ข้าตั้งใจจะไปเลี้ยงไก่ แต่กลับพบเจอซากสัตว์ปีกตายเกลื่อน มันช่างน่าสยอง” ชายผู้หนึ่งยกซากไก่ทั้งสองมือกลางกลุ่มชนนับสิบที่เปิดสภาตั้งวงสดับรับฟังถึงความวุ่นวายที่จะเกิดขึ้นต่อไปจากนี้

“บ้านของข้าก็เจอเช่นกัน” เสียงตะโกนของชายฉกรรจ์ตะโกนขึ้นมาราวกับผู้ประสบภัย จู่ๆสองสามีภรรยาคู่หนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นโหวกเหวกโวยวาย

“ใครก็ได้ช่วยลูกข้าด้วย” ชายฉกรรจ์ชี้มือไปยังร่างเด็กน้อที่นอนหายใจรวยริน พร้อมกับเสียงคร่ำครวญปานใจจะขาดแรงกอดและเขย่าไม่สามารถปลุกเด็กน้อยให้ฟื้นชีวิตขึ้นมาได้

หรือนี่จะเป็นลางบอกเหตุที่เลวร้าย หมูบ้านนี้กำลังจะเจอกับอาเพศจากการทำไม่ดีใช่หรือไม่

“เฮ้ย !! ดูนั่นสิตัวอะไรไม่รู้” สายตาของทุกผู้ทุกนามในบริเวณนั้นมองตามนิ้วของชายคนหนึ่งไป

༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶

อ่านต่อ

หนังสืออื่นๆ ของ พลิ้วไผ่

ข้อมูลเพิ่มเติม
ฮุ่ยเฟย รักสลับร่าง

ฮุ่ยเฟย รักสลับร่าง

นิยายสั้น

5.0

จื่อหยวน หมอหนุ่มอนาคตไกล อายุ25 ปี ผู้หลงใหลการวิ่งมาราธอนเป็นชีวิตจิตใจ แต่ทำไม๊ทำไมโชคชะตาเล่นตลกอะไรกับเขากันแน่ ถึงแพ้ใจให้กับบุรุษร่างทองผู้คลั่งรักจนสุดลิ่มทิ่มประตูซะขนาดนั้น เป่ยห่าวอี้ บุรุษร่างทองในยุคราชวงศ์โบราณ อายุ25 ปี พระพักตร์งดงามราวอิสตรี ใบหน้ารูปไข่ ปากกระจับสีแดงระเรื่อคิ้วโก่งดั่งคันศร ผิวขาวราวไข่ปอก เขาทั้งสุขุม นุ่ม ลึก อภิเษกสมรสได้มิเท่าไหร่ก็ต้องแปลกพระทัยกลับร่างเดิม แต่จิตวิญญาณใหม่ที่เล่นแร่แปรธาตุอลวนอลเวงครื้นเครงไปตามๆกัน ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ เพราะความใจดีกระโดดลงไปช่วยแมวทั้งที่แต่ก็ดันจับพลัดจับผลูไปเป็นพระมเหสีในพระราชวังเข้าจนได้ โธ่ๆๆ วิ่งอยู่ดีๆแท้ๆเลยเรา จะให้ข้ากลับไปยังไงดีหล่ะ…เอ๊ะ!! หรือว่าอ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ว่าแต่มันจะช่วยข้าได้หรือ? ช่วยข้าด้วย!! ใครก็ได้ช่วยข้าที… มือปลาหมึกคลั่งรักขนาดนี้ ใครมันจะทนไหวล่ะ แพ้ใจตัวเองซะเปล่าๆ

เล่ห์นี้คิดเท่าไหร่

เล่ห์นี้คิดเท่าไหร่

โรแมนติก

5.0

“อันนี้ก็ตอบไม่ได้นะคะ อย่ามาหาเรื่องกันดีกว่า หมดธุระของคุณแล้วใช่ไหม เชิญค่ะ” “พ่อไปเอายัยเด็กปากตำแยมาจากไหนไม่ทราบ พูดจากวนประสาทผมมากเลยครับ” “ผมต้องรู้ให้ได้ว่ายัยปากตำแยนี้เป็นใคร มาจากไหนลูกเต้าเหล่าใคร ทำอาชีพอะไรกันแน่” เมย สาวไซด์ไลน์ อายุ 23 ปี หญิงสาวใบหน้าคม ตากลม ผมยาว ที่รักศักดิ์ศรีของลูกผู้หญิง ถึงแม้หล่อนจะเป็นสาวไซด์ไลน์ แต่ก็มิวายตกหลุมรักลูกคุณหนูลุคแบดบอยเข้าจนได้ คาวี คุณหนูลุคแบด อายุ 30 ปี หนุ่มมาดแบดบอยมีลูกเล่นชั้นเชิงในการตกเหยื่อด้วย สายตาหวานกรุ้มกริ่มสไตล์คนเจ้าชู้ปากไม่เป็นสองรอง ใคร ที่แพ้ใจสาวไซด์ไลน์เข้าอย่างจัง… ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ เมื่อต้องเป็นสาวไซด์ไลน์รับงานจากชายแปลกหน้าก็อยากจะดูสิว่า เล่ห์ไหนที่ทำให้เธอต้องแพ้ใจตัวเอง งานเข้ารัวๆ แบบไม่มีสาเหตุ อีตาบ้าอย่ามองตาได้ไหมถ้าเธอไม่รัก.. แผนรักกลลวงอีท่าไหน ใจหล่อนถึงต้องยอมให้กับคุณหนูลุคแบดบอย ที่คอยตอแยเธอไม่เลิก

ฮองซูหัวใจแกร่ง

ฮองซูหัวใจแกร่ง

โรแมนติก

5.0

ฮองซู นางกำนันฝึกหัด อายุ 18 ปี หญิงสาวผมยาวสีดำขลับ ภายใต้ชุดสีชมพูเรียบง่ายที่ไม่ตกแต่งหรือประดับประดาสิ่งใด ที่ชอบสุมหัวอยู่กับกองหนังสือในตำหนักหอตำราหลวง นางไม่คิดอาจเอื้อมปันใจให้ใคร แต่วันหนึึ่งจู่ๆหัวใจก็สั่นคลอน ลี่หมิง องค์ชายรูปงามกล้ามตึงเปรี๊ยะ อายุ 25 ปี ชายคิ้วเข้ม โครงหน้ารูปไข่เด่นชัด ในรูปลักษณ์สีขาวทองเรียบหรูที่เป็นเอกลักษณ์ วันๆง่วนอยู่กับการชมสวน ทว่า ความฉลาดของเขาดันโป๊ะแตก เมื่อสาวปากจัดคนหนึ่งกล้าลูบคม… ༶•┈┈┈┈┈┈୨♡୧┈┈┈┈┈•༶ เข้างานนางกำนันวันแรกก็จะโดนโบยเสียแล้ว อยู่ไปอยยู่มาจะโดนเด้งให้ไปเฝ้าศพซะงั้น โอ๊ย ชีวิต แล้วนี่มันอะไร ตาลุงนั่นมันเป็นอาจารย์จริงหรือ จะให้ไปเรียนกับไอ้อาจารย์บ้านั่นก็อยากจะบ้า แต่ที่อยากจะบ้ากว่าเดิม ราชโองงการให้นางไปรับใช้องค์ชายบ้านั่นอะนะ เพิ่งรู้ว่าองค์ชายมีงานอดิเรกชอบเสแสร้งแกล้งทำเช่นนี้

หนังสือที่คุณอาจชอบ

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

ขอเลิกกับสามีงี่เง่า

Thalia Frost
5.0

กลางวันอ่อนหวาน กลางคืนร้อนแรง นี่คือคำที่ลู่เยียนจือใช้เพื่อบรรยายถึงเธอ แต่หานเวยบอกว่าตัวเองมีชีวิตอยู่ไม่ถึงครึ่งปี ลู่เยียนจือกลับไม่ลังเลที่จะขอหย่ากับสือเนี่ยน “แค่ปลอบใจเธอไปก่อน ครึ่งปีข้างหน้าเราค่อยแต่งงานใหม่” เขาคิดว่าสือเนี่ยนจะรออยู่ที่เดิมตลอด แต่เธอได้ตาสว่างแล้ว น้ำตาแห้งสนิท หัวใจสือเนี่ยนก็แตกสลายไปแล้วด้วย การหย่าปลอมๆ สุดท้ายกลายเป็นจริง ทำแท้งลูก เริ่มต้นชีวิตใหม่ สือเนี่ยนจากไปโดยไม่หันกลับมาอีก แต่ลู่เยียนจือกลับเสียสติ ต่อมา ได้ยินว่าคุณชายลู่ผู้มีอิทธิพลนั้นก็อยู่นิ่งๆ ต่อไปไม่ได้ ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์ไล่ตามเธออย่างบ้าคลั่ง เพียงเพื่อขอให้เธอเหลือบมองเขาอีกครั้ง...

คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า

Harper
5.0

ความรักที่ซ่อนเร้นของสาวน้อยเริ่มต้นในวันที่ทั้งสองได้พบกันในการพบกันที่ถูกวางแผนมาอย่างยาวนาน ทว่าเด็กสาวที่ครอบครัวรับมาเลี้ยงกลับแย่งชิงครอบครัวและเด็กหนุ่มไปโดยไม่รู้สึกเกรงกลัว เมื่อโตขึ้น เธอใช้โอกาสการแต่งงานเพื่อผลประโยชน์เพื่อแย่งชิงตำแหน่งภรรยาของชายคนนั้น ไม่ยอมถอยแม้แต่นิดเดียว ฟู่เป่ยชวนกอดพี่สาวของเธอไว้ในอ้อมแขน ดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชัง “เธอทำให้ฉันรู้สึกสะอิดสะเอียน” ซูชิงเฉินรู้สึกปวดท้องเหมือนมีบางอย่างในร่างกายของเธอค่อยๆ เลือนหายไป เธอยิ้มเล็กน้อย น้ำเสียงแน่วแน่ “แน่นอน ฉันจะไม่มีวันปล่อยมือ ถึงจะต้องตายก็ตาม” ไม่นานนัก ซูชิงเฉินก็เหมือนจะหายไปจริงๆ จากนั้นเป็นต้นมา ไม่มีใครรู้ว่าเธอยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ในยามค่ำคืน ฟู่เป่ยชวนมักจะได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดกับเขาว่า “ถ้าฉันไม่เคยรักเธอเลยก็คงจะดี” ห้าปีต่อมา ซูชิงเฉินกลับมาพร้อมกับเด็กคนหนึ่ง กลับมาในสายตาของคนทั่วไปอีกครั้ง ...

จากเมียส้มหล่นสู่หญิงแกร่ง

จากเมียส้มหล่นสู่หญิงแกร่ง

Arvin Bikoff
5.0

หลังจากที่แต่งงานเข้ามาในตระกูลมู่ หลินซีได้ทำหน้าที่เป็นคุณนายมู่ที่ยอมอดทนกับทุกอย่างโดยไม่ปริปากเป็นเวลาสามปี เธอรักมู่จิ่วเซียว จึงยอมอดทนดูแลเขาอย่างเต็มใจ แม้ว่าเขาจะมีคนอื่นอยู่ข้างนอกก็ตามแต่เขากลับไม่เคยเห็นค่าของเธอ เหยียบย่ำความรักของเธอให้แหลกสลาย และถึงขั้นปล่อยให้น้องสาวของเขามอมเหล้าเธอแล้วส่งไปยังเตียงของลูกค้า หลินซีนั้นถึงเพิ่งจะตาสว่างเมื่อรู้ว่าความรักที่มีมานานนั้นช่างน่าขันและน่าเศร้าในใจของเขา เธอไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่เข้ามาเกาะเขา เธอจึงทิ้งข้อตกลงการหย่าไว้แล้วจากไปโดยไม่ลังเล มู่จิ่วเซียวมองดูเธอประสบความสำเร็จ กลายเป็นดวงดาวที่ส่องแสงในสายตาของผู้คนเมื่อได้เจอกันอีกครั้ง เธอเต็มไปด้วยความมั่นใจและสงบเสงี่ยม โดยมีผู้ชายที่มีฐานะสูงส่งอยู่เคียงข้าง มู่จิ่วเซียวมองดูใบหน้าของคู่แข่งหัวใจที่ดูคล้ายกับของเขามาก จากนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าในสายตาเธอ เขาเป็นเพียงตัวแทนของคนอื่นในมุมแห่งหนึ่ง เขาขวางทางเธอไว้ “หลินซี คุณเล่นตลกกับผมใช่ไหม”

บท
อ่านเลย
ดาวน์โหลดหนังสือ